Κατά την επίσκεψή μας στο Βέλγιο, στην παράσταση που δόθηκε στο Maasmehelen η μικρή μας φίλη Στέλλα Καπενεκάκη, ζωγράφισε τον παραμυθά της ομάδας μας Χρήστο Τσίρκα, όπως αυτή τον είδε με τα δικά της μάτια.
Ζωγραφιά της μικρής Στέλλας Καπενεκάκη από το Maasmechelen του Βελγίου που απεικονίζει τον παραμυθά Χρήστο Τσίρκα (σύμφωνα με την ίδια)
Με την επιστροφή μας από το Βέλγιο, η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Έβδομη» Λυδία Ελιόγλου, γράφει στο φύλλο της 02 Μαρτίου 2013…
Η μικρή Μαρία Καπατζιά, εμπνεύστηκε από το παραμύθι «ο βασιλιάς, οι τρεις κόρες του και το αλάτι» και έδωσε την δική της ζωγραφιά…
Ζωγραφιά της Μαρίας Καπατζιά εμπνευσμένη από το παραμύθι «ο βασιλιάς, οι τρεις κόρες του και το αλάτι».
Άλλη μια μικρή μας φίλη φαντάστηκε το παραμύθι «το χρυσόψαρο» και το απεικόνισε με την δική της ματιά. Από την Σουζάνα Νικοπούλου…
Η μικρή μας Σουζάνα ζωγράφισε κι αυτή το παραμύθι «το χρυσόψαρο»
Ο μικρός φίλος μας Θοδωρής, εμπνευσμένος κι αυτός από το παραμύθι «το χρυσόψαρο», κατέθεσε την δική του ζωγραφιά…
Ζωγραφιά του Θοδωρή εμπνευσμένη από το παραμύθι «το χρυσόψαρο»
Η μικρή μας παραμυθού, το μικρότερο μέλος της ομάδας των Παραμυθάδων, η Ζηνοβία Πετροπούλου, που ακόμα δεν έκλεισε τα 5, ζωγράφισε εμπνευσμένη από το παραμύθι «το χρυσόψαρο»…
Ζωγραφιά της Ζηνοβίας από το παραμύθι «το χρυσόψαρο»
Ζωγραφιά της Αποστολίας, μαθήτριας του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας, εμπνευσμένη από το παραμύθι «Τα ρούχα του βασιλιά».
7η μέρα.
Σε λίγο ξημερώνει. Μα πριν γίνει αυτό, οι Παραμυθάδες θα πρέπει να αποχαιρετίσουμε το φιλόξενο Μαασμέχελεν. Στις 05:30 αναχωρήσαμε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο άντρας της Δήμητρας, Έρικ. Προορισμός μας το γειτονικό Γκενκ και ο σιδηροδρομικός σταθμός. Το τρένο των 06:10 έφτασε με καθυστέρηση 15 λεπτών λόγω χιονιού και η άφιξή μας στις Βρυξέλλες με συνολική καθυστέρηση περίπου 45 λεπτών. Αυτό άλλαξε το πρόγραμμα των εμφανίσεών μας στο ευρωπαϊκό σχολείο, όπου τελικά δώσαμε 4 εμφανίσεις αντί για 5. Εκεί τα παιδιά δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους με αποτέλεσμα στο τέλος των παραστάσεων να μας ζητάνε να τους πούμε κι άλλα παραμύθια.
Ήταν 15:10 περίπου όταν δώσαμε και την τελευταία μας παράσταση. Με τρομερή ανακούφιση για την πετυχημένη μας εμφάνιση στο Βέλγιο, πήγαμε στο ξενοδοχείο όπου θα περνούσαν το βράδυ τους τα κορίτσια, ενώ ο Χρήστος ήταν προγραμματισμένο να κοιμηθεί στο σπίτι του καλλιτεχνικού υπεύθυνου του συλλόγου Ελληνικό Θέατρο Βελγίου, Γιώργου Ανδρονίδη.
Αφού ήπιαμε έναν καφέ στη Χρυσή Πλατεία, περπατήσαμε για λίγο στους δρόμους των Βρυξελλών παρέα με τον κ. Ανδρονίδη για να καταλήξουμε σε εστιατόριο που φημίζεται για την ποικιλία πιάτων με βάση το μύδι. Αφού φάγαμε, ακολουθήσαμε το δρόμο για τη «νύχτα» και συναντήσαμε τη φίλη μας Βούλα Καγιάσα και άλλα παιδιά από τη θεατρική ομάδα «Θεατρική Νότα» και ήπιαμε μαζί τους ένα ποτό στο μπαρ Ethnic. Η ώρα περνάει γρήγορα όταν έχεις καλή κουβέντα και κάπως έτσι έκλεισε και η τελευταία μας βραδιά στο Βέλγιο.
8η μέρα.
Τα κορίτσια της παρέας δε χάσανε την ευκαιρία για μια τελευταία βόλτα στις Βρυξέλλες. Η Χρυσούλα επισκέφτηκε το μουσείο μουσικών οργάνων κι ο Χρήστος ήπιε καφέ της προκοπής μετά από 7 μέρες και είδε ελληνικό κανάλι στο σπίτι του φίλου Νίκου.
Στις 12:00 αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο και πετάξαμε με την πτήση των 14:45. Περιμένουμε την άφιξή μας λίγο μετά τις 18:00 (ώρα Ελλάδος) όπου για δεύτερη φορά θα μπει στον κόπο η Δώρα Βαβαλέσκου να μας μεταφέρει στην Καβάλα.
Αυτό ήταν. Γυρνάμε στην Καβάλα με τις καλύτερες εμπειρίες κι έχοντας σχηματίσει την καλύτερη εικόνα για το όλο εγχείρημα. Ευχαριστούμε πολύ όλους αυτούς που συνέβαλλαν για την πραγματοποίησή του.
Έκτη μέρα
Το κυριακάτικο ξύπνημά μας ήταν διπλά γλυκό. Αφ’ ενός έχοντας τις καλύτερες εντυπώσεις από το προηγούμενο βράδυ και αφ’ ετέρου για την προσμονή της μεσημεριανής μας εμφάνισης στην Αμβέρσα.
Στο ξενοδοχείο βρισκόμαστε εγώ και η Χρυσούλα, μιας και η Ιάσμη με τη Νατάσα φιλοξενήθηκαν στο σπίτι της κυρίας Ρίτας και του άντρα της, ζευγαριού που συνέβαλε κι αυτό στην καλύτερη διοργάνωση της προηγούμενης βραδιάς.
Στις 12 το μεσημέρι ξεκινήσαμε για την Αμβέρσα με οδηγό το φίλο μας το Μάρκο, που ήρθε για να μας πάρει. Μέχρι να φτάσουμε -μια ώρα απόσταση- μας είχε κατατοπίσει πλήρως, τόσο για την πόλη, όσο και για την ελληνική κοινότητα εκεί. Το κτήριο που στεγάζεται, φιλοξενούσε παλιά το ελληνικό προξενείο κι έχει παραχωρηθεί πλέον στην ελληνική κοινότητα για 70 χρόνια. Περίπου 800 Έλληνες ζούνε εκεί. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει εγκεκριμένο ελληνικό σχολείο από το υπουργείο παιδείας. Έτσι, οι γονείς και ο σύλλογος της ελληνικής κοινότητας, βάζει το χέρι στην τσέπη και με δασκάλα που έρχεται κάθε Σάββατο από τις 10:00 μέχρι τις 13:00, μαθαίνει στα παιδιά τα βασικά ελληνικά.
Η αφίσα της εκδήλωσης στην ελληνική κοινότητα της Αμβέρσας
Φτάσαμε στον χώρο του συλλόγου έγκαιρα και γνωρίσαμε και κάποια από τα υπόλοιπα μέλη, τα οποία με τη σειρά τους μας συγκίνησαν με την θερμή υποδοχή τους. Ανεβήκαμε στην αίθουσα διδασκαλίας και το καλωσόρισμα τους, που ήταν γραμμένο στον πινάκα, θα μας μείνει αξέχαστο. Την παράσταση παρακολούθησαν τα παιδιά παρέα με τους γονείς τους και η δραματοποίηση που ακολούθησε στο μύθο του ψεύτη βοσκού μας χάρισε και γέλιο λόγω των αυτοσχεδιαστικών διαθέσεων της παρέας.
Με το πέρας της εκδήλωσης ξεναγηθήκαμε για λίγο στην πόλη, έχοντας ως ξεναγούς το Μάρκο και τη γυναίκα του Εβίτα μαζί με τα δυο τους παιδιά Ορφέα και Ορέστη, καθώς και τον πάτερ Άγγελο, που μας συνόδευσε μέχρι τον καθεδρικό ναό. Μετά την βόλτα μας καθίσαμε για φαγητό σε μέρος που μας περίμεναν κι άλλοι γονείς με τα παιδιά τους. Το απογευματάκι πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο και την τελευταία μας διανυκτέρευση στο Μαασμέχελεν. Αυτό το βράδυ θα είμαι ο μόνος που θα μείνει στο ξενοδοχείο, μιας και η Χρυσούλα θα φιλοξενηθεί στο σπίτι της Δήμητρας και του Έρικ. Η Δευτέρα αναμένεται να είναι μια δύσκολη μέρα για εμάς αφού θα πρέπει να ξυπνήσουμε στις 04:30 και αλλάζοντας τρία διαφορετικά μέσα μεταφοράς, να βρεθούμε στο ευρωπαϊκό σχολείο στις Βρυξέλλες στις 08:30.
Την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013, στο πλαίσιο εμφανίσεών μας σε πόλεις του Βελγίου, βρεθήκαμε στην Αμβέρσα καλεσμένοι από τον Σύλλογο της Ελληνικής Κοινότητας. Στον χώρο του συλλόγου -που άλλοτε φιλοξενούσε το ελληνικό προξενείο- πραγματοποιούνται πλέον οι όποιες δράσεις τους, ενώ κάθε Σάββατο από τις 10:00 έως τις 13:00, η δασκάλα Λουτζίνα Μουζάκη έρχεται από τις Βρυξέλλες και διδάσκει στα παιδιά τα βασικά ελληνικά, με έξοδα που βαρύνουν καθαρά τους γονείς και ενδεχομένως τον σύλλογο της κοινότητας.
Έτσι, ήταν διπλή η χαρά μας όταν βρεθήκαμε εκεί και συγκινημένοι από την θερμή υποδοχή που μας επιφύλλαξαν γονείς και παιδιά, δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας και χαρήκαμε την μικρή μας διαμονή. Εξαιτίας της φίλης μας Εβίτας Τασιοπούλου ή του άντρα της Μάρκου, έχουμε και τρία μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα τα οποία και σας παρουσίαζουμε. Στο πρώτο, η Χρυσούλα Μίσχου άδει χωρίς την συνοδεία μουσικής τους στίχους από τον επιτάφειο του Σείκιλου, ενώ αμέσως μετά εκτελεί έναν αυτοσχεδιασμό πάνω στην μουσική του ίδιου έργου…
Στο δεύτερο στιγμιότυπο είναι η έναρξη της παράστασής μας με την μουσικό μας Χρυσούλα Μίσχου, την Ιάσμη Μαντζουράνη, την Νατάσα Βιολιτζή και τον Χρήστο Τσίρκα. Η έναρξη αφορούσε ένα ελαφρώς δραματοποιημένο βιογραφικό του Αισώπου…
https://www.youtube.com/watch?v=sXOXo8wwkkg
Στο τελευταίο στιγμιότυπο είναι με το πέρας της εμφάνισής μας, όταν ζητήσαμε από τα παιδιά που μέχρι εκείνη την ώρα ήταν θεατές, να γίνουν πλέον πρωταγωνιστές, δραματοποιώντας έτσι έναν μύθο του Αισώπου, αυτόν του Ψεύτη βοσκού. Έτσι κι έγινε…
Και πάλι ευχαριστούμε για όλους τους φίλους και τις φίλες από την Αμβέρσα κι ελπίζουμε να ανταμώσουμε σύντομα…
ΥΓ. Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για την Ελληνική Κοινότητα της Αμβέρσας, θα τους βρείτε στο fb : http://www.facebook.com/groups/ellinikikoinotitaamversas/
Οι παραμυθάδες 