Η Τσικνοπέμπτη φέτος ήρθε με μουσική, τραγούδια και παιχνίδια, καθώς οι φίλοι μας οι «Μουζικάντες» είχαν προσκληθεί από το σύλλογο γονέων του 12ου δημοτικού σχολείου Καβάλας και αποδέχτηκαν την πρόσκληση με χαρά.
Νωρίς το πρωί λοιπόν, γύρω στις 9, φτάσαμε στην αυλή του σχολείου, όπου μας υποδέχτηκαν αρχικά οι διοργανώτριες της γιορτής. Πριν προλάβουμε όμως να πούμε δύο κουβέντες μεταξύ μας, είδαμε με έκπληξη να έχουν βγει στην είσοδο του κτηρίου του σχολείου οι μαθήτριες και οι μαθητές του νηπιαγωγείου, μαζί με τις δασκάλες τους, και να μας υποδέχονται με μία πολύ ζεστή «καλημέρα». Φυσικά, δε χάσαμε την ευκαιρία για μία οικογενειακή φωτογραφία μαζί με τα παιδιά, πριν περάσουμε στη μία από τις δύο τάξεις για να ξεκινήσουμε την περιπέτεια των φίλων μας μέχρι να καταφέρουν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους.
Μέσα στην αίθουσα τώρα, μετά από μία πρώτη γνωριμία με τα παιδιά, αρχίσαμε την αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού, που το παρακολούθησαν με μεγάλη προσήλωση, όπως φαίνεται και στις 2 πρώτες φωτογραφίες. Κάναμε και μία σύντομη συζήτηση μετά μιλώντας για το όνειρο των 4 φίλων μας του παραμυθιού και τα επαγγελματικά όνειρα των μικρών μαθητών (τι θέλουν να γίνουν δηλαδή όταν θα μεγαλώσουν), όπου και διακρίναμε μία τάση προς τις «σίγουρες» δουλειές, σε αντίθεση με τη «βασίλισσα» και τον «κολπατζή ποδηλάτου» που ακούστηκαν επίσης. Στο τέλος, παίξαμε όλοι μαζί το παιχνίδι με τα «4 ζώα» του παραμυθιού, με κερδισμένη στο τέλος (μετά από μια δύσκολη μάχη) την ομάδα του κόκκορα.
Είχε έρθει όμως η ώρα να περάσουμε στο γυμναστήριο του σχολείου, καθώς λίγο μετά άρχισε να γεμίζει με μικρούς μασκαράδες, δηλαδή τις μαθήτριες και τους μαθητές της Α, της Β και της Γ τάξης. Οι 4 φίλοι μας έζησαν και πάλι την απόρριψη από τα αφεντικά τους, αλλά και τη χαρά της επικράτησης επί των κλεφτών, στην αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού, την οποία ακολούθησε η συζήτηση για το νόημα και το δίδαγμα της ιστορίας, πριν ξαναπαίξουμε το παιχνίδι, με 3 ζώα αυτή τη φορά και τις ομάδες να αποτελούν οι 3 τάξεις. Νικήτρια τώρα ήταν η Α τάξη, παρά τα προγνωστικά που ήθελαν να κερδίζει κάποια μεγαλύτερη τάξη.
Στην 3η αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού οι θεατές ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (Δ, Ε και ΣΤ τάξη), μασκαρεμένοι επίσης και, λογικά, περισσότερο υποψιασμένοι. Για το λόγο αυτό, προτιμήσαμε αντί του παιχνιδιού στο τέλος να κάνουμε άλλη μία δραματοποίηση, αλλά με τα παιδιά στους ρόλους του γαϊδάρου, του σκύλου, της γάτας και του κόκκορα.
Κάτι που πρέπει να αναφερθεί επίσης είναι η ησυχία που επικρατούσε κατά τις αφηγήσεις, παρά το μεγάλο αριθμό των μαθητών, κάτι που είναι πολύ σημαντικό στην αφήγηση των παραμυθιών. Τέλος, να ευχαριστήσουμε τόσο τις δασκάλες και τους δασκάλους και το διευθυντή του σχολείου, όσο και το σύλλογο γονέων που διοργάνωσε τη γιορτή για τη φιλοξενία και τη βοήθειά τους.
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου, Μαρία Χαριζάνη και Απόστολος Τσομπανόπουλος.
Οι παραμυθάδες 