Author Archives: Χρήστος Τσίρκας

Προσεχώς: Συμμετέχουμε στην γιορτή για τα 20 χρόνια ζωής του συλλόγου «το χαμόγελο του παιδιού»

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 21 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Το τριήμερο 24 με 26 Απριλίου η Θεσσαλονίκη βάζει τα παιδικά γιορτινά της και υποδέχεται μικρά και μεγάλα παιδιά στο 12ο περίπτερο στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Αφορμή της γιορτής είναι η συμπλήρωση των είκοσι χρόνων ζωής του συλλόγου «Το χαμόγελο του παιδιού».

Από το πρωί μέχρι το βράδυ, εκδηλώσεις και δράσεις για όλα τα παιδιά με ελεύθερη είσοδο. Οι Παραμυθάδες θα βρεθούμε εκεί στις 11 το πρωί του Σαββάτου και θα συμμετέχουμε στην γιορτή αυτή με αφηγήσεις παραμυθιών της προφορικής μας παράδοσης, ενώ ενδέχεται να προσπαθήσουμε να δραματοποιήσουμε και κάποιο παραμύθι, χρησιμοποιώντας για ηθοποιούς τα παιδιά που θα έρθουν να μας δούνε και να μας ακούσουν.

Για να δείτε το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής, πατήστε εδώ!

Categories: Λοιπά | Σχολιάστε

Προσεχώς: Συμμετέχουμε στην 3η γιορτή του βιβλίου στον Πρίνο της Θάσου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 20 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά θα βρεθούμε στον όμορφο και φιλόξενο Πρίνο της Θάσου, συμμετέχοντας και πάλι στην γιορτή του βιβλίου που διοργανώνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Πρίνου. Έτσι, την Κυριακή 26 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι οι Παραμυθάδες, βάζουμε του «μουζικάντες» στο πλοίο και περνάμε απέναντι.

Categories: Λοιπά | Σχολιάστε

Γουρούνι και αλεπού!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 19 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Μύθος του Αισώπου. Υπάρχει επίσης και μία παραλλαγή του με τον τίτλο «γουρούνι και πρόβατα». –

Κάποτε, ένας που είχε μια φάρμα, φόρτωσε στο γαϊδούρι του ένα πρόβατο, μια κατσίκα κι ένα γουρούνι και πήγαινε για την πόλη. Σε όλη τη διαδρομή, το γουρούνι φώναζε. Τότε, μια αλεπού που έτυχε να το ακούσει, το ρώτησε, γιατί διαμαρτύρεται ενώ τα άλλα δύο ζώα μεταφέρονται τόσο ήσυχα. Το γουρούνι της απάντησε:

Δεν διαμαρτύρομαι χωρίς λόγο. Το πρόβατο είναι ήσυχο γιατί πολύ απλά ξέρει πως το χρειάζεται για το μαλλί του. Η κατσίκα θα του δώσει γάλα και κατσικάκια. Εγώ όμως δεν έχω να του δώσω τίποτα, οπότε με πάει για σφάξιμο. Κι εσύ στη θέση μου το ίδιο θα έκανες.

Έργο του Milo Winter (1886-1956) εμπνευσμένο από τον μύθο του Αισώπου «Γουρούνι και πρόβατα»

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: πρόβατο,Αίσωπος,αλεπού,γουρούνι,κατσίκα | Σχολιάστε

Ο δειλός κυνηγός και ο ξυλοκόπος!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 17 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Μύθος του Αισώπου –

Κάποτε, ένας κυνηγός έψαχνε στο δάσος τα ίχνη ενός λιονταριού. Κάποια στιγμή εκεί που περπατούσε, συνάντησε έναν ξυλοκόπο. Ο κυνηγός τον ρώτησε αν έχει δει ίχνη λιονταριού ή την φωλιά του κι ο ξυλοκόπος του απάντησε:

Αν θες μπορώ να σου δείξω πού βρίσκεται και το ίδιο το λιοντάρι!

Τότε ο κυνηγός κιτρίνισε από τον φόβο του και με τρεμάμενη φωνή απάντησε:

Όχι, δεν είναι ανάγκη…μόνο τα ίχνη του ψάχνω.

Έργο του Arthur Rackham (1912) εμπνευσμένο από τον μύθο του Αισώπου «Ο δειλός κυνηγός και ο ξυλοκόπος».

Η διήγηση είναι ό,τι πρέπει για τους ανθρώπους εκείνους που με τα λόγια τους μπορούν να κάνουν τα πάντα, αλλά στην πράξη αδυνατούν.

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: Αίσωπος,κυνηγός,λιοντάρι,ξυλοκόπος | Σχολιάστε

Προσεχώς: Συμμετέχουμε στο Bazaar για «το χαμόγελο του παιδιού»!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Το Σάββατο 18 Απριλίου στις 11 το πρωί, «Οι Παραμυθάδες» θα βρεθούμε στην πλατεία Καπνεργάτη. Εκεί θα συμμετέχουμε στο Bazaar που διοργανώνει ο Σύλλογος Αιμοδοτών Επιμελητηρίου Καβάλας προκειμένου να υποστηρίξει τον σύλλογο «Το χαμόγελο του παιδιού». Περιμένουμε λοιπόν τους μικρούς μας φίλους για να ταξιδέψουμε στον όμορφο κόσμο των παραμυθιών.

Categories: Λοιπά | Σχολιάστε

Η γυναίκα κι ο γεωργός

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 13 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Μύθος του Αισώπου!

«Ο άγγελος». Έργο του Jean-François Millet το 1859.

Ήταν κάποτε μια γυναίκα που είχε πεθάνει ο άντρας της και πήγαινε κάθε μέρα στα νεκροταφεία και θρηνούσε. Εκεί κοντά, βρισκότανε και ένας γεωργός που όργωνε το χωράφι του. Την έβλεπε καθημερινά να περνάει για τα νεκροταφεία και επειδή του άρεσε και θέλησε να την γνωρίσει, μια μέρα παράτησε τα βόδια και την δουλειά του και πήγε και κάθισε δίπλα της στον τάφο και θρηνούσε κι αυτός. Η γυναίκα τον ρώτησε τότε γιατί κλαίει κι αυτός απάντησε:

Έχασα τη γυναίκα μου πρόσφατα και νιώθω ανακούφιση όταν κλαίω.

Το ίδιο συμβαίνει και με μένα…

…του απάντησε η γυναίκα κι ο γεωργός βρήκε το θάρρος να συνεχίσει.

Αφού λοιπόν και οι δύο νιώθουμε το ίδιο, γιατί να μην είμαστε μαζί; Εγώ θα σε αγαπώ όπως αγαπούσα την γυναίκα μου κι εσύ θα με αγαπάς όπως αγαπούσες τον άντρα σου.

Τα λόγια αυτά έπεισαν την γυναίκα και συμφώνησε. Την ίδια ώρα όμως, ένας κλέφτης πήγε στο χωράφι του γεωργού, έλυσε τα βόδια από τον ζυγό και τα πήρε μαζί του. Όταν ο γεωργός επέστρεψε και είδε ότι λείπανε τα βόδια άρχισε να οδύρεται και να χτυπιέται. Μόλις ήρθε κι η γυναίκα δίπλα του και τον είδε, του είπε:

Πάλι κλαις;

Κι ο γεωργός της απάντησε:

Τώρα κλαίω στ’ αλήθεια!

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: Αίσωπος,γυναίκα,γεωργός | Σχολιάστε

Η γριά κι ο γιατρός

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 12 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Μύθος του Αισώπου!

«Η γριά με το κομπολόι», έργο του Paul Cezanne στα 1895-96

Μια γριά γυναίκα είχε πρόβλημα στα μάτια της. Δεν έβλεπε καλά. Φώναξε λοιπόν έναν γιατρό και του ζήτησε να την θεραπεύσει. Του υποσχέθηκε μάλιστα, μπροστά σε μάρτυρες, ότι αν της γιατρέψει τα μάτια, θα του δώσει μια γενναία αμοιβή. Αν όμως γίνει το αντίθετο, δηλαδή αν δεν καταφέρει να την βοηθήσει, τότε δεν θα του έδινε τίποτα. Αφού συμφώνησαν, ξεκίνησαν την θεραπεία αμέσως.

Ο γιατρός πήγαινε κάθε μέρα στο σπίτι της γριάς και της τοποθετούσε στα μάτια κομπρέσες με φάρμακα. Όσο αυτή είχε τις κομπρέσες στα μάτια, ο γιατρός την έκλεβε, αφαιρώντας από το σπίτι, σιγά-σιγά και λίγο-λίγο, πολύτιμα αντικείμενα, χρυσαφικά και χρήματα.

Όταν πέρασε ο καιρός και η θεραπεία ολοκληρώθηκε με επιτυχία, ο γιατρός ζητούσε από την γριά να του δώσει αυτά που του έταξε. Αυτή όμως, βλέποντας την κατάντια του σπιτιού της, αρνήθηκε να τον πληρώσει. Αυτός επέμενε κι έτσι την οδήγησε στην δικαιοσύνη. Η γριά στάθηκε μπροστά στους άρχοντες και τους είπε:

Ο γιατρός έχει δίκιο κατά πώς τα λέει. Του είχα τάξει αρκετά χρήματα σε περίπτωση που με θεραπεύσει. Τώρα, αυτός ισχυρίζεται ότι με γιάτρεψε κι ότι τα μάτια μου είναι καλά. Αλλά εγώ λέω ότι, όταν τα μάτια μου είχαν πρόβλημα, μπορούσα και έβλεπα τα αντικείμενα μέσα στο σπίτι μου. Τώρα που τα μάτια μου είναι καλά, δεν μπορώ να δω τίποτα μέσα στο σπίτι. Ούτε αντικείμενα, ούτε χρήματα.

Με τον μύθο αυτό βλέπουμε ότι η πλεονεξία κάποιων πονηρών ανθρώπων, οδηγεί τους ίδιους στο να κατηγορηθούν τελικά εις βάρος τους.

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: Αίσωπος,γριά,γιατρός | Σχολιάστε

Περισσότερα από 100 παραμύθια και μύθοι στην σελίδα μας!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 6 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Η σελίδα μας στο ξεκίνημά της είχε ένα στόχο. Να γίνει η ψηφιακή βιβλιοθήκη των παραμυθιών. Αυτή τη στιγμή έχουν ήδη αναρτηθεί 65 παραμύθια και 40 μύθοι (ελληνικά και ξένα). Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Κάποιος που βλέπει το ποτήρι μισοάδειο, θα έλεγε ότι είμαστε ακόμα στην αρχή. Αν και θεωρούμαστε αισιόδοξοι στην ομάδα μας, παρόλα αυτά, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα το δούμε κι εμείς μισοάδειο, μόνο και μόνο για να πιεστούμε και να συνεχίσουμε τις αναρτήσεις με πιο έντονο ρυθμό.

Στην πορεία της σελίδας, αποφασίσαμε να αναρτούμε και παραδοσιακά παιχνίδια. Τα παιχνίδια που παίζαμε στις γειτονιές και τις αλάνες όταν είμασταν μικροί, αλλά και τα παιχνίδια που παίζαμε στο σπίτι παρέα με άλλα παιδιά, πριν μπουνε στη ζωή μας η τηλεόραση, ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το κινητό τηλέφωνο. Αυτή τη στιγμή έχουμε αναρτήσει 19 παιχνίδια και συνεχίζουμε.

Γίνε κι εσύ «συνεργός»

Στην προσπάθειά μας αυτή, μπορείς να βοηθήσεις κι εσύ. Πολύ απλά και όμορφα. Γράψε μας ένα παραμύθι που θυμάσαι από την παιδική σου ηλικία. Ίσως να είναι και το αγαπημένο σου…ίσως να σου το έλεγε κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο. Έτσι, θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε τις ιστορίες, τα παραμύθια και τους μύθους και να τα διαδώσουμε μέσα από την κοινωνία της πληροφόρησης εύκολα και γρήγορα.

Μπορείς επίσης να μας γράψεις για κάποιο παιχνίδι που παίζατε στην γειτονιά, στο σχολείο ή στο σπίτι με φίλους. Τους κανόνες και τον τρόπο που το παίζατε. Μπορείτε επίσης να μας στείλετε ψηφιακά και την φωτογραφία ή την εικόνα που θέλετε να συνοδεύει το άρθρο σας. Αυτή όμως θα πρέπει να είναι δική σας κι όχι κατεβασμένη από το διαδίκτυο -σεβόμενοι τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού.

Επικοινωνία

Για αποστολή των αρχείων μέσω διαδικτύου, αποστολή στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@paramythades.org

Για αποστολή μέσω ταχυδρομείου: Προς «Οι Παραμυθάδες» – Εμμανουήλ Μπενάκη 43 & Γενναδίου – ΤΚ 65403 – Καβάλα, Ελλάδα

Categories: Λοιπά | Σχολιάστε

Το πάθημα της πονηρής αλεπούς

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 5 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Το παραμύθι αναρτήθηκε από τον Τάσο Καπατζιά!

Πριν πολλά χρόνια, τότε που ακόμα τα ζώα μπορούσαν και μιλούσαν με τους ανθρώπους, σε ένα μακρινό χωριό ζούσε μια αλεπού. Μια αλεπού που πίστευε ότι ήταν η πιο πονηρή και έξυπνη αλεπού που υπάρχει. Συνέχεια καυχιόνταν ότι με την πονηράδα της ξεγελούσε τους ανθρώπους και τα περνούσε μια χαρά. Βέβαια πολλοί δε την πίστευαν και ποιο πολύ ένας καλός της φίλος, ο λύκος που την ήξερε καλά. Μια μέρα λοιπόν της είπε:

Ωραία τα λες αλεπού αλλά για να σε πιστέψω ότι λες αλήθεια θέλω να μου το αποδείξεις. Έτσι μόνο θα σε πιστέψω, τι θα κάνεις για πες μου;

Η αλεπού αφού σκέφτηκε λίγο, του απάντησε:

Για να μη νομίζεις ότι λέω ψέματα, κι εγώ με ένα αγκάθι θα σου φέρω ένα παιδί, αύριο τέτοια ώρα να είσαι εδώ και θα δεις!

…αυτά είπε η αλεπού και έφυγε για να κάνει αυτό που είπε. Χωρίς να χάσει καιρό παίρνει ένα αγκάθι το βάζει ανάμεσα στα δάχτυλα του ποδιού της και πλησιάζει μια γριά κάνοντας πως πονούσε πάρα πολύ. Η γριά μόλις την είδε προσφέρθηκε να τη βοηθήσει. Έτσι, έβγαλε το αγκάθι από το πόδι της αλεπούς. Η αλεπού αφού την ευχαρίστησε συνέχισε το δρόμο της. Μετά από λίγο επέστρεψε και ζήτησε το αγκάθι που της έβγαλε, τάχα για ενθύμιο, αλλά η γριά το είχε πετάξει και ήταν αδύνατο να το βρει. Η αλεπού άρχισε να κλαίει. Μάλιστα, έκλαιγε τόσο πολύ που η γριά την λυπήθηκε και τελικά της έδωσε μια κότα για να την παρηγορήσει. Η αλεπού σταμάτησε κατευθείαν το κλάμα και συνέχισε το δρόμο της. Μετά από λίγο πλησίασε έναν χωρικό και του ζήτησε να της φυλάξει για λίγο την κότα της για να τελειώσει μια δουλειά που είχε. Ο χωρικός δέχτηκε και την έβαλε μαζί με τα κουνέλια του. Η αλεπού μπήκε κρυφά και έφαγε την κότα αφήνοντας μόνο τα πούπουλα.

Μετά από λίγη ώρα γύρισε και ζήτησε την κότα της. Ο χωρικός πήγε να της την φέρει αλλά είδε μόνο τα πούπουλα. Μόλις το είπε στην αλεπού εκείνη άρχισε να κλαίει. Ο χωρικός την λυπήθηκε πολύ και της έδωσε την κουνέλα του για να την τιμωρήσει η αλεπού. Εκείνη μεμιάς σταμάτησε το κλάμα και συνέχισε το δρόμο της. Βράδιασε και η αλεπού πλησίασε έναν άλλο χωρικό και ζήτησε να της κρατήσει την κουνέλα μέχρι το πρωί. Ο χωρικός δέχτηκε και την έβαλε μαζί με τις κατσίκες του. Η αλεπού πάλι κρυφά πήγε και έφαγε την κουνέλα αφήνοντας μόνο το πετσί της και εξαφανίστηκε. Την άλλη μέρα το πρωί πήγε και ζήτησε την κουνέλα της αλλά ο χωρικός βρήκε μόνο το πετσί της. Η αλεπού έβαλε πάλι τα κλάματα και ο χωρικός επειδή την λυπήθηκε της έδωσε την κατσικούλα για να την τιμωρήσει. Η αλεπού και πάλι σταμάτησε τα κλάματα και συνέχισε το δρόμο της.

Η ώρα περνούσε και η πονηρή αλεπού έπρεπε να τελειώνει, δηλαδή να βρει το μωρό για να αποδείξει στο λύκο την εξυπνάδα της. Εκεί που περπατούσε άκουσε κλάματα μωρού και σκέφτηκε ότι εκεί έπρεπε να πάει για να πετύχει αυτό που ξεκίνησε. Χωρίς να χάσει καιρό πήγε και ζήτησε από τον νοικοκύρη να της φυλάξει για κάνα δυο ώρες την κατσικούλα της. Ο νοικοκύρης δέχτηκε και την έδεσε στο κρεβάτι του μωρού. Η αλεπού πάλι κρυφά μπαίνει στο δωμάτιο και τρώει την κατσικούλα αφήνοντας μόνο την προβιά της.

Μετά από δυο ώρες εμφανίστηκε και ζήτησε την κατσικούλα της. Ο νοικοκύρης όμως βρήκε μόνο την προβιά της. Αυτή τη φορά τα κλάματα της αλεπούς ήταν τόσο δυνατά που ακούγονταν σε όλο το χωριό. Ο νοικοκύρης την λυπήθηκε και της είπε να της δώσει μια άλλη κατσίκα. Αυτή τη φορά η αλεπού δε δέχτηκε και ζήτησε να της δώσει το μωρό του να το τιμωρήσει. Αυτό δε το δέχτηκε ο άνθρωπος και πήγαν στο πρόεδρο του χωριού να βρει μια λύση. Ο πρόεδρος του χωριού ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος που γνώριζε καλά την πονηρή αλεπού τα κατάλαβε όλα, αλλά δεν είπε τίποτα. Μάλιστα πήρε το μέρος της αλεπούς και η απόφαση που πήρε ήταν ότι έπρεπε να τιμωρηθεί το μωρό. Παίρνει λοιπόν ένα μεγάλο τσουβάλι και το δίνει στον νοικοκύρη για να βάλει μέσα το μωρό του και να το δώσει στην αλεπού.

Η αλήθεια ήταν πως κρυφά του είπε να βάλει μέσα τον ποιο άγριο σκύλο που είχε για να πάρει ένα καλό μάθημα η αλεπού. Αυτό έγινε. Πήγε σπίτι του και έβαλε μέσα τον ποιο άγριο σκύλο που είχε και τον παρέδωσε στην αλεπού κάνοντας μάλιστα το λυπημένο που θα έχανε το μωρό του. Η αλεπού χαρούμενη πάει και το δείχνει στο σκύλο με ενθουσιασμό για το ότι τα κατάφερε για άλλη μία φορά. Ο λύκος πείστηκε και έφυγε για το σπίτι του. Μόλις η αλεπού άνοιξε το τσουβάλι αντί για μωρό από μέσα πετάχτηκε ο σκύλος και ακόμα η αλεπού τρέχει για να μην την κάνει κομματάκια. Το μόνο που πέτυχε ήταν να φύγει ο λύκος και να μη δει το ρεζιλίκι της!

Ψέματα ή αλήθεια έτσι λένε τα παραμύθια…

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: αλεπού,λύκος | Σχολιάστε

Εφημερίδες της Καβάλας για την εκδήλωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης με τους Παραμυθάδες

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 4 Απριλίου 2015 από Χρήστος Τσίρκας

Την πολύ πετυχημένη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε ανήμερα την πρωταπριλιά στην δημοτική βιβλιοθήκη Καβάλας, κάλυψαν δημοσιογραφικά τα τοπικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.