Author Archives: Aδελαϊδα

Της παραμυθο-ανταποκρίτριας μας Αδελαϊς Ράπτη.

Μία αγαπημένη δράση των Παραμυθάδων, αυτή της αφήγησης παραμυθιών στην Δημοτική Βιβλιοθήκη, ξεκίνησε χθες με θέμα τον σεβασμό. Η σχέση μας με την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας κρατάει περίπου όσο και τα χρόνια της ύπαρξής μας και είναι μεγάλη χαρά και ικανοποίηση για εμάς η επαφή με τα παιδιά που μας επισκέπτονται στις συγκεκριμένες δράσεις.
Χθες λοιπόν κάναμε την αρχή για τη νέα περίοδο με ένα θέμα που αρχικά θεωρήσαμε δύσκολο να περάσουμε στα παιδιά, δηλαδή τον σεβασμό. Όμως ο πλούτος των λαϊκών παραμυθιών είναι αστείρευτος!

Έτσι λοιπόν με ένα παραδοσιακό παραμύθι της Σκύρου «Το φτωχό καλό παιδί» ξεκίνησε η εκδήλωσή μας. Στην συνέχεια ακούστηκαν τα παραμύθια «το Αηδόνι του βασιλιά», «ο κάβουρας και το φίδι», «η ξιπασμένη νυχτερίδα» και «τα τρία βασιλόπουλα».

Στην συνέχεια, οι μικροί μας φίλοι ζωγράφισαν και έγραψαν επάνω σε λωρίδες χαρτιού ό,τι τους εντυπωσίασε από τα παραμύθια. Οι λωρίδες κολλήθηκαν, σχηματίζοντας βραχιόλια τα οποία και ενώθηκαν μεταξύ τους, δημιουργώντας έτσι την «αλυσίδα του σεβασμού».
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση είδαμε μία από τις μεγαλύτερες συμμετοχές παιδιών, πράγμα που μας χαροποίησε ιδιαίτερα!
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες:
Τάσος Καπατζιάς, Μέλη Μίχα, Αδελαΐς Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας και Αρετή Τσιφλίδου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Στον χώρο της Παλιάς Μουσικής διοργανώθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά το Φεστιβάλ Κεραμικής «Γαία» από το εργαστήρι της φίλης μας Στέλλας Ρόκκου, σε συνεργασία με τον δραστήριο Πολιτιστικό σύλλογο Παναγίας «το Κάστρο».
Η ομάδα των Παραμυθάδων, με ιδιαίτερη χαρά, βρέθηκε και πάλι στο πλευρό τους με παραμύθια και ιστορίες που μιλούσαν για στάμνες, αγγειοπλάστες, κεραμίδια και πηλό. Με χαρά μας είδαμε πως ανάμεσα στους μικρούς μας ακροατές υπήρξαν και ενήλικες που έδειξαν να απολαμβάνουν τα μονοπάτια των παραμυθιών τόσο όσο και τα παιδιά!
Πέρα όμως από τον ενεργό μας ρόλο σαν αφηγητές και όσο τα παιδιά ήταν απασχολημένα στα δημιουργικά εργαστήρια, βρήκαμε την ευκαιρία να… παίξουμε. Με την καθοδήγηση της ψυχολόγου Νέλλης Γεωργιάδου συμμετείχαμε στο παιχνίδι επικοινωνίας και εμπιστοσύνης. Ενθουσιαστήκαμε ! Βλέπετε οι ψυχές μας μένουν πάντα παιδικές!
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες:

Κούφτα Γεσθημανή, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊδα, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Στην πρόσκληση να συμμετέχουμε στην φιλανθρωπική δράση «weelling2help», η ομάδα των Παραμυθάδων ανταποκρίθηκε άμεσα. Αυτήν την φορά το διαφορετικό από άλλες αντίστοιχες δράσεις που συμμετείχε η ομάδα ήταν ότι έπρεπε να προσαρμόσουμε τις επιλογές μας έτσι ώστε τα παιδιά να αντιληφθούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία (ΑΜΕΑ).
Έτσι, στις 13 του Σεπτέμβρη, πιστοί στο ραντεβού μας, βρεθήκαμε στον χώρο της παραλίας που είχε διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο που, όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και σε μας τους μεγαλύτερους δημιούργησε ένα αίσθημα ευφορίας.

Αν και στην αρχή, λόγω της έντονης ακόμη ζέστης, δεν είχαμε συμμετοχές παιδιών, με το που έπεσε ο ήλιος όμως, οι μικροί μας φίλοι έδωσαν το παρόν.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με παιχνίδια όπως το «σκάστε το μπαλόνι», «τυφλόμυγα», «οι φάροι». Στα δυο τελευταία παιχνίδια τα παιδιά έπαιξαν με δεμένα τα μάτια. Μόνο με την βοήθεια της ακοής και της αφής έφταναν στο τέλος του παιχνιδιού. Κουρασμένα στο τέλος, τα παιδιά ξάπλωσαν στις μαξιλάρες και την σκυτάλη πήραν τα παραμύθια μας.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες : Καπατζιάς Τάσος, Κούφτα Γεσθημανή, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊδα, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος, Τσίρμπα Κατερίνα, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Αφηγήσεις
Ισορροπία ανάμεσα σε ζωή και θάνατο
Γέλια
Ιδιαίτερες στιγμές
Νυχτερινές αναζητήσεις
Αναμνήσεις υπέροχες

Στην αρχοντική Αίγινα υπάρχει μια γραφική γωνιά, μια «κρυμμένη» αυλή, η Ταρσόνια, εκεί που ζει ο Καραγκιόζης και αναβιώνει τις ιστορίες του μέσα από τα χέρια ενός ιδιαίτερου καλλιτέχνη, του Ανδρέα Δερμάτη.
Πώς θα μπορούσαμε λοιπόν να αντισταθούμε στην πρόσκλησή του να ταξιδέψουμε και να παρουσιάσουμε παραμύθια για παιδιά αλλά και για ενήλικες!
Στη μαγική αυλή της Ταρσόνιας, το άρωμα του γιασεμιού μεταμόρφωσε τους μεγάλους σε παιδιά και τα παιδιά σε βασιλοπούλες και βασιλιάδες και ταξίδεψαν στη χώρα των παραμυθιών.
Η ατμόσφαιρα και οι φωτοσκιάσεις που δημιουργήθηκαν από τον χαρισματικό μας φίλο Αντρέα έγιναν μαγικό χαλί και βοήθησαν ώστε η αφήγηση και τα παραμύθια μας να συναντήσουν τη φαντασία των φίλων μας, μικρών και μεγάλων.
Το βράδυ της Κυριακής, αφού συζητήσαμε και γνωριστήκαμε μαζί με τα παιδιά, αφηγηθήκαμε τους « Τρεις γρίφους», «Την καλή μοίρα της βασιλοπούλας» και «Το χρυσόψαρο». Τη Δευτέρα το βράδυ αφηγηθήκαμε «Τη γυναίκα με τα χέρια από φως», «Το όνομα» και «Τον ‘Όφη και τον Τσιρόγλη». Η βραδιά των ενηλίκων αποδείχτηκε μια εμπειρία πρωτόγνωρη, καθώς για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνεται στη δράση της ομάδας μας η αφήγηση παραμυθιών σε ενήλικο κοινό. Κάτι που τελικά όχι μόνο το απόλαυσαν αλλά, παρότι τα παραμύθια έφτασαν στο τέλος τους, οι θεατές με ένα τσιπουράκι στο χέρι παρέμεναν στις θέσεις τους ξεκινώντας μια πολύ όμορφη συζήτηση μαζί μας.
Μια από τις πολλές αναμνήσεις που θα μας μείνουν είναι οι όμορφες απαντήσεις των παιδιών με αφορμή το παραμύθι «οι Τρεις γρίφοι». Για τα παιδιά, το σημαντικότερο και σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο είναι η αγάπη και η φιλία! Έχουμε να μάθουμε πολλά από τα παιδιά τελικά. Με αυτές τις δύο απαντήσεις θα πούμε: εις το επανιδείν αγαπημένη και φιλική Αίγινα!
Συμμετείχαν οι παραμυθούδες Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη και οι φωτογραφίες είναι της Αναστασίας Ασβεστά.
Το παραπάνω άρθρο είναι σκέψεις και συναισθήματα από τις τρεις τυχερές της ομάδας που έζησαν αυτό το όνειρο!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Δεύτερη Κυριακή του Απρίλη, 10 του μήνα….μια ζεστή και όμορφη μέρα! Η ομάδα των Παραμυθάδων ξεκινάει από το λιμάνι για να βρεθεί σε ένα ραντεβού που εδώ και λίγα χρόνια το τηρεί με συνέπεια.

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ταξιδεύουμε στο όμορφο νησί της Θάσου και πιο συγκεκριμένα στον Πρίνο, συμμετέχοντας στην Γιορτή Βιβλίου που διοργανώνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του δημοτικού σχολείου Πρίνου. Την καλή διάθεση όλων μας την απογειώνουν οι μικροί μας φίλοι που μας περιμένουν εκεί. Με ιδιαίτερη χαρά βλέπουμε ότι μένουν κι εκείνοι πιστοί στο ετήσιο ραντεβού μας. Κάτω από την σκιά του μεγάλου πεύκου, στην πλατεία του χωριού τα μικρά καρεκλάκια γεμίζουν γρήγορα. Όμως μας συγκινεί και το θέαμα των γονιών που παίρνουν θέση στα γύρω πεζούλια και παρακολουθούν με την ίδια προσμονή! Και το ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών αρχίζει.

Κατέβηκε το φεγγάρι και πιάστηκε στον καυγά με τον ήλιο και η έξυπνη κόρη έλυσε τα πονηρά αινίγματα του βασιλιά και η κυρα Καλή ήπιε και έφαγε μαζί με τους 12 μήνες και τον γερο-χρόνο. Μια γλυκιά κόρη, ζήτησε από τον πατέρα της να της φέρει το «χρυσό βεργί», ενώ η αχάριστη γυναίκα του ψαρά πήρε το μάθημά της από το χρυσόψαρο. «Το ραγισμένο πιθάρι» πότισε τα σπάνια και πολύχρωμα λουλούδι και ο Αίσωπος άφησε πάλι το σοφό δίδαγμά του με τα κοκόρια που μαλώνουν.
Τα παιδιά δεν έμειναν απλοί ακροατές, αλλά «τρύπωσαν» στα παραμυθένια μονοπάτια και προσπαθούσαν να βοηθήσουν τους ήρωες φωνάζοντας απαντήσεις και βρίσκοντας λύσεις. Έτσι όμορφα, γίναμε μια παρέα που «πέταξε» για μιάμιση ώρα σε έναν κρυφό κόσμο που μόνο τα παιδιά και όσοι έχουν παιδική ψυχή ξέρουν να τον βρίσκουν και να τον χαίρονται.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες Καπατζιάς Τάσος, Ράπτη Αδελαϊς, Τσίρκας Χρήστος και Τσίρμπα Κατερίνα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας, Αδελαϊδας Ράπτη

Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη και προσφορά…είναι δώρα,εκπλήξεις και γλυκά…είναι παιδιά που γελούν.

Για την ομάδα των Παραμυθάδων όλα αυτά μαζί υπάρχουν μόνο σε ένα χώρο· στο Κέντρο Προστασίας Παιδιού «Άγιος Γεώργιος» (πρώην Παιδόπολη). Έτσι, για μια ακόμη χρονιά, φορέσαμε τα κόκκινα σκουφάκια μας, πήραμε τα φρεσκοψημμένα μπισκότα μας και με την ελπίδα να έρθει κοντά μας και ο Αη Βασίλης, ανηφορίσαμε το απόγευμα του Σαββάτου στον οικείο για μας χώρο της Παιδόπολης. Φωνές ξεχύθηκαν από τα σπιτάκια και τα παιδιά μας περιτριγύρισαν.

Οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες από τα ηχεία έδωσαν το σύνθημα. Από τα ταψιά βγήκαν οι μπισκοτο-κάρτες και απλώθηκαν στα τραπέζια . Γλάσο κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, άσπρο και μπλε, χρωματιστές καραμέλες, πολύχρωμη τρούφα και ζαχαρόπαστα έγιναν εργαλεία στα χέρια των μικρών αλλά και μεγάλων διαγωνιζόμενων για την καλύτερη δημιουργία. Οι μύτες χρωματίστηκαν με κόκκινο γλάσο για καλύτερη έμπνευση και όλοι έπεσαν με τα μούτρα στην «δουλειά». ‘Οταν τα έργα τελείωσαν και απλώθηκαν στην σειρά, άρχισε η ψηφοφορία. Όσο περνούσε η ώρα η αγωνία κορυφωνόταν :»το δικό μου ψηφίστε…το δικό μου», φώναζαν μικροί και μεγάλοι διαγωνιζόμενοι. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να βγουν : Το 1ο βραβείο κέρδισε η μπισκοτοκάρτα με τίτλο «Καλή χρονιά». Το 2ο βραβείο «Το χωριό του Αη Βασίλη» και στην 3η θέση με ισοψηφία «Το κουνελάκι» και «Ο ονειρεμένος χιονάνθρωπος». Κι ακολούθησαν φωνές, γέλια και πανηγυρισμοί!

‘Ομως έξω σκοτεινιάζει και ο Αη Βασίλης δεν λέει να φανεί. Αποφασίζουμε να βγούμε και να τον αναζητήσουμε τραγουδώντας τα κάλαντα. Τα μπεντίρ δίνουν τον ρυθμό και ανηφορίζουμε στο δρομάκι. Ξαφνικά από ψηλά ακούμε ένα δυνατό καμπανάκι να χτυπάει. Ο Δημήτρης τον βλέπει πρώτος, δείχνει τα κεραμίδια και φωνάζει χοροπηδώντας: «Να τος…να τος»!
Τα παιδιά ξεφωνίζουν από την έκπληξη και την χαρά τους. Η αγαπημένη φιγούρα εμφανίζεται τώρα ολόκληρη να περπατάει στην στέγη αναζητώντας τους μικρούς αποδέκτες των δώρων του.

Πού είστε παιδιά μου; Σας ψάχνω…Από πού να κατεβώ;

«Από την σκάλα Αη Βασίλη, από την σκάλα» του φωνάζουμε και τρέχουμε να τον βοηθήσουμε να κατεβεί.

Με τον γεμάτο, κόκκινο σάκο του στην πλάτη και τα μικρά παιδιά να κρατούν σφιχτά την κάπα του προχωράει πρώτος με μας όλους να ακολουθούμε. Μπαίνει στο σαλόνι και κάθεται κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ γύρω του κάθονται τα παιδιά. Τα δώρα μοιράζονται. Είναι ακριβώς αυτά που είχαν ζητήσει με γράμμα που του είχαν στείλει αρκετές μέρες πριν. Έπειτα βγαίνουν φωτογραφίες με λαμπερά χαμόγελα και σφιχτές αγκαλιές. Η μικρούλα Ε. αγκιστρωμένη στην αγκαλιά του Αη Βασίλη κοιτάζει μαγεμένη. Κι όταν εκείνος σηκώνεται να μας αποχαιρετήσει του ψιθυρίζει: «Θα με πάρεις μαζί σου;»
«Πρέπει να μοιράσει δώρα και στα άλλα παιδάκια, όμως μην ανησυχείς, θα έρθει πάλι του χρόνου» την παρηγόρησε μια αγκαλιά που την σήκωσε ψηλά για να δει τον Αη Βασίλη να φεύγει.

Τότε ήρθε η σειρά του παιχνιδιού με τον Χιονάνθρωπο. Κλειστά τα ματάκια και… πού μπαίνει η μύτη του; στο μέτωπο; στο πηγούνι; μπορεί και στην κοιλιά! Τα γέλια δεν σταματούσαν. Ο ένας να πειράζει τον άλλον!
Τα πρώτα νυσταγμένα προσωπάκια μας θύμησαν ότι έπρεπε οι μικροί μας φίλοι να πάνε για ύπνο. Ευχή μας, τα όνειρά τους να είναι γλυκά όχι μόνο αυτό το βράδυ αλλά ΚΑΘΕ βράδυ, όλο τον χρόνο!

Και του χρόνου!!!

Στην εκδήλωση συμμετείχαν: Kαπατζιάς Τάσος, Κουμανίδου, Κούφτα Γεσθημανή, Κατερίνα, Κωθωνίδου Ξένη, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Σαχινίδης Μίνωας, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Υστερόγραφο ευχαριστίας: Πρέπει να ευχαριστήσουμε την διοίκηση, το προσωπικό και τους εθελοντές του Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν όλα αυτά τα χρόνια. Την κυρία Ε.Τ. για το ποσό των 50 ευρώ προκειμένου να αγοραστούν κάποια υλικά και δώρα.

Τέλος, το κατάστημα παιχνιδιών ΜΕΤΑΞΑΣ που για άλλη μια χρονιά απέδειξε ότι είναι το εξουσιοδοτημένο εργαστήρι του Αϊ Βασίλη στην Καβάλα. Τους ευχαριστούμε γιατί παραλλάβανε τα γράμματα των παιδιών και σε σύντομο χρονικό διάστημα, «βάλανε τα ξωτικά τους να κατασκευάσουνε» και να μας προσφέρουνε τα δώρα που επιθυμούσαν οι μικροί μας φίλοι στην παιδόπολη!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Κάτι αλλιώτικο είχε χθες το αεράκι που χάιδευε τα πρόσωπά μας ….να μας μπερδέψει ήθελε…..να νομίζουμε ότι είναι άνοιξη και όχι 22 του Νοέμβρη μήνα…και ο ήλιος συμμάχησε μαζί του και βγήκε γλυκός, ζεστός κι έστειλε αχτίδες παιχνιδιάρες να πάρουν την φαντασία μας και να μας πάνε ταξίδι….ταξίδι μακρινό σε μαγικούς τόπους.

Ανεβήκαμε μια πέτρινη σκάλα σε ένα παλιό όμορφο σπίτι. Το σπίτι του Μωχάμετ-Άλη, άνοιξε τον οντά του, τον γυναικωνίτη, εκεί που από παλιά οι γυναίκες του σπιτιού έλεγαν τα βράδια παραμύθια και ιστορίες. Αναμμένα κεριά, μουσική της Ανατολής, ήχοι από μπεντίρ, τα παιδιά ξαπλωμένα στα χράμια και η φωνή του παραμυθά έγινε μαγικό χαλί που ανεβήκαμε επάνω και μας οδήγησε στο αρχοντικό του Σεβάχ του Θαλασσινού.

Βρεθήκαμε ανάμεσα στους χαμάληδες της Βαγδάτης, σε ναύτες και καπεταναίους, σε φάλαινες – νησιά, σε άρχοντες δίκαιους.

Το παραμύθι τέλειωσε. Δεν θέλαμε να φύγουμε από την μαγεία. Όμως μια άλλη έκπληξη περίμενε τα παιδιά….μαρκαδόροι, τέμπερες, ξυλομπογιές και χρυσόσκονη. Γύρω-γύρω από τους σοφάδες οι μικροί ζωγράφοι αποτύπωσαν όσα με την φαντασία τους είδαν στο παραμυθο-ταξίδι τους. Το νησί-φάλαινα σχεδιάστηκε, κόπηκε και με ένα κομμάτι σπάγγου έγινε κρεμαστό στολίδι για τα παιδικά τους δωμάτια. Έτσι, για να θυμούνται ότι την άλλη Κυριακή θα βρεθούμε πάλι κοντά στον Σεβάχ τον Θαλασσινό για να τον ακολουθήσουμε στο δεύτερο ταξίδι του.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Τσίρκας Χρήστος στην αφήγηση.

Ράπτη Αδελαϊς, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία  στα μπεντίρ και νταφ.

Τσομπανόπουλος Απόστολος φωτογράφιση και τεχνική υποστήριξη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Στις 25 Αυγούστου, οι Παραμυθάδες δεχτήκαμε πρόταση προκειμένου να συμμετέχουμε στην διασυλλογική ομάδα στήριξης προσφύγων. Δεχτήκαμε άμεσα και χωρίς δεύτερη σκέψη, εφόσον χιλιάδες είναι τα μικρά παιδιά που ζούνε την τραγική μοίρα της προσφυγιάς.

Στις 26 του μήνα γίνεται η πρώτη συνάντηση με εκπροσώπους των συλλόγων Μέγας Αλέξανδρος Παληού, Πνοή και Δυτικομακεδόνων αποφασίζοντας να ξεκινήσουμε τη συλλογή φαρμάκων, ρούχων, σκευασμάτων, εσωρούχων, παπουτσιών, ειδών καθαριότητας και να τα στείλουμε στη Μυτιλήνη, όπου την διαχείρησή τους θα την αναλάβουν οι Γιατροί του Κόσμου. Παράλληλα «γεννιέται» και η ιδέα να ετοιμάζονται μικρές τσαντούλες που θα περιέχουν αγαθά απαραίτητα για την συνέχεια του «ταξιδιού» τους και οι οποίες και θα μοιράζονται στον χώρο του ΚΤΕΛ και του λιμανιού, σε κάθε άφιξη των προσφύγων, από τους εθελοντές σε όλα τα μικρά παιδιά.

Από την επόμενη μέρα, άλλοι 11 σύλλογοι πλαισιώνουν την προσπάθεια.

Χώρος συλλογής ορίζεται το Φουαγιέ του Διοικητηρίου, που παραχωρήθηκε πρόθυμα από την Αντιπεριφέρεια. Οι ημερομηνίες συλλογής των ειδών ορίζονται από 1 έως 8 του Σεπτέμβρη. Ενημερώνονται τα ΜΜΕ και διαδικτυακές ομάδες και από όλους η στήριξη είναι άμεση.

1η Σεπτέμβρη και ξεκινάμε….δειλά. Το πρώτο μας πρωινό ήταν περισσότερο οργάνωση. Το απόγευμα κύλησε με σχετική ηρεμία. Την επομένη δεχόμαστε συμπολίτες που ήρθαν να ενημερωθούν, δείχνοντας δισταγμό. Τι υπέροχο όμως….σε λίγη ώρα επέστρεφαν φέρνοντας περισσότερα είδη από εκείνα που είχαν την αρχική πρόθεση να φέρουν. Πολλοί από αυτούς ήρθαν και τις επόμενες μέρες φέρνοντας φίλους και συγγενείς να βοηθήσουν! Ο όγκος των ειδών μεγαλώνει όλο και περισσότερο.

Παραλλαβή και διαχωρισμός των αγαθών από εθελοντές της διασυλλογικής ομάδας

Την τέταρτη κιόλας μέρα της δράσης έχει ξεπεράσει κατά πολύ το προσδοκώμενο! Πέφτουμε με τα μούτρα μικροί και μεγάλοι στην δουλειά να προλάβουμε! Εθελοντές εμφανίζονται συνεχώς σε όλα τα επίπεδα και στις ανάγκες μιας τέτοιας προσπάθειας!

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνάει κάθε όριο

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνάει κάθε όριο

Ερχόμαστε σε επαφή με ναυτιλιακές και μεταφορικές εταιρείες που αφιλοκερδώς προσφέρουν την βοήθειά τους.

Tην Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου, στις 8:30 αρχίζει η δράση διανομής μιας μικρής τσαντούλας στα ταλαιπωρημένα παιδιά που έφθασαν στον χώρο του ΚΤΕΛ, που περιείχε ένα μπουκαλάκι νερό, μωρομάντηλα, μπισκότα, παστέλια, κρουασάν, μικρούς χυμούς και ένα μικρό λούτρινο κουκλάκι που έκανε τα κουρασμένα προσωπάκια να φωτίσουν, έστω και για λίγο, μέχρι να πάρουν ξανά τον δρόμο για το άγνωστο. Κάποιοι από τους εθελοντές, συγκλονισμένοι από την άμεση πραγματικότητα έκλαιγαν και μοίραζαν…μοίραζαν και χάιδευαν τα κουρασμένα προσωπάκια. Η δράση αυτή επαναλείφθηκε την Τετάρτη στις 9 του μήνα, πρωί και βράδυ, στον χώρο του λιμανιού. Πιο οργανωμένα αυτήν την φορά, προσφέρθηκαν και πάνες στα βρέφη, νεράκια και κρουασάν σε κάποιους έφηβους που έδειχναν εξουθενωμένοι.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι περισσότεροι από τους εθελοντές είχαμε να θυμηθούμε τις ιστορίες του παππού και της γιαγιάς όταν κι εκείνοι, στην Μικρασιατική καταστροφή, είχαν βρεθεί στην ίδια μοίρα. Το ευτυχές επίσης ήταν ότι πολλοί από τους συλλόγους είχαν την εμπειρία και την γνώση προσφοράς ειδών στους συμπολίτες μας, στους ανθρώπους που υποφέρουν εδώ στην πόλη μας και γι’αυτούς ήταν πολύ φυσικό και λογικό ότι θα βοηθούσαν τους διερχόμενους από την Καβάλα πρόσφυγες.

Φτάνοντας το βράδυ της Τρίτης, όπου έχουν πακεταριστεί τα πάντα και είναι έτοιμο το φορτίο, βλέποντας τον χώρο του Φουαγιέ κατάμεστο από κούτες και μεγάλες σακούλες προβληματιζόμαστε αν το φορτηγό που έρχεται από Μυτιλήνη να τα φορτώσε, θα είναι αρκετό….και ενώ είμαστε έτοιμοι να φύγουμε, φθάνει από την Θάσο, με την συνδρομή του συλλόγου νέων του νησιού, ένα ακόμα φορτηγό γεμάτο μέχρι την οροφή του!!! Έκπληξη από τα νέα παιδιά που ευαισθητοποιήθηκαν και γύρισαν όλο το νησί συγκεντρώνοντας τα απαραίτητα είδη που ζητήθηκαν! Για καλή μας τύχη μαθαίνουμε ότι το φορτηγό που περιμένουμε από την Μυτιλήνη είναι δεκάμετρο.

Τελευταία στιγμή, η Θάσος στέλνει τη βοήθειά της…

Χρειαζόμαστε λοιπόν χέρια που θα βοηθήσουν στην φόρτωση. Γίνεται μια έκκληση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα προσωπικά προφίλ του καθενός μας για το βράδυ της Τετάρτης στις 10.00 και οι εκπλήξεις δεν σταματούν…στην αίθουσα άρχισαν να προσέρχονται νέα παιδιά, ζευγάρια πιασμένα χέρι χέρι, φίλοι που το έμαθαν τελευταία στιγμή…έμπαιναν μέσα χαμογελώντας και φωνάζοντας «καλησπέρα, το μάθαμε και ήρθαμε «! Η καρότσα φορτώθηκε μέσα σε μια ατμόσφαιρα χαράς, πειραγμάτων, με μια ανθρώπινη ακούραστη «αλυσίδα».

Περισσότεροι από 50 εθελοντές βοηθάνε να φορτωθεί το δεκάμετρο φορτηγό που θα τα μεταφέρει στη Μυτιλήνη

Το φορτηγό φορτωμένο ξεκινάει για την Μυτιλήνη

Ποια στιγμή λοιπόν να διαλέξεις σαν την καλύτερη; την πιο συγκινητική; την πιο μεγαλόκαρδη;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΑΝ !!!!!

Μερικοί από τους εθελοντές της διασυλλογικής ομάδας

Πρωτόγνωρη και αλλιώτικη η χθεσινή μας δράση. Επίσκεψη στο Πουλίδειο Γηροκομείο της πόλης μας.

Εδώ και πολύ καιρό κλωθογυρνούσε στις σκέψεις μας η ιδέα να επισκεφθούμε τους ηλικιωμένους ένοικους του γηροκομείου με στόχο να καταγράψουμε παραμύθια που πιθανόν να θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία. Έτσι λοιπόν αφού πήραμε την έγκριση του Δ.Σ. της Φιλοπτώχου Αδελφότητας, χθες Δευτέρα 20 Ιουλίου στις 18:30, διαβήκαμε την πόρτα του γηροκομείου. Μας οδήγησαν στον χώρο της τραπεζαρίας όπου με ευχάριστη έκπληξη διαπιστώσαμε πως οι γέροντες που μας περίμεναν ήταν περισσότεροι από το αναμενόμενο. Τους εξηγήσαμε για ποιον σκοπό βρισκόμασταν κοντά τους και στην λέξη παραμύθι νοσταλγικά χαμόγελα γλύκαναν τα πρόσωπα των περισσοτέρων. Χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες και ζητήσαμε να μας πούνε τι θυμόντουσαν από την παιδική τους ηλικία.

Υπήρχαν άτομα που τους αφηγούνταν παραμύθια; Ήταν ο παππούς, η γιαγιά, οι γονείς, κάποιο άλλο πρόσωπο ίσως; Σε ποιους χώρους γινόταν η αφήγηση;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η γιαγιά ήταν αυτή που επωμιζόταν τον ρόλο του παραμυθά. Το δωμάτιο που είχε την θερμάστρα ή το τζάκι αλλά και οι χώροι που γινόταν το παστάλιασμα των καπνών ήταν οι χώροι που οι οικογένειες και οι παρέες ταξίδευαν στα μονοπάτια των παραμυθιών.

Πολλοί ήταν αυτοί που θυμήθηκαν και παραδοσιακά παιχνίδια. Τους υποσχεθήκαμε ότι θα τους επισκεφθούμε κι άλλες φορές για να μπορέσουμε να κάνουμε καταγραφή όσων μπορούν να θυμηθούν και να μας πουν.

Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που με πίκρα μας είπανε ότι δεν άκουσαν ποτέ παραμύθια. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, πονεμένα, φτωχικά. Οι μεγάλοι με βαρύ μόχθο προσπαθούσαν να επιβιώσουν και δεν περίσσευε καιρός και διάθεση για παραμύθια στα μικρά της οικογένειας. Παρόλα αυτά δεν απομακρύνθηκαν από την συντροφιά μας. Έμειναν πλάι μας ακούγοντας με ευγένεια όσους είχαν κάτι να μας πούνε. Με χαρά καταλάβαμε ότι και οι κυρίες του συμβουλίου αλλά και το προσωπικό ήταν κι αυτοί κοντά μας πλαισιώνοντας με πολύ στοργή και φροντίδα τους ηλικιωμένους.

Κανείς δεν έφερε αντίρρηση όταν τους παρακαλέσαμε να βγούμε μια φωτογραφία όλοι μαζί. Και πάνω που στηθήκαμε, έτοιμοι και χαμογελαστοί, μια αναπάντεχη παρεμβολή του κυρ Παναγιώτη άλλαξε όλο το σκηνικό.

Σ’ αγαπώώώ… σ’ αγαπώ γιατί είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσ’ ωραία… σ’ αγαπώ γιατ’ είσαι συ…

Η φωνή του γλυκιά μας παρέσυρε όλους και τον ακολουθήσαμε όχι μόνο σ’ αυτό αλλά και σε πολλά άλλα που ακολούθησαν. Γέλια, τραγούδια, ένα απρόσμενο βαλσάκι, μια στροφή ζεμπέκικου, ένα ξαφνικό τετράστιχο…….κι έγιναν όλα μαγικά. Χέρια απλωνόταν και μας χάιδευαν.

Ευχαριστούμε, να ξανάρθετε, περάσαμε όμορφα

…λόγια που μας ακολουθούσαν μέχρι που φτάσαμε στην πόρτα.

Φύγαμε τόσο συγκινημένοι και χαρούμενοι που χαμογελούσαμε όπως τα μικρά παιδιά που αποκοιμούνται λίγο πριν η γιαγιά τελειώσει το παραμύθι. Υποσχεθήκαμε και στους εαυτούς μας πως γρήγορα θα ξαναβρεθούμε κοντά τους γιατί, περάσαν αυτοί καλά αλλά κι εμείς περάσαμε καλύτερα.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελπίδα Βοΐκογλου, Τάσος Καπατζιάς, Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου και Απόστολος Τσομπανόπουλος

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.