Στο Δημοτικό σχολείο του Κοκκινοχώματος

Υπέροχο συναίσθημα να βρίσκουμε πάλι τους μικρούς μας φίλους! Η επίσκεψη στο δημοτικό σχολείο του Κοκκινοχώματος είναι η πρώτη από μια σειρά επισκέψεων στα σχολεία που πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Ήταν τόσο όμορφα όλα γύρω μας όταν φτάσαμε που αμέσως πήραμε την απόφαση να περάσουμε το πρωινό μας στην αυλή, κάτω από τα δέντρα, κοντά στην φύση.

Ζεστή ήταν η υποδοχή από τις εκπαιδευτικούς, μικρά χεράκια που μας χαιρετούσαν από τα παράθυρα και φωνούλες που τραγουδούσαν ρυθμικά «ΠΑ-ΡΑ-ΜΥ-ΘΑ-ΔΕΣ….ΠΑ-ΡΑ-ΜΥ-ΘΑ-ΔΕΣ»!

Ξεκινήσαμε με τις τάξεις της Α’ και Β’ τάξης με αφηγήσεις παραμυθιών, τραγουδήσαμε το Κοκοράκι και παίξαμε το παιχνίδι με τα αγαπημένα μας ζωάκια.

Η Γ’ και Δ’ τάξη, που όπως μάθαμε κάνουν συνδιδασκαλία, ήταν η δεύτερη ομάδα που μας συνάντησε. Συζητήσαμε με τα παιδιά την αξία των παραμυθιών, συγκρίναμε τον σημαντικό ρόλο τους σε σύγκριση με την τηλεόραση και ακολούθησε η αφήγηση παραμυθιών και φυσικά το παιχνίδι που ενθουσίασε τους φίλους μας που φώναζαν «πάλι …πάλι….»

Η παρέα της Ε’ και ΣΤ’ τάξης επέλεξε να καθίσουμε στον ίσκιο ενός μεγάλου δέντρου. Άλλα παιδιά στρώθηκαν στο γρασίδι, άλλα έφεραν τα καρεκλάκια τους και ένα ημικύκλιο από ζεστά χαμόγελα δημιουργήθηκε. Οι αφηγήσεις των παραμυθιών ξεκίνησαν και τα παιδιά απορροφήθηκαν. Γεγονός που μας ξάφνιασε ευχάριστα γιατί συνήθως σε αυτές τις ηλικίες, μεταξύ παιδικότητας και εφηβείας τα παιδιά αποστασιοποιούνται, θεωρώντας ότι πλέον είναι πολύ μεγάλα για να ακούνε παραμύθια. Κι όμως αυτά ζητούσαν κι άλλο παραμύθι…κι άλλο….κι άλλο!

Ένας από τους μαθητές μάλιστα μας εξομολογήθηκε ότι θα προσπαθήσει και αυτός να γίνει ένας παραμυθάς! Εξομολόγηση θησαυρός!

Ζήτησαν μόνοι τους να παίξουμε παιχνίδι και ίσως ακόμη να παίζαμε αν δεν επενέβαιναν οι δάσκαλοι.

Όσο για τους εκπαιδευτικούς, έχουμε να σας πούμε ότι παρακολούθησαν και συμμετείχαν με τόσο κέφι σε όλη την διάρκεια που υποψιαζόμαστε ότι διασκέδασαν περισσότερο από τους μικρούς μαθητές τους.

Τελικά μέσα μας πάντα ένα κομμάτι μένει παιδί!

Ακούστηκαν τα παραμύθια: «Ο γίγαντας Κοκκινογένης», «Ο Αυγερινός και η Πούλια», «Η Ευχή της μάνας», «Οι δύο τεμπέληδες», «Οι έντεκα κύκνοι», «Η ιπτάμενη κασέλα», «Μπαλ σεντέν, μασάλ Μπεντεβή».

Συμμετείχαν οι: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Αδελαΐς Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου και Αρετή Τσιφλίδου

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ένα παραμύθι από την καρδιά της μητέρας…

Στις 8 του Μάη η ομάδα των Παραμυθάδων τίμησε την γιορτή της μητέρας με αφηγήσεις παραμυθιών που θυμόμασταν από τις δικές μας μανούλες. Αφιερώσαμε μάλιστα την ημέρα στις μάνες που ο Θεός τους μοίρασε έναν πιο δύσκολο αγώνα από αυτόν των υπολοίπων. Στον Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων ατόμων με αυτισμό της Π.Ε Καβάλας.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον πανέμορφο χώρο της Μεγάλης Λέσχης. Αν και η προσέλευση ήταν περιορισμένη, ίσως λόγω των πολλών παράπλευρων εκδηλώσεων, η ατμόσφαιρα ήταν γλυκιά και τρυφερή, ως συνήθως όταν υπάρχουν ανάμεσα μας μικρά παιδιά. Μας τίμησε ιδιαιτέρως με την παρουσία του ο δήμαρχος Καβάλας, κ. Μουριάδης, ο οποίος έδειξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία στα προβλήματα του νεοσύστατου συλλόγου και υποσχέθηκε στα μέλη του ΔΣ ότι θα ασχοληθεί ιδιαιτέρως με τα θέματα τους, εντάσσοντάς τους σε σχετικά προγράμματα.

Ευχόμαστε από καρδιάς να ήμασταν η αφορμή να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο, δίνοντας αποτέλεσμα στην πρωτοβουλία της ομάδας μας.

Συμμετείχαν οι: Καπατζιάς Τάσος, Κεσικιάδου Ελισάβετ, Μίχα, Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος και Τσιφλίδου Αρετή, ενώ στην μουσική συνδοδεία μας υποστήριξαν ο Μανώλης Παργεντάκης και η Φωτεινή Σπαθάρη.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

«Το παραμύθι της μητέρας μου» στη Μεγάλη Λέσχη από τους «Παραμυθάδες»!

Την Κυριακή 8 Μαϊου 2022, γιορτή της μητέρας, «Οι Παραμυθάδες» θυμόμαστε ένα παραμύθι που φέρουμε στην καρδιά μας από το πιο αγαπημένο μας πρόσωπο…τη μάνα! Με την ευκαιρία της γιορτής της, σας καλούμε να το μοιραστούμε μαζί σας, στις 18:30 στη Μεγάλη Λέσχη (Κύπρου 12-14). Παράλληλα, θέλοντας να την τιμήσουμε, αφιερώνουμε την βραδιά μας στις μητέρες που η ζωή τους πρόσφερε ένα ιδιαίτερο παιδί, που απαιτεί περισσότερη φροντίδα και αγάπη. Για τον λόγο αυτό, επιλέξαμε να διαθέσουμε τα έσοδα στον Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Π.Ε. Καβάλας.

Έτσι, αντί εισιτηρίου εισόδου, θα υπάρχει οικονομική ενίσχυση προς τον συγκεκριμένο σύλλογο για την στήριξη στο σημαντικό έργο τους.

Ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο Καβάλας για την ευγενική υποστήριξη, καθώς και τον καλό μας φίλο και συνεργάτη Μανώλη Παργεντάκη για την μουσική του συνοδεία.

Λίγα λόγια για τον τιμώμενο Σύλλογο

«Τον Αύγουστο του 2018 ιδρύσαμε τον Σύλλογο Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Π.Ε. Καβάλας, με σκοπό την στήριξη των Αυτιστικών και των οικογενειών τους, όσων αφορά την διασφάλιση των ισότιμων Δικαιωμάτων στην ζωή ( υγεία- εκπαίδευση-εργασία) και την ενημέρωση -ευαισθητοποίηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν λόγω του κοινωνικού αποκλεισμού τους!

Βασικός μας στόχος είναι η ίδρυση πρότυπων δομών Εκπαίδευσης ΚΔΗΦ(Κέντρο Διημέρευσης & Ημερήσιας Φροντίδας ) και ΣΥΔ (Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης) για ωφελούμενους 18 ετών και άνω, διασφαλίζοντας τα μέσα για μια προστατευόμενη και αξιοπρεπή ζωή όταν οι γονείς δεν θα μπορούν πλέον βιολογικά να ανταποκριθούν!

Ο σύλλογος μας αριθμεί πάνω από 100 μέλη,  τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν στο οικογενειακό τους περιβάλλον άτομα με Αυτισμό. 

Πάγιες ετήσιες εκδηλώσεις του Συλλόγου αποτελούν τα χριστουγεννιάτικα και πασχαλινά μας bazaars, καθώς και διοργανώσεις αφιερωμένες στον Αυτισμό τον μήνα Απρίλιο (Όπως η ενημερωτική ημερίδα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας με τίτλο  «Μάθε για τον Αυτισμό»).  

Είμαστε ενεργά μέλη της ΠΟΜΑμεΑ ΑΜΘ, της ΕΣΑμεΑ και της ΠΟΣΓΚΑμεΑ.

Στις 3 Οκτωβρίου του 2021, με προσωπική βοήθεια εθελοντών-δωρητών,  πραγματοποιήσαμε τα εγκαίνια της έδρας του Συλλόγου μας, στην Αρκαδίου 4 στον Βύρωνα. 

Γονείς, κηδεμόνες ή φίλοι σας καλούμε να στηρίξετε το έργο μας.

Εmail: autismkavala@gmail.com

Facebook: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Λογαριασμός Οικονομικής Ενίσχυσης:

ΤΡ. Πειραιώς 6201145271093

ΔΣ. Συλλόγου

Πρόεδρος: Αθανάσιος Οσταδάκης(6974961215)

Αντιπρόεδρος: Θεοδώρα Καγιάννη( 6993990945)

Γ. Γραμματέας: Παναγιώτης Κουκοβίνης(6932340873)

Ταμίας: Ευανθία  Καρακατσάνη

Οργ. Γραμματέας: Γεωργία Νασιούδη

Ελεγκτική Επιτροπή

Γκιουλέκα Φωτεινή 

Αθανάσιος Ιωαννίδης 

Βερβέρογλου Σουλτάνα»

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Το παραμυθόσπιτο ζωντάνεψε ξανά με τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Ο μικρός Χανς Κρίστιαν Άντερσεν κοίταξε στα μάτια τη γιαγιά του και τη ρώτησε: «Γιατί είμαι τόσο διαφορετικός από τους άλλους; Γιατί μου αρέσει να κάνω πράγματα αλλιώτικα;»

«Μα γιατί είσαι το καλύτερο παιδί του κόσμου και μια μέρα, όταν μεγαλώσεις, θα γίνεις σπουδαίος και τρανός» απάντησε η γιαγιά του, που του είχε μεγάλη αδυναμία.

Έτσι ξεκίνησε η εκδήλωση μας το Σάββατο 2 Απριλίου, που είναι η παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου. Μετά από πολύ καιρό υποδεχτήκαμε ξανά τους μικρούς μας φίλους στο παραμυθόσπιτο και τιμήσαμε όλοι μαζί την γενέθλια μέρα του δανού παραμυθά.

Με έναν ξεχωριστό και διαδραστικό τρόπο τα παιδιά μάθανε για την ιστορία του μεγάλου δανού παραμυθά και ακόμη και τα πιο ντροπαλά άρχισαν να συμμετέχουν και να ρωτάνε γεμάτα ενδιαφέρον. Ακολούθησαν σχετικά άγνωστα παραμύθια όπως «Το αγόρι που δεν φοβόταν», «Ο αναπτήρας» και «Οι αγριόκυκνοι» που μας ταξίδεψαν στον ιδιαίτερο κόσμο του Άντερσεν.

Αργότερα μεταφερθήκαμε στα παραδοσιακά θρανία μας για να ανακαλύψουμε διάφορες κρυμμένες λέξεις από τα παραμύθια που αφηγηθήκαμε, σ΄ ένα  κρυπτόλεξο που φτιάξαμε στον μαυροπίνακα. Πολλά χέρια σηκώθηκαν για να συμμετέχουν, πολλές φωνές ακούστηκαν και πολλά πειράγματα έγιναν μεταξύ των «μαθητών» της άτακτης τάξης!

Καλή μας αρχή λοιπόν και έπονται περισσότερες δράσεις γεμάτες παραμυθένιες στιγμές.

Στην εκδήλωση τηρήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα υγειονομικά μέτρα και συμμετείχαν οι εξής: Καπατζιάς Τάσος, Κεσικιάδου Ελισάβετ, Μίχας Αλέξης, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Παναγιωτίδου Σταυρούλα, Ράπτη Αδελαΐδα ,  Σωτηρέλη Καλλιόπη, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος και Τσιφλίδου Αρετή.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Εκδήλωση στο Παραμυθόσπιτο «Ο άγνωστος Άντερσεν»!

Μετά από πολύ καιρό το παραμυθόσπιτο ανοίγει την πόρτα του και οι «Παραμυθάδες» την αγκαλιά μας. Αφορμή η παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου που γιορτάζεται στις 2 Απριλίου κάθε χρόνο – γενέθλια μέρα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Έτσι, το Σάββατο 2 Απριλίου στις 5 το απόγευμα, θα αφηγηθούμε παραμύθια του μεγάλου δανού παραμυθά, που δεν τα έχετε ακούσει και θα μπούμε για λίγο στον διαφορετικό κόσμο του Άντερσεν. Η εκδήλωση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5-12 ετών.

Θα σας περιμένουμε, σύμφωνα με όλα τα προβλεπόμενα υγειονομικά πρωτόκολλα. (Η χρήση μάσκας υποχρεωτική και δήλωση self test των τελευταίων 24 ωρών)

Ο αριθμός των συμμετεχόντων θα είναι περιορισμένος και γι αυτό θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Συμβολική τιμή συμμετοχής 3 ευρώ. Για δήλωση συμμετοχής επικοινωνήστε στα τηλέφωνα: 6946816535 (Χρήστος) και 6945622409 (Μαρία)

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

«Στα άδυτα της φιλικής εταιρείας»

Πέρασαν 200 ολόκληρα χρόνια από την ιστορική και ηρωική ελληνική επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Η Ομάδα «Οι Παραμυθάδες» θέλωντας να καταθέσουμε ένα μικρό αντίδωρο στο πλαίσιο του εορτασμού ετοιμάσαμε και σας παρουσιάζουμε μια προσέγγιση στα άγνωστα μονοπάτια της Φιλικής Εταιρείας. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο χώρο μας με την χρήση ερασιτεχνικής κάμερας αλλά και κινητών τηλεφώνων και αποτελεί προϊόν ομαδικής εργασίας.

Στην ιστορία μας:

Προσπαθήσαμε να απεικονίσουμε την πραγματικότητα μιας οικογένειας, της οποίας ο πατέρας υπήρξε μέλος της Φιλικής. Η οικογένεια ανακαλύπτει το μυστικό του τη μέρα του θανάτου του. Μία μυθοπλασία που στηρίχτηκε σε πραγματικά ιστορικά στοιχεία.

Στην Φιλική Εταιρεία:

Πόσοι οι άγνωστοι ήρωες που οδήγησαν την Ελλάδα να ξαναβρεί την ταυτότητά της! Πόσες οικογένειες αγνοούσαν ότι οι άνθρωποι οι δικοί τους, ήταν εργάτες-πολεμιστές της ελευθερίας! Πόσο ψυχωμένοι ήταν οι αγωνιστές πού, παρόλα τα 400 χρόνια σκληρής απάνθρωπης σκλαβιάς, κράτησαν μέσα τους τον σπόρο της λευτεριάς που αναγεννήθηκε σαν τον φοίνικα μέσα από τις στάχτες!

Η Φιλική Εταιρεία ήταν ένα θαύμα της ιστορίας! Άνθρωποι της μέσης τάξης αλλά και της κατώτερης… Άνθρωποι φωτισμένοι και μη… Αβοήθητοι…κάτω από σκληρές συνθήκες και διωγμούς… Κι όμως, πυροδότησαν έναν αγώνα άνισο, έναν αγώνα μεταξύ «Γολιάθ και Δαβίδ»! Πλειάδα αφανών αγωνιστών στους κόλπους της, που μείνανε άγνωστοι και το μόνο που κέρδισαν ήταν το συνταίριασμα της ψυχής τους με το καθήκον! Ίσως οι περισσότεροι από εμάς να μην έχουμε συνειδητοποιήσει το σπουδαίο και καθοριστικό ρόλο της Φιλικής Εταιρείας στην επανάσταση του’21.

Συντελεστές (αλφαβητικά):

Βαβαλέσκου Θεοδώρα – Καπατζιάς Τάσος – Κεσικιάδου Ελισάβετ – Μαντζουράνη Ιάσμη – Μίχα Μέλη – Μίχας Αλέξανδρος – Μπουγά Μαρία – Παναγιωτίδου Σταυρούλα – Παπακωνσταντίνου Μαρία – Ράπτη Αδελαΐς – Σωτηρέλη Δέσποινα – Σωτηρέλη Καλλιόπη – Τσαπανίδου Ζωή – Τσίρκας Χρήστος – Τσιφλίδου Αρετή – Τσομπανόπουλος Απόστολος.

Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Οι Παραμυθάδες καλεσμένοι στο ΙΕΚ του ΟΑΕΔ Καβάλας

Το απόγευμα της Δευτέρας, 21 Μαρτίου 2022, επισκεφτήκαμε το Τμήμα Βοηθών Βρεφονηπιοκόμων του ΙΕΚ ΟΑΕΔ Καβάλας.

Η κυρία Μαρουφίδου Ειρήνη μας υποδέχθηκε σε ένα φιλόξενο και ευχάριστο περιβάλλον. Θέμα συζήτησής μας το παραμύθι.

Μιλήσαμε για τον ορισμό και τα είδη του, γνωρίσαμε μεγάλους Παραμυθάδες και συζητήσαμε για τις τεχνικές και τρόπους αφήγησής του. Έπειτα παρουσιάσαμε τρόπους αξιοποίησης ενός παραμυθιού με βάση τη διαθεματικότητα και χρήσης του ως εκπαιδευτικό εργαλείο μέσα σε μια σχολική τάξη.

Η επίσκεψή μας έκλεισε ρίχνοντας τα παραμυθοζάρια και φτιάχνοντας φανταστικές ιστορίες με το παιχνίδι της «Παραμυθοσαλάτας».

Σας ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό το όμορφο και δημιουργικό απόγευμα!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Τα 19 δέντρα της Ελπίδας και της Αισιοδοξίας!

(Μια πραγματική ιστορία γραμμένη σαν παραμύθι!)

Ζούσαν κάποτε μέσα σε ένα μεγάλο χνουδωτό σακούλι 19 σποράκια. Στην αρχή ντρεπόταν να μιλήσουνε μεταξύ τους μα σιγά-σιγά και επειδή βαριόταν, έπιασαν κουβέντα.

 – Ποιος είσαι εσύ;…

 – Από πού έρχεσαι;…

 – Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Όλα τα σποράκια έδωσαν την ίδια απάντηση :

– Θα γίνω δέντρο για τα Χριστούγεννα!

Έτσι άκουγαν τους ανθρώπους να λένε, έτσι έλεγαν κι αυτά. Τα λόγια τους αποδείχτηκαν αληθινά, αν και δεν καταλάβαιναν τι ακριβώς σήμαινε αυτό. Για καλή τους τύχη τα έσπειραν κοντά-κοντά και μπορούσαν ακόμα και κάτω από το χώμα να κάνουνε παρέα. Σιγά σιγά έβγαζαν ρίζες, ψήλωναν τον κορμό τους και άπλωναν τα πράσινα κλαδάκια τους. Ήταν χαρούμενα που δεν χάθηκαν.  Η συντροφιά τους έμεινε παντοτινή… χμμμμ… παντοτινή… Έτσι νόμιζαν…

 Μία μέρα, ήρθαν οι  δύο γεροδεμένοι άντρες, αυτοί που κάθε μέρα τα φρόντιζαν και άρχισαν να συζητούν.

– Πότε λες να τα κόψουμε και να τα παραδώσουμε; Τα Χριστούγεννα κοντοζυγώνουν.

– Περιμένω εντολή μα όπου να ‘ναι… Δεν θα αργήσουμε πολύ.

Είπαν και απομακρύνθηκαν!

Βαθιά σιωπή έπεσε ανάμεσα στα δεντράκια. Κανένα δεν μιλούσε! Να τα κόψουν; Πώς; Και μετά; Τι;

Μέχρι που έδυσε ο ήλιος δεν ακούστηκε ούτε θρόισμα… Μα με το πρώτο αστέρι που έλαμψε στον ουρανό, ένα από τα δεντράκια άρχισε να βγάζει από τα κλαράκια του μικρά, μικρούτσικα διαμάντια. Ξέρετε γιατί; Έτσι είναι τα δάκρυα της φύσης, έτσι δακρύζουν τα φυτά. Και άρχισε να κλαίει και το δεύτερο και το τρίτο, ώσπου και τα δεκαεννιά έσταζαν στο χώμα την απελπισία τους!

– Χαθήκαμε…

– Μέχρις εδώ ήταν…

– Τι θα απογίνουμε;…

Το χάραμα, όταν ανέβηκε πάλι ο ήλιος στο άρμα του, είδε τα δεντράκια γερμένα προς στο χώμα και πόνεσε η φλόγα της καρδιάς του. Γιατί εκείνος ήξερε!

Το πρωινό εκείνο, κάτι παράξενα πράσινα ανθρωπάκια βγήκαν για περίπατο εκεί κοντά τους. Ήρθαν κοντά στους πράσινους φίλους και τους κοίταζαν. Οι κουβέντες τους κυλούσαν σαν βάλσαμο. Έδωσαν ελπίδα στα μικρά απελπισμένα φυτά που όρθωσαν τον κορμό τους προσπαθώντας να ακούσουν καλύτερα.

– θα καλέσουμε όλα τα παιδιά της πόλης να διαλέξουν ένα παραμύθι και να στολίσουν έτσι τα δεντράκια. Μα είναι τόσο χαριτωμένα και όμορφα! Σίγουρα θα δώσουν χαρά μεγάλη στις παιδικές ψυχές!

Είπαν και κάθισαν απόμερα οργανώνοντας τα σχέδια τους.

Λοιπόν, θα πάμε και στην κύρια Κατερίνα, την κυρία που αγαπάει τα βιβλία. Σίγουρα θα θέλει να είναι κοντά μας σε αυτό το σχέδιο,

…μουρμούριζαν. Όσο τους άκουγαν τα δέντρα, τόσο τα πράσινα κλαράκια τους τεντώνονταν και απλώνονταν και έλαμπαν από χαρά! Μα τι χαρά!

Τελικά οι μέρες που περίμεναν δεν θα ήταν τρομακτικές. Ίσα ίσα, θα ήταν γεμάτες λάμψη, γεμάτες χαρά, γεμάτες παιδικές φωνές και παιδιά να χορεύουν γύρω τους! Έτσι κι έγινε!

Δύο ξωτικά του δάσους έβγαλαν προσεκτικά τα δέντρα από το χώμα, τα τοποθέτησαν σε μεγάλες γλάστρες και τα φόρτωσαν σε μία μεγάλη καρότσα και ξεκίνησαν. Τους άρεσε πολύ αυτό το σύντομο ταξίδι. Πρώτη φορά άλλωστε μπορούσαν να κινηθούν. Έφτασαν στο κέντρο μιας όμορφης πόλης, σε έναν μεγάλο κήπο, στρωμένο στη μέση με μάρμαρο λευκό. Εκεί τα αράδιασαν όλα. Τα πράσινα ανθρωπάκια και μία ψηλή όμορφη μελαχρινή κυρία τους περίμεναν. Η κυρία Κατερίνα, εκείνη ήταν η όμορφη κυρία, είχε έτοιμα ακόμη ονόματα για τα δεντράκια. Το όνομα από κάθε σχολείο της πόλης. Είχε μάλιστα συμβουλεύσει τους μικρούς μαθητές να φτιάξουν μόνοι τους τις φιγούρες των παραμυθιών.  Πόσο καμάρωσαν οι 19 φίλοι που εκπροσωπούσαν τα μικρά παιδιά, δεν περιγράφεται! Και σε λίγη ώρα, αχ τι ευτυχία! Ομάδες παιδιών, γονιών και δασκάλων ερχόταν από κάθε γωνιά και κύκλωναν το κάθε δεντράκι.

Πολλοί φορούσαν κόκκινους χριστουγεννιάτικους  σκούφους, έλεγαν τραγούδια, γελούσαν. Ο κύριος Θεόδωρος, ο δήμαρχος της πόλης, τριγυρνούσε ευτυχισμένος που έβλεπε επιτέλους την ευτυχία στα πρόσωπα των ανθρώπων μετά πολύ πολύ καιρό. Δίπλα του ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος, κοίταζε τα δέντρα με στοργή έχοντας στην σκέψη του ένα όμορφο, μυστικό σχέδιο. Από μεγάλους σάκους τα παιδιά άρχισαν να βγάζουν στολίδια που ήταν φτιαγμένα με τα δικά τους χεράκια και όλα είχαν μορφές παραμυθιών. Ένα πράσινο ανθρωπάκι, μάλιστα, έβαζε μαγικό, λευκό γλάσο στις μυτούλες των παιδιών. Εκείνα γαργαλιόταν, γελούσαν χαρούμενα και ρουφούσαν μέσα τους την μαγεία της βραδιάς. Στο τέλος, το κάθε δέντρο έγινε ένα ολόκληρο παραμύθι. Χριστουγεννιάτικη μουσική ακούγονταν παντού, και τα παιδιά έκαναν κύκλο και χόρευαν ολόγυρά στα δέντρα των παραμυθιών.

Οι γονείς και οι δάσκαλοι καμάρωναν τα παιδιά τους και γελούσαν ευτυχισμένοι. Ήξεραν πως τα χρόνια που είχαν περάσει είχαν στερήσει από τις ψυχούλες τους την ξενοιασιά. Τώρα, η συγκίνηση από το γέλιο των παιδιών τους, άφηνε γλύκα στις καρδιές τους! Πέρασαν πολλές ώρες κι όμως σε κανέναν δεν έκανε καρδιά να φύγει για το σπίτι. Μέχρι που έσφιξε το κρύο κι όλοι πια γύρισαν στην ζεστασιά τους.

Τα στολισμένα δέντρα δεν προλάβαιναν να διηγούνται τις εντυπώσεις τους! Τόση χαρά! Τόση ομορφιά! Όλες τις επόμενες μέρες μικροί και μεγάλοι, γέροι και νέοι, ζευγάρια, παππούδες και γιαγιάδες με εγγόνια, γονείς με τα παιδιά τους, πέρναγαν και τα καμάρωναν και έβγαζαν μαζί τους φωτογραφίες. Κόντευαν να σκάσουν από ευτυχία! Είχαν γίνει ξαφνικά οι πρωταγωνιστές των γιορτινών ημερών! Και το βασικότερο ήταν πως είχαν γίνει κομμάτι στις όμορφες αναμνήσεις των παιδιών! Μα πόσο να κρατάει η ευτυχία; Όλοι λένε πως πάντα φεύγει γρήγορα!

Οι γιορτές πέρασαν. Τα παιδιά γύρισαν στα μαθήματα τους και ο κήπος άδειασε. Ένα συννεφιασμένο πρωινό, ήρθε μπροστά τους η ίδια καρότσα που τους είχε φέρει εδώ. Χέρια απλωνόταν γρήγορα και έβγαζαν όλα τα στολίδια από τα κλαδιά. Άντρες δυνατοί φόρτωσαν τα δέντρα στην καρότσα και έμειναν εκεί να περιμένουν. Τα δύσμοιρα δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που γινόταν. Κατάλαβαν πως έφτασε πια το τέλος τους. Τα μικρά-μικρούτσικα διαμάντια άρχισαν πάλι να κυλούν από τα κλαδιά τους. Έγυρε το ένα επάνω στο άλλο και έψαχναν παρηγοριά στο αγκάλιασμά τους. Δύο φιγούρες φάνηκαν από μακριά να πλησιάζουν. Ο ένας ήταν ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος και ο άλλος, με το γλυκό χαμόγελο, ο γεωπόνος, ο κύριος Αχιλλέας.

Καλημέρα παιδιά!

Φώναξε ο κύριος Απόστολος.

Είμαστε έτοιμοι;

Ρώτησε ο κύριος Αχιλλέας.

«Αυτό ήταν… η ζωή μας τελειώνει» μοιρολογούσαν τα δεντράκια και καμιά διάθεση δεν είχαν πια να κοιτάζουν γύρω τους όπως έκαναν την προηγούμενη φορά. Βέβαια τότε ήταν γεμάτα χαρούμενη προσμονή. Ενώ τώρα…

Η καρότσα και τα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν ανέβαιναν όλο και πιο ψηλά στην πόλη. Κι όταν έφτασαν σε έναν όμορφο τόπο, ηλιόλουστο, απ’ όπου μπορούσε κανείς να βλέπει μέχρι την άκρη του πελάγου, σταμάτησαν. Τα δεντράκια σταμάτησαν κι εκείνα να ρίχνουν τα μικρά μικρούτσικα διαμαντάκια, ανασήκωσαν τα κλαδάκια τους και κοίταξαν γύρω τους. Δεν πίστευαν στην έκπληξη που τους περίμενε εκεί! Οι αγαπημένοι φίλοι τους τα παιδιά, οι δάσκαλοι, ο κύριος Θεόδωρος ο δήμαρχος, τα πράσινα ανθρωπάκια που λένε  παραμύθια, η κυρία Κατερίνα που αγαπάει τα βιβλία, όλοι… Όλοι ήταν εκεί και τους περίμεναν. Ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος, πλησίασε χαμογελώντας την καρότσα. Φώναξε γύρω του τα παιδιά λέγοντας:

– Μην ξεχνάτε ποτέ παιδιά μου πως τα δέντρα, τα φυτά και τα ζώα είναι η ζωή μας! Και πάντα οφείλουμε να φροντίζουμε γι’ αυτά!

Και ο χαμογελαστός κύριος Αχιλλέας,ο γεωπόνος, έδωσε εντολή να κατεβάσουν τα δέντρα κοντά στον κάθε λάκκο που ήδη ήταν ανοιχτός. Δενδροφύτευση! Αυτό λοιπόν ήταν το μέλλον των 19 τυχερών δέντρων! Και μάλιστα το ένα δίπλα στο άλλο! Για άλλη μια φορά τα δεντράκια, τριγυρισμένα από χαρούμενα πρόσωπα που άρχισαν με αγάπη να τα φυτεύουν, ένιωσαν μέχρι βαθιά στις ρίζες τους τι είναι ευτυχία!

Ε, ναι! Τώρα μπορούσαν να είναι βέβαια ότι θα ήταν μαζί για πάντα! Κι όταν όλοι σχεδόν έφυγαν και ησύχασε η ξύλινη καρδούλα τους, ένιωσαν σαν ευλογία, νεράκι ποτιστικό να πέφτει επάνω τους και να τα δροσίζει. Ήταν ο κύριος Θανάσης που στράφηκε σε ένα πράσινο ανθρωπάκι που είχε ξεμείνει τελευταίο και είπε με στοργή:

– Μην ανησυχείτε, εγώ θα έρχομαι συνέχεια να τα ποτίζω. Κι όταν έρθει το καλοκαίρι κάθε μέρα θα φροντίζω να έχουν το νεράκι τους!

Γίνεται άραγε το παραμύθι αλήθεια; Γίνεται η αλήθεια παραμυθένια; Ποιος ξέρει; Το σίγουρο είναι πως…

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λεν’ στα παραμύθια!

Η παραπάνω ιστορία αφορά την δράση που πραγματοποιήθηκε την περίοδο των Χριστουγέννων από την Ομάδα «Οι Παραμυθάδες» και την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας και η οποία κορυφώθηκε λίγες μέρες πριν με την δενδροφύτευση των δέντρων και την δημιουργία του Άλσους των Παραμυθιών!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Στην κοπή βασιλόπιτας της Ομάδας «Οι Παραμυθάδες»!

Ένα φλουρί βασιλόπιτας για πολλούς…

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η οικογένεια των «Παραμυθάδων» το Σάββατο 15/1/22 κόψαμε την καθιερωμένη βασιλόπιτα στο παραμυθόσπιτο σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη γέλιο και αγάπη. Λαμβάνοντας υπόψιν τις δύσκολες συνθήκες και παίρνοντας όλα τα μέτρα προφύλαξης, μαζευτήκαμε όσα μέλη μπορέσαμε δια ζώσης και κάποια άλλα διαδικτυακά για να τηρήσουμε το έθιμο. Μπορεί να μην ήταν όλοι παρόντες, η αγάπη όμως και η σκέψη μας πήγε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, σε παρόντες και απόντες.

Το φλουρί έπεσε ανάμεσα στους Αγίους, το Παραμυθόσπιτο, την Ελισάβετ και την Ζωή! Πώς έγινε αυτό; Μόνο η μούσα των παραμυθιών το γνωρίζει. Εξάλλου, όλα είναι πιθανά να συμβούν σ’ αυτήν την μοναδική και παραμυθένια ομάδα!

Υπέροχα μηνύματα εκφράστηκαν από τα μέλη μας:

«Καλότυχος όποιος κι αν έτυχε το φλουρί! Γεροί, αγαπημένοι και καλότυχοι να είμαστε όλοι!!!»

«Υπέροχα όλα! Καλή χρονιά σε όλους!  Και στο γλυκό μας Παραμυθόσπιτο. Καινούργια και δημιουργικά πράγματα εύχομαι να συμβούν τη νέα χρονιά! Πάντα τυχερές αγαπημένες μου Ελισάβετ και Ζωή! Υπέροχες λιχουδιές, υπέροχη βασιλόπιτα, υπέροχη η παρέα μικρών και μεγάλων! Καλή Χρονιά σε όλους!»

«Να έχουμε όμορφη πορεία, αγαπημένοι μου, για μια ακόμη χρονιά!»

«Μαζί κι αγαπημένοι, να δημιουργήσουμε νέα μονοπάτια!»

«Να έχουμε μια όμορφη χρονιά μπροστά μας, αγαπημένοι! Κάθε φορά που βρισκόμαστε, ο καθένας δίνει στον άλλον αγάπη με διαφορετικό τρόπο!»

«Καλή Χρονιά αγαπημένοι! Όλα τα καλά στον καθένα ξεχωριστά να φέρει το 22»

«Καλή τύχη σε όλους»

Ευχόμαστε σε όλο τον κόσμο Υγεία, Χαρά, Ευτυχία και γρήγορα να βρεθούμε πάλι με πολλά όμορφα παραμύθια! Καλή χρονιά αγαπημένοι μας φίλοι!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Το «Δάσος των Παραμυθιών» στο κέντρο της Καβάλας

Στο πλαίσιο των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του δήμου Καβάλας για το 2021, «Οι Παραμυθάδες» και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας συμπράξαμε για άλλη μια φορά. Η δράση μας υπό τον τίτλο «Μαγικό χωριό στο δάσος των Παραμυθιών» ολοκληρλωθηκε σε δύο φάσεις.

Κι αφού τις προηγούμενες μέρες σας παρουσιάσαμε την πρώτη φάση, δηλαδή την δημιουργία του Μαγικού Χωριού το οποίο και φιλοξενείται στην Μεγάλη Λέσχη, σήμερα είναι η ευκαιρία για την δεύτερη φάση της δράσης.

Προμηθευτήκαμε φυσικά έλατα και τα σχολεία που συμμετείχαν στην δράση έπρεπε να βρουν ή να δημιουργήσουν στολίδια εμπνευσμένα από το παραμύθι που επέλεξαν. Το ραντεβού μας ορίστηκε για το απόγευμα της Δευτέρας 20 Δεκεμβρίου 2021 και λίγο πριν τις 5 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι συμμετέχοντες.

Η προσέλευση του κόσμου κλιμακώθηκε το επόμενο δίωρο, μετατρέποντας την δράση σε μια μεγάλη γιορτή στέλνοντας αισιόδοξα μηνύματα προς τις κατευθύνσεις του ορίζοντα.

Μαθητές, δάσκαλοι και γονείς ενώσαν τις δυνάμεις και στόλισαν το δέντρο τους όσο πιο ευφάνταστα μπορούσαν. Όταν τελείωσαν, η φιλαρμονική του δήμου Καβάλας, πλημμύρισε τα κρυφά μονοπάτια του δάσους μας με χριστουγεννιάτικες μελωδίες, ενώ όλοι μαζί ρίξαμε την αυλαία τραγουδώντας τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

Συμμετείχαν τα σχολεία:

8ο Νηπιαγωγείο: «Το πρώτο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο»

24ο Δημοτικό Σχολείο: «Η πριγκίπισσα και τα καλικαντζαράκια» και «Το λουλούδι των Χριστουγέννων»

25ο Δημοτικό Σχολείο: « Το Αλεξανδρινό»

12ο Δημοτικό Σχολείο: «Το λουλούδι των Χριστουγέννων»

15ο Δημοτικό και Νηπιαγωγείο: «Η Κάλλω και οι καλικάντζαροι»

17ο Δημοτικό Σχολείο: «Σταγόνες και παιδιά» (το παραμύθι που βραβεύτηκε στο δικό μας διαγωνισμό)

6ο Γυμνάσιο:

7ο Γυμνάσιο: « Η Κάλλω και οι καλικάντζαροι»

7ο Νηπιαγωγείο:

22ο Δημοτικό Σχολείο: «Η κυρά Καλή και οι 12 μήνες»

13ο Δημοτικό Σχολείο: «οι καλικάντζαροι στον μύλο»

Δημοτικό Σχολείο Παληού: «Η κυρά Καλή και οι 12 μήνες»

8ο Δημοτικό Σχολείο: «Το λουλούδι των Χριστουγέννων»

5ο Γυμνάσιο: «Ο λαγός και η χελώνα»

16ο Δημοτικό Σχολείο: «Το λουλούδι των Χριστουγέννων»

Δημοτικό Σχολείο Αμυγδαλεώνα: «Ο ανθός του γιαλού» διήγημα Παπαδιαμάντη.

2ο Δημοτικό Σχολείο: «Τα δύο κάστανα»

4ο Γυμνάσιο: «Η θάλασσα που έφευγε»

21ο Δημοτικό: «Ο καρυοθραύστης»

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: