Author Archives: Χρήστος Τσίρκας

Εμπόριο και Αναρράχη: Η απόλυτη μαγεία μέσα από την αγάπη του κόσμου!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Του Παραμυθο-ανταποκριτή μας Χρήστου Π. Τσίρκα

Η εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017, θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας. Το 1ο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο Μουρικίου φιλοξενεί στις τάξεις του παιδιά από το Εμπόριο και την Αναρράχη Κοζάνης. Εκείνο το απόγευμα όμως, εκτός από αυτά τα παιδιά, ο χώρος υποδέχτηκε και κόσμο από τα γύρω χωριά, την Πτολεμαϊδα, ακόμα και το Αμύνταιο του νομού Φλώρινας. Κι όλα αυτά εξαιτίας της κινητοποίησης των διοργανωτών, δηλαδή του Συλλόγου Εκπαιδευτικών και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, οι οποίοι χρόνια τώρα συνεργάζονται άριστα. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας μπορεί να το δει κανείς μόνο αν βρεθεί εκεί. Η διακόσμηση και διαρύθμισή του φαίνεται πως έχει γίνει με πολύ μεράκι και φαντασία και η αγάπη που πλημμυρίζει από τις καρδιές των εκπαιδευτικών έχουν σαν αποτέλεσμα, ευτυχισμένα και δημιουργικά παιδιά.

παραμύθια με άρωμα κανέλας και τσαγιού

Η προετοιμασία της εκδήλωσης ξεκίνησε πολύ καιρό πριν όπως μας εξήγησε η δασκάλα της Γ’ τάξης, Μαρία Γούλα. Δάσκαλοι, γονείς και παιδιά γίνανε μια ομάδα για να την διοργανώσουν. Μέχρι και οι αφίσες που κολλήθηκαν σε διάφορα μαγαζιά, ήταν χειροποίητες από τους ίδιους τους μαθητές.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την ημέρα της εκδήλωσης το χιόνι είχε ντύσει για τα καλά την αυλή του σχολείου αλλά και τον δρόμο που οδηγούσε σε αυτό. Από νωρίς το πρωί όμως, είχαν βαλθεί να τον καθαρίσουν προκειμένου να κάνουν εύκολη την πρόσβαση σε όσους θα έρθουν. Και το κατάφεραν.

Έφτασε το απόγευμα και ο κόσμος άρχισε να προσέρχεται. Ο διάδρομος του σχολείου και τα σκαλοπάτια μέχρι την αίθουσα της εκδήλωσης, είχαν μετατραπεί σε ένα λαογραφικό μουσείο. Έτσι, μπορούσες να δεις από κοντά, εργαλεία και εξαρτήματα της καθημερινής ζωής του ανθρώπου του «χθες». Και δεν ήταν μόνο αυτό. Οι χώροι μοσχοβολούσανε κανέλα και ζεστό τσάι. Βελέντζες, χαλιά, ψεύτικα τζάκια που όμως φαίνεται να έκαιγαν, μετέτρεψαν την απλή αίθουσα σε ένα υπέροχο παραμυθένιο σκηνικό, έτοιμο να κινήσει την ανέμη και να ξετυλίξει το κόκκινο κουβάρι!

Κι ήρθαν τα παραμύθια…

Ο χώρος γέμισε ασφυκτικά από παιδιά αλλά και από μεγάλους. Καθισμένοι κάτω, σε καρέκλες, αλλά και όρθιοι παρακολούθησαν άλλοτε με προσοχή κι άλλοτε συμμετέχοντας. Και τα παραμύθια μας άρχισαν να έρχονται… Ένας βασιλιάς εμφανίστηκε από μια άκρη μαζί με τις τρεις κόρες του, κι ύστερα ένα χρυσόψαρο με ένα υπηρέτη. Δυο αδέρφια, ένα κουτό κι ένα έξυπνο που διεκδικούσαν το ίδιο χωράφι κλήθηκαν να λύσουν τρεις γρίφους, ενώ ένας ψαράς που έπιασε ένα χρυσόψαρο είδε τις επιθυμίες του να πραγματοποιούνται. Μια βασιλοπούλα συναντήθηκε με την καλή της μοίρα και τέλος, τέσσερις φίλοι ξεκίνησαν μαζί για να βρούνε την τύχη τους!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα όμορφα λόγια και συναισθήματα που δεχτήκαμε με το πέρας της εκδήλωσης μας συγκίνησαν και μας έκαναν «πλούσιους» για πολλά-πολλά χρόνια.

Λέω κι εγώ παραμύθια…

Ακούστηκε μια φωνή πίσω από την πλάτη μας την ώρα που ετοιμάζαμε τα πράγματα για να φύγουμε από το σχολείο. Ο κ. Αντώνης Γούλας, λίγο πριν τα 60 του χρόνια, δηλώνει κι αυτός λάτρης των παραμυθιών. Τον παρακαλέσαμε να μας πει ένα παραμύθι και δεν μας αρνήθηκε. Μας αφηγήθηκε «το ελάφι», παραμύθι που σύντομα θα αναρτήσουμε στην σελίδα μας.

Θα ζήλευε κι ο Δίας!

Αν υπήρχε διαγωνισμός φιλοξενίας, οι Παραμυθάδες θα δίναμε την ψήφο μας σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Από την στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στον τόπο τους, σαν μια τεράστια αγκαλιά να μας έκλεισε μέσα της. Γευτήκαμε την φιλοξενία τους με το παραπάνω και πέρα από κάθε προσδοκία. Και δεν ήταν η τυπική φιλοξενία όπως οφείλει κάποιος που προσκαλεί κάποιον. Ήταν αληθινά με αγάπη και χαρά που εμείς κι αυτοί, βρεθήκαμε στην ίδια παρέα.

Κι όταν ήρθε η στιγμή του αποχαιρετισμού, στο νου μας υπήρχε η σκέψη για την επόμενη συνάντησή μας. Θα ζούμε με την προσμονή!

Τέλος, θέλουμε να ευχαριστήσουμε από βάθους καρδιάς, τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών και πιο συγκεκριμένα τους:

Τσαγκάρη Γιώργο (Διευθυντής)

Δάσκαλοι:
Γούλα Μαρία, Μαυροπούλου Γενοβέφα, Σουλίδη Χρήστο, Τσίρκα Πολυξένη, Ξανθόπουλο Κώστα, Πετρούλα Γουγούση και Αγγελίδου Νόπη.

Νηπιαγωγοί:
Βαβούρα Χρυσούλα και Κατσάλη Ευγενία.

Και βέβαια, τον πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Μαργαρίτη Τζούφα, στο πρόσωπο του οποίου καθρεφτίζονται όλα τα μέλη του συλλόγου και γενικότερα οι γονείς αυτών των τυχερών παιδιών.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ράπτη Αδελαϊς, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: 1ο δημοτικό σχολείο Μουρικίου,Αναρράχη,Εμπόριο,Κοζάνη,Παραμύθια | Σχολιάστε

Βιβλίο: Άνδερσεν Παραμύθια

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 31 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το βιβλίο «Άνδερσεν Παραμύθια» σε μετάφραση και απόδοση στα ελληνικά από τον Αριστοτέλη Κουρτίδη περιέχει 21 παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και κυκλοφόρησε αρχικά το 1931 από τον εκδοτικό οίκο «Ελευθερουδάκης», ενώ το 2014 με φωτογραφική αναπαραγωγή από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη Α.Ε. ως ειδική έκδοση της εφημερίδας «Το Βήμα».

Περιεχόμενα:

Η βασίλισσα των χιονιών
Η τσαγιέρα
Το πετούμενο σεντούκι
Ο άγγελος
Η σακκορράφα
Ο αναπτήρας
Η ευτυχισμένη οικογένεια
Η βασιλοπούλα και το ρεβίθι
Το ασχημόπαπο
Το παλιό σπίτι
Ο χιονάνθρωπος
Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Πέντε στο ίδιο μπιζελότσοφλο
Οι αγριόκυκνοι
Ο ατρόμητος μολυβένιος στρατιώτης
Τα λελέκια
Το ελατόπουλο
Η παλιά καμπάνα της εκκλησίας
Το αηδόνι του αυτοκράτορα της Κίνας
Ο γέρος που σφαλά τα μάτια
Η κοντορεβιθούλα

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: Άντερσεν,Παραμύθια,Χανς Κρίστιαν Άντερσεν | Σχολιάστε

Προσεχώς: Τα παραμύθια για την φιλία ταξιδεύουν στον Λουτρό Τραϊανούπολης

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, στις 6 το απόγευμα, η εκδήλωση των Παραμυθάδων «Κρύφτηκε στο παραμύθι, κάποιος φίλος… κάποια φίλη» θα πραγματοποιηθεί στον παιδότοπο «Χάνα & Χάνα» στον Λουτρό Τραϊανούπολης του νομού Έβρου.

Για την φιλία, θα μιλήσει στα παιδιά, η ψυχολόγος κα Μαδεμλή Κασσιανή.

Με το τέλος της αφήγησης των παραμυθιών, τα παιδιά θα κατασκευάσουν μια κάρτα με θέμα την φιλία με σκοπό να την κάνουν δώρο στον αγαπημένο φίλο ή φίλη.

Είσοδος: 5 ευρώ (γονέας συν ένα παιδί) και 2 ευρώ για κάθε επιπλέον παιδί.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: Παραμύθια,Φιλία | Σχολιάστε

Τα παιδιά γέμισαν ξανά τις παιδικές βιβλιοθήκες και τα παραμύθια βρήκαν πάλι το δρόμο τους!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 27 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

«Κρύφτηκε στο παραμύθι, κάποιος φίλος…κάποια φίλη» είναι ο τίτλος της δράσης που πραγματοποιήσαμε την περασμένη Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017. Η δράση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο των μηνιαίων επισκέψεών μας στις δύο παιδικές βιβλιοθήκες του δήμου Καβάλας, στου Αγίου Λουκά και στου Τιμίου Σταυρού.

Φέτος, η θεματολογία μας αφορά τις ηθικές αξίες. Ξεκινήσαμε με τον σεβασμό τον Νοέμβριο, μιλήσαμε για την αγάπη τον Δεκέμβριο και τώρα ήταν η σειρά της φιλίας. Το νέο στοιχείο που έδωσε μια διαφορετική νότα στην δράση μας, είναι η συμμετοχή δύο ψυχολόγων, της Νέλλης Γεωργιάδου και της Χρύσας-Μαρίας Ταβανλή -τις οποίες και ευχαριστούμε ολόψυχα για την ένθερμη ανταπόκριση και συμμετοχή. Οι δύο κυρίες, με τον δικό τους επιστημονικό και επαγγελματικό τρόπο θα επιδιώκουν να μεταδώσουν και να κοινωνήσουν στα παιδιά τις αξίες αυτές στις οποίες θα αναφερόμαστε. Αυτό έγινε και με την φιλία…

(Επόμενη συνάντηση, την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου στις 17:30 με θέμα την Αλήθεια!)

Στην παιδική βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά

Του παραμυθο-ανταποκριτή μας Χρήστου Π. Τσίρκα

Πριν ακόμα οι δείκτες του ρολογιού δείξουν 6 το απόγευμα, άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα παιδιά στην παιδική βιβλιοθήκη του Αγίου Λουκά. Πιστοί στο ραντεβού μας κι εμείς εκεί, με τα παραμύθια ανά…καρδιάς. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά αφού η μέρα απαιτούσε να μιλήσουμε για την φιλία. Πριν ξετυλίξουμε το κουβάρι της κόκκινης κλωστής, η ψυχολόγος Χρύσα-Μαρία Ταβανλή ξεκίνησε μια όμορφη κουβέντα με τους μικρούς μας φίλους αλλά και με όσους από τους μεγάλους θέλανε να συμμετέχουνε. Η κουβέντα κράτησε αρκετά και ήταν παραγωγική. Ακούστηκαν διάφορα, άλλα σοβαρά κι άλλα αστεία.

Και τότε, ένα αεράκι φύσηξε και η ανέμη άρχισε να γυρίζει μια με τον Τάσο, μια με την Ζωή, την Γεσθημανή και τον Χρήστο. Τα παραμύθια ξύπνησαν τους ήρωες, τα ζώα, τα αντικείμενα, την φύση ολάκερη. Τα παραμύθια, μίλησαν για την φιλία, είτε την καλή, είτε την κακή. «Όλοι δουλεύουν», ο μύθος του Αισώπου «Οι δύο φίλοι και η αρκούδα», «Ο Σαντουράμ κι ο Αντουράμ» και «Το ποντικάκι, ο πιστός φίλος».

Κι όταν τα παραμύθια ολοκληρώσανε τον κύκλο τους, σηκώσαμε τα μανίκια ψηλά, πήραμε τις μπογιές στα χέρια και με μπόλικη αγάπη αρχίσαμε να ζωγραφίζουμε την κάρτα που θα προσφέραμε στην συνέχεια σαν δώρο στον καλύτερο φίλο ή φίλη μας.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Καπατζιάς Τάσος, Κούφτα Γεσθημανή, Τσαπανίδου Ζωή και Τσίρκας Χρήστος.

Για έναν κόσμο που αξίζει…

Της Χρύσας-Μαρίας Ταβανλή – Ψυχολόγος

Η σημερινή εκδήλωση των «Παραμυθάδων» στην Παιδική βιβλιοθήκη του Αγ. Λουκά, στην οποία είχα τη χαρά και την τιμή να συμμετέχω, ήταν μια εμπειρία ευχάριστη αλλά κυρίως διδακτική. Όσα χρόνια και να περάσουν η συναναστροφή με τα παιδιά παραμένει πάντα ένα παράθυρο σε έναν κόσμο μαγικό και συνάμα τόσο αληθινό που η ενηλικότητα δεν μας επιτρέπει να δούμε πολλώ δε μάλλον να γίνουμε μέρος του.

Η βιβλιοθήκη άρχισε να γεμίζει από νωρίς με παιδάκια μικρά 4-5 χρονών, που ήταν μάλλον επιφυλακτικά και συντόνιζαν το βήμα τους με αυτό των μαμάδων ενισχύοντας έτσι το αίσθημα της ασφάλειας, με παιδιά στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, που αλληλεπιδρούσαν ζωγραφίζοντας και συζητώντας αλλά και με παιδιά της πρώτης και μέσης εφηβικής ηλικίας που αρχικά επεδίωκαν την επαφή κυρίως με τον κόσμο των ενηλίκων. Όλες αυτές οι διαφορετικότητες όμως παραμερίστηκαν μεμιάς όταν όλοι, μικροί και μεγάλοι, καθίσαμε μαζί γύρω από το ίδιο τραπέζι και αρχίσαμε να συζητάμε για πράγματα που μας αρέσουν ανταλλάσοντας ιδέες και εμπειρίες με στόχο να γνωριστούμε καλύτερα. Στη συνέχεια προσεγγίσαμε την έννοια της φιλίας, αρχικά μουδιασμένα, με λεξούλες που μας έφερνε στο μυαλό η ίδια η λέξη και όσο η ώρα περνούσε εμβαθύναμε όλο και περισσότερο συζητώντας για τα χαρακτηριστικά του καλού φίλου, για τους δικούς μας φίλους αλλά και για τα συναισθήματα που βιώνουμε όταν συναναστρεφόμαστε με αγαπημένους ανθρώπους. Έννοιες όπως, αγάπη, χαρά, φροντίδα, εμπιστοσύνη και αγκαλιά ντύθηκαν με παιδικές φωνούλες. Τελειώνοντας το πρώτο μέρος της δράσης θελήσαμε να σχηματίσουμε το δέντρο της φιλίας και να χρωματίσουμε τα γυμνά κλαδιά του με τα άνθη της αληθινής φιλίας, της φιλίας των παιδιών. Στο δεύτερο μέρος και αφού ακούσαμε με μεγάλη προσοχή τα παραμύθια και αποκωδικοποιήσαμε έννοιες και μηνύματα αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε μια κάρτα για τον καλύτερο μας φίλο και να γράψουμε σε αυτήν το μήνυμα της φιλίας μας. Οι κάρτες άρχισαν πολύ γρήγορα να γεμίζουν με χρώματα, οι μαρκαδόροι άλλαζαν χέρια με γοργούς ρυθμούς και τα μηνύματα αγάπης στόλισαν το άσπρο χαρτί. Στο τέλος της βραδιάς όλες οι κάρτες, όμορφες και ξεχωριστές, ξεκίνησαν το ταξίδι τους…! Κλείνοντας υποσχεθήκαμε στην επόμενη κοινή μας συνάντηση να μοιραστούμε με την ομάδα λεπτομέρειες για το ταξίδι της κάρτας, την αντίδραση του παραλήπτη και τα συναισθήματα που αυτή γέννησε. Σε αναμονή λοιπόν….

Προσωπικά θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους «Παραμυθάδες» για την πρόταση τους για τη συμμετοχή μου στις δράσεις της ομάδας, την κα Κατερίνα Κουμανίδου για την υποστήριξη της, την συνάδερφο κα Μαρία Δουργουνάκη για την συμμετοχή της στην εκδήλωση και κυρίως όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και με άφησαν έστω και για λίγο να δω από το δικό τους παράθυρο έναν κόσμο που αξίζει.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Στην παιδική βιβλιοθήκη του Τιμίου Σταυρού

Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας Αδελαϊς Ράπτη

Μία μεγάλη έκπληξη μας περίμενε στην πρώτη για τον φετινό χειμώνα επίσκεψη στην παιδική βιβλιοθήκη του Τιμίου Σταυρού. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη! Πράγμα που μας συγκίνησε ιδιαίτερα. Μάθαμε από τους γονείς ότι ο διευθυντής του σχολείου ενημέρωσε τους μαθητές για την δράση μας και τον ευχαριστούμε.
Θέμα μας λοιπόν αυτήν την φορά η φιλία.
Με μία καινούρια παρουσία ανάμεσα στην ομάδα των Παραμυθάδων, αυτήν της ψυχολόγου Νέλλης Γεωργιάδου, δώσαμε μία πρόσθετη νότα στις παρουσιάσεις μας στις παιδικές βιβλιοθήκες. Ή σκέψη μας ήταν να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοούν τα νοήματα πριν ξεκινήσει το ταξίδι των παραμυθιών.
Η Νέλλη λοιπόν, με έναν όμορφο και έξυπνο διάλογο κατάφερε να πάρει από τα παιδιά απαντήσεις που μας ξάφνιασαν ευχάριστα. Και κάθε απάντηση γραφόταν σε έναν πίνακα δέντρο έτσι ώστε όταν όλες συγκεντρώθηκαν οι Παραμυθάδες πήραμε την σκυτάλη και οι αφηγήσεις των παραμυθιών ξετυλίχτηκαν και οι μικροί μας φίλοι αφέθηκαν στην μαγεία.
«Ο γέροντας των Φώτων», «Οι δυο φίλοι και η αρκούδα», «Η καμηλοπάρδαλη και οι πίθηκοι», «Το μυρμήγκι και το περιστέρι», ήταν τα παραμύθια και οι μύθοι που διηγηθήκαμε στα παιδιά. Επίσης αφηγηθήκαμε την ιστορία των δύο φίλων, του Δάμωνα και του Φιντία που για αιώνες στάθηκαν λαμπρό παράδειγμα φιλίας!
Τέλος, ζητήσαμε να ζωγραφίσουν όλα μία κάρτα, να γράψουν στο εσωτερικό της ένα μήνυμα για τον καλύτερο τους φίλο και να του την χαρίσουν.
Οι Παραμυθάδες που συμμετείχαν ήταν οι : Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαΐς, Τσιφλίδου Αρετή και η καλή φίλη της ομάδας Παναγιωτίδου Σταυρούλα.

Φιλία: Καθολική και διαχρονική βασική αξία

Της Νέλλης Γεωργιάδου – Ψυχολόγος

Φιλία! Μια από τις πιο βασικές αξίες! Είναι καθολική και διαχρονική. Τη συναντάμε σε πολύ μικρή ηλικία και την διατηρούμε μέχρι τα γεράματα. Συνεπώς, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε τα χαρακτηριστικά της έτσι ώστε να μπορούμε να διαχειριστούμε όσο το δυνατόν πιο συνειδητά αυτές τις σχέσεις.
Την Τετάρτη είχαμε την χαρά να αποδομήσουμε την αξία αυτή με πολλούς πολλούς μικρούς φίλους. Ξεκινήσαμε με ελεύθερους συνειρμούς : «όταν μας λένε φιλία τι σκεφτόμαστε; – σκεφτόμαστε αγάπη, σκεφτόμαστε αγκαλιές και φιλιά, σκεφτόμαστε παιχνίδι»! Και συνεχίσαμε με πιο κατευθυνόμενες ερωτήσεις όπως, «πού και πώς κάνουμε φίλους», «ποιοι μπορεί και ποιοι δεν μπορεί να είναι φίλοι μας» ,«τι κάνουμε ή δεν κάνουμε με αυτούς» και άλλα.
Ήταν πολύ ευχάριστη έκπληξη να βλέπουμε τους μικρούς θεατές να σηκώνουν χέρια για να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στο «παζλ» που «χτίζαμε» στον πίνακα μπροστά τους! Τα λιθαράκια αυτά δεν ήταν μόνο πολύτιμα αλλά και πολύ εύστοχα! Τους ευχαριστούμε πολύ.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας,Παιδική Βιβλιοθήκη Αγίου Λουκά,Παιδική Βιβλιοθήκη Τιμίου Σταυρού,Φιλία | Σχολιάστε

Το ποντικάκι, ο πιστός φίλος

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 25 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Λαϊκό παραμύθι της πρώην Τσεχοσλοβακίας

Πριν πολλά χρόνια, αλλά όχι και πάρα πολλά -αφού την ιστορία που θα σας πω την θυμάμαι καλά- στο μπαλκόνι ενός αγροτόσπιτου, καθότανε ένα λουκάνικο και έκλαιγε με μαύρο δάκρυ. Η καγκελόπορτα που βρισκότανε δίπλα του, το πρόσεξε και το ρώτησε έκπληκτη:

Τί έχεις και κλαις καλό μου λουκάνικο;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή.

Τί μου λες; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Κρίμα το καημένο. Στεναχωρέθηκα πολύ. Έτσι μου έρχεται να βγω από τους μεντεσέδες μου.

Κι όπως το είπε, έτσι κι έκανε η καγκελόπορτα. Τραντάχτηκε απότομα και βγήκε από τους μεντεσέδες της. Από τον θόρυβο ξύπνησε ο φράχτης της αυλής. Γύρισε προς το μπαλκόνι και είδε την καγκελόπορτα πεσμένη. Απόρησε με την σειρά του και της φώναξε:

Τί έπαθες βρε καγκελόπορτα και έπεσες;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του και το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να βγω από τους μεντεσέδες μου.

Πω-πω… Κρίμα βρε συ. Τί κακό ήταν αυτό. Στεναχωρέθηκα τώρα. Ε λοιπόν κι εγώ θα γκρεμοτσακιστώ.

Και με το που τελειώνει την φράση του, δίνει μια και πέφτει καταγής λυπημένος. Εκείνη την ώρα, ετοιμαζότανε να σταθεί πάνω του μια καρακάξα, η οποία τρόμαξε όταν τον είδε να σωριάζεται κάτω και τον ρώτησε:

Μα τί έπαθες στα καλά καθούμενα;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ κι η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να γκρεμοτσακιστώ.

Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που μου λες. Τα έχω χαμένα. Ε τότε κι εγώ θα δέσω τα πόδια μου.

Έτσι κι έκανε. Έδεσε τα πόδια της με ένα κομάτι σκοινί που βρήκε πεταμένο παραδίπλα και πέταξε προς το δάσος. Εκεί, σταμάτησε στο κλαδί ενός δέντρου. Μα το δάσος απόρησε με την καρακάξα που είχε δέσει τα πόδια της και δεν δίστασε να την ρωτήσει:

Πώς σου ήρθε να δέσεις τα πόδια σου βρε καρακάξα;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της κι ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να δέσω τα πόδια μου.

Αυτό που μου είπες μόλις τώρα με στεναχώρησε πάρα πολύ. Δεν έχω κουράγιο να στέκομαι όρθιο. Έτσι μου έρχεται να ρίξω όλα μου τα δέντρα.

Δεν θα το πιστέψετε αυτό που ακολούθησε. Ένα-ένα τα δέντρα του δάσους, άρχισαν να ξεριζώνονται και να πέφτουν κάνοντας έναν δυνατό κρότο, μέχρι που το δάσος ισοπεδώθηκε. Ο έντονος θόρυβος τρόμαξε ένα ελάφι που περνούσε από εκεί. Όταν αντίκρισε το δάσος στην κατάστασή του, τα έχασε και το ρώτησε:

Καλό μου δάσος, πώς σου ήρθε πέσεις κατάχαμα;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της, ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε κι η καρακάξα έδεσε τα πόδια της. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να ξεριζωθώ.

Απίστευτο. Αυτό δεν το περίμενα. Από την στεναχώρια μου, μου έρχεται να σπάσω τα κέρατά μου.

Το είπε και το έκανε. Άρχισε να χτυπάει τα κέρατά του στον κορμό ενός δέντρου που ήταν πεσμένος μέχρι που έσπασαν σε πολλά κομάτια κι ύστερα άρχισε να τρέχει χωρίς να ξέρει κι αυτό προς τα που. Κάποια στιγμή βρέθηκε σε μια πηγή και σταμάτησε να ξεδιψάσει. Η πηγή μόλις το αντίκρισε και είδε τα σπασμένα κέρατα, το ρώτησε:

Τί έπαθαν τα κέρατά σου; Γιατί έσπασαν;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της, ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε, η καρακάξα έδεσε τα πόδια της και το δάσος ξεριζώθηκε. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να σπάσω τα κέρατά μου.

Αμάν. Κρίμα μωρέ. Λυπήθηκα πολύ. Έτσι μου έρχεται να λασπωθώ.

Και λασπώθηκε για τα καλά. Άφησε το χώμα να ενωθεί με το κρυστάλινο δροσερό νερό της και στο άψε-σβήσε χυνότανε λασπόνερο. Εκείνη την στιγμή εμφανίστηκε μια κοπέλα που κρατούσε μια πήλινη στάμνα. Είχε φτάσει εκεί για να την γεμίσει με νερό. Τα έχασε όμως όταν αντίκρισε την πηγή να τρέχει με λασπόνερο.

Πού πήγε το δροσερό και κρυστάλιν νερό σου πηγούλα μου;

Δεν τα έμαθες; Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της, ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε, η καρακάξα έδεσε τα πόδια της, το δάσος ξεριζώθηκε και το ελάφι έσπασε τα κέρατά του. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να λασπωθώ.

Πέθανε το ποντικάκι; Τί μου λες; Πολύ κρίμα. Ε λοιπόν κι εγώ θα σπάσω την στάμνα μου.

Η κοπέλα πέταξε με δύναμη την στάμνα που κρατούσε κι αυτή έπεσε σε κάτι βράχια που υπήρχαν εκεί παραδίπλα και έσπασε σε πολλά κομάτια. Έτσι, γύρισε στο σπίτι της χωρίς νερό και με άδεια χέρια. Η μητέρα της που έφτιαχνε ένα γλυκό και χρειαζότανε το νερό, ξαφνιάστηκε όταν την είδε με άδεια χέρια και την ρώτησε:

Που είναι η στάμνα με το νερό κόρη μου;

Άσε μητέρα. Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της, ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε, η καρακάξα έδεσε τα πόδια της, το δάσος ξεριζώθηκε, το ελάφι έσπασε τα κέρατά του και η πηγή λασπώθηκε. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να σπάσω την στάμνα.

Πέθανε το ποντικάκι; Πνίγηκε; Απίστευτο. Κι εγώ κάθομαι και κάνω γλυκό; Απαράδεκτο…θα το χαλάσω το γλυκό μου.

Κι αρπάζει η μητέρα της κοπέλας το κουτί με το αλάτι και το χύνει στο γλυκό. Εκείνη την ώρα άνοιξε η πόρτα του σπιτιού και μπήκε μέσα ο άντρας της ο οποίος βλέποντας την γυναίκα του να ρίχνει αλάτι στο γλυκό απόρησε.

Βρε γυναίκα, αυτό είναι το αλάτι κι όχι η ζάχαρη. Χαλάς το γλυκό έτσι. Μα τί έπαθες;

Αχ άντρα μου, που να στα λέω. Ο καλός και πιστός μας φίλος, το ποντικάκι…πριν λίγο πέθανε. Πνίγηκε σε μια γούρνα στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το λουκάνικο κλαίει με μαύρο δάκρυ, η καγκελόπορτα βγήκε από τους μεντεσέδες της, ο φράχτης γκρεμοτσακίστηκε, η καρακάξα έδεσε τα πόδια της, το δάσος ξεριζώθηκε, το ελάφι έσπασε τα κέρατά του, η πηγή λασπώθηκε κι η κόρη μας έσπασε την στάμνα σε πολλά κομάτια. Έτσι κι εγώ αποφάσισα να χαλάσω το γλυκό.

Τί να σου πω βρε γυναίκα. Αυτό το νέο είναι πραγματικά δυσάρεστο και λυπηρό. Ήταν πολύ καλός φίλος το ποντικάκι και θα μας λείψει σε όλους. Αλλά όμως, δεν πρέπει να αντιδράμε έτσι, ούτε θα αλλάξει κάτι.

Και λέγοντας αυτά κίνησε να βγει από το σπίτι μα τον σταμάτησε πάλι η γυναίκα του…

Που πας;

Πάω να φτιάξω ένα καινούργιο κοτέτσι στις κότες μας. Αυτό που υπάρχει τώρα είναι έτοιμο να πέσει.

Ο χωρικός πήγε στην αυλή του κι όταν τελείωσε με το κοτέτσι, δηλαδή μετά από αρκετή ώρα, η γυναίκα του είχε ξεκινήσει να φτιάχνει ένα άλλο γλυκό. Η κόρη τους πήγε και αγόρασε μια καινούργια στάμνα για να την γεμίζει με νερό. Η πηγή είχε καθαρίσει από τις λάσπες και τα χώματα. Στο κεφάλι του ελαφιού, άρχισαν φυτρώνουν και πάλι κέρατα. Στο δάσος, όπου υπήρχαν δέντρα που ξεριζώθηκαν, φύτρωσαν μικρά δενδρύλια. Η καρακάξα έλυσε το σχοινί από τα πόδια της και πέταξε για μακριά. Ο φράχτης τέντωσε τα ξύλα του και στήθηκε πάλι όρθιος. Η καγκελόπορτα κατάφερε με δύο κινήσεις να μπει ξανά στους μεντεσέδες της και το λουκάνικο σκούπισε για τα καλά τα δάκρυά του.

Όμως ποτέ μα ποτέ, κανείς από όλους αυτούς κι άλλους πολλούς που δεν σας είπα, δεν ξέχασε και δεν θα ξεχάσει τον πιστό και καλό μας φίλο, το ποντικάκι…κι ελπίζω να μην τον ξεχάσετε ούτε κι εσείς.

Πηγή: «Παραμύθια απ’ όλο τον κόσμο» σε επιμέλεια του Gianni Rodari από τις εκδόσεις GUTENBERG

Απόδοση – Διασκευή: Χρήστος Π. Τσίρκας

Categories: Ξένα παραμύθια, Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ποντικός,φράχτης,Γλυκό,Καρακάξα,Κορίτσι,Πατέρας,Πηγή,Τσεχοσλοβακία,Φιλία,δάσος,δέντρο,ελάφι,κοπέλα,λουκάνικο,μητέρα,νερό | Σχολιάστε

Βιβλίο: Ρώσικα Λαϊκά Παραμύθια

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το βιβλίο «Ρώσικα Λαϊκά Παραμύθια» σε μετάφραση Ανδρέα Μπάμπαλη και εικονογράφηση του Ιβάν Μπιλίμπιν περιέχει 7 παραμύθια της ρώσικης λαϊκής παράδοσης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Γνώση».

Περιεχόμενα:

Το παραμύθι για τον Τσαρέβιτς Ιβάν, το πουλί της φωτιάς και τον γκρίζο λύκο
Η Αλιόνουσκα και ο Ιβάνουσκα
Η άσπρη πάπια
Το φτερό του Φίνιστ, του όμορφου γερακιού
Η πεντάμορφη βασίλισσα
Η τσαρέβνα βατραχίνα
Μάρια Μοριέβνα

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: Λαϊκά παραμύθια,Παραμύθια,Ρωσία | Σχολιάστε

Βιβλίο: Παραμύθια της Πόλης – Τόμος Β’

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το βιβλίο «Παραμύθια της Πόλης – Τόμος Β’» σε επιμέλεια Δέσποινας Παππά-Πασχαλίδου και εικονογράφηση των Δέσποινας Παππά-Πασχαλίδου και Αλεξάνδρας Πασχαλίδου-Μωρέτη περιέχει 8 παραμύθια της λαϊκής και προφορικής μας παράδοσης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΟΠΤΙΜΑ».

Περιεχόμενα:

Το μοσχαράκι
Ο Μπιλμές
Και τις εφτά κόρη, και τις εφτά μάνα και τον κολιό και το κολιοκέφαλο
Το πουλάκι
Του Βέρου Βέρου το πουλί
Η ωραία βασιλοπούλα
Το χρυσό μήλο
Ο γίγαντας

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: Λαϊκά παραμύθια,Πόλη,Παραμύθια | Σχολιάστε

Βιβλίο: Παραμύθια της Πόλης – Τόμος Α’

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 19 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το βιβλίο «Παραμύθια της Πόλης – Τόμος Α’» σε επιμέλεια Δέσποινας Παππά-Πασχαλίδου και εικονογράφηση των Δέσποινας Παππά-Πασχαλίδου και Αλεξάνδρας Πασχαλίδου-Μωρέτη περιέχει 12 παραμύθια της λαϊκής και προφορικής μας παράδοσης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΟΠΤΙΜΑ».

Περιεχόμενα:

Η πεντάμορφη
Η μονομάτα, η δυομάτα κι η τριομάτα
Ο Αη Νικόλας
Οι 40 γάτες
Για δε χήνες κι αντίχηνες
Άσπρη σαν το χαρτί
Ο κόκορας με τα τσόκαρα
Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει
Η άμοιρη
Η ακαμάτρα
Η κεφαλή
Η κακή αδελφή

Categories: Βιβλία με παραμύθια | Ετικέτες: Λαϊκά παραμύθια,Πόλη,Παραμύθια | Σχολιάστε

Προσεχώς: Με τα παραμύθια μας στο Εμπόριο και στην Αναρράχη της Κοζάνης!

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το Σάββατο 28 Ιανουαρίου θα γεμίσουμε το σάκο μας με παραμύθια και θα ταξιδέψουμε για τα γραφικά και υπέροχα χωριά Εμπόριο και Αναρράχη της Κοζάνης. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα αφηγηθούμε από καρδιάς τις αγαπημένες μας ιστορίες σε μικρούς και μεγάλους στο 1ο Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Μουρικίου.

Για την εκδήλωσή μας, η ανάθεση των γραφιστικών δόθηκε στους πιο κατάλληλους…τους ίδιους τους μαθητές. Έτσι, χειροποίητες αφίσες θα κολληθούν σε μαγαζιά της περιοχής που θα ανακοινώνουν την ταυτότητα της εκδήλωσης.

Ευχαριστούμε τον σύλλογο εκπαιδευτικών καθώς και τον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων για την πρόσκλησή τους!

Πάρτε μια γεύση από τους μικρούς δημιουργούς…

Κατά την προετοιμασία…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι πρώτες αφίσες…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: Κοζάνη,Παραμύθια | Σχολιάστε

Βιβλίο: Τρομακτικά παραμύθια για ατρόμητα παιδιά

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 16 Ιανουαρίου 2017 από Χρήστος Τσίρκας

Το βιβλίο «Τρομακτικά παραμύθια για ατρόμητα παιδιά» σε επιμέλεια Μαρούλας Κλιάφα και εικονογράφηση Γιώργου Μαλισιόβα, περιέχει 14 παραμύθια της λαϊκής και προφορικής μας παράδοσης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος».

Περιεχόμενα: