Author Archives: Aδελαϊδα

Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας, Αδελαϊδας Ράπτη

Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη και προσφορά…είναι δώρα,εκπλήξεις και γλυκά…είναι παιδιά που γελούν.

Για την ομάδα των Παραμυθάδων όλα αυτά μαζί υπάρχουν μόνο σε ένα χώρο· στο Κέντρο Προστασίας Παιδιού «Άγιος Γεώργιος» (πρώην Παιδόπολη). Έτσι, για μια ακόμη χρονιά, φορέσαμε τα κόκκινα σκουφάκια μας, πήραμε τα φρεσκοψημμένα μπισκότα μας και με την ελπίδα να έρθει κοντά μας και ο Αη Βασίλης, ανηφορίσαμε το απόγευμα του Σαββάτου στον οικείο για μας χώρο της Παιδόπολης. Φωνές ξεχύθηκαν από τα σπιτάκια και τα παιδιά μας περιτριγύρισαν.

Οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες από τα ηχεία έδωσαν το σύνθημα. Από τα ταψιά βγήκαν οι μπισκοτο-κάρτες και απλώθηκαν στα τραπέζια . Γλάσο κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, άσπρο και μπλε, χρωματιστές καραμέλες, πολύχρωμη τρούφα και ζαχαρόπαστα έγιναν εργαλεία στα χέρια των μικρών αλλά και μεγάλων διαγωνιζόμενων για την καλύτερη δημιουργία. Οι μύτες χρωματίστηκαν με κόκκινο γλάσο για καλύτερη έμπνευση και όλοι έπεσαν με τα μούτρα στην «δουλειά». ‘Οταν τα έργα τελείωσαν και απλώθηκαν στην σειρά, άρχισε η ψηφοφορία. Όσο περνούσε η ώρα η αγωνία κορυφωνόταν :»το δικό μου ψηφίστε…το δικό μου», φώναζαν μικροί και μεγάλοι διαγωνιζόμενοι. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να βγουν : Το 1ο βραβείο κέρδισε η μπισκοτοκάρτα με τίτλο «Καλή χρονιά». Το 2ο βραβείο «Το χωριό του Αη Βασίλη» και στην 3η θέση με ισοψηφία «Το κουνελάκι» και «Ο ονειρεμένος χιονάνθρωπος». Κι ακολούθησαν φωνές, γέλια και πανηγυρισμοί!

‘Ομως έξω σκοτεινιάζει και ο Αη Βασίλης δεν λέει να φανεί. Αποφασίζουμε να βγούμε και να τον αναζητήσουμε τραγουδώντας τα κάλαντα. Τα μπεντίρ δίνουν τον ρυθμό και ανηφορίζουμε στο δρομάκι. Ξαφνικά από ψηλά ακούμε ένα δυνατό καμπανάκι να χτυπάει. Ο Δημήτρης τον βλέπει πρώτος, δείχνει τα κεραμίδια και φωνάζει χοροπηδώντας: «Να τος…να τος»!
Τα παιδιά ξεφωνίζουν από την έκπληξη και την χαρά τους. Η αγαπημένη φιγούρα εμφανίζεται τώρα ολόκληρη να περπατάει στην στέγη αναζητώντας τους μικρούς αποδέκτες των δώρων του.

Πού είστε παιδιά μου; Σας ψάχνω…Από πού να κατεβώ;

«Από την σκάλα Αη Βασίλη, από την σκάλα» του φωνάζουμε και τρέχουμε να τον βοηθήσουμε να κατεβεί.

Με τον γεμάτο, κόκκινο σάκο του στην πλάτη και τα μικρά παιδιά να κρατούν σφιχτά την κάπα του προχωράει πρώτος με μας όλους να ακολουθούμε. Μπαίνει στο σαλόνι και κάθεται κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ γύρω του κάθονται τα παιδιά. Τα δώρα μοιράζονται. Είναι ακριβώς αυτά που είχαν ζητήσει με γράμμα που του είχαν στείλει αρκετές μέρες πριν. Έπειτα βγαίνουν φωτογραφίες με λαμπερά χαμόγελα και σφιχτές αγκαλιές. Η μικρούλα Ε. αγκιστρωμένη στην αγκαλιά του Αη Βασίλη κοιτάζει μαγεμένη. Κι όταν εκείνος σηκώνεται να μας αποχαιρετήσει του ψιθυρίζει: «Θα με πάρεις μαζί σου;»
«Πρέπει να μοιράσει δώρα και στα άλλα παιδάκια, όμως μην ανησυχείς, θα έρθει πάλι του χρόνου» την παρηγόρησε μια αγκαλιά που την σήκωσε ψηλά για να δει τον Αη Βασίλη να φεύγει.

Τότε ήρθε η σειρά του παιχνιδιού με τον Χιονάνθρωπο. Κλειστά τα ματάκια και… πού μπαίνει η μύτη του; στο μέτωπο; στο πηγούνι; μπορεί και στην κοιλιά! Τα γέλια δεν σταματούσαν. Ο ένας να πειράζει τον άλλον!
Τα πρώτα νυσταγμένα προσωπάκια μας θύμησαν ότι έπρεπε οι μικροί μας φίλοι να πάνε για ύπνο. Ευχή μας, τα όνειρά τους να είναι γλυκά όχι μόνο αυτό το βράδυ αλλά ΚΑΘΕ βράδυ, όλο τον χρόνο!

Και του χρόνου!!!

Στην εκδήλωση συμμετείχαν: Kαπατζιάς Τάσος, Κουμανίδου, Κούφτα Γεσθημανή, Κατερίνα, Κωθωνίδου Ξένη, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Σαχινίδης Μίνωας, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Υστερόγραφο ευχαριστίας: Πρέπει να ευχαριστήσουμε την διοίκηση, το προσωπικό και τους εθελοντές του Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν όλα αυτά τα χρόνια. Την κυρία Ε.Τ. για το ποσό των 50 ευρώ προκειμένου να αγοραστούν κάποια υλικά και δώρα.

Τέλος, το κατάστημα παιχνιδιών ΜΕΤΑΞΑΣ που για άλλη μια χρονιά απέδειξε ότι είναι το εξουσιοδοτημένο εργαστήρι του Αϊ Βασίλη στην Καβάλα. Τους ευχαριστούμε γιατί παραλλάβανε τα γράμματα των παιδιών και σε σύντομο χρονικό διάστημα, «βάλανε τα ξωτικά τους να κατασκευάσουνε» και να μας προσφέρουνε τα δώρα που επιθυμούσαν οι μικροί μας φίλοι στην παιδόπολη!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Κάτι αλλιώτικο είχε χθες το αεράκι που χάιδευε τα πρόσωπά μας ….να μας μπερδέψει ήθελε…..να νομίζουμε ότι είναι άνοιξη και όχι 22 του Νοέμβρη μήνα…και ο ήλιος συμμάχησε μαζί του και βγήκε γλυκός, ζεστός κι έστειλε αχτίδες παιχνιδιάρες να πάρουν την φαντασία μας και να μας πάνε ταξίδι….ταξίδι μακρινό σε μαγικούς τόπους.

Ανεβήκαμε μια πέτρινη σκάλα σε ένα παλιό όμορφο σπίτι. Το σπίτι του Μωχάμετ-Άλη, άνοιξε τον οντά του, τον γυναικωνίτη, εκεί που από παλιά οι γυναίκες του σπιτιού έλεγαν τα βράδια παραμύθια και ιστορίες. Αναμμένα κεριά, μουσική της Ανατολής, ήχοι από μπεντίρ, τα παιδιά ξαπλωμένα στα χράμια και η φωνή του παραμυθά έγινε μαγικό χαλί που ανεβήκαμε επάνω και μας οδήγησε στο αρχοντικό του Σεβάχ του Θαλασσινού.

Βρεθήκαμε ανάμεσα στους χαμάληδες της Βαγδάτης, σε ναύτες και καπεταναίους, σε φάλαινες – νησιά, σε άρχοντες δίκαιους.

Το παραμύθι τέλειωσε. Δεν θέλαμε να φύγουμε από την μαγεία. Όμως μια άλλη έκπληξη περίμενε τα παιδιά….μαρκαδόροι, τέμπερες, ξυλομπογιές και χρυσόσκονη. Γύρω-γύρω από τους σοφάδες οι μικροί ζωγράφοι αποτύπωσαν όσα με την φαντασία τους είδαν στο παραμυθο-ταξίδι τους. Το νησί-φάλαινα σχεδιάστηκε, κόπηκε και με ένα κομμάτι σπάγγου έγινε κρεμαστό στολίδι για τα παιδικά τους δωμάτια. Έτσι, για να θυμούνται ότι την άλλη Κυριακή θα βρεθούμε πάλι κοντά στον Σεβάχ τον Θαλασσινό για να τον ακολουθήσουμε στο δεύτερο ταξίδι του.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Τσίρκας Χρήστος στην αφήγηση.

Ράπτη Αδελαϊς, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία  στα μπεντίρ και νταφ.

Τσομπανόπουλος Απόστολος φωτογράφιση και τεχνική υποστήριξη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Στις 25 Αυγούστου, οι Παραμυθάδες δεχτήκαμε πρόταση προκειμένου να συμμετέχουμε στην διασυλλογική ομάδα στήριξης προσφύγων. Δεχτήκαμε άμεσα και χωρίς δεύτερη σκέψη, εφόσον χιλιάδες είναι τα μικρά παιδιά που ζούνε την τραγική μοίρα της προσφυγιάς.

Στις 26 του μήνα γίνεται η πρώτη συνάντηση με εκπροσώπους των συλλόγων Μέγας Αλέξανδρος Παληού, Πνοή και Δυτικομακεδόνων αποφασίζοντας να ξεκινήσουμε τη συλλογή φαρμάκων, ρούχων, σκευασμάτων, εσωρούχων, παπουτσιών, ειδών καθαριότητας και να τα στείλουμε στη Μυτιλήνη, όπου την διαχείρησή τους θα την αναλάβουν οι Γιατροί του Κόσμου. Παράλληλα «γεννιέται» και η ιδέα να ετοιμάζονται μικρές τσαντούλες που θα περιέχουν αγαθά απαραίτητα για την συνέχεια του «ταξιδιού» τους και οι οποίες και θα μοιράζονται στον χώρο του ΚΤΕΛ και του λιμανιού, σε κάθε άφιξη των προσφύγων, από τους εθελοντές σε όλα τα μικρά παιδιά.

Από την επόμενη μέρα, άλλοι 11 σύλλογοι πλαισιώνουν την προσπάθεια.

Χώρος συλλογής ορίζεται το Φουαγιέ του Διοικητηρίου, που παραχωρήθηκε πρόθυμα από την Αντιπεριφέρεια. Οι ημερομηνίες συλλογής των ειδών ορίζονται από 1 έως 8 του Σεπτέμβρη. Ενημερώνονται τα ΜΜΕ και διαδικτυακές ομάδες και από όλους η στήριξη είναι άμεση.

1η Σεπτέμβρη και ξεκινάμε….δειλά. Το πρώτο μας πρωινό ήταν περισσότερο οργάνωση. Το απόγευμα κύλησε με σχετική ηρεμία. Την επομένη δεχόμαστε συμπολίτες που ήρθαν να ενημερωθούν, δείχνοντας δισταγμό. Τι υπέροχο όμως….σε λίγη ώρα επέστρεφαν φέρνοντας περισσότερα είδη από εκείνα που είχαν την αρχική πρόθεση να φέρουν. Πολλοί από αυτούς ήρθαν και τις επόμενες μέρες φέρνοντας φίλους και συγγενείς να βοηθήσουν! Ο όγκος των ειδών μεγαλώνει όλο και περισσότερο.

Παραλλαβή και διαχωρισμός των αγαθών από εθελοντές της διασυλλογικής ομάδας

Την τέταρτη κιόλας μέρα της δράσης έχει ξεπεράσει κατά πολύ το προσδοκώμενο! Πέφτουμε με τα μούτρα μικροί και μεγάλοι στην δουλειά να προλάβουμε! Εθελοντές εμφανίζονται συνεχώς σε όλα τα επίπεδα και στις ανάγκες μιας τέτοιας προσπάθειας!

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνάει κάθε όριο

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνάει κάθε όριο

Ερχόμαστε σε επαφή με ναυτιλιακές και μεταφορικές εταιρείες που αφιλοκερδώς προσφέρουν την βοήθειά τους.

Tην Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου, στις 8:30 αρχίζει η δράση διανομής μιας μικρής τσαντούλας στα ταλαιπωρημένα παιδιά που έφθασαν στον χώρο του ΚΤΕΛ, που περιείχε ένα μπουκαλάκι νερό, μωρομάντηλα, μπισκότα, παστέλια, κρουασάν, μικρούς χυμούς και ένα μικρό λούτρινο κουκλάκι που έκανε τα κουρασμένα προσωπάκια να φωτίσουν, έστω και για λίγο, μέχρι να πάρουν ξανά τον δρόμο για το άγνωστο. Κάποιοι από τους εθελοντές, συγκλονισμένοι από την άμεση πραγματικότητα έκλαιγαν και μοίραζαν…μοίραζαν και χάιδευαν τα κουρασμένα προσωπάκια. Η δράση αυτή επαναλείφθηκε την Τετάρτη στις 9 του μήνα, πρωί και βράδυ, στον χώρο του λιμανιού. Πιο οργανωμένα αυτήν την φορά, προσφέρθηκαν και πάνες στα βρέφη, νεράκια και κρουασάν σε κάποιους έφηβους που έδειχναν εξουθενωμένοι.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι περισσότεροι από τους εθελοντές είχαμε να θυμηθούμε τις ιστορίες του παππού και της γιαγιάς όταν κι εκείνοι, στην Μικρασιατική καταστροφή, είχαν βρεθεί στην ίδια μοίρα. Το ευτυχές επίσης ήταν ότι πολλοί από τους συλλόγους είχαν την εμπειρία και την γνώση προσφοράς ειδών στους συμπολίτες μας, στους ανθρώπους που υποφέρουν εδώ στην πόλη μας και γι’αυτούς ήταν πολύ φυσικό και λογικό ότι θα βοηθούσαν τους διερχόμενους από την Καβάλα πρόσφυγες.

Φτάνοντας το βράδυ της Τρίτης, όπου έχουν πακεταριστεί τα πάντα και είναι έτοιμο το φορτίο, βλέποντας τον χώρο του Φουαγιέ κατάμεστο από κούτες και μεγάλες σακούλες προβληματιζόμαστε αν το φορτηγό που έρχεται από Μυτιλήνη να τα φορτώσε, θα είναι αρκετό….και ενώ είμαστε έτοιμοι να φύγουμε, φθάνει από την Θάσο, με την συνδρομή του συλλόγου νέων του νησιού, ένα ακόμα φορτηγό γεμάτο μέχρι την οροφή του!!! Έκπληξη από τα νέα παιδιά που ευαισθητοποιήθηκαν και γύρισαν όλο το νησί συγκεντρώνοντας τα απαραίτητα είδη που ζητήθηκαν! Για καλή μας τύχη μαθαίνουμε ότι το φορτηγό που περιμένουμε από την Μυτιλήνη είναι δεκάμετρο.

