Η φίλη μας Εύη, εμπνευσμένη από το παραμύθι «Η αλεπού και ο πελαργός» ζωγράφισε την ακόλουθη εικόνα…
Ζωγραφιά της φίλης μας Εύης εμπνευσμένη από το παραμύθι «Η αλεπού και ο πελαργός».
Author Archives: Χρήστος Τσίρκας
Οι Παραμυθάδες στο 5ο Wood Water Wild Festival
Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, οι Παραμυθάδες θα δώσουμε το παρόν μας στο πιο όμορφο εναλλακτικό φεστιβάλ της ευρύτερης περιοχής…στο 5ο Wood Water Wild Festival που θα λάβει χώρα στο μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας στο σημείο του Νερόμυλου, το διάστημα 31 Μαϊου έως 2 Ιουνίου 2013.
Το μόνο που αλλάζει σε εμάς, είναι η τοποθεσία της δράσης μας. Αντί για τον χώρο του θεάτρου που βρισκόμασταν πέρυσι, φέτος περνάμε το ποταμάκι και ανηφορίζουμε προς το χωριό – όχι για πολύ – για 50 μέτρα περίπου. Εκεί, μια τεράστια κάθετη πέτρα, δημιουργεί ένα μικρό πέρασμα-σπηλιά, μικρής χωρητικότητας. Εκεί λοιπόν θα υποδεχόμαστε τους μικρούς μας φίλους για να τους αφηγηθούμε παραμύθια της προφορικής παράδοσης, συνοδεία μουσικών οργάνων.
Εκεί λοιπόν, θα βρισκόμαστε το Σάββατο 1η Ιουνίου στις 17:30 και την Κυριακή 2 Ιουνίου στις 12:00!
Θα μας βρείτε εύκολα…να είστε σίγουροι. Εμείς, θα σας περιμένουμε!
Η Σπηλιά Παραμυθιού…
Αν και μικρής χωρητικότητας, η μαγεία του παραμυθιού θα την κάνει τεράστια!
Μοιραστείτε το:
Έκφραση – Expression
Έκφραση Expression ονομάζεται το περιοδικό έντυπο που κυκλοφόρησε από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων «Άγιος Δημήτριος» Maasmechelen-Dilsen και διανέμεται δωρεάν στην βελγική πόλη. Στο τεύχος του Απριλίου, ο υπεύθυνος του περιοδικού Γιάννης Καπενεκάκης και η υπεύθυνη σύνταξης Δήμητρα Μπουρουτζόγλου μας τίμησαν -και με το παραπάνω- δημιουργώντας ένα αφιέρωμα στην ομάδα των Παραμυθάδων με αφορμή την επίσκεψή μας εκεί.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά και στο editorial η συντακτική ομάδα, «Το τεύχος αυτό είναι ένα αφιέρωμα στη Βραδιά Παραμυθιού και τον Αίσωπο, που σημάδεψε κυριολεκτικά τα πολιτιστικά δρώμενα στην περιοχή μας και άφησε ξεχωριστές αναμνήσεις…».
Θα θέλαμε να σταθούμε σε αυτά που μας συγκίνησαν διαβάζοντας το περιοδικό. Πιο συγκεκριμένα στα συναισθήματα κάποιων ομογενών από την βραδιά εκείνη όπως καταγράφονται στις σελίδες του περιοδικού – και πλέον και στις καρδιές μας.
Η Έλλη Αλιματίρη-Μαυράκη γράφει:
«Είμαι η Έλλη και θέλω να γράψω δυο λόγια για τους Παραμυθάδες. Μεγάλωσα με τα παραμύθια της γιαγιάς μου και έτσι διηγήθηκα κι εγώ τα ίδια στα παιδιά μου. Όταν έμαθα πως θα έρθει μια ομάδα παραμυθάδων στο Μαασμέχελεν, τρελάθηκα από την χαρά μου!
Σε πρώτη φάση όταν τους αντίκρισα ήμουν κάπως σκεπτική, γιατί περίμενα να φορούν πολύχρωμα ρούχα, όμως όταν ξεκίνησε η παράσταση μαγεύτηκα από τα λόγια του αρχηγού της ομάδας και την καταπληκτική απόδοση των ρόλων από τα κορίτσια.
Ήταν πολύ ωραία, συγχαρητήρια!!! Κυρίως γιατί τα παραμύθια του Αισώπου είναι διδακτικά και έτσι αφήνουν μέσα σου μια βαθιά ικανοποίηση και ευχαρίστηση. Θυμήθηκα κι εκείνο το μύθο με τους βατράχους που διάβασα σε ένα βιβλίο και μας διδάσκει πως κάθε πλάσμα πρέπει να είναι ευχαριστημένο με την μορφή που του έδωσε η φύση και ο Θεός και να μην ζηλεύει τ’ άλλα. Εξάλλου κι ο Αίσωπος ήταν πολύ άσχημος!!!
Κάνω μια ευχή να ξανάρθετε!!!».
Στην επόμενη σελίδα η ‘Αννα Λαμπρινοπούλου γράφει:
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Μαασμέχελεν και την ομάδα των Παραμυθάδων Καβάλας, για την καταπληκτική παράσταση που μας παρουσίασαν, το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013, στην αίθουσα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου του Μαασμέχελεν.
Οι Παραμυθάδες ζωντάνεψαν στη σκηνή λαϊκά παραμύθια και γνωστούς μύθους του αρχαίου μυθοποιού Αισώπου, μεταφέροντας στους ομογενείς θεατές την αγάπη τους για την ελληνική λαϊκή παράδοση και θυμίζοντας την δύναμη που κρύβουν μέσα τους τα λαϊκά μας παραμύθια και οι μύθοι του Αισώπου. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν όταν από θεατές έγιναν πρωταγωνιστές, δραματοποιώντας ένα μύθο του Αισώπου, αυτόν του ψεύτη βοσκού.
Δεν υπάρχει παιδί που να μην μαγεύεται από τους μύθους του Αισώπου. Ένας παραμυθένιος κόσμος, γεμάτος σοφία και γνώση ανοίγεται μπροστά τους. Οι ήρωες είναι κυρίως ζώα που ζουν, μιλούν και πράττουν σαν άνθρωποι. Οι διάλογοι είναι σύντομοι, οι ιστορίες μικρές και απλές, παρμένες από την καθημερινή ζωή και την φύση και έχουν πάντα στο τέλος ένα ηθικό δίδαγμα. Οι μύθοι του Αισώπου ερεθίζουν την φαντασία των παιδιών. Είναι σημαντικοί για την διαπαιδαγώγηση και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης τους, καθώς μέσα από τις «απλές ιστορίες» κατανοούν βασικούς κανόνες συμπεριφοράς και ταυτόχρονα αμακαλύπτουν αξίες διαχρονικές, ‘οπως η εργατικότητα, η αλληλεγγύη, η φιλομάθεια, η φιλαλήθεια. Οι μύθοι του Αισώπου διαδώθηκαν από γενιά σε γενιά, από στόμα σε στόμα και έχουν διαπαιδαγωγήσει πολλές γενιές ελλήνων. Ακόμα και σήμερα διδάσκονται στα σχολεία και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Η πεντάχρονη κόρη μου κοιμάται με τα παραμύθια του Αισώπου. Της αρέσει να της τα διαβάζω και να τα βλέπει επίσης σε βίντεο. Στο τέλος κάθε ιστοριούλας, προσπαθώ πάντα να της εξηγήσω και να της μεταφέρω με απλά λόγια το νόημα και το δίδαγμά της.
Η «Βραδιά Παραμυθιού» ήταν πραγματικά μια πολιτιστική εκδήλωση εκπαιδευτικής και ψυχαγωγικής αξίας, όπου μικροί και μεγάλοι διασκέδασαν, κάνοντας ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών, των μύθων και της γνώσης, ακούγοντας σοφές διδακτικές ιστορίες.
Τέτοιου είδους πολιτιστικές εκδηλώσεις συμβάλουν στις προσπάθειες της ομογένειας και στο συνεχή αγώνα της για την διατήρηση, την διάδοση και την καλλιέργεια της Ελληνικής Παράδοσης, του Ελληνικού Πολιτισμού και της Ελληνικής γλώσσας, ιδιαίτερα στις νέες γενιές. Αποτελούν δεσμό με την Ελλάδα και συνδετικό κρίκο μεταξύ των ελλήνων».
Οι εντυπώσεις των ομογενών για την βραδιά παραμυθιού που παρουσιάσαμε στο Μαασμέχελεν, κλείνουν με αυτήν, της Φωτεινής Χανουμίδου, η οποία ήρθε από την γειτονική πόλη Γκενγκ για να μας δει και την ευχαριστούμε γι’ αυτό. Να λοιπόν και οι εντυπώσεις της Φωτεινής:
«23 Φεβρουαρίου 2013
Μια χειμωνιάτικη βραδιά στο Μαασμέχελεν η πολυάριθμη τοπική ομογένεια συγκεντρώνεται στην πιο ζεστή γωνιά της Βελγικής πατρίδας, το τοπικό Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο. Ανυπόμονοι συνωστίζονται στην είσοδο για τα τελευταία διαθέσιμα εισιτήρια.
<<Ήρθαμε για τους Παραμυθάδες!>> ανακοινώνουν περήφανα. <<Έρχονται από την Καβάλα!>>, ψιθυρίζουν με θαυμασμό. Ψάχνουν να βρουν τις καλύτερες θέσεις κοντά στην αυτοσχέδια σκηνή για να μην χάσουν ούτε λέξη. Μικροί-μεγάλοι εύχονται να τελειώσουν γρήγορα οι τυπικές ομιλίες και τα καλωσορίσματα για να πάμε στη δράση, στο ζουμί. Κυρίως οι μεγάλοι που ξέρουν τι θα πει παραδοσιακό παραμύθι και διήγηση, αδημονούν να ακούσουν τα παραμύθια από την Ελλάδα! Λαχταρούν να ξανακούσουν ίσως την φωνή των γιαγιάδων και των παππούδων τους, που τόσο ζωντανά και εκφραστικά, τους τα διηγόντουσαν όταν ήταν οι ίδιοι μικροί. Αχ, αναμνήσεις…
Η παράσταση αρχίζει. Η ζεστή φωνή του Χρήστου Τσίρκα δημιουργεί την απαραίτητη χαλαρή ατμόσφαιρα και μας παίρνει μαζί του στον κόσμο του παραμυθιού και των μύθων του Αισώπου.
Τα παιδιά απορροφούνται από την διήγηση και διασκεδάζουν με τις εκφραστικές ικανότητες της Ιάσμης και της Νατάσας. Οι ιδιαίτερα πετυχημένες μουσικές επεμβάσεις της ταλαντούχας Χρυσούλας συνεπαίρνουν μικρούς και μεγάλους. Αν και…, κρίνοντας από τις εκφράσεις στα πρόσωπα όλων των θεατών και την λάμψη στα μάτια τους, δεν μπορεί κανείς να ξεχωρίσει ποιος είναι <<μικρός>> και ποιος <<μεγάλος>>! Είναι όλοι συνεπαρμένοι σαν μικρά παιδιά.
Οι ιστορίες διαδέχονται η μία την άλλη:
Η βιογραφία του ίδιου του Αισώπου, οι περιπέτειες δύο φίλων μέσα στο δάσος όπου κρίνεται η ποιότητα της φιλίας τους, η τιμωρία του βοσκού που έλεγε ψέματα και οι εμπειρίες δύο ποντικών που ο ένας ζήλευε την ζωή του άλλου. Όλες ιστορίες παρμένες από την καθημερινή ζωή, αλλά με μήνυμα ηθικό, διδακτικό και διαχρονικό.
Και φτάνουμε στην αποθέωση! Είναι η στιγμή που τα ίδια τα παιδιά παίρνουν μέρος στην δραματοποίηση του μύθου <<Ο ψεύτης βοσκός>>! Οι μικροί μας θεατές αποδείχτηκαν άριστοι μαθητές υποκριτικής. Ενθουσιασμός στην συμμετοχή, εκφραστικότητα στις κινήσεις, συνεργασία και … διασκέδαση! Αυτή είναι παράσταση!
Σας ευχαριστούμε Παραμυθάδες! Να μας ξανάρθετε!»
Στην συνέχεια του περιοδικού, υπάρχει μια σελίδα για το πως είδε ο τοπικός τύπος την εκδήλωση, καθώς και ζωγραφιές που κάνανε τα παιδιά, εμπνευσμένες από τα παραμύθια που αφηγηθήκαμε – ελπίζουμε να τις πάρουμε στα χέρια μας έγχρωμες κάποια στιγμή. Σε μια από τις ζωγραφιές, υπάρχει και ένα μήνυμα που μας γράφει η μαθήτρια του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας Μαασμέχελεν, Άννα Μασαούτη:
«Αυτά που μας είπατε και μας δείξατε ήταν πολύ ωραία! Γιατί, μας μιλήσατε για έναν αρχαίο έλληνα μυθοποιό τον Αίσωπο, που στους μύθους του έδινε στα ζώα ανθρώπινη φωνή…!! Αυτό μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση!! Να ξαναρθείτε και να μας διηγηθείτε κι άλλες ιστορίες…»
Από μεριάς μας, τους ευχαριστούμε θερμά για την συναισθηματική έκδοση που μας πρόσφεραν. Θα την κρατήσουμε και θα την φυλλάξουμε ως κόρη οφθαλμού στην βιβλιοθήκη μας. Την αγάπη μας σε όλους τους φίλους στο Βέλγιο και χαιρετούμε με την μόνη ευχή που επιθυμούμε…
Καλή αντάμωση!!!
Μοιραστείτε το:
Η ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ για τους Παραμυθάδες
Στο τεύχος 2255 της «Ραδιοτηλεόρασης» και στην στήλη «Συμβαίνει στην Περιφέρεια», γίνεται μικρή αναφορά στην δράση των Παραμυθάδων. Αν και το κείμενο είναι ανυπόγραφο, σύμφωνα με πληροφορίες μας, συντάκτης του είναι η Ρένα Πανταζόγλου την οποία και ευχαριστούμε.
Μοιραστείτε το:
Καλό Πάσχα
Η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες», εύχεται σε όλους τους φίλους και γνωστούς, καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση. Ο συμβοισμός των ημερών αυτών ας μας δείξει στις καρδιές μας, τον δρόμο που θα μας οδηγήσει στην προσωπική ανάσταση του καθενός μας. Καλές γιορτές με υγεία και αγάπη!
Όσο για τους παραμυθάδες και τις εβδομαδιαίες συναντήσεις τους, αυτές ορίστηκαν για κάθε Δευτέρα στις 20:00 και κάθε φορά σε διαφορετικό σημείο. Το ξεκίνημα θα γίνει την Δευτέρα 13 Μαϊου στις 20:00 στο cafe bar «Gallerie de cafe».
Μοιραστείτε το:
Γνωρίζοντας τα αγγλικά και τα γερμανικά
Το μέλος των παραμυθάδων Ξανθούλα Στογιανίδου και υπεύθυνη του Κέντρου ξένων γλωσσών Σ.ΚΑΛΟΓΡΑΙΑ, μας ενημέρωσε για μια προσφορά της. Πιο συγκεκριμένα, στην επικοινωνία που είχαμε μαζί της μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μας αναφέρει:
Αγαπητοί γονείς,
Στο Κέντρο Ξένων Γλωσσών Σ.ΚΑΛΟΓΡΑΙΑ, στην οδό Ομονοίας 60, η άνοιξη είναι η εποχή νέων εμπειριών για τα παιδιά και εμείς είμαστε πρόθυμοι να τις προσφέρουμε με αγάπη και φαντασία.
ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα γνωριμίας με την Αγγλική και την Γερμανική Γλώσσα για τους μικρούς μαθητές του δημοτικού !! Τα παιδιά γνωρίζουν τη γλώσσα μέσα από το παιχνίδι και τη δημιουργία!
Τα τμήματα ξεκινάνε από τις 13 Μαΐου και ολοκληρώνονται με το τέλος της σχολικής χρονιάς. Κλείστε θέση στα τηλέφωνα : 2513007494, 6949868366
Ευχαριστούμε την Ξανθούλα και καλή συνέχεια σε όλους μας!
Μοιραστείτε το:
Στο Δημοτικό Σχολείο Παληού
Σήμερα το απόγευμα, βρεθήκαμε στο Δημοτικό Σχολείο Παληού στο πλαίσιο του προγράμματος της φιλαναγνωσίας. Η όλη εκδήλωση έμοιαζε περισσότερο με γιορτή μιας και τα παιδιά ήρθαν στο σχολείο συνοδευόμενα από τους γονείς τους.
Με όχημα το παραμύθι, ταξιδέψαμε στον χρόνο ξεκινώντας από το 625 π.Χ. και συναντώντας τον «μπάρμπα» Αίσωπο. Αφού γνωρίσαμε δυο-τρία πράγματα γι’ αυτόν, αφηγηθήκαμε τους μύθους του «Οι δύο φίλοι και η αρκούδα», «Ο ψεύτης βοσκός» και «Ο ποντικός του αγρού και ο ποντικός της πόλης». Σκυτάλη στη συνέχεια με ένα παραμύθι από την μετέπειτα προφορική παράδοση, «Ο βασιλιάς με τις τρεις κόρες και το αλάτι». Αλλά επειδή δεν μπορούσαμε να κλείσουμε την εκδήλωση με αλμύρα, η παραμυθοσαλάτα μας απαιτούσε και επιδόρπιο. Έτσι, με καθοδηγητή την Ελένη Καμαλίδου, δημιουργήσαμε γλυκά ζωάκια, πεταλούδες και λουλουδάκια από ζαχαρόπαστα στο πρότυπο «Εργαστήρι Ζαχαροπλαστικής» του σχολείου.
Ευχαριστούμε θερμά την διεύθυνση και τους δασκάλους του σχολείου και ιδιαίτερα την κ. Γεωργία Νασιούδη και βέβαια τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και τους γονείς που έφεραν τα παιδιά τους στην εκδήλωση. Από τους παραμυθάδες παραβρέθηκαν οι: Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Ελένη Καμαλίδου, Μάριος Τσακνάς, Χρήστος Τσίρκας και Απόστολος Τσομπανόπουλος.
Μοιραστείτε το:
Στο 1ο Λύκειο Δράμας
Την περασμένη Πέμπτη 18 Απριλίου, είχαμε την χαρά να επισκεφτούμε το 1ο Λύκειο Δράμας (το ιστορικό Αρρένων), μετά από πρόσκληση που μας έγινε στο πλαίσιο εργασιών που έχουν αναλάβει οι μαθητές σχετικά με τα παραμύθια. Μετά από συνενόηση με την υπεύθυνη καθηγήτρια του όλου προγράμματος Κωνσταντίνας Τσαούση, αποφασίσαμε και επιλέξαμε να αφηγηθούμε στα παιδιά ινδιάνικα παραμύθια. Πιο συγκεκριμένα, αφηγηθήκαμε τα «Ο Άνεμος», «Η ξιπασμένη νυχτερίδα» και το «Πως μερικές φορές το καλό ξεπληρώνεται με κακό».
Τα παραμύθια συνόδευε μουσικά με ινδιάνικα όργανα το μέλος των παραμυθάδων Θόδωρος Παπαδόπουλος.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης, διαβάσαμε στα παιδιά και την απάντηση που είχε δώσει ο αρχηγός μιας φυλής ινδιάνων, ο Σιάτλ, στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Πηρς, όταν ο δεύητερος ενδιαφέρθηκε για την αγορά της γης τους. Την απάντηση την παραθέτουμε στο τέλος του κειμένου.
Στην εμφάνιση του 1ου Λυκείου Δράμας συμμετείχαν οι Θεοδώρα Βαβαλέσκου, Θόδωρος Παπαδόπουλος και Χρήστος Τσίρκας.
Απάντηση του Σιάτλ:
“Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει* πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. O μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα λόγια φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας. Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως, αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας.
Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό – τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας; Κάθε μέρος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι, στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό.
Ξέρομε πως ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν γι’ αυτόν διαφορά, γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα τού χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον καταχτήσει, και αφού τον καταχτήσει, πηγαίνει παρακάτω.
Με το ταμάχι* που έχει θα καταπιεί τη γη και θα αφήσει πίσω του μια έρημο. Η όψη που παρουσιάζουν οι πολιτείες σας, κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Όμως αυτό μπορεί και να συμβαίνει επειδή ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.
Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο.
Ένα ξέρομε, που μπορεί μια μέρα ο λευκός να το ανακαλύψει: ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε.* Εκείνος είναι Θεός των ανθρώπων. Και το έλεός Του μοιρασμένο απαράλλαχτα σε ερυθρόδερμους και λευκούς. Αυτή η γη Του είναι ακριβή. Όποιος τη βλάφτει, καταφρονάει το Δημιουργό της. Θα περάσουν οι λευκοί – και μπορεί μάλιστα γρηγορότερα από άλλες φυλές. Όταν μαγαρίζεις* συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου. Όταν όλα τα βουβάλια σφαχτούν, όταν όλα τα άγρια αλόγατα μερέψουν, όταν την ιερή γωνιά του δάσους τη γιομίσει το ανθρώπινο χνότο και το θέαμα των φουντωμένων λόφων το κηλιδώσουν τα σύρματα του τηλέγραφου με το βουητό τους, τότες πού να βρεις το ρουμάνι;* Πού να βρεις τον αϊτό; Και τι σημαίνει να πεις έχε γεια στο φαρί* σου και στο κυνήγι; Σημαίνει το τέλος της ζωής και την αρχή του θανάτου.
Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δέντρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας. Όμως μπορεί, επειδή, καταπώς είπα, είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω – μπορεί μονάχα για το λόγο αυτόν ο σαματάς* να ταράζει τα αυτιά μου. Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά; Ο ερυθρόδερμος προτιμάει το απαλόηχο αγέρι λαγαρισμένο* από την καταμεσήμερη βροχή ή μοσχοβολημένο με το πεύκο. Του ερυθρόδερμου του είναι ακριβός ο αγέρας, γιατί όλα τα πάντα μοιράζονται την ίδια πνοή – τα ζώα, τα δέντρα, οι άνθρωποι. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει προσοχή στον αγέρα που ανασαίνει. Σαν ένας που χαροπολεμάει για μέρες πολλές, δεν οσμίζεται* τίποτα.
Αν ξέραμε, μπορεί να καταλαβαίναμε – αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού, τις ελπίδες που περιγράφει στα παιδιά του τις μακριές χειμωνιάτικες νύχτες, τα οράματα που ανάφτει στο μυαλό τους, ώστε ανάλογα να δέονται για την αυριανή. Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσομε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσομε μαζί, θα το πράξομε, για να σιγουρέψομε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε. Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσομε. Όταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου – τι* αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς. Αν σας την πουλήσομε τη γη μας, αγαπήστε την, καθώς την αγαπήσαμε εμείς, φροντίστε την, καθώς τη φροντίσαμε εμείς, κρατήστε ζωντανή στο λογισμό σας τη μνήμη της γης, όπως βρίσκεται τη στιγμή που την παίρνετε, και με όλη σας τη δύναμη, με όλη την τρανή μπόρεσή σας, με όλη την καρδιά σας, διατηρήστε τη για τα τέκνα σας, και αγαπήστε την, καθώς ο Θεός αγαπάει όλους μας. Ένα ξέρομε – ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Ακόμα και ο λευκός δε γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα.*
ΓΛΩΣΣΑΡΙ
μηνάει; στέλνει μήνυμα
ταμάχι: πλεονεξία
δέν τό δυνόσαστε: δέν μπορεῖτε
μαγαρίζεις: λερώνεις
ρουμάνι: δάσος
φαρί: ἄλογο
σαματᾶς: φασαρία
λαγαρισμένος: καθαρισμένος
ὀσμίζεται: μυρίζει
τί: γιατί
ἡ κοινή μοῖρα: ἐννοεῖ τό θάνατο
Μοιραστείτε το:
Οι Παραμυθάδες στον «αέρα» της ΕΡΤ3
Την περασμένη Παρασκευή, στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3, 102FM και στην εκπομπή του Σάκη Αραμπατζή «Περισκόπιο», είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε κάποιες από τις δράσεις των Παραμυθάδων. Ακούστε την ηχητική συνέντευξη…
Μοιραστείτε το:
Πώς μερικές φορές το καλό ξεπληρώνεται με κακό
Παραμύθι των ινδιάνων της Κεντρικής Αμερικής.
Μια μέρα, ένα φίδι γλιστρούσε στο δάσος, όταν ξαφνικά ένα δέντρο έπεσε πάνω του και το πλάκωσε. Μάταια το φίδι πάλευε για να ελευθερωθεί. Όσο κι αν προσπάθησε δεν το κατάφερε. Μετά από ώρες που ήταν εκεί εγκλωβισμένο, έτυχε να περνάει ένας ξυλοκόπος που έμενε παραδίπλα σε μια καλύβα και είχε βγει για να κόψει ξύλα. Το φίδι του φώναξε:
Σε παρακαλώ καλέ μου άνθρωπε. Βοήθησέ με να ελευθερωθώ από το δέντρο που με έχει πλακώσει.
Όχι. Δεν έχω σκοπό να σε βοηθήσω γιατί πολύ απλά, μετά θα με φας.
Δεν θα σε φάω, πίστεψέ με. Απλά βοήθησέ με να απελευθερωθώ.
Δεν σε πιστεύω…
…απάντησε ο άνθρωπος, αλλά το φίδι συνέχισε να τον παρακαλάει και με πολύ ευγενικό τρόπο κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του ανθρώπου, ο οποίος έβαλε όλη του την δύναμη και μετακίνσε το δέντρο. Όταν το φίδι ελευθερώθηκε, γύρισε και του είπε:
Καλέ μου άνθρωπε, σε ευχαριστώ για την βοήθεια, αλλά είμαι τόσες ώρες εδώ εγκλωβισμένο και έχω πεθάνει στην πείνα. Δεν αντέχω άλλο, οπότε δεν έχω κι άλλη επιλογή…πρέπει να σε φάω.
Μα τι μου λες; Εγώ σε βοήθησα να ελευθερωθείς κι εσύ μου λες ότι θα με φας; Εξάλλου μου το υποσχέθηκες.
Με βοήθησες και σε ευχαριστώ γι’ αυτό. Δεν ξέρεις όμως ότι το καλό μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό;
Τι ανοησίες είναι αυτά που λες;
Φώναξε απελπισμένος ο άνθρωπος και το φίδι του απάντησε:
Κι όμως έχω δίκιο. Αν δεν με πιστεύεις, φώναξε τέσσερα ζώα να ρωτήσουμε την γνώμη τους.
Ο άνθρωπος, χωρίς να χάσει χρόνο έψαξε και βρήκε ένα πούμα, ένα άλογο, ένα ελάφι κι έναν λύκο και τα οδήγησε μπροστά στο φίδι, το οποίο τα ρώτησε ένα-ένα:
Αδερφέ πούμα, νομίζεις πως το καλό μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό;
Και βέβαια…
…απάντησε το πούμα!
Αδέρφι άλογο, νομίζεις πως το καλό μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό;
Και βέβαια…
Αδέρφι ελάφι, νομίζεις πως το καλό μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό;
Και βέβαια…
Ο άνθρωπος, ακούγοντας τις απαντήσεις των πρώτων τριών ζώων, άρχισε να φοβάται. Τελευταίος μίλησε ο λύκος.
Αδερφέ λύκε, νομίζεις πως το καλό μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό;
Εγώ δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε, οπότε δεν μπορώ να πω αν έχεις δίκιο ή όχι. Άρα και δεν μπορώ να πω αν πρέπει να τον φας. Θα μπορούσα να έχω άποψη αν ήξερα πως ήσουνα πριν. Νομίζω ότι πρέπει να πάρεις την αρχική θέση που είχες ώστε να αποφασίσουμε.
Με τον λύκο συμφώνησαν και τα άλλα ζωά κι έτσι το φίδι ξάπλωσε στο χώμα ενώ ο άνθρωπος κύλησε και πάλι πάνω του το δέντρο. Τότε ο λύκος είπε:
Και τώρα φίδι, μπορείς να μείνεις εδώ. Εμείς φεύγουμε.
Αφού τα ζώα απομακρύνθηκαν με τον άνθρωπο αφήνωντας το φίδι και πάλι εγκλωβισμένο, ο άνθρωπος γύρισε και είπε στον λύκο.
Σε ευχαριστώ αδερφέ μου λύκε. Για να στο ξεπληρώσω, θέλω να έρθεις από το σπίτι μου για να σου δώσω ένα ζευγάρι κοτόπουλα, ως ανταμοιβή.
Όχι φίλε μου. Δεν θα έρθω σπίτι σου. Αν θέλεις, φέρε μου τα κοτόπουλα αύριο το μεσημέρι στο δάσος.
Ο ξυλοκόπος συμφώνησε και γύρισε σπίτι του όπου και διηγήθηκε στην γυναίκα του, τι ακριβώς είχε συμβεί.
Δεν θα δώσεις τίποτα στον λύκο…
…φώναξε έξαλλη η γυναίκα του.
Μα γυναίκα, ο λύκος με βοήθησε. Μου έσωσε την ζωή κι εξάλλου του υποσχέθηκα τα κοτόπουλα.
Σου λέω να μην δώσεις τίποτα στον λύκο. Και μάλιστα, αντί για κοτόπουλα, να βάλεις στον άσκο τα μεγάλα σκυλιά που έχεις, αυτά που ορμάνε και δαγκώνουν τα αφτιά. Αυτά ξέρουν τι να τον κάνουν τον λύκο.
Κι επειδή ο ξυλοκόπος δεν ήθελε να μαλώσει με την γυναίκα του, έκανε ότι του είπε. Την άλλη μέρα, κατά το μεσημέρι, έβαλε στο σάκο τα δύο μεγάλα σκυλιά που είχε, αυτά που δαγκώνουν τα αφτιά και πήγε στο δάσος να συναντήσει τον λύκο. Όταν έφτασε εκεί του είπε:
Αδερφέ λύκε, σου έφερα τα κοτόπουλα.
Ευχαριστώ!
…του απάντησε ο λύκος. Ο άνθρωπος έλυσε τον σάκο και πήδησαν έξω τα σκυλιά, αυτά που δαγκώνουν τα αφτιά και όρμησαν στον λύκο. Μετά από πολή μάχη, ο λύκος κατάφερε να τα ξεφύγει κι ενώ αποιμακρύνονταν φώναξε στον ξυλοκόπο:
Τελικά είχε δίκιο το φίδι. Το καλό, μπορεί να ξεπληρωθεί με κακό!
Δείτε την αφήγηση του παραμυθιού από την εμφάνισή μας στο 1ο Λύκειο Δράμας
Οι παραμυθάδες 