Τα νέα μας

Για δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, επισκεφτήκαμε το Πουλίδειο γηροκομείο Καβάλας. Η αρχική μας επίσκεψη (την Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015), είχε πραγματοποιηθεί με στόχο να καταφέρουμε να καταγράψουμε τυχόν παραμύθια ή παιχνίδια που ενδεχομένως να θυμόντουσαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες που φιλοξενούνται εκεί. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε εφικτό μιας και η μνήμη έπαιξε τα άσχημα παιχνίδια της. Παρόλα αυτά, περάσαμε υπέροχα και τότε, είχαμε δώσει υπόσχεση να το επαναλάβουμε.

Δεν αθετήσαμε την υπόσχεσή μας κι έτσι, την περασμένη Πέμπτη 6 Αυγούστου, πήραμε το δρόμο κι ανεβήκαμε ξανά για να δούμε τους νέους μας φίλους. Χωρίς πολλά λόγια και χαιρετούρες, περάσαμε αμέσως στο «ψαχνό»… δηλαδή στο τραγούδι. Καντάδες, λαϊκά, ρετρό, έντεχνα… από όλα είχε το ρεπερτόριο. Το κέφι άναψε γρήγορα, που ο κύριος Παναγιώτης δεν άντεξε. Ανέβηκε στο δωμάτιό του και κατέβηκε αμέσως, έχοντας την κιθάρα του. Κι η συνέχεια μετά μουσικής, αλλά και χορού.

Κι αφού ξεδώσαμε για τα καλά κι εκτονωθήκαμε, αποχαιρετιστήκαμε κι ανανεώσαμε το ραντεβού μας για ακόμα περισσότερα τραγούδια.

Το γηροκομείο επισκέφτηκαν τα μέλη της ομάδας: Βοΐκογλου Ελπίδα, Καπατζιάς Τάσος, Παπαναστασίου Πέτρος, Ράπτη Αδελαϊδα, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή και Τσομπανόπουλος Απόστολος.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο ήλιος έδυσε, τα παιδιά επέστρεψαν από τα μπάνια τους και δειλά δειλά άρχισε να γεμίζει η αυλή του δημοτικού σχολείου Παλαιοχωρίου όπου οι παραμυθάδες ήμασταν προσκεκλημένοι του πολιτιστικού συλλόγου, χθες Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015.

Στην αυλή του πανέμορφου σχολείου σχηματίσαμε τον κύκλο της ομάδας με τις καρέκλες και περιμέναμε τους φίλους μας. Παιδιά όλων των ηλικιών άρχισαν να έρχονται και να παίρνουν θέση για το παραμυθένιο ταξίδι. Δεν ήταν λίγα και «τα μεγάλα παιδιά» που μας ακολούθησαν αναζητώντας τη χαλάρωση και θέλοντας να γίνουν για λίγο ξανά παιδιά. Τη συνάντηση μας άνοιξε ο Χρήστος με το νέο φίλο μας το Δία -τον σκύλο της φίλης μας Χριστίνας- που ήσυχα ήσυχα μας παρακολουθούσε χωρίς να βαρεθεί λεπτό….. και μετά σου λένε ότι δεν αρέσουν τα παραμύθια στα σκυλιά!

‘Ετσι ξεκινήσαμε τις αφηγήσεις μας….. νεράιδες, μαγεμένα ζώα, βασιλοπούλες και υπηρέτριες, σοφοί άνθρωποι αλλά κι άλλοι λίγο χαζούληδες ή πονηροί, όλοι αυτοί μας συντρόφεψαν χωρίς να λείπουν από την παρέα μας και οι μουζικάντες φυσικά όπου ξεσήκωσαν ολόκληρο το χωριό με τις φωνές τους!

Τα παραμύθια δεν είχαν τελειωμό, ο κόσμος δεν ήθελε να σταματήσουμε και αφού τραγουδήσαμε όλοι μαζί, ακούσαμε παραμύθια από μια λιλιπούτεια φίλη μας και από τη μικρή της παρέας μας την Εύη που μας αφηγήθηκε το δικό της παραμύθι με γοργόνες.

Τώρα πια είχε βραδιάσει για τα καλά, δε φαίνονταν παρά μόνο σκιές και το φεγγάρι μας έκανε νόημα ότι έπρεπε να φύγουμε. Άλλη μια φορά μαγευτήκαμε από αυτό το υπέροχο χωριό και με εφόδια τα χαμόγελα και την υπόσχεση για νέα συνάντηση επιστρέψαμε τους ήρωες μας στο παραμυθόσπιτο.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Καπατζιά Εύη, Καπατζιάς Τάσος, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαΐδα, Τσίρκας Χρήστος,Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Πρωτόγνωρη και αλλιώτικη η χθεσινή μας δράση. Επίσκεψη στο Πουλίδειο Γηροκομείο της πόλης μας.

Εδώ και πολύ καιρό κλωθογυρνούσε στις σκέψεις μας η ιδέα να επισκεφθούμε τους ηλικιωμένους ένοικους του γηροκομείου με στόχο να καταγράψουμε παραμύθια που πιθανόν να θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία. Έτσι λοιπόν αφού πήραμε την έγκριση του Δ.Σ. της Φιλοπτώχου Αδελφότητας, χθες Δευτέρα 20 Ιουλίου στις 18:30, διαβήκαμε την πόρτα του γηροκομείου. Μας οδήγησαν στον χώρο της τραπεζαρίας όπου με ευχάριστη έκπληξη διαπιστώσαμε πως οι γέροντες που μας περίμεναν ήταν περισσότεροι από το αναμενόμενο. Τους εξηγήσαμε για ποιον σκοπό βρισκόμασταν κοντά τους και στην λέξη παραμύθι νοσταλγικά χαμόγελα γλύκαναν τα πρόσωπα των περισσοτέρων. Χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες και ζητήσαμε να μας πούνε τι θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία.

Υπήρχαν άτομα που τους αφηγούνταν παραμύθια; Ήταν ο παππούς, η γιαγιά, οι γονείς, κάποιο άλλο πρόσωπο ίσως; Σε ποιους χώρους γινόταν η αφήγηση;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η γιαγιά ήταν αυτή που επωμιζόταν τον ρόλο του παραμυθά. Το δωμάτιο που είχε την θερμάστρα ή το τζάκι αλλά και οι χώροι που γινόταν το παστάλιασμα των καπνών ήταν οι χώροι που οι οικογένειες και οι παρέες ταξίδευαν στα μονοπάτια των παραμυθιών.

Πολλοί ήταν αυτοί που θυμήθηκαν και παραδοσιακά παιχνίδια. Τους υποσχεθήκαμε ότι θα τους επισκεφθούμε κι άλλες φορές για να μπορέσουμε να κάνουμε καταγραφή όσων μπορούν να θυμηθούν και να μας πουν.

Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που με πίκρα μας είπανε ότι δεν άκουσαν ποτέ παραμύθια. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, πονεμένα, φτωχικά. Οι μεγάλοι με βαρύ μόχθο προσπαθούσαν να επιβιώσουν και δεν περίσσευε καιρός και διάθεση για παραμύθια στα μικρά της οικογένειας. Παρόλα αυτά δεν απομακρύνθηκαν από την συντροφιά μας. Έμειναν πλάι μας ακούγοντας με ευγένεια όσους είχαν κάτι να μας πούνε. Με χαρά καταλάβαμε ότι και οι κυρίες του συμβουλίου αλλά και το προσωπικό ήταν κι αυτοί κοντά μας πλαισιώνοντας με πολύ στοργή και φροντίδα τους ηλικιωμένους.

Κανείς δεν έφερε αντίρρηση όταν τους παρακαλέσαμε να βγούμε μια φωτογραφία όλοι μαζί. Και πάνω που στηθήκαμε, έτοιμοι και χαμογελαστοί, μια αναπάντεχη παρεμβολή του κυρ Παναγιώτη άλλαξε όλο το σκηνικό.

Σ’ αγαπώώώ… σ’ αγαπώ γιατί είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσαι συ…

Η φωνή του γλυκιά μας παρέσυρε όλους και τον ακολουθήσαμε όχι μόνο σ’ αυτό αλλά και σε πολλά άλλα που ακολούθησαν. Γέλια, τραγούδια, ένα απρόσμενο βαλσάκι, μια στροφή ζεμπέκικου, ένα ξαφνικό τετράστιχο…….κι έγιναν όλα μαγικά. Χέρια απλωνόταν και μας χάιδευαν.

Ευχαριστούμε, να ξανάρθετε, περάσαμε όμορφα

…λόγια που μας ακολουθούσαν μέχρι που φτάσαμε στην πόρτα.

Φύγαμε τόσο συγκινημένοι και χαρούμενοι που χαμογελούσαμε όπως τα μικρά παιδιά που αποκοιμούνται λίγο πριν η γιαγιά τελειώσει το παραμύθι. Υποσχεθήκαμε και στους εαυτούς μας πως γρήγορα θα ξαναβρεθούμε κοντά τους γιατί, περάσαν αυτοί καλά αλλά κι εμείς περάσαμε καλύτερα.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελπίδα Βοΐκογλου, Τάσος Καπατζιάς, Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου και Απόστολος Τσομπανόπουλος

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήσαμε το πρώτο μας πικ νικ για το καλοκαίρι του 2015. Η εξόρμησή μας έγινε στο χωριό Λεύκη του νομού Καβάλας. Κάτω από την γραφική γέφυρα, στη σκιά των δέντρων, στρώσαμε τα κιλίμια μας και στήσαμε τα πράγματά μας. Αρχικά καφές και εξερεύνηση του χώρου. Έπειτα παιχνίδια. Μπάλα, χαρτιά και παιχνίδια ικανοτήτων. Οι λάτρεις της φωτογραφίας βρήκαν ευκαιρία να «φυλακίσουν» στις φωτογραφικές μηχανές τους αρκετά όμορφα τοπία, αλλά και ξεχωριστές στιγμές των παραμυθάδων. Δεν έλειψαν βέβαια κι αυτοί που θέλησαν να γίνουν και πάλι παιδιά, με αποτέλεσμα να προσπαθούν για ώρα να σκαρφαλώσουν σε κάποιο δέντρο…μέχρι που τα κατάφεραν τελικά!

Κι ενώ τα τζιτζίκια είχαν επιδοθεί στο δικό τους τραγούδι, κάποιος από εμάς, θέλησε να τα συνοδεύσει και καταφέραμε να συνυπάρξουμε αρμονικά, τζιτζίκια και άνθρωποι.

Κι ύστερα φαγητό, ποτά, αναψυκτικά και γλυκά.

Κι όταν όλα τελειώσανε, καθαρίσαμε το χώρο, ακόμα και τα σκουπίδια που βρήκαμε εκεί μόλις φτάσαμε.

Επόμενο πικ νικ σύντομα και κάπου αλλού. Περιμένουμε κι εσάς για να περάσουμε όλοι μαζί, καλά, φιλικά, με γέλιο και παιχνίδι…όπως περνούσανε και παλιά!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ένα διαφορετικό και όμορφο απόγευμα μοιραστήκαμε χθες το απόγευμα οι Παραμυθάδες. Κατά τις 7.00 το απόγευμα χωθήκαμε στα όμορφα στενά της παλιάς πόλης.

Η περιοχή και από μόνη της σε γεμίζει νοσταλγικά συναισθήματα…πόσο μάλλον όταν το ανηφόρισμα σε βγάζει σε μια όμορφη αυλή, την αυλή της φίλης μας Στέλλας Ρόκκου.

Με το χαρούμενο χαμόγελό της μας υποδέχτηκε προσφέροντάς μας δροσερό νερό και τραγανά κεράσια. Μας οδήγησε στον χώρο όπου λειτουργεί την σχολή της κεραμικής τέχνης «Γαία» και μας έβαλε γύρω από το τραπέζι του εργαστηρίου. Μια πολύ όμορφη μουσική γέμιζε τον χώρο και με τις αισθήσεις μας να έχουν γλυκαθεί ξεκίνησε μια πρωτόγνωρη για όλους μας εμπειρία…η επαφή με το πηλό.

Η Στέλλα απλά και ήρεμα μας ιστόρησε πώς ο άνθρωπος ανακάλυψε το υλικό που η χρήση του έμελλε να διευκολύνει πολύ την ζωή του. Μας εξήγησε την διαδικασία καθαρισμού του χώματος ώστε αυτό να καθαρίσει από κάθε ξένο σώμα και βέβαια, μας μίλησε για τα είδη του πηλού. Τέλος, μοίρασε σε όλους μας από ένα κομμάτι πηλού ζητώντας να αρχίσουμε να το δουλεύουμε και να του «δίνουμε την ενέργειά μας» όπως χαρακτηριστικά μας είπε.

Πραγματικά ξεχάσαμε τον χρόνο…γίναμε μικρά παιδιά…αντικείμενα άρχισαν να παίρνουν μορφή! Βέβαια τα αστεία και τα πειράγματα δεν σταματούσαν γιατί όλοι κάτι άλλο ξεκινήσαμε και σε κάτι άλλο καταλήξαμε! Παρόλα αυτά καμαρώσαμε σαν μικροί μαθητές τα έργα μας.

Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε για την συνέχεια, μιας και στην διαδικασία του ψησίματος δεν μπορούσαμε να συμμετέχουμε, ώστε να ολοκληρώσουμε τα έργα μας χρωματίζοντας και ζωγραφίζοντάς τα!

Ευχαριστούμε από καρδιάς αυτήν την γλυκιά και χαρούμενη δημιουργό που μοιράστηκε μαζί μας την αγάπη της για τον πηλό.

Στην δράση συμμετείχαν τα μέλη και φίλοι της Ομάδας: Στέλλα Μεντεσίδου, Μέλη Μίχα, Σταυρούλα Παναγιωτίδου, Αδελαϊς Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου, Απόστολος Τσομπανόπουλος και η μικρή Μαρία!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Δεύτερη και τελευταία παρουσία της ομάδας των Παραμυθάδων χθες στην παραλία της όμορφης πόλης μας.

Ζέστη πολλή, κουρασμένα πρόσωπα, παιδάκια να τρέχουν από δω κι από κει… σα χαμένα… σαν κάτι να έψαχναν… μια ατμόσφαιρα όχι και τόσο ευχάριστη!

Ξαφνικά από την εξέδρα της παραλίας, ένα κύμα δροσιάς άρχισε να ξεχύνεται στο χώρο. Οι χαρακτηριστικές μπλούζες των Παραμυθάδων διαγράφονταν με φόντο το φάρο της Παναγίας και η εξέδρα στολίστηκε με όμορφα, γλυκά προσωπάκια που απορροφήθηκαν από τα παραμύθια μας.

Ένας κότσυφας κι ένας γλάρος άνοιξαν το μαγικό χορό, ενώ ένα πουλάκι με τη βοήθεια των παιδιών έγινε μαγικό και χάρισε απίστευτα δώρα σε μια αχάριστη οικογένεια. Μετά ήρθε η κόρη του Ήλιου, που ενθουσίασε τα παιδιά που τα πιο ναζιάρικα εκφράζονταν πιο έντονα κάνοντας γκριμάτσες και χειρονομίες. Ακολούθησε ο Σιμιγδαλένιος με το νόημα της αγάπης και ο Φρίξος με την Έλλη που μας θύμισαν την ελληνική μυθολογία. Έτσι έκλεισε το όμορφο απόγευμα μας.

Η παραλία δρόσισε, τα πρόσωπα ξεκουράστηκαν, τα παιδάκια χαλάρωσαν και στην ατμόσφαιρα ξεχύθηκε η ομορφιά των παραμυθιών και μας βοήθησε να δραπετεύσουμε έστω και για λίγο.

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λένε τα παραμύθια.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Καπατζιάς Τάσος, Κουφτά Γεσθημανή, Ράπτη Αδελαΐδα, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Της Γεσθημανής Κούφτα

Την Τρίτη, 30 Ιουνίου, οι Παραμυθάδες βρεθήκαμε στην 17η έκθεση βιβλίου που διοργανώθηκε από τον δήμο, την Δημοτική Βιβλιοθήκη και τον Σύλλογο Βιβλιοπωλών Καβάλας στην όμορφη παραλία της πόλης μας.

Εκεί διαλέξαμε βιβλία από τους πάγκους των βιβλιοπωλών που συμμετείχαν στην έκθεση και τα διαβάσαμε στα παιδιά. Η οικοδέσποινα της έκθεσης και υπεύθυνη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας, κ. Κατερίνα Κουμανίδου πρόσφερε μπλουζάκια στους μικρούς φίλους και γίναμε όλοι μια όμορφη παρέα. Τότε ήταν που οι ήρωες των παραμυθιών ζωντάνεψαν στα μάτια των μικρών θεατών. Όμορφες ιστορίες με βοσκούς, βασιλιάδες, βασίλισσες και άλλους αγαπημένους ήρωες και πρόσωπα των παραμυθιών ξετυλίχθηκαν και κράτησαν το ενδιαφέρον των μικρών μας φίλων.

Η δεύτερη εμφάνισή μας στην έκθεση είναι προγραμματισμένη για την ερχόμενη Τρίτη, 7 Ιουλίου στις 20:00.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Τάσος Καπατζιάς, Γεσθημανή Κούφτα, Μέλη Μίχα, Αδελαϊς Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την Δευτέρα 22 Ιουνίου, οι Παραμυθάδες βρεθήκαμε στο βρεφονηπιακό σταθμό «Το μπλε μπαλόνι», στο πλαίσιο των παιδικών εργαστηρίων που πραγματοποιούνται το μήνα Ιούνιο. Σε ένα πανέμορφο και πραγματικά παραμυθένιο χώρο, στον οποίο ειλικρινά πολύ θα θέλαμε να ζούσαμε για λίγο, παιδάκια μικρότερης ηλικίας αυτή τη φορά κάθονταν ή ακόμη καλύτερα μερικά ξάπλωναν αναπαυτικά στα πολύχρωμα μαξιλάρια, έτοιμα να παραδοθούν στο ταξίδι των παραμυθάδων. Οι φίλοι μας μουζικάντες ταξίδεψαν παρέα με τους λιλιπούτειους φίλους τους. Για άλλη μια φορά πραγματοποίησαν το όνειρο τους αφού έγιναν πρώτα φίλοι όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο φίλος μας Θάνος.

Στο τέλος, αφού μεταμορφώθηκαν με το κατάλληλο μακιγιάζ, σε γαϊδουράκια, σκυλάκια, γατάκια και κοκοράκια, τα παιδάκια έβαλαν όλη τη τέχνη και το κέφι τους στη συζήτηση και στο τραγούδι που ακολούθησαν την αφήγηση μας.

Άλλη μια υπέροχη εμπειρία και ένα ευχάριστο απόγευμα… Ευχαριστούμε πολύ τη διεύθυνση και το προσωπικό του σταθμού κι ευχόμαστε να συναντηθούμε σύντομα με τη νέα χρονιά για νέες περιπέτειες και να απολαύσουμε για λίγο πάλι τη μαγική αίθουσα των παραμυθιών.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Καπατζιά Εύη, Καπατζιάς Τάσος, Κουφτά Γεσθημανή, Μέλη Μίχα, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαΐδα, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.