Τελευταία στιγμή, η Θάσος στέλνει τη βοήθειά της…

Χρειαζόμαστε λοιπόν χέρια που θα βοηθήσουν στην φόρτωση. Γίνεται μια έκκληση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα προσωπικά προφίλ του καθενός μας για το βράδυ της Τετάρτης στις 10.00 και οι εκπλήξεις δεν σταματούν…στην αίθουσα άρχισαν να προσέρχονται νέα παιδιά, ζευγάρια πιασμένα χέρι χέρι, φίλοι που το έμαθαν τελευταία στιγμή…έμπαιναν μέσα χαμογελώντας και φωνάζοντας «καλησπέρα, το μάθαμε και ήρθαμε «! Η καρότσα φορτώθηκε μέσα σε μια ατμόσφαιρα χαράς, πειραγμάτων, με μια ανθρώπινη ακούραστη «αλυσίδα».

Περισσότεροι από 50 εθελοντές βοηθάνε να φορτωθεί το δεκάμετρο φορτηγό που θα τα μεταφέρει στη Μυτιλήνη

Το φορτηγό φορτωμένο ξεκινάει για την Μυτιλήνη

Ποια στιγμή λοιπόν να διαλέξεις σαν την καλύτερη; την πιο συγκινητική; την πιο μεγαλόκαρδη;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΑΝ !!!!!

Μερικοί από τους εθελοντές της διασυλλογικής ομάδας

Πρωτόγνωρη και αλλιώτικη η χθεσινή μας δράση. Επίσκεψη στο Πουλίδειο Γηροκομείο της πόλης μας.

Εδώ και πολύ καιρό κλωθογυρνούσε στις σκέψεις μας η ιδέα να επισκεφθούμε τους ηλικιωμένους ένοικους του γηροκομείου με στόχο να καταγράψουμε παραμύθια που πιθανόν να θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία. Έτσι λοιπόν αφού πήραμε την έγκριση του Δ.Σ. της Φιλοπτώχου Αδελφότητας, χθες Δευτέρα 20 Ιουλίου στις 18:30, διαβήκαμε την πόρτα του γηροκομείου. Μας οδήγησαν στον χώρο της τραπεζαρίας όπου με ευχάριστη έκπληξη διαπιστώσαμε πως οι γέροντες που μας περίμεναν ήταν περισσότεροι από το αναμενόμενο. Τους εξηγήσαμε για ποιον σκοπό βρισκόμασταν κοντά τους και στην λέξη παραμύθι νοσταλγικά χαμόγελα γλύκαναν τα πρόσωπα των περισσοτέρων. Χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες και ζητήσαμε να μας πούνε τι θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία.

Υπήρχαν άτομα που τους αφηγούνταν παραμύθια; Ήταν ο παππούς, η γιαγιά, οι γονείς, κάποιο άλλο πρόσωπο ίσως; Σε ποιους χώρους γινόταν η αφήγηση;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η γιαγιά ήταν αυτή που επωμιζόταν τον ρόλο του παραμυθά. Το δωμάτιο που είχε την θερμάστρα ή το τζάκι αλλά και οι χώροι που γινόταν το παστάλιασμα των καπνών ήταν οι χώροι που οι οικογένειες και οι παρέες ταξίδευαν στα μονοπάτια των παραμυθιών.

Πολλοί ήταν αυτοί που θυμήθηκαν και παραδοσιακά παιχνίδια. Τους υποσχεθήκαμε ότι θα τους επισκεφθούμε κι άλλες φορές για να μπορέσουμε να κάνουμε καταγραφή όσων μπορούν να θυμηθούν και να μας πουν.

Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που με πίκρα μας είπανε ότι δεν άκουσαν ποτέ παραμύθια. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, πονεμένα, φτωχικά. Οι μεγάλοι με βαρύ μόχθο προσπαθούσαν να επιβιώσουν και δεν περίσσευε καιρός και διάθεση για παραμύθια στα μικρά της οικογένειας. Παρόλα αυτά δεν απομακρύνθηκαν από την συντροφιά μας. Έμειναν πλάι μας ακούγοντας με ευγένεια όσους είχαν κάτι να μας πούνε. Με χαρά καταλάβαμε ότι και οι κυρίες του συμβουλίου αλλά και το προσωπικό ήταν κι αυτοί κοντά μας πλαισιώνοντας με πολύ στοργή και φροντίδα τους ηλικιωμένους.

Κανείς δεν έφερε αντίρρηση όταν τους παρακαλέσαμε να βγούμε μια φωτογραφία όλοι μαζί. Και πάνω που στηθήκαμε, έτοιμοι και χαμογελαστοί, μια αναπάντεχη παρεμβολή του κυρ Παναγιώτη άλλαξε όλο το σκηνικό.

Σ’ αγαπώώώ… σ’ αγαπώ γιατί είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσαι συ…

Η φωνή του γλυκιά μας παρέσυρε όλους και τον ακολουθήσαμε όχι μόνο σ’ αυτό αλλά και σε πολλά άλλα που ακολούθησαν. Γέλια, τραγούδια, ένα απρόσμενο βαλσάκι, μια στροφή ζεμπέκικου, ένα ξαφνικό τετράστιχο…….κι έγιναν όλα μαγικά. Χέρια απλωνόταν και μας χάιδευαν.

Ευχαριστούμε, να ξανάρθετε, περάσαμε όμορφα

…λόγια που μας ακολουθούσαν μέχρι που φτάσαμε στην πόρτα.

Φύγαμε τόσο συγκινημένοι και χαρούμενοι που χαμογελούσαμε όπως τα μικρά παιδιά που αποκοιμούνται λίγο πριν η γιαγιά τελειώσει το παραμύθι. Υποσχεθήκαμε και στους εαυτούς μας πως γρήγορα θα ξαναβρεθούμε κοντά τους γιατί, περάσαν αυτοί καλά αλλά κι εμείς περάσαμε καλύτερα.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελπίδα Βοΐκογλου, Τάσος Καπατζιάς, Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου και Απόστολος Τσομπανόπουλος

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ένα διαφορετικό και όμορφο απόγευμα μοιραστήκαμε χθες το απόγευμα οι Παραμυθάδες. Κατά τις 7.00 το απόγευμα χωθήκαμε στα όμορφα στενά της παλιάς πόλης.

Η περιοχή και από μόνη της σε γεμίζει νοσταλγικά συναισθήματα…πόσο μάλλον όταν το ανηφόρισμα σε βγάζει σε μια όμορφη αυλή, την αυλή της φίλης μας Στέλλας Ρόκκου.

Με το χαρούμενο χαμόγελό της μας υποδέχτηκε προσφέροντάς μας δροσερό νερό και τραγανά κεράσια. Μας οδήγησε στον χώρο όπου λειτουργεί την σχολή της κεραμικής τέχνης «Γαία» και μας έβαλε γύρω από το τραπέζι του εργαστηρίου. Μια πολύ όμορφη μουσική γέμιζε τον χώρο και με τις αισθήσεις μας να έχουν γλυκαθεί ξεκίνησε μια πρωτόγνωρη για όλους μας εμπειρία…η επαφή με το πηλό.

Η Στέλλα απλά και ήρεμα μας ιστόρησε πώς ο άνθρωπος ανακάλυψε το υλικό που η χρήση του έμελλε να διευκολύνει πολύ την ζωή του. Μας εξήγησε την διαδικασία καθαρισμού του χώματος ώστε αυτό να καθαρίσει από κάθε ξένο σώμα και βέβαια, μας μίλησε για τα είδη του πηλού. Τέλος, μοίρασε σε όλους μας από ένα κομμάτι πηλού ζητώντας να αρχίσουμε να το δουλεύουμε και να του «δίνουμε την ενέργειά μας» όπως χαρακτηριστικά μας είπε.

Πραγματικά ξεχάσαμε τον χρόνο…γίναμε μικρά παιδιά…αντικείμενα άρχισαν να παίρνουν μορφή! Βέβαια τα αστεία και τα πειράγματα δεν σταματούσαν γιατί όλοι κάτι άλλο ξεκινήσαμε και σε κάτι άλλο καταλήξαμε! Παρόλα αυτά καμαρώσαμε σαν μικροί μαθητές τα έργα μας.

Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε για την συνέχεια, μιας και στην διαδικασία του ψησίματος δεν μπορούσαμε να συμμετέχουμε, ώστε να ολοκληρώσουμε τα έργα μας χρωματίζοντας και ζωγραφίζοντάς τα!

Ευχαριστούμε από καρδιάς αυτήν την γλυκιά και χαρούμενη δημιουργό που μοιράστηκε μαζί μας την αγάπη της για τον πηλό.

Στην δράση συμμετείχαν τα μέλη και φίλοι της Ομάδας: Στέλλα Μεντεσίδου, Μέλη Μίχα, Σταυρούλα Παναγιωτίδου, Αδελαϊς Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου, Απόστολος Τσομπανόπουλος και η μικρή Μαρία!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Με ιδαίτερη συγκίνηση, η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Καβάλας, φιλοξενήσαμε μέρος της συλλογής σπάνιων βιβλίων, του συλλέκτη Παύλου Μπαλογιάννη, δημιουργό του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας στην Καλαμπάκα. Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Μια ζωή παραμύθι» και περιλάμβανε βιβλία παραμυθιών αλλά και μύθους του Αισώπου.
Άνοιξε τις πόρτες της για το κοινό της Καβάλας την Δευτέρα 25 Μαϊου και ολοκληρώθηκε την Πέμπτη, 28 Μαϊου, στην Καπναποθήκη, στην πλατεία Καπνεργάτη.

Απερίγραπτα τα συναισθήματα που μας κατέκλυσαν βλέποντας αυτό το υπέροχο υλικό! Ξύπνησαν μέσα μας φωνές παιδικές…ήταν σαν να βλέπαμε φωτογραφίες παλιών αγαπημένων φίλων, από χρόνια χαμένους που βρέθηκαν απρόσμενα κοντά μας. Ταξιδέψαμε πάλι πίσω, στα όμορφα χρόνια της αθώας ηλικίας. «Μαλάκωσε η ψυχή μου» μας είπε ένας από τους επισκέπτες μας, «νόμιζα πως άκουγα τους φίλους μου να τρέχουν και να παίζουν με τα κοντά παντελονάκια» είπε κάποιος άλλος και νομίζω ότι διατύπωσαν αυτό ακριβώς που νοιώσαμε όλοι!

Μια βόλτα στην έκθεση

Με παραμύθια από ξένες χώρες ξεκινούσε ο επισκέπτης το «ταξίδι» του στον χώρο της έκθεσης. Παραμύθια από το Μεξικό, την Περσία, τον Αμαζόνιο και την γη των Ινδιάνων. Το παλαιότερο αυτής της κατηγορίας αφορούσε σε έκδοση του «Χίλιες και μια νύχτες» που τυπώθηκε το 1921.

Παραμύθια της Ανατολής – Χίλιες και μία νύχτες

Παραμύθια από όλο τον κόσμο

Ακολουθούσαν τα πολύ οικεία Κλασσικά εικονογραφημένα. Πολλοί ήταν εκείνοι που θυμήθηκαν ότι αγόραζαν με το χαρτζιλίκι της εβδομάδας τα αγαπημένα διηγήματα.

Τα κλασσικά εικονογραφημένα

Για της Θείας Λένας τα βιβλία στήθηκε μια ιδιαίτερη γωνιά. Διηγηθήκαμε στα παιδιά των δημοτικών σχολείων που μας επισκέφθηκαν ότι, παλαιότερα, η συγκεκριμένη ραδιοφωνική εκπομπή ήταν η μόνη ίσως διασκέδαση των παιδιών. Το τραγούδι «παραμύθι -μύθι -μύθι, το κουκί και το ρεβύθι» έφερε χαμόγελα νοσταλγίας στους μεγάλους και πολύ κέφι στους μικρούς μας φίλους.

Τα βιβλία της Θείας Λένας

Οι μεγάλοι Παραμυθάδες όπως οι Αδερφοί Γκριμ, ο Άντερσεν, ο Περρώ, ο Όσκαρ Ουάιλντ συνέχιζαν την πορεία της παραμυθο-διαδρομής. Ποιος δεν βυθίστηκε στις ιστορίες τους, ποιος δεν αποκοιμήθηκε κάνοντας συντροφιά με τους γνωστούς ήρωες των παραμυθιών τους;

Οι μεγάλοι παραμυθάδες

Στην πλευρά, όπου είχαν στηθεί βιβλία από εκδόσεις διάφορων εκδοτικών οίκων όπως ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΗΡ, ΔΗΛΟΣ, ΑΓΚΥΡΑΣ, ΣΑΛΙΒΕΡΟΥ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, κ.α. ακούγαμε τους περισσότερους να μονολογούν : αχ, αυτό το είχα….και αυτό….ναι, βέβαια τα θυμάμαι…πού να τα έχω άραγε; πρέπει να τα ψάξω!

Παραμύθια διάφορων εκδοτικών οίκων

Στις προθήκες των ελληνικών παραμυθιών και των ελλήνων παραμυθάδων έκπληξη προκαλούσε το βιβλίο με παραμύθια που γράφτηκαν από τον Βάρναλη που οι περισσότεροι από εμάς τον γνωρίζουμε ως ποιητή μόνο. Φυσικά η Πηνελόπη Δέλτα δεν θα μπορούσε να λείπει όπως άλλωστε και η σειρά παραμυθιών από διάφορα μέρη της Ελλάδας (Στερεά Ελλάδα, Κρήτη,Πελοπόννησο) του Μερακλή.

Και ακολουθούσαν οι έντεκα χάρτες-παραμύθια, οχτώ από τους οποίους απεικόνιζαν μύθους του Αισώπου. Μέσα σε τέσσερις εικόνες μπορούσε το παιδί να αναπτύξει όλον τον μύθο! Πολύ ιδιαίτερα κομμάτια και μας εντυπωσίασε το γεγονός ότι ελάχιστοι ήταν αυτοί που τα θυμόταν από τα σχολικά τους χρόνια.

Παραμύθια και μύθοι του Αισώπου σε χάρτες

Και στο τέλος της διαδρομής περίμεναν τον επισκέπτη τα πιο ξεχωριστά βιβλία. Ένα βιβλίο το οποίο είναι η πρώτη συλλογή ελληνικών παραμυθιών. Εκδόθηκε στην Λειψία το 1864 μετά από αίτημα του αυστριακού πρέσβη στα Ιωάννινα, και είναι γραμμένο στην γερμανική γλώσσα. Δεν έχει ακόμη μεταφραστεί ολόκληρο, απ’ότι γνωρίζουμε. Τα υπόλοιπα πέντε ήταν αφιερωμένα στον Αίσωπο, στον πρώτο μυθοποιό, που έχει μεταφραστεί και εξακολουθεί να μεταφράζεται σε όλες τις γλώσσες! Ένα από αυτά, έκδοσης του 1862, ήταν εγχειρίδιο που χρησιμοποιούσαν μαθητές των αμερικανικών σχολείων στα μαθήματά τους.
Μα το σπουδαιότερο για μας ήταν το βιβλίο με την πρώτη ελληνική συλλογή των Μύθων του Αισώπου, που εκδόθηκε το 1810 με χορηγία των αδελφών Ζωσιμάδων και φημολογείται πως μεταφράστηκε από τον Αδαμάντιο Κοραή.

Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Παύλο Μπαλογιάννη, που τόσο πρόθυμα μας παραχώρησε τέτοιους θησαυρούς. Ελπίζουμε και ευχόμαστε το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας που ετοιμάζει στην Καλαμπάκα να γίνει πνεύμονας πολιτισμού για ολόκληρη την Ελλάδα και όχι μόνο!

Τα εγκαίνια της έκθεσης

Το απόγευμα της Δευτέρας πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης. Οικοδέσποινα της βραδιάς, η πρόεδρος του ΔΣ της Ομάδας των Παραμυθάδων χαιρέτισε την όλη διοργάνωση του εξαημέρου ευχαριστώντας όλους όσους συνέδραμαν στην πραγματοποίησή του. Ευχαρίστησε και τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Καβάλας, που έστω και την τελευταία στιγμή, αφουγκράστηκαν τις ανησυχίες μας και συμμετείχαν ως συνδιοργανωτές. Έτσι, η αντιπρόδερος του ΔΣ των εκπαιδευτικών Νίκη Θεοδοσίου, χαιρέτισε κι από την πλευρά της την όλη διοργάνωση.

Στα εγκαίνια έδωσε το παρόν και εκπρόσωπος από το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας το οποίο και δάνεισε όλο αυτό το υλικό -με ιδιαίτερη χαρά- προκειμένου να γίνουμε όλοι μας αποδέκτες. Η συνεργάτης του Παύλου Μπαλογιάννη, Ντίνα Ψαρρή, μιλώντας εκ μέρους του, μας συγκίνησε μεταφέροντάς μας το πνεύμα και την διάθεση συνεργασίας που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε, Παραμυθάδες και Μουσείο Ελληνικής Παιδείας (Διαβάστε τον χαιρετισμό του Παύλου Μπαλογιάννη στο τέλος του άρθρου).

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την καλεσμένη μας Μαρία Δημάση η οποία και ανέπτυξε με την μορφή της συζήτησης το θέμα «Το παραμύθι και οι διαπολιτισμικές διαδρομές του». Η Μαρία Δημάση είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο γνωστικό αντικείμενο «Διδακτική γλώσσας και λογοτεχνίας στην Ελλάδα και στον παρευξείνιο χώρο». Με μεγάλη μας χαρά της προσφέραμε ως ένδειξη φιλίας ένα αναμνηστικό δώρο (ένα χειροποίητο μαγνητάκι των Παραμυθάδων, έργο της Ελένης Τσικρικώνη) καθώς και μια μπλούζα της ομάδας μας με το όνομά της γραμμένο πίσω, μιας κι έδειξε το ενδιαφέρον να συνταχθεί μαζί μας!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Μια έκθεση για όλες τις ηλικίες

Στις 4 μέρες που λειτούργησε η έκθεση, πέρασε κόσμος και κόσμος. Από όλες τις ηλικίες. Από μικρά παιδιά με τους γονείς τους, οργανωμένες τάξεις δημοτικών σχολείων, φοιτητές, αλλά και μεγαλύτεροι που είχαν το δικό τους λόγο. Τα συναισθήματα διάφορα. Τα μικρότερα παιδιά θέλανε να πάρουνε τα βιβλία στα χέρια τους, να τα ξεφυλλίσουνε. Να γνωρίσουν τις ιστορίες αυτές να δούνε τις εικόνες. Μα κι οι μεγαλύτεροι θέλανε να τα πιάσουνε στα χέρια τους, για άλλο λόγο όμως…για να θυμηθούν τους εαυτούς τους δεκάδες χρόνια πριν.

Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο που έγραψε η δεκάχρονη Αναστασία στο βιβλίο εντυπώσεων της έκθεσης: «Συγχαρητήρια πολλά κι διάφορα παραμύθια όταν μεγαλώσω θα κάνω κι εγώ συλλογή. Μπράβο.»

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα δώρα των φίλων!

Στις μέρες της έκθεσης, τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα και για εμάς τους παραμυθάδες. Γίναμε δέκτες διαφόρων σχολίων που μας έδωσαν την ικανοποίηση και έδιωξαν την κούραση των προηγούμενων μηνών που είχε σωρευτεί από τον σχεδιάσμό της όλης διοργάνωσης. Αξίζει να αναφερθούμε σε δύο στιγμές που μας χάρισαν συγκίνηση!

Αρχικά, μια φίλη μας έφερε ένα ψηφιακό δίσκο δεδομένων στον οποίο έχει καταγράψει την γιαγιά της -Αλεξάνδρα Δ.- να αφηγείται παραμύθια. Πρόκειται για δύο παραμύθια («Φερεντίνος και Γιολντέσα» και «Λέανδρος και Ηρώ» καθώς κι ένα τραγούδι που σύντομα θα τα αναρτήσουμε στην σελίδα μας.

Έπειτα, ήταν η επίσκεψη στην έκθεση ενός ζευγαριού -συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί. Αφού ξεναγήθηκαν και «ταξίδεψαν» στο χρόνο, μας ευχαρίστησαν κι έφυγαν. Μετά από καμιά ώρα όμως, ήρθαν και πάλι για να μας προσφέρουν δύο τόμους του περιοδικού «Η ζωή του παιδιού» έκδοσης του 1952 και 1955.

Τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για την υποστήριξή τους!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η έκθεση με την ματιά ενός φωτογράφου!

Η έκθεση φαίνεται πως προκάλεσε και το ενδιαφέρον των φωτογράφων. Έτσι, το μέλος μας και λάτρης της φωτογραφίας Μέλη Μίχα, μπήκε στον πειρασμό να συλλάβει τις στιγμές της έκθεσης μέσα από την δική της ματιά και ορίστε κάποιες από αυτές:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η εφημερίδα «Πρωινή» για την έκθεση

Η εφημερίδα «Πρωινή», χορηγός επικοινωνίας των εκδηλώσεών μας, γράφει στο φύλλο της Τετάρτης 27ης Μαϊου 2015:

Ο χαιρετισμός του συλλέκτη και προέδρου του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας Παύλου Μπαλογιάννη με αφορμή την έκθεση στην Καβάλα

«Κα Πρόεδρε του Συλλόγου των Παραμυθάδων,

Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να παρευρίσκομαι στις εκδηλώσεις, παρόλο που θα το ήθελα πολύ.

Αρχικά, θα ήθελα να συγχαρώ και εσάς και όλα τα μέλη του Συλλόγου για την εκδήλωση αυτή, που είμαι βέβαιος ότι θα στεφθεί με επιτυχία, όπως όλες οι εκδηλώσεις του Συλλόγου.

Να συγχαρώ επίσης το Σύλλογο Εκπαιδευτικών της Α/βάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας, συνδιοργανωτή της εκδήλωσης καθώς και την κα Δήμαρχο που είχε την ευαισθησία να στηρίξει την προσπάθεια σας αυτή.

Η πρώτη μου επαφή με το Σύλλογο των Παραμυθάδων έγινε τα προηγούμενα Χριστούγεννα στην Καλαμπάκα, όταν ο Χρήστος και η Δώρα, με την Κάλλω και τη Μάρω, ένα εξαιρετικό παραμύθι, άφησαν άφωνα όχι μόνο τα παιδιά της Καλαμπάκας αλλά και εμάς τους μεγάλους.

Τους ζήλεψα για το μεράκι τους για προσφορά στα παιδιά, για τον τρόπο που προσέγγιζαν τις παιδικές ψυχές και για τον τρόπο που έδιναν τη δική τους ψυχή στα παιδιά.

Από τότε γίναμε φίλοι με όλα τα παιδιά του Συλλόγου και σήμερα δίνεται η ευκαιρία να επαναλάβω για μια ακόμη φορά, ότι το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας θεωρεί μεγάλη τιμή να συνεργάζεται με τον Σύλλογο Παραμυθάδων Καβάλας και ασφαλώς όλες του οι συλλογές θα είναι πάντα στη διάθεση του Συλλόγου.

Επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ για μια ακόμη φορά και να σας παροτρύνω να συνεχίσετε το θεάρεστο αυτό έργο της πολύπλευρης προσφοράς στα παιδιά μέσα από το παραμύθι.

Συνεχίστε την προσπάθεια αυτή γιατί τα παιδιά της Καβάλας σας χρειάζονται. Συνεχίστε γιατί τα παιδιά της Μακεδονίας και της Θράκης σας έχουν ανάγκη. Συνεχίστε γιατί τα παιδιά της Ελλάδας σας περιμένουν….»

Παύλος Μπαλογιάννης

Πρόεδρος

του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας

Καλαμπάκας

Στον οικείο, για τους Παραμυθάδες, χώρο του δημοτικού σχολείου Αμισιανών βρέθηκαμε πάλι σήμερα. Τα παιδιά θυμότανε έντονα το παραμύθι του «Δεκατρή», που τους αφηγηθήκαμε δυο χρόνια πριν, κάτι που μας συγκίνησε ιδιαίτερα γιατί στις καρδούλες τους κράτησαν μια τρυφερή γωνιά για τους Παραμυθάδες.
Η παρουσίαση του παραμυθιού «οι Μουζικάντες» επαναλήφθηκε τρεις φορές, μιας και τα παιδιά ήταν πολλά. Με ματάκια ορθάνοιχτα παρακολουθούσαν την εξέλιξη της ιστορίας μας. Ένοιωσαν λύπη για τα τέσσερα ζώα, γέλασαν με την καρδιά τους με τα παθήματα των κλεφτών και ικανοποιήθηκαν όταν οι τέσσερις φίλοι κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους. Στην συζήτηση που ακολούθησε, όταν ρωτήθηκαν ποιο σημείο του παραμυθιού τους εντυπωσίασε περισσότερο, οι μικροί μαθητές μας έδωσαν απαντήσεις έξυπνες και πρωτότυπες.
Μετά από κάθε αφήγηση ακολουθούσε το τραγούδι «όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι», αρκετά γνωστό στα περισσότερα από τα παιδιά, που συμμετείχαν τραγουδώντας δυνατά και με κέφι.
Το καλύτερο όμως σημείο για τους μικρούς μας φίλους ήταν η εκ νέου δραματοποίηση του παραμυθιού, με τους μαθητές να πρωταγωνιστούν αυτήν την φορά και να μπαίνουν οι ίδιοι στους ρόλους του γάιδαρου, του σκύλου, της γάτας και του κόκορα.
Στην παρουσίαση του παραμυθιού συμμετείχαν οι: Ράπτη Αδελαϊδα, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.