Την περασμένη Δευτέρα, τελευταία Δευτέρα του Νοέμβρη, βρεθήκαμε στην παιδική βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά.
Το ένα από τα δύο παραμύθια που αφηγηθήκαμε ήταν το «Χάνσελ και Γκρέτελ» των αδερφών Γκριμ.
Στην συνέχεια τα παιδιά, εμπνευσμένα από το παραμύθι, δημιούργησαν τις δικές τους εικόνες ζωγραφιές και ορίστε τα αποτελέσματα…
Το παρακάτω κείμενο – γράμμα, είναι παρμένο από το βιβλίο των εκδόσεων «Άγκυρα» με τίτλο «Ο Μπάνυα από την Ταϋλάνδη γράφει γράμματα στα παιδιά όλου του κόσμου». Η ανάρτησή του στην σελίδα μας σχετίζεται με την Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της φτώχιας που έχει οριστεί από τον ΟΗΕ να τιμάται την 17η Οκτωβρίου κάθε χρόνου. Οι Παραμυθάδες, δανειστήκαμε το βιβλίο από την παιδική βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας, προκειμένου να το εντάξουμε στην παρουσίασή μας που θα κάνουμε την Τρίτη 29 Οκτωβρίου στο πλαίσιο των μηνιαίων επισκέψεών μας στην παιδική βιβλιοθήκη. Την μέρα εκείνη το θέμα μας θα είναι η εξάλειψη της φτώχιας και αφού διαβάσουμε τα τέσσερα γράμματα του Μπάνυα (εδώ αναρτούμε μόνο τα δύο σεβόμενοι τα πνευματικά δικαιώματα), θα συζητήσουμε με τα παιδιά πάνω στο θέμα αυτό, ενώ θα ακολουθήσουν και παραμύθια σχετικά με το ίδιο θέμα.
Η ταυτότητα του συγκεκριμένου βιβλίου έχει ως έξης:
Τίτλος: «Ο Μπάνυα από την Ταϋλάνδη γράφει γράμματα στα παιδιά όλου του κόσμου»
Συγγραφέας: Γκερντ Σιμόν
Μετάφραση κειμένου: Καίτη Καμμένου
Εικονογράφηση-Καλλιτεχνική επιμέλεια: Σούλα Δεδε-Νασίκα
Φωτογραφίες: Πέτρος Μακρής – UNICEF
Τυπογραφική διόρθωση: Αλίκη Βρανά
Επιμέλεια έκδοσης: Αναστασία Παπαδημητρίου-Μπιρμπίλη
Εκδόσεις: Άγκυρα (1986)
Πρώτο γράμμα
Αγαπητά παιδιά όλου του κόσμου.
Κατοικώ σε αγροτική περιοχή. Το σπίτι μας είναι δίπλα σε ένα ποτάμι που το λέμε «Μάνα του νερού». Αυτό το ποτάμι, μας φέρνει δροσερό νερό και κυλάει τεμπέλικα παρακάτω. Έχω τέσσερα αδέρφια. Τη Νόι, τον Τσανγκ, τον Νονγκ και τον μικρότερο Λεκ. Όλοι εμείς αγαπούμε το ποτάμι γιατί δίνει στην μάνα μας νερό για να βράζει το ρύζι και γιατί μπορούμε να κολυμπάμε και να παίζουμε στα νερά του. Μας διασκεδάζει μάλιστα και να πλενόμαστε καθώς την ώρα εκείνη μπορούμε με τους κουβάδες που παίρνουμε νερό, να πιτσιλάμε ο ένας τον άλλο.
Στις όχθες του ποταμού, φυτρώνουν πολλά μεγάλα και πολύχρωμα νερολούλουδα. Όταν παίζουμε, μπορούμε να κρυβόμαστε καλά ανάμεσά τους. Πρέπει όμως να προσέχουμε, γιατί εκεί μέσα παραμονεύουν και νερόφιδα. Στην ακροποταμιά υπάρχουν και μεγάλα δέντρα. Σ’ αυτά σκαρφαλώνουμε όταν θέλουμε να κόψουμε ζουμερά και γλυκά φρούτα.
Ο πατέρας, μας λέει πολλές φορές, ότι θα έπρεπε ωστόσο να ξέρουμε πως ο ποταμός δεν χρησιμεύει μόνο σ’ εμάς τα παιδιά για να παίζουμε. Ο ποταμός, μας δίνει ψάρια που είναι νόστιμα και πολύ σημαντικά γιατί μας βοηθούν πολύ να γίνουμε μεγάλοι και δυνατοί. Ο πατέρας λέει:
Το ρύζι μας χορταίνει, αλλά το ψάρι μας δυναμώνει και μας κάνει ζωηρούς και έξυπνους.
Γι’ αυτό ο πατέρας, ύστερα από την δουλειά του στον ορυζώνα, πηγαίνει με τη μητέρα για ψάρεμα. Εμείς τα παιδιά κοιτάμε τότε μαγεμένοι με τεντωμένα μάτια και ελπίζουμε να μπλεχτεί και να πιαστεί στο δίχτυ κανένα σπαρταριστό ψάρι.
Μια φορά την εβδομάδα, ο πατέρας και η μητέρα, πηγαίνουν με την βάρκα μας στο διπλανό χωριό. Μόνο απ’ τον ποταμό μπορείς να πας εκεί. Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος. Εκεί, πουλούν λαχανικά από τον κήπο μας και μετά την συγκομιδή του ρυζιού, δίνουν και όσο ρύζι μας περισσεύει και δεν μας χρειάζεται για τη δική μας ζωή. Σε αντάλλαγμα, αγοράζουν τότε από τον έμπορο αλάτι, μια σάλτσα για να νοστιμίζουμε το ψάρι, κατσαρολικά, εργαλεία για τις χειρωνακτικές εργασίες και διάφορα άλλα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στο νοικοκυριό και στις αγροτικές δουλειές.
Ωστόσο, υπάρχουν και φορές που οι γονείς μας είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν στο χωριό με άδεια χέρια, χωρίς να μπορούν να πάρουν τίποτα μαζί τους απ’ το κτήμα μας για πούλημα, επειδή δεν έχει πια τίποτα απομείνει. Αναγκάζονται τότε, για να προμηθευτούν τα πράματα που χρειαζόμαστε, να βάλουν χρέος στον έμπορο. Και τότε, όταν γυρίζουν πίσω στο σπίτι, κοντά μας, φαίνονται πολύ λυπημένοι κι ανήσυχοι.
Όλοι οι άνθρωποι στην Ταϋλάνδη αγαπούν το ρύζι. Όταν μπορούν να το έχουν, το τρώνε σε κάθε γεύμα. Γι’ αυτό είναι ο πατέρας μου καλλιεργητής ρυζιού.
Όταν πάει καλά η εποχή των βροχών και το ποτάμι κατεβάζει αρκετό νερό, τότε μπορούν οι ορυζώνες να ποτιστούν και να πλημμυρίσουν με άφθονο νερό και οι γονείς μας χαίρονται για την συγκομιδή που θα έρθει. Τότε είναι σίγουρο πως δεν θα πεινάσουμε.
Συχνά, ο πατέρας λέει πολύ σκεφτικός:
Να είναι τόσο εύφορος ο τόπος μας κι ωστόσο συχνά να είναι αναγκασμένοι πολλοί από εμάς να υποφέρουν…
Δεν καταλαβαίνω ακόμα τί θέλει να πει μ’ αυτό, όμως τα λόγια του με ανησυχούν.
Έχουμε κι ένα νεροβούβαλο, τον Κουάυ. Είναι πολύ δυνατό! Ωστόσο, παρ’ όλη τη δύναμη, δεν μπορεί να οργώνει τον ορυζώνα περισσότερο από τέσσερις ώρες τη μέρα, γιατί η δουλειά μέσα στη λάσπη είναι πολύ βαριά.
Κάθε απόγευμα, είναι δική μου δουλειά να το προσέχω και καθώς είναι τόσο ήσυχο και φιλικό, ξαπλώνω συχνά πάνω στην πλάτη του και κοιμάμαι την ώρα που αυτό βοσκάει χορτάρι.
Ο πατέρας έχει πάντα το φόβο, μήπως ο Κουάυ αρρωστήσει ή μήπως τον δαγκώσει κανένα φίδι. Στην περιοχή μας δεν υπάρχει κτηνίατρος. Και χωρίς το νεροβούβαλο, θα είναι αδύνατο πια να καλλιεργήσουμε ρύζι.
Η μητέρα μας είναι πολύ εργατική. Πιο εργατική κι απ’ τον πατέρα. Εργάζεται όπως κι εκείνος στο χωράφι, αλλά σηκώνεται κάθε μέρα μια ώρα πιο νωρίς από εκείνον και μαγειρεύει το φαγητό για ολόκληρη τη μέρα. Και το βράδυ συνεχίζει τη δουλειά: Ράβει ή φτιάχνει καλάθια και άλλα αντικείμενα που τα χρειαζόμαστε εμείς οι ίδιοι ή τα πάμε για πούλημα. Κι ακόμα φροντίζει, φυσικά, και τα παιδιά! Βέβαια και η γιαγιά κι εγώ τη βοηθούμε όσο μπορούμε.
Η γιαγιά μας είναι κιόλας πολύ γριά κι εμείς τα παιδιά την αγαπούμε πολύ. Μερικές φορές, μας διηγείται πράματα από την εποχή που ήταν κι εκείνη νέα. Συχνά λέει:
Παλιότερα, προτού μερικοί γεωργοί και έμποροι να γίνουν πλούσιοι – και οι άλλοι οι πολλοί εξαιτίας τους ακόμα φτωχότεροι – δεν υπήρχε στο χωριό μεγάλη φτώχεια. Και όταν ένας γεωργός αρρώσταινε βαριά ή ψοφούσε το νεροβούβαλό του, τότε όλοι μαζί βοηθούσαν. Και καθένας που βοηθούσε, ήξερε πως, όταν βρεθεί ο ίδιος σε ανάγκη, θα ‘χει κι αυτός βοήθεια.
Όμως τώρα, υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί χωρικοί και τα παιδιά των πλούσιων χωρικών δεν μας παίζουν εμάς.
Όταν βλέπουμε πολλές φορές τα πρόσωπα των γονιών μας ανήσυχα από τις έγνοιες, τότε σκεφτόμαστε μέσα μας, πως η παλιά εκείνη η εποχή που λέει η γιαγιά, θα πρέπει να ήταν πολύ ωραία.
Ο Λεκ είναι το μωρό μας. Όλοι τον παραχαϊδεύουμε –και μάλιστα πολύ- γιατί είναι ο μικρότερος. Οι γονείς μας έχουν πέντε παιδιά. Είχαν κι άλλα δύο αλλά πέθαναν. Οι πιο πολλές οικογένειες που ξέρω, έχουν κι αυτές το ίδιο πολλά παιδιά, μερικές φορές μάλιστα και περισσότερα. Μια οικογένεια έχει δώδεκα παιδιά, αλλά όλοι τους υποφέρουν πολύ από την πείνα.
Λοιπόν, τώρα πρέπει να σταματήσω, γιατί πρέπει να πάω να φέρω τροφή για το γουρούνι μας.
Τώρα με γνωρίζετε και ξέρετε πώς ζω.
Χαιρετίσματα πολλά
Ο Μπάνυα σας
Δεύτερο γράμμα
Αγαπητά παιδιά
Το ξέρω βέβαια, πως δεν σας έχω ξαναγράψει εδώ και πολύ καιρό, αλλά δεν μου Κάνει πια τόσο πολύ χαρά να γράφω και δεν έχω και καιρό.
Εμείς τα παιδιά, είμαστε τώρα πολύ λυπημένα και φοβισμένα. Πάει πολύς καιρός που δεν έχουμε δει πια κανέναν απ’ τους μεγάλους να γελάει. Μόνο ο χοντρός έμπορος απ’ το χωριό, που επισκέφτηκε πριν από λίγο καιρό τον πατέρα, μας κοίταξε και γέλασε δυνατά όταν μας αποχαιρετούσε.
Εμείς όμως δεν χαρήκαμε καθόλου. Αντίθετα, φοβηθήκαμε. Από τότε, ο πατέρας φαίνεται σα να έχει κάποιο μεγάλο βάσανο. Φέτος, στην εποχή των βροχών, δεν έβρεξε σχεδόν καθόλου. Έτσι, οι ορυζώνες ξεράθηκαν και το νερό στο ποτάμι όλο και λιγοστεύει. Ο πατέρας λέει πως η φετινή σοδειά ήταν η χειρότερη που μπορεί να θυμηθεί. Στο όργωμα, το νεροβούβαλο δεν βάδιζε πια μέσα σε λάσπη, αλλά τραβούσε το αλέτρι πάνω σε μια γη ξεραμένη, σκληρή σαν πέτρα.
Οι οικογένειες των χωρικών που ζουν μακριά από τον ποταμό, πιο μακριά από εμάς, ήταν γι’ αυτό το λόγο ακόμα φτωχότερες. Τα παιδιά έπρεπε να κάνουν πολύ δρόμο για να κατορθώσουν να βρουν λίγο νερό, έτσι που να μπορέσουν ζώα και άνθρωποι να σβήσουν την δίψα τους.
Ακόμα και η γιαγιά, που άλλοτε ήταν πάντα εύθυμη και μας παρηγορούσε, τώρα δεν έχει όρεξη να μας διασκεδάσει. Φαίνεται κι εκείνη εντελώς απελπισμένη. Όλες μας οι κότες και το γουρούνι μας ακόμα, είναι καιρός που τα πήγαμε στο παζάρι για να μπορέσουν οι γονείς μας, πουλώντας τα, να αγοράσουν για εμάς ρύζι. Αλλά το ρύζι ήταν πολύ ακριβό και έτσι όσο πήραμε, δεν έφτασε να μας θρέψει πολύ καιρό.
Χθες πήγαν οι γονείς μας για άλλη μια φορά στο χωριό, αλλά γύρισαν πίσω με άδεια χέρια. Ο χοντρός έμπορος δεν τους άφησε πια να βάλουν άλλο χρέος.
Σήμερα έγινε κάτι φοβερό! Ο χοντρός έμπορος έστειλε και πήρε το νεροβούβαλό μας, γιατί ο πατέρας δεν μπορεί να του πληρώσει τα χρέη. Ακόμα κι εμείς τα παιδιά, καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό. Τώρα, οι γονείς μας, δεν μπορούν πια να καλλιεργήσουν ρύζι.
Ο πατέρας είναι τόσο λυπημένος που δεν θέλει να πιει ούτε και το νερό που του δίνει η μητέρα. Αχ, ας ήμουνα κιόλας μεγάλος να μπορούσα να βοηθήσω τους γονείς μου! Ο αδελφός μου ο Τσανγκ, είναι πια αρκετά μεγάλος και φοβάται όπως φοβόμαστε κι εμείς, τα μεγαλύτερα αδέρφια. Ο Λεκ, το μωρό μας, είναι ακόμα πολύ μικρός για να καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Ελπίζω να μην ήταν και στη δική σας χώρα η συγκομιδή του ρυζιού τόσο κακή, όσο σε εμάς.
Δεν ξέρω πότε θα σας ξαναγράψω.
Δικός σας
Μπάνυα
Ολοκληρώθηκε την περασμένη Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013 το 1ο Φεστιβάλ Παιδικού Θεάτρου που πραγματοποιήθηκε στην Θάσο. Οι Παραμυθάδες δώσαμε το παρόν μας σε αυτό μετά από πρόσκληση του διοργανωτή Θόδωρου Οικονομίδη. Παρουσιάσαμε παραμύθια από όλο τον κόσμο σε μια εκδήλωση που έλαβε χώρα στο νηπιαγωγείο του Πρίνου το απόγευμα του Σάββατου 12 Οκτωβρίου.
Αφηγηθήκαμε τα παραμύθια «Ο ψαράς και το χρυσόψαρο», «Η κατάντια ενός φτωχού χωρικού», «Τα βραστά αβγά και τα βραστά κουκιά» και «Ο Ναστραντίν Χότζας σώζει το φεγγάρι». Στην συνέχεια, με την βοήθεια του Θ. Οικονομίδη, τα παιδιά δραματοποίησαν το παραμύθι «Η κατάντια ενός φτωχού χωρικού», ενώ παιδιά που συμμετέχουν στο εργαστήρι του Θεάτρου «Κύκλος» που δραστηριοποιείται στην Θάσο με εργαστήρια θεατρικής αγωγής για παιδιά, παρουσίασε στους θεατές χορικά από τις τραγωδίες «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και την σύγχρονη τραγωδία «Ο Αρχίλοχος ο Πάριος» του Κ. Χατζηεμμανουήλ. Τέλος, τα παιδιά έδειξαν ένα δείγμα από τα μαθήματα που παρακολουθούν στα εργαστήρια, παρουσιάζοντας θέματα αυτοσχεδιασμού.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι Παραμυθάδες Θεοδώρα Βαβαλέσκου και Χρήστος Τσίρκας.
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ είχε ως εξής:
Κυριακή 6 Οκτωβρίου
Επίσημη Προφεστιβαλική Εκδήλωση
Λιμενάρια – στις Αποθήκες Μεταλλίων
18:00 Επίσημη ανακοίνωση προγράμματος του 1ου Φεστιβάλ Παιδικού Θεάτρου Θάσου από τον Θοδωρή Οικονομίδη.
18:10 Το Μουσικό Εργαστήριο του Α. Ζαγοριανού υποδέχεται και καλωσορίζει το 1ο Φεστιβάλ Παιδικού Θεάτρου Θάσου, με μουσικές και τραγούδια.
18:30 «Η Θυσία της Ιφιγένειας» από την Θεατρική Ομάδα Καλλιράχης.
19:00 Συζήτηση, με θέμα «Το Θέατρο για παιδιά και η αξία του», με τον σκηνοθέτη Θοδωρή Οικονομίδη.
19:30 Ανάγνωση μερικών από τα καλύτερα ελληνικά ποιήματα και συζήτηση για τη ποίηση και την δημιουργία της με τη ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου -Φιλιππίδου.
20:00 Η κύρια παράσταση της ημέρας: «Ο Υπνοσυλέκτης» από την Θεατρική Ομάδα Πρίνου.
21:00 Αποχώρηση με το Δεύτερο Στάσιμο (χορικό) από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, από την ομάδα «Ηγήμων» που αποτελούν μαθητές που εκπαιδεύονται πάνω στη μετρική απαγγελία Αρχαιοελληνικού Δράματος.
Πέμπτη 10 Οκτωβρίου
Γιορτή Έναρξης
Καλλιράχη – Σχολείο
17:30 Έναρξη Φεστιβάλ. Δύο λόγια για τον θεσμό από τον οργανωτή Θοδωρή Οικονομίδη. Καλωσόρισμα των συμμετεχόντων ομάδων. Παρουσίαση προγράμματος του Φεστιβάλ.
17:40 Ελληνική ποίηση. Μαθητές διαβάζουν βραβευμένους έλληνες ποιητές
18:00 «Η θυσία της Ιφιγένειας» από την Θεατρική Ομάδα Καλλιράχης.
18:00 Συζήτηση με θέμα «Ζωγραφική… το παιχνίδι με τα χρώματα» με βασικό ομιλητή τον αγιογράφο Δημήτρη Βαριά.
19:00 Η κύρια παράσταση της ημέρας. «Ο Υπνοσυλέκτης» από την Θεατρική Ομάδα Πρίνου.
20:00 Την αποχώρηση θα κάνει η ομάδα «Ηγήμων» με το Τέταρτο Στάσιμο (χορικό) από τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή.
Παρασκευή 11 Οκτωβρίου
Ποταμιά – Ταρσανάς
18:00 Δυο λόγια για τον θεσμό του Φεστιβάλ από τον οργανωτή Θ. Οικονομίδη.
18:10 «Λαχανοφρουτοθεραπεία» από την Νηπιακή Θεατρική ομάδα Ποταμιάς.
18:30 Συζήτηση για την τέχνη της ζωγραφικής, την έμπνευση και την δημιουργία της με την ζωγράφο κ. Σέβα Καλοπούλου.
19:00 Ανάγνωση βραβευμένων ποιημάτων από τον Θ. Οικονομίδη και τους μαθητές του.
19:30 Η κύρια παράσταση της ημέρας. «Σκοτεινοί καιροί» από την Θεατρική Ομάδα Πρίνου
20:15 Αποχώρηση με την Πάροδο (χορικό εισόδου) από την τραγωδία «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, με την ομάδα «Ηγήμων»
Σάββατο 12 Οκτωβρίου
Πρίνος – Βιβλιοθήκη
18:00 Οι Παραμυθάδες από την Καβάλα θα μας διηγηθούν τις ιστορίες «Ο ψεύτης βοσκός», «Το αλάτι» και «Οι δυο φίλοι και η αρκούδα» και θα παίξουν με τους παραβρισκόμενους παραδοσιακά παιχνίδια από όλο τον κόσμο
19:30 Συζήτηση με θέμα, «Λογοτεχνία… ένα παράθυρο στην φαντασία» με βασικό ομιλητή τον συγγραφέα Κώστα Θεοφανέλη.
20:00 Συζήτηση με θέμα «Η Αρχαία Κληρονομιά». Τι είναι αρχαιοελληνική τραγωδία και κωμωδία; Ποια η αξία τους σήμερα; Συντονιστής κουβέντας ο Θ. Οικονομίδης
20:30 Αποχώρηση με το Πέμπτο Στάσιμο (χορικό) από την τραγωδία Μήδεια του Ευριπίδη, με την ομάδα «Ηγήμων».
Κυριακή 13 Οκτωβρίου
Τελετή λήξης
Λιμένας – Καλογερικό
18:00 Συζήτηση με τους παραβρισκόμενους με θέμα «Το Αρχαιοελληνικό Δράμα σήμερα». Πως μπορεί και πρέπει η σπάνια πολιτισμική κληρονομιά μας να γίνει ένα σοβαρό εκπαιδευτικό μέσο. Συντονιστές της κουβέντας ο Διευθυντής του Γυμνασίου Λιμένα Χ. Θεοχαρίδης και ο Θ. Οικονομίδης.
18:30 Η παράσταση της ημέρας «Σκοτεινοί Καιροί» από την Θεατρική Ομάδα Πρίνου.
19:30 Συζήτηση με τους παραβρισκόμενους με θέμα «Πολιτισμική Ιστορία της Θάσου» από τον Δήμαρχο του νησιού κ. Κώστα Χατζηεμανουήλ.
20:00 Ελληνική ποίηση. Μαθητές διαβάζουν βραβευμένους Έλληνες ποιητές και η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντόπουλου μας μιλά για την «Γέννηση του ποιητικού λόγου στις παιδικές ψυχές».
20:30 Αποχώρηση με ένα μέρος από τη Δεύτερη Σκηνή του θεατρικού έργου «Ο Αρχίλοχος ο Πάριος» του Κ. Χατζηεμμανουήλ, από την ομάδα «Ηγήμων», η οποία αποτελείται από μαθητές που εκπαιδεύονται πάνω στην μετρική και την απαγγελία κειμένων.
Πληροφορίες
Η διοργάνωση και παραγωγή του Φεστιβάλ είναι του Θεάτρου «Κύκλος», του Θοδωρή Οικονομίδη. Βοηθός παραγωγής και εκτέλεσης: Αθανασία Χούτη. Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ πραγματοποιούνται με την υποστήριξη των πολιτιστικών συλλόγων: Πρίνου «Μικρό Καζαβήτι», Λιμεναρίων «Το Κάστρο», Ποταμιάς «Πολύγνωτος Βαγής» και Καλλιράχης «Η Μεταμόρφωση», καθώς και των συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των αντίστοιχων σχολείων.
Επίτιμοι καλεσμένοι της διοργάνωσης είναι: Δ. Βαριάς, Α. Ζαγοριανός, Κ. Θεοφανέλης, X. Θεοχαρίδης, Σ. Καλοπούλου, Κ. Χατζηεμανουήλ, Α. Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου.
Χορηγοί επικοινωνίας είναι: η εφημερίδα «Η Θασιακή», «Προβολέας» και «Φάνης Ήχος».
Το χαρακτηριστικό με το νταφ είναι τα δαχτυλίδια στην εσωτερική του πλευρά που δίνουν μια άλλη διάσταση.
Στο πλαίσιο ανέλιξης της τεχνικής αφήγησης των παραμυθιών από την ομάδα των Παραμυθάδων, πρόκειται να πραγματοποιηθεί άμεσα σεμινάριο εκμάθησης κρουστών οργάνων. Σκοπός του σεμιναρίου είναι να αποκτήσουμε μια επαφή με τα συγκεκριμένα όργανα τα οποία θα μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε συνοδευτικά στην διάρκεια της αφήγησης.
Το σεμινάριο που θα είναι μία φορά την εβδομάδα θα διαρκέσει μέχρις ότου οι συμμετέχοντες φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, ενώ το κόστος του θα εξαρτηθεί από το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων. Για δηλώσεις συμμετοχής απευθυνθείτε στο info@paramythades.org και για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινίσεις στο 6946 816535 και 6948 352915 (Χρήστος Τσίρκας).
Το περασμένο Σάββατο 5 του Οκτώβρη, η ομάδα των παραμυθάδων προσκλήθηκε να πλαισιώσει την εκδήλωση του φιλοζωικού συλλόγου «Αίσωπος» που πραγματοποιήθηκε στον πεζόδρομο μπροστά από την τράπεζα Ελλάδος. Αν και δεν υπήρξε ιδιαίτερη προσέλευση παιδιών, κάναμε φιλίες με έναν πανέμορφο σκύλο που με υπομονή δέχτηκε τα χάδια και τα πειράγματά μας και μας έκανε την τιμή να φωτογραφηθεί μαζί με τους μικρούς και μεγάλους παραμυθάδες που βρεθήκαμε εκεί.
Μιας και το κρύο μπήκε για τα καλά στις μέρες μας, ξεκινάμε τις παραγγελίες μας για τις χειμερινές μπλούζες των μελών και φίλων της ομάδας. Μέχρι 15 Οκτωβρίου θα περιμένουμε να δηλώσετε όσοι θέλετε να παραγγείλετε την μπλούζα είτε με αποστολή στο e-mail: info@paramythades.org, είτε αφήνοντας εδώ την πρόθεσή σας γράφοντας το όνομά σας και το μέγεθος.
Καλό χειμώνα να έχουμε…
Νωρίς σήμερα το απόγευμα, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Διδυμαίος Απόλλων» πραγματοποίησε τον ετήσιο αγιασμό στην αίθουσά του που βρίσκεται στο χωριό Γέροντας του νομού Καβάλας. Εκεί παραβρέθηκε το μέλος των Παραμυθάδων Χρήστος Τσίρκας, καλεσμένος του συλλόγου για μια πρώτη επαφή των παιδιών με τον κόσμο του παραμυθιού.
Αρχικά, έγινε μια αναφορά στην ιστορία των παραμυθιών και τον μέγα μυθοποιό και μυθοπλάστη όλων των εποχών, Αίσωπο. Ακολούθησαν οι μύθοι του «Ο ποντικός του αγρού και ο ποντικός της πόλης» και «ο ψεύτης βοσκός». Στην συνέχεια ακούστηκε το παραμύθι της προφορικής μας παράδοσης «Ο βασιλιάς, οι τρεις κόρες και το αλάτι», για να ολοκληρώσουμε το σύντομο ταξίδι με ένα ινδιάνικο παραμύθι και συγκεκριμένα την «νυχτερίδα».
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την δραματοποίηση αρχικά του παραμυθιού «Ο βασιλιάς, οι τρεις κόρες και το αλάτι», και στη συνέχεια του «ψεύτη βοσκού» που παρουσιάστηκε εξ’ ολοκλήρου από τα παιδιά (προετοιμασία, συντονισμός και εκτέλεση).
Καλή σχολική χρονιά στα παιδιά αλλά και καλή επιτυχία στις δράσεις του συλλόγου «Διδυμαίος Απόλλων».
Την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου επισκεφτήκαμε την Παιδική Βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά στην Καβάλα στο πλαίσιο των μηνιαίων επισκέψεών μας. Το θέμα μας ήταν η ειρήνη κι αφού αφηγηθήκαμε το παραμύθι «Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο» του Cianni Rodari, αλλά και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, στη συνέχεια ζητήσαμε από τα παιδιά να χρωματίσουν το σήμα της ειρήνης με την δική τους φαντασία. Ιδού τα αποτελέσματα…
Την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου επισκεφτήκαμε την Παιδική Βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά στην Καβάλα στο πλαίσιο των μηνιαίων επισκέψεών μας. Το θέμα μας ήταν η ειρήνη κι αφού αφηγηθήκαμε το παραμύθι «Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο» του Cianni Rodari, αλλά και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, στη συνέχεια ζητήσαμε από τα παιδιά να χρωματίσουν το περιστέρι της ειρήνης με την δική τους φαντασία. Ιδού τα αποτελέσματα…
Πραγματοποιήθηκε χθες Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013 η εκδήλωσή μας στην παιδική βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά στην Καβάλα στο πλαίσιο των μηνιαίων επισκέψεών μας. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν η ειρήνη με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης που γιορτάστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου. Αφηγηθήκαμε στα παιδιά το παραμύθι «Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο» του Cianni Rodari, καθώς και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε απόδοση του Γιάννη Κοτσιφού. Στην συνέχεια, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να ζωγραφίσουν το περιστέρι που συμβολίζει την ειρήνη καθώς και το σήμα της ειρήνης, βάζοντας το καθένα το δικό του χρώμα-χρώματα.
Η επόμενη επίσκεψή μας θα είναι την Τρίτη 29 Οκτωβρίου με θέμα την εξάλειψη της φτώχειας, με αφορμή και την Διεθνή Ημέρα που γιορτάζεται τον ίδιο μήνα.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελένη Καμαλίδου, Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Μίνα Καλαμούκη, Εύη Καπατζιά, Τάσος Καπατζιάς, Χρήστος Τσίρκας και Απόστολος Τσομπανόπουλος.
Οι παραμυθάδες 