Author Archives: Τσιφλίδου Αρετή

«Δώρο εξ ουρανού» – Παραμύθι των μαθητών του Α2 του Γυμνασίου Αμυγδαλεώνα

Το παραμύθι που ακολουθεί δημιουργήθηκε από τους μαθητές του δεύτερου τμήματος της πρώτης Γυμνασίου (Α2) από το Γυμνάσιο του Αμυγδαλεώνα όταν η Ομάδα μας βρέθηκε εκεί μετά από πρόσκληση.

Αγκαλιά με τα παραμυθοζάρια μας βρεθήκαμε εκεί και τα παιδιά βρήκαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν.

Τα έξι ζάρια που έριξαν οι μαθητές έφεραν ένα «δώρο», ένα «αεροπλάνο», ένα «μάτι», ένα «δέντρο», ένα «μικρό γλυκό» και μια «ομπρέλα».

Τα παιδιά ξεκλείδωσαν την φαντασία τους και φτιάξαν το ακόλουθο παραμύθι:

Μια φορά, ένα αεροπλάνο ξεκίνησε από την Ελλάδα για να πάει στην Αφρική. Κάποια στιγμή άνοιξε η καταπακτή για να πέσει ένας που ήθελε να κάνει ελεύθερη πτώση. Μαζί μ’ αυτόν όμως έπεσε και ένα δώρο!

Ένα δώρο τυλιγμένο σε ολόλευκο χαρτί. Δεν ήταν ένα απλό δώρο!  Ήταν ένα δώρο γεμάτο καλοσύνη και αγάπη και απευθυνόταν σε παιδιά που είχαν ανάγκη. Δεν είχε μόνο υλικά πράγματα μέσα όπως φάρμακα, τρόφιμα και παιχνίδια! Μέσα σ’ αυτό το δώρο υπήρχε κι ένα μαγικό «μάτι». Ένα μάτι «αετίσιο»! Ένα μάτι που έβλεπε πολύ καλά. Μπορούσε να ξεχωρίσει το καλό από το κακό και οδηγούσε τους ανθρώπους στο δρόμο της καλοσύνης. Δεν μπορείτε όμως να φανταστείτε πού έπεσε αυτό το δώρο με το μαγικό μάτι….!

Σε μια όαση μέσα στην απέραντη έρημο, βρισκόταν ένα περίεργο δέντρο. Ήταν στρογγυλό με πλούσιο και πολύχρωμο φύλλωμα. Αυτό το δέντρο έβγαζε τον καρπό της καλοσύνης. Εκεί έπεσε το δώρο με το λευκό περιτύλιγμα και το δέντρο άλλαξε χρώμα, μεγάλωσε κι άρχισε να βγάζει διάφορα πράγματα που χρειαζόταν οι άνθρωποι. Το μάτι έδειχνε με ένα μαγικό τρόπο στον κόσμο το δρόμο γι αυτό το δέντρο. Έτσι καθημερινά πολύς κόσμος έπαιρνε βοήθεια, ασταμάτητα. Εξάλλου η καλοσύνη και η χαρά των ανθρώπων έτρεφαν αυτό το  δέντρο, που έβγαζε «καρπούς» όλο τον χρόνο. Και χάριζε εκτός των άλλων ελπίδα, χαρά, ευτυχία, καλοσύνη και δικαιοσύνη.

Μα δεν ήταν μόνο αυτή η διαφορά του από τα άλλα δέντρα της περιοχής! Όταν κάποιος έκανε κάποια καλή πράξη, το δέντρο του έριχνε ένα πολύ νόστιμο γλυκάκι και τον αποζημίωνε. Όταν όμως κάποιος έκανε μια κακή πράξη, του έριχνε ένα γλυκάκι, χαλασμένο, πικρό με άσχημη γεύση! Όταν ο κακός το έτρωγε προβληματιζόταν, σκεφτόταν τις πράξεις του και μετάνιωνε. Ξέρετε κάτι όμως; Όλα τα γλυκίσματα ήταν κατά βάθος τα ίδια! Απλά έπαιρναν τη γεύση που είχε ο καθένας στην καρδιά του. Μ’ αυτόν τον τρόπο πολλοί κακοί άλλαξαν και έγιναν οι καλύτεροι άνθρωποι του κόσμου.

Στο πολύχρωμο αυτό δέντρο κρύβονταν επίσης πολύχρωμες ομπρελίτσες, που ο αέρας τις έπαιρνε και τις πήγαινε σε όσους είχαν ανάγκη. Μ’ αυτό τον τρόπο μπορούσαν να βοηθηθούν και όσοι έμεναν σε άλλα μέρη και δεν μπορούσαν ταξιδέψουν. Έτσι το μαγικό μάτι που έβλεπε πολύ μακριά, διάλεγε τις πράσινες ομπρέλες για να στείλει την ελπίδα σε όσους την είχαν χάσει, τις κόκκινες για να στείλει την αγάπη σ’ αυτούς που την έψαχναν και δεν την έβρισκαν και κίτρινες ομπρελίτσες για να χαρίσει σοφία.

Για αυτό να ξέρετε, ότι αυτό  το υπέροχο δέντρο με το μαγικό μάτι, όπου κι αν είστε θα σας ακούσει και θα σας στείλει αυτό που έχετε ανάγκη. Προσέξτε όμως! Αν καμιά φορά σας έρθει κανένα γλυκάκι χαλασμένο, ή πικρό….. αναρωτηθείτε αν κάνατε κάτι κακό!

ΨΕΜΑΤΑ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΤΣΙ ΛΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ !!!

 

Advertisements
Categories: Παραμύθια παιδιών | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Οι μουζικάντες (Μια άλλη απόδοση)

(Ακούστε το παραμύθι στο τέλος της σελίδας)

Αρχή του παραμυθιού καλησπέρα της αφεντιάς σας!

Μια ιστορία θέλω να σας πω για τέσσερα ζώα… τέσσερα ξεχωριστά ζώα που κατάφεραν να κάνουν το αδύνατο, δυνατό.
Πριν πολλά – πολλά χρόνια, ζούσε ένας γεωργός, με την οικογένεια του. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα τότε και όλες τις δουλειές του τις έκανε με ένα γάιδαρο που είχε. Με το πέρασμα του χρόνου όμως, ο γάιδαρος γέρασε και δεν είχε τις ίδιες δυνάμεις. Έτσι, αδυνατούσε να κάνει τις δουλειές που απαιτούσε ο γεωργός. Ένα πρωινό, ο γεωργός πήρε το γάιδαρο και περπάτησαν αρκετά μέσα στο δάσος. Όταν ήταν πολύ μακριά από το σπίτι, τον έδεσε σε ένα δέντρο και τον άφησε εκεί χωρίς νερό και φαί για να πεθάνει. Και θα πέθαινε, αν…..
…ώρες αργότερα, λίγα μέτρα πιο μακριά βρέθηκε ένας κυνηγός με τον σκύλο του. Από το πρωί γυρνούσαν στο δάσος και κυνηγούσαν χωρίς να καταφέρουν τίποτα. Ο κυνηγός είχε το ίδιο πρόβλημα με τον γεωργό. Το ζώο του είχε γεράσει και δε μπορούσε να τον ακολουθήσει στο κυνήγι. Η όραση και η όσφρηση του σκύλου είχαν μειωθεί σε βαθμό που δε μπορούσε να πιάσει ούτε ένα σκοτωμένο πουλί. Έτσι κι ο κυνηγός παράτησε τον σκύλο του εκεί κοντά και γύρισε μόνος του σπίτι. Ο σκύλος ήταν πολύ λυπημένος γιατί όλα αυτά τα χρόνια ήταν καλός φίλος για τον κυνηγό και φύλακας του σπιτιού του και ήταν άδικο που τον παράτησε τώρα που γέρασε. Κι ενώ σκεφτόταν όλα αυτά, άκουσε το γκάρισμα του γαιδάρου από δίπλα. Τον πλησίασε και απορημένος τον ρώτησε…

Σκύλος: Τι κάνεις καημένε μου γάιδαρε εδώ μονάχος σου;

Γάιδαρος: Το αφεντικό μου με άφησε δεμένο εδώ για να ψοφήσω επειδή γέρασα και δεν μπορώ να του κάνω πλέον τις δουλειές.

Σκύλος: Τι σύμπτωση… κι εμένα το αφεντικό μου με παράτησε γιατί δεν μπορώ πλέον να δω καλά και να μυρίσω με αποτέλεσμα να μην τον βοηθάω στο κυνήγι.

Τα δύο ζώα κοιτάχτηκαν σιωπηλά για λίγα λεπτά και ήταν έτοιμα να δακρύσουν, όταν μια ιδέα πέρασε από το μυαλό του γαιδάρου.

Γάιδαρος: Έχω μια ιδέα. Θέλεις να πάμε στην πόλη και να γίνουμε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες;

Αυτό ήταν το όνειρο του γαϊδάρου για πολλά χρόνια τώρα. Ήθελε να γίνει ένας τρανός μουσικός μα οι υποχρεώσεις του στο χωράφι με τον γεωργό, του είχαν σταθεί εμπόδιο. Ο σκύλος, αφού το σκέφτηκε για λίγο, του απάντησε….

Σκύλος: Εντάξει λοιπόν. Πάμε.

Αφού τον βοήθησε λύνοντας το σκοινί, πήραν το δρόμο για την πόλη. Δεν περπάτησαν πολύ, όταν αντίκρισαν μια γάτα, να κάθεται στην άκρη του δρόμου λυπημένη. Με ένα λευκό μαντήλι σκούπιζε τα δάκρυα της ενώ έκλαιγε ασταμάτητα. Τότε ο γάιδαρος την πλησίασε και την ρώτησε :

Γάιδαρος: Γιατί κλαις καλή μου;

Γάτα: Εσύ γιατί λες; Δεν βλέπεις ότι έχω γεράσει; Η κυρά μου με έδιωξε από το σπίτι γιατί δεν βλέπω καλά και δεν μπορώ να πιάσω τα ποντίκια που πλέον αλωνίζουν σε όλο το σπίτι.

Γάιδαρος: Κι εμένα με παράτησε το αφεντικό μου, όπως και το φίλο μου τον σκύλο. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε στην πόλη και να γίνουμε τρανοί μουζικάντες. Θες να έρθεις μαζί μας;

Η γάτα δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί και πολύ…

Γάτα: Έρχομαι!

…απάντησε και μπήκε στην παρέα του συνεχίζοντας το δρόμο τους. Εκεί που περπατούσαν ο σκύλος κουράστηκε.

Σκύλος: Φίλοι μου, σας πειράζει να σταματήσουμε για λίγο γιατί δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου;

Συμφωνώ με τον σκύλο. Κι εγώ κουράστηκα.

Ας μην κάνουμε στάση για ξεκούραση. Καλό είναι να φτάσουμε στην πόλη πριν βραδιάσει. Εγώ δεν έχω κουραστεί. Αν θέλετε ανεβείτε στην πλάτη μου. Θα σας μεταφέρω εγώ.

Έτσι κι έγινε. Ο σκύλος κι η γάτα, ανέβηκαν στην πλάτη του γαϊδάρου και συνέχισαν τον δρόμο τους. Περπάτησαν και περπάτησαν, ώσπου έφτασαν σ’ ένα εξοχικό σπίτι. Εκεί είδαν τον κόκορα να στέκεται πάνω στον φράχτη και να λαλεί λυπημένος. Ο γάιδαρος τον πλησίασε και τον ρώτησε:

Γάιδαρος: Γιατί είσαι στεναχωρημένος πετεινέ;

Πετεινός: Που να στα λέω. Έχουν έρθει μουσαφίρηδες στο σπίτι και άκουσα τ’ αφεντικό μου να λέει στην γυναίκα του ότι θα με σφάξουν για να με κάνουν κρασάτο.

Σκύλος: Θα σε σφάξουν; Και γιατί κάθεσαι τότε ακόμα εδώ;

Πετεινός: Και τι να κάνω; Που να πάω. Έχω γεράσει πια.

Γάτα: Έλα μαζί μας. Πάμε στην πόλη να γίνουμε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες.

Πετεινός: Θα με πάρετε κι εμένα; Δε θα σας είμαι βάρος;

Γάιδαρος: Όχι βέβαια, καθόλου βάρος. Έλα μην το σκέφτεσαι.

Ο κόκορας, χωρίς δισταγμό, πήδηξε στην πλάτη του γαιδάρου κι η παρέα πλέον μεγάλωσε. Περπατούσαν και περπατούσαν, πέρασαν γέφυρες και ποτάμια, κάμπους και λιβάδια ώσπου το βράδυ τους βρήκε και πάλι σε ένα δάσος. Γύρισε τότε ο γάιδαρος και είπε στη γάτα:

Γάιδαρος: Ανέβα βρε γάτα, σε κάποιο ψηλό δέντρο και προσπάθησε να δεις μήπως φαίνεται κάποιο φως. Πρέπει κάπου να περάσουμε το βράδυ μας με ασφάλεια.

Η γάτα σκαρφάλωσε στην κορφή ενός δέντρου και άρχισε να κοιτάει γύρω-γύρω μέχρι που το βλέμμα της καρφώθηκε κάπου…

Γάτα: Βλέπω φως στο βάθος. Πρέπει να είναι μια καλύβα.

Όντως ήταν μια καλύβα. Αυτό που δεν ήξεραν όμως τα τέσσερα ζώα ήταν ότι στην καλύβα μένανε μια συμμορία κλεφτών. Όταν πλησίασαν και κοίταξαν από το παράθυρο, ήταν τη στιγμή που κατέβαζαν από το τσουκάλι ένα καζάνι με φαγητό. Δίπλα από ο τραπέζι ήταν ακουμπισμένα τα όπλα τους, ενώ παραδίπλα υπήρχαν και τσάντες με κλεμμένα χρυσαφικά και χρήματα. Τότε του γαϊδάρου του ήρθε πάλι μια ιδέα. Να τρομάξουν τους κλέφτες και να τους διώξουν μια και καλή από το καλύβι. Τα υπόλοιπα ζώα συμφώνησαν και κατέστρωσαν αμέσως το σχέδιο. Την ώρα που οι κλέφτες κάθισαν στο τραπέζι να φάνε, ο σκύλος με τον γάιδαρο κι η γάτα με τον κόκορα, χώσανε τα κεφάλια τους μέσα από τα δύο παράθυρα του σπιτιού κι άρχισαν να φωνάζουν δυνατά και ταυτόχρονα. Φώναζαν τόσο δυνατά που οι κλέφτες τα έχασαν. Νόμισαν ότι κακοί δαίμονες και ξωτικά τους ανακάλυψαν και θα τους έπιαναν. Έτσι το έβαλαν στα πόδια. Μέχρι να πεις κύμινο είχαν εξαφανιστεί χιλιόμετρα μακριά.
Ο γάιδαρος, ο σκύλος, η γάτα κι ο κόκορας, δεν έχασαν καθόλου χρόνο. Μπήκαν αμέσως στο καλύβι και στρώθηκαν στο τραπέζι. Κι έτσι που ήταν πεινασμένοι, άδειασαν αμέσως όλο το καζάνι. Σαν έφαγαν, όμως, νύσταξαν. Ο γάιδαρος βγήκε έξω και κυλίστηκε στο γρασίδι. Ο σκύλος κάθισε στην πόρτα, ενώ η γάτα κούρνιασε δίπλα στο αναμμένο τζάκι κι ο κόκορας ανέβηκε στο κλαδί ενός δέντρου που βρισκόταν μπροστά από το καλύβι.
Δεν άργησαν να κοιμηθούν ήσυχοι και χορτασμένοι. Λίγο πιο μακριά, οι κλέφτες άναψαν μια φωτιά ενώ προσπαθούσαν να καταλάβουν το τι είχε συμβεί. Ο αρχηγός τους τότε είπε:

Αρχηγός: Ποιος από εσάς είναι αρκετά γενναίος ώστε να γυρίσει στο καλύβι και να δει τι συμβαίνει;

«Εγώ», απάντησε ένας και πετάχτηκε αμέσως παίρνοντας το δρόμο για πίσω. Όταν έφτασε στην καλύβα η φωτιά είχε σβήσει στο τζάκι και δεν υπήρχε κανένα φως. Ο κλέφτης μπήκε ήσυχος και περπατώντας στις μύτες των ποδιών έψαχνε να βρει κάτι για να φωτίσει το χώρο. Τότε, είδε στο τζάκι κάτι να λαμπυρίζει και νόμισε ότι ήταν τα τελευταία κάρβουνα που είχαν απομείνει. Αποφάσισε με αυτά να ανάψει το λυχνάρι του και να φωτίσει το δωμάτιο. Για κακή του τύχη όμως δεν ήταν κάρβουνα, αλλά τα μάτια της γάτας που όταν πήγε να τα πιάσει, αυτή από την τρομάρα της, άρχισε να του γρατζουνάει το πρόσωπο και τα χέρια με τα μυτερά της νύχια. Κατατρομαγμένος ο κλέφτης γύρισε να φύγει αλλά πάτησε κατά λάθος τον σκύλο ο οποίος αμέσως τον άρπαξε από τα πόδια. Βγαίνοντας από το καλύβι τρέχοντας έπεσε επάνω στον γάιδαρο ο οποίος και τον άρχισε στις κλωτσιές. Με όλη την φασαρία ξύπνησε κι ο κόκορας που άρχισε να φωνάζει πάνω από το κλαδί…..

κι-κι-ρί-κου πιάστε τον… κι-κι-ρί-κου πιάστε τον… κι-κι-ρί-κου πιάστε τον…

Ο κλέφτης πανικόβλητος άρχισε να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Όταν γύρισε στους άλλους, τον ρώτησαν τι είδε κι αυτός τους απάντησε:

Κλέφτης: Που να σας τα λέω… Η καλύβα μας είναι στοιχειωμένη! Μόλις πήγα στο τζάκι για ν’ ανάψω φωτιά, μια στρίγγλα μ’ άρπαξε απ’ τα μάτια! Πάω να βγω από το καλύβι και μια άλλη με άρπαξε από τα ποδιά. Με το που βγήκα έξω, μια τρίτη άρχισε να με χτυπάει με ένα ξύλο ενώ όλες μαζί φωνάζανε «πιάστε τον, πιάστε τον»!

Από εκείνη την ημέρα, οι κλέφτες δεν ξαναγύρισαν ποτέ στο καλύβι, ενώ φήμες λένε ότι σταμάτησαν να κλέβουν.
Κι όσο για τα τέσσερα ζώα της ιστορίας μας, μια μέρα τελικά κατάφεραν κι έφτασαν στην πόλη και πολύ σύντομα γίνανε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες. Που και που γυρνούσαν στην καλύβα όπου γάιδαρος, σκύλος, γάτα και κόκορας τρώγανε και πίνανε και σε μας δε δίνανε.

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λεν’ τα παραμύθια!

 

Ακούστε το παραμύθι στο ακόλουθο αρχείο…

Categories: Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Το βασίλειο των νάνων»

Το βιβλίο «Το βασίλειο των νάνων» ανήκει στην σειρά «Πλειάδες» των Εκδόσεων «Ρέκου». Η διασκευή και επιμέλεια είναι του Θεοχάρη Προβατάκη και περιέχει τα 17 ακόλουθα παραμύθια:

  1. Το βασίλειο των νάνων
  2. Η χαμένη βασιλοπούλα
  3. Ένας γέρος και τρεις γριές
  4. Το μαύρο και το άσπρο παιδί
  5. Τα στοιχειωμένα περάματα
  6. Η μαγεμένη βασιλοπούλα
  7. Τα τρία αγαπημένα βασιλόπουλα
  8. Το αετόπουλο και η βασιλοπούλα
  9. Το πάθημα των φίλων
  10. Τρεις αγράμματοι φιλόσοφοι
  11. Η καλή και η κακή νεράιδα
  12. Η συμπόνοια και το δάκρυ
  13. Η πονηρή αλεπού και τα πουλερικά
  14. Το πάθημα του λύκου
  15. Το αχόρταγο μάτι
  16. Ο λαγός και ο κροκόδειλος
  17. Ο μάγος και τα έξυπνα αδέλφια
Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Η πεντάμορφη και άλλα παραμύθια»

Το βιβλίο «Η πεντάμορφη και άλλα παραμύθια» είναι των Εκδόσεων «Άγκυρα» και επιμελήθηκε η Τασία Καλογρίδου.

Περιέχει τα ακόλουθα παραμύθια:

  1. Η πεντάμορφη
  2. Η νεράιδα της φωτιάς
  3. Η βασιλοπούλα και το κόκκινο τριαντάφυλλο
  4. Στο παλάτι της ζάχαρης
  5. Το φτερωτό άτι
  6. Το ξύλο που είχε ψυχή
  7. Τα ορφανά
  8. Οι πυγολαμπίδες
  9. Ο μαύρος κόρακας και το γαλάζιο πουλί
  10. Ο βαρώνος του Μαύρου Σαλίγκαρου
  11. Η ιστορία του Μομοτάρο
  12. Ο κόμης των λιμνών

 

 

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ο γύρος του κόσμου: Παραμύθια από τις 7 ηπείρους – Ευρώπη

– Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας, Αρετής Τσιφλίδου –

Την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018 η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός» γέμισε με άρωμα Ευρωπαϊκό καθώς το συγκεκριμένο απόγευμα ήταν αφιερωμένο στην «Γηραιά Ήπειρο». Κάνοντας το γύρο του κόσμου με παραμύθια από τις 7 ηπείρους, σταματήσαμε αυτή την φορά στη δική μας ήπειρο, την Ευρώπη.
Η Αδελαΐδα αφού μας αφηγήθηκε τον μύθο για την αρπαγή της Ευρώπης, μας μίλησε για τις ομορφιές και την ιστορία της. Επίσης μας θύμισε πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε «η Μάνα Ελλάδα» όπως την χαρακτήρισε και έκλεισε με φωτογραφίες της χώρας μας συνοδευόμενες από την όμορφη μουσική του Μάνου Χατζηδάκι από το «Χαμόγελο της Τζοκόντα».
Αμέσως μετά, συνεχίσαμε το ταξίδι μας με το ισπανικό παραμύθι «Το βασίλειο της τύχης» που μας αφηγήθηκε η Ζωή ενώ ο Τάσος μας πήγε στην Αυστρία με την «Πολύτιμη σόμπα». Ανεβήκαμε ακόμη πιο βόρεια στην Σκωτία με το «Πηγάδι στο τέλος του κόσμου» από τη Μέλη και κλείσαμε με τον «Βασιλιά Αλέξανδρο και τη Γοργόνα» από την Κατερίνα.
Μετά τα παραμύθια τα παιδιά απογείωσαν τις καλλιτεχνικές τους ικανότητες φτιάχνοντας το τέρας του Λοχ Νες σε μια καταγάλανη λίμνη, ίσως και πολύχρωμη από μερικούς πιο τολμηρούς φίλους μας.
Φυσικά και δεν έλειψαν οι εκπλήξεις ούτε αυτή την φορά καθώς η αγαπημένη μας Κατερίνα άκουσε πολλές ευχές τραγουδιστές από τους μικρούς και μεγάλους φίλους της, για τα γενέθλια της.
Έλαβαν μέρος οι παραμυθάδες: Τάσος Καπατζιάς, Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μέλη Μίχα, Μαρία Μπουγά, Αδελαϊδα Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου, Χρήστος Τσίρκας, Κατερίνα Τσίρμπα, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ο τσιγκούνης παπάς!

– (παραμύθι Ανατολικής Ρωμυλίας) –

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας παπάς, με την παπαδιά και το γιο τους. Αυτός ο παπάς όμως είχε πολλά ελαττώματα. Ήταν απίστευτα τσιγκούνης, πονηρός και λαίμαργος! Οι συγχωριανοί του τα ήξεραν αυτά και κανείς δεν ήθελε να δώσει την κόρη του για γυναίκα στο γιο του παπά. Κάποια στιγμή όμως ο γιος ερωτεύτηκε μια κοπέλα από ένα άλλο χωριό και αποφάσισε να την παντρευτεί. Ο παπάς σκεφτόταν τα έξοδα του γάμου και μονολογούσε:

Πω! Πω! Τι θα κάνω τώρα που η νύφη πρέπει να μείνει στο σπίτι μας; Πώς θα θρέψω τέσσερα στόματα;

Η παπαδιά τον μάλωνε αλλά ο παπάς το δικό του!

Ο γιος παντρεύτηκε την κοπέλα και η δόλια αναγκάστηκε να μείνει με τα πεθερικά της. Όταν ο άντρας της ήταν σπίτι περνούσε καλά. Ο γιος όμως πήγαινε στα χωράφια και γυρνούσε αργά το βράδυ, που όλοι κοιμόνταν. Κάποια μεσημέρια μπορεί να ήταν σπίτι αυτός, όμως σπάνια.

Όπως όλες οι οικογένειες έτσι κι αυτή έτρωγαν όλοι μαζί και φυσικά μαγείρευε η νεοφερμένη της οικογένειας, δηλαδή η νύφη. Εδώ όμως θα σας φανεί περίεργο! Αυτή ποτέ δεν έτρωγε! Μαγείρευε, έστρωνε τραπέζι, αλλά μέχρι να κάτσει, ο παπάς και η παπαδιά είχαν φάει και είχαν μαζέψει κιόλας…

Η νύφη έρεψε αλλά αντίρρηση δε μπορούσε να φέρει. Η κοπέλα είχε τρία αδέλφια, που αποφάσισαν με την σειρά να την επισκεφτούν, να δουν πώς περνάει. Έρχεται ο πρώτος, είδε τη γυναίκα αδύνατη, είδε και την συμπεριφορά των πεθερικών της και το λέει στα αδέλφια του. Πάει και ο δεύτερος αδελφός, τα ίδια. Έφαγε ο παπάς, έφαγε η παπαδιά, δεν έχει άλλο φαϊ. Πάει και ο τρίτος που ήταν περισσότερο ξύπνιος και πονηρός. Μαγείρεψε η νύφη πάλι, έστρωσε τραπέζι, τρώει η νύφη, τρώει και ο αδελφός περιέργως!

Άντε αδελφή καλά φάγαμε και σήμερα μάζεψε τώρα!

Ο παπάς και η παπαδιά δεν πρόλαβαν να κάτσουν και το τραπέζι είχε μαζευτεί. Έτσι γινόταν τις μέρες που ο μικρός αδελφός φιλοξενούνταν στο σπίτι του παπά. Ένα βράδυ που έπεσαν να κοιμηθούν νηστικοί, ο παπάς λέει στην παπαδιά.

Παπαδιά, το στομάχι μου γουργουρίζει από την πείνα, δε βάζεις λίγο τραχανά να βράσει;

Να βάλω παπά μου.

…λέει η παπαδιά. Ο αδελφός όμως δεν κοιμόταν και παρακολουθούσε. Πάει η παπαδιά να βάλει νερό να βράσει, τη ρωτάει ο αδελφός:

Τι κάνεις εκεί συμπεθέρα τέτοια ώρα;

Βάζω νερό να βράσει για να πλύνω τα ρούχα αύριο.

Ααααα! Έτσι ε; Πάρε και τις δικές μου κάλτσες να τις πλύνεις.

…και ρίχνει τις κάλτσες μέσα στο νερό της κατσαρόλας… πάει ο τραχανάς!

Πάλι ο παπάς πεινούσε και ζητάει από τη γυναίκα του να ζυμώσει λίγο ψωμί. Τη βλέπει ο μικρός αδελφός.

Συμπεθέρα, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Έχουμε ένα χωράφι και θέλουμε να το μοιράσουμε τα τρία αδέλφια μεταξύ μας αλλά δεν ξέρουμε πώς. Εσύ πώς λες;

…και αμέσως παίρνει το μαχαίρι ο αδελφός και λέει κόβοντας το ζυμάρι:

Να το μοιράσουμε στα δύο, ή στα τέσσερα λες; Ή καλύτερα στα έξι ή στα εννιά; Μπα! Πάλι περισσεύει!

Έκοβε αυτός μέχρι που διαλύθηκε το ζυμάρι. Πάει και το ψωμί! Μην έχοντας άλλη λύση ο παπάς πάει στο κήπο μπουσουλώντας, μπας και κόψει κανένα λάχανο και σταματήσει λίγο την πείνα του. Ακολουθεί κι ο αδελφός από πίσω.

Παπά! Παπά! Σήκω, ο γάιδαρος σου τρώει τα λάχανα!

…και δώστου με τον κόπανο, ξύλο στον πισινό του παπά.

Ωχ! Ωχ! Δεν είμαι ο γάιδαρος, ο παπάς είμαι! Βγήκα στον κήπο να μαζέψω λάχανα γιατί πεινάω…

Είδες παπά μου τι κακό είναι να μένει ο άνθρωπος νηστικός; Γιατί εσύ λοιπόν άφηνες την αδελφή μου νηστικιά; Σου αρέσει τώρα με αυτά που παθαίνεις;

Τι να πει ο παπάς που του κοπήκαν τα πόδια και του κόπηκε και η τσιγγουνιά.

Από δω και πέρα θα τρώει και η αδελφή μου μαζί σας.

Έτσι κι έγινε! Και ο τσιγκούνης παπάς και η παπαδιά πήραν το μάθημα τους!

Categories: Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Ελληνικά παραμύθια»

Ένα από τα πολλά βιβλία με τίτλο «Ελληνικά παραμύθια».

Ανήκει στην σειρά «Πλειάδες» των εκδόσεων «ΡΕΚΟΣ» σε εικονογράφηση Γ. Σεϊτάνη και κείμενα Θ. Προβατάκη.

Πιο συγκεκριμένα περιέχει τα 11 ακόλουθα παραμύθια:

  1. Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
  2. ΟΙ ΔΡΑΚΟΙ ΚΙ Ο ΚΥΡ ΛΑΖΑΡΟΣ
  3. ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ
  4. ΤΟ ΣΚΑΣΙΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΓΚΡΙΖΟΥΛΗ
  5. ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ, Η ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΕΤΟΣ
  6. ΟΙ ΔΥΟ ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΙ
  7. Ο ΓΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ
  8. Ο ΣΟΦΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ
  9. Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΛΟΧΡΥΣΟ ΠΑΛΑΤΙ
  10. Ο ΜΠΑΛΩΜΑΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΑΝΩΜΑΤΗΣ
  11. ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ
Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Παραμύθια της Θεσσαλίας»

Το βιβλίο «Παραμύθια της Θεσσαλίας» των εκδόσεων «Κέδρος» επιμελήθηκε η Μαρούλα Κλιάφα και προλογεί ο Μ.Γ. Μερακλής.

Εκδόθηκε το 1977 και περιέχει 39 παραμύθια.

Πιο συγκεκριμένα:

  1. Ο λύκος και τα βόδια
  2. Ο γεωργός κι ο λύκος
  3. Ο λύκος κι η αλεπού
  4. Αλεπουδίσιες πονηριές
  5. Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται
  6. Ο Χρυσομάλλης
  7. Ο Φιδόδεντρος
  8. Η βασιλοπούλα μυλωνού
  9. Μπελμέμ
  10. Το ξηροπήγαδο
  11. Η Ηλιοταχτή
  12. Ο Αρκουδογιάννης
  13. Ο Ήλιος, ο Αυγερινός και η Πούλια
  14. Άτιτλο
  15. Η Έμορφη, η Πεντάμορφη
  16. Τα τρία δώρα
  17. Η μπαλάτζα του Θεού
  18. Η τύχη και η λογική
  19. Ο ψαράς και το σπαθί του
  20. Κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό
  21. Η Μαργαρώνα
  22. Ο Αράπης
  23. Ο Αρκουδιάρης
  24. Η ανθρώπινη λαιμαργία
  25. Ο γέρος και η γριά
  26. Η φουρνάρσα
  27. Ο Γιάνναρος
  28. Ο αγάς κι οι πονηριές του
  29. Ο Λιόντος
  30. Ο σπανός και το νταηλίκι του
  31. Οι τρεις ληστές
  32. Η γριά κι οι τρεις κλέφτες
  33. Ο Κουκουμπλής
  34. Γυναίκα τριγυρίστρα
  35. Όλοι έχουν τον καϋμό τους
  36. Το τεμπελχανιό
  37. Οι δυο κληρονομιές
  38. Το τσεκούρι κι ο Γιάννος
  39. Τα κακορίζικα πεθερικά
Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Η βασιλοπούλα και το κλειδί της ευτυχίας»

Το βιβλίο «Η βασιλοπούλα και το κλειδί της ευτυχίας» των εκδόσεων «Ρέκου» ανήκει στην σειρά ΠΛΕΙΑΔΕΣ και εικονογραφήθηκε από τον Γεώργιο Σεϊτάνη.

Περιέχει τα 19 ακόλουθα παραμύθια:

1. Η ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
2. Η ΧΡΥΣΟΣΤΟΛΙΣΜΕΝΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ
3. Ο ΖΕΥΓΑΣ ΤΟ ΦΙΔΙ ΚΑΙ Η ΑΛΕΠΟΥ
4. ΟΙ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ
5. ΟΙ ΝΕΡΑΪΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ
6. Η ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
7. Η ΑΜΙΛΗΤΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ
8. ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΣΚΟΥΦΑΚΙ
9. ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΛΟΓΑ
10. Η ΜΑΓΕΜΕΝΗ ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ
11. Ο ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΚΟΡΑΚΑΣ
12. ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ
13. Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΧΑΤΖΙΛΙΚΙ
14. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΝΕΡΑΪΔΑΣ
15. Ο ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
16. Η ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ
17. ΔΥΟ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ
18. ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΡΟΟΠΤΑ
19. Η ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Βιβλίο: «Το Τεσσεροφύλλι»

Το βιβλίο «Το Τεσσεροφύλλι» εκδόθηκε το 1996 από τις εκδόσεις «ΚΕΔΡΟΣ». Περιέχει ελληνικές λαϊκές παραδόσεις διαλεγμένες από τη Ζωή Βαλάση και ζωγραφισμένες από τη Λεμονιά Αμαραντίδου και πιο συγκεκριμένα:

Α. Οι Μοίρες

1. Οι Μοίρες και τα δέντρα
2. Οι Μοίρες και τα παιδιά
3. Οι Μοίρες και το βιβλίο
4. Οι Μοίρες και οι γερανοί
5. Της Μοίρας το γραμμένο
6. Ο βασιλιάς Αλέξαντρος και η γοργόνα

Β. Ιστορίες για διάφορους τόπους

7. Η Χιόνα
8. Η Τήνο
9. Τα δύο βασιλόπουλα
10. Η Κωπαΐδα
11. Ο βράχος στην ‘Ύδρα
12. Η σοφή βασιλοπούλα
13. Η πεντάμορφη Ρήγαινα του Πενταδάκτυλου
14. Οι Σαραντάπηχοι
15. Ο Διγενής κι η Ρήγαινα στην Κύπρο

Γ. Χαρούμενες και λυπητερές ιστορίες αγάπης

16. Ο Ανήλιαγος
17. Η χωρίστρα της γυναίκας
18. Η λαμπάδα της βασιλοπούλας
19. Η πικροδάφνη

Δ. Εκκλησίες και Άγιοι

20. Ο Αι-Βασίλης
21. Ο Αι-Λιας
22. Ο Άγιος Τυχικός
23. Το πορτοκάλι της Παναγιάς
24. Ψωμί από κεραμίδι
25. Ο φύλακας της Πόλης

Ε. Οι Έλληνες και οι εχθροί τους

26. Η θυσία
27. Τα κορίτσια της Κάσου
28. Ο Άγιος Αντροσώστης
29. Ο τσαμπουνιάρης και οι πειρατές

Στ. Αρχαίες μνήμες

30. Οι Έλληνες και τα μνήματα τους
31. Οι Γίγαντες
32. Οι Κόρες του Κάστρου
33. Τα ραΐσματα της εκκλησίας
34. Οι Αέρηδες
35. Οι δύο βασιλοπούλες

Ζ. Μαρμαρώματα

36. Το πετρωμένο καράβι
37. Το Γιουρούσι
38. Το θεριό που πέτρωσε
39. Ο άγιος και ο μάγος
40. Ο άγιος και ο διάβολος
41. Το λιθωμένο φίδι
42. Η μαρμαρωμένη νύφη
43. Το Κοτρόνι της Νύφης
44. Το λιοντάρι του Υμηττού
45. Η μεγάλη αρκούδα της σπηλιάς

Η. Νεράιδες

46. Οι Νεράιδες
47. Το μαντήλι της νεράιδας
48. Η νεράιδα της αμυγδαλιάς
49. Οι νεράιδες και οι λυράρης
50. Πώς χάθηκαν οι ξωθκιές από τον Αι-Στράτη
51. Το κοριτσάκι και οι νεράιδες
52. Οι νεράιδες και το λιοντάρι
53. Οι βασιλιάς Αλέξαντρος και οι νεράιδες

Θ. Μάγισσες και μάγια

54. Οι Μάγισσες
55. Η μάγισσα Κουτσίνα
56. Τα δεμένα φίδια
57. Ο μαγεμένος δράκοντας
58. Το σιδηρόχορτο
59. Η λαμπηδόνα

Ι. Στρίγκλες, Λάμιες και Στοιχειά

60. Οι Στρίγκλες
61. Οι Λάμιες
62. Η λάμια της Αράχοβας
63. Τα Στοιχειά
64. Το στοιχειωμένο γεφύρι
65. Το γεφύρι του διαβόλου
66. Το σπιτόφιδο

ΙΑ. Καλικάντζαροι

67. Οι Καλικάντζαροι
68. Το γνέμα
69. Τα σκαμπίλια του μύλου

ΙΒ. Η φύση

70. Ο Ήλιος και το Φεγγάρι
71. Ο Ήλιος και Σελήνη
72. Τα παλάτια του Ήλιου
73. Το κρουσταλλένιο παλάτι
74. Τα τρία ποτάμια
75. Η Οξιά και η Καρυδιά
76. Τα ιερά δέντρα
77. Το νερό
78. Η γυναίκα του Μάρτη
79. Του κουμπάρου τ΄ άχερα

ΙΓ. Τα πώς και τα γιατί

80. Πώς έγινε η καραγκούνική στολή
81. Πώς έγινε η φορεσιά των γυναικών της Σύμης
82. Πώς σκορπίσανε στον κόσμο οι ασθένειες
83. Γιατί είναι τόσες πολλές οι γιορτές του Αϊ-Γιάννη
84. Οι φωτιές τ’ Αϊ-Γιαννιού
85. Πώς λησμονούν οι πεθαμένοι
86. Τα δάκρυα που έγιναν λουλούδια
87. Η Χαραλαμπούσα
88. Τα αυγά του Πάσχα
89. Πώς έγινε το κρασί
90. Η γίδα
91. Η αράχνη, η χελώνα, ο σκαντζόχοιρος και η μέλισσα
92. Ο βασιλιάς των πουλιών
93. Ο τσοπανάκος
94. Γιατί το αηδόνι κελαηδάει όλη νύχτα
95. Το χελιδόνι
96. Η φώκια
97. Το μυρμήγκι και το σκαθάρι
98. Γιατί τα σκυλιά μυρίζονται το ένα τ΄ άλλο
99. Γιατί ο σκύλος κυνηγάει τη γάτα και το λαγό
100. Πώς σκορπίσανε τα ψέματα

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: