Author Archives: Χρήστος Τσίρκας

7η μέρα.

Σε λίγο ξημερώνει. Μα πριν γίνει αυτό, οι Παραμυθάδες θα πρέπει να αποχαιρετίσουμε το φιλόξενο Μαασμέχελεν. Στις 05:30 αναχωρήσαμε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο άντρας της Δήμητρας, Έρικ. Προορισμός μας το γειτονικό Γκενκ και ο σιδηροδρομικός σταθμός. Το τρένο των 06:10 έφτασε με καθυστέρηση 15 λεπτών λόγω χιονιού και η άφιξή μας στις Βρυξέλλες με συνολική καθυστέρηση περίπου 45 λεπτών. Αυτό άλλαξε το πρόγραμμα των εμφανίσεών μας στο ευρωπαϊκό σχολείο, όπου τελικά δώσαμε 4 εμφανίσεις αντί για 5. Εκεί τα παιδιά δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους με αποτέλεσμα στο τέλος των παραστάσεων να μας ζητάνε να τους πούμε κι άλλα παραμύθια.

Ήταν 15:10 περίπου όταν δώσαμε και την τελευταία μας παράσταση. Με τρομερή ανακούφιση για την πετυχημένη μας εμφάνιση στο Βέλγιο, πήγαμε στο ξενοδοχείο όπου θα περνούσαν το βράδυ τους τα κορίτσια, ενώ ο Χρήστος ήταν προγραμματισμένο να κοιμηθεί στο σπίτι του καλλιτεχνικού υπεύθυνου του συλλόγου Ελληνικό Θέατρο Βελγίου, Γιώργου Ανδρονίδη.

Αφού ήπιαμε έναν καφέ στη Χρυσή Πλατεία, περπατήσαμε για λίγο στους δρόμους των Βρυξελλών παρέα με τον κ. Ανδρονίδη για να καταλήξουμε σε εστιατόριο που φημίζεται για την ποικιλία πιάτων με βάση το μύδι. Αφού φάγαμε, ακολουθήσαμε το δρόμο για τη «νύχτα» και συναντήσαμε τη φίλη μας Βούλα Καγιάσα και άλλα παιδιά από τη θεατρική ομάδα «Θεατρική Νότα» και ήπιαμε μαζί τους ένα ποτό στο μπαρ Ethnic. Η ώρα περνάει γρήγορα όταν έχεις καλή κουβέντα και κάπως έτσι έκλεισε και η τελευταία μας βραδιά στο Βέλγιο.

8η μέρα.

Τα κορίτσια της παρέας δε χάσανε την ευκαιρία για μια τελευταία βόλτα στις Βρυξέλλες. Η Χρυσούλα επισκέφτηκε το μουσείο μουσικών οργάνων κι ο Χρήστος ήπιε καφέ της προκοπής μετά από 7 μέρες και είδε ελληνικό κανάλι στο σπίτι του φίλου Νίκου.

Στις 12:00 αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο και πετάξαμε με την πτήση των 14:45. Περιμένουμε την άφιξή μας λίγο μετά τις 18:00 (ώρα Ελλάδος) όπου για δεύτερη φορά θα μπει στον κόπο η Δώρα Βαβαλέσκου να μας μεταφέρει στην Καβάλα.

Αυτό ήταν. Γυρνάμε στην Καβάλα με τις καλύτερες εμπειρίες κι έχοντας σχηματίσει την καλύτερη εικόνα για το όλο εγχείρημα. Ευχαριστούμε πολύ όλους αυτούς που συνέβαλλαν για την πραγματοποίησή του.

Έκτη μέρα

Το κυριακάτικο ξύπνημά μας ήταν διπλά γλυκό. Αφ’ ενός έχοντας τις καλύτερες εντυπώσεις από το προηγούμενο βράδυ και αφ’ ετέρου για την προσμονή της μεσημεριανής μας εμφάνισης στην Αμβέρσα.

Στο ξενοδοχείο βρισκόμαστε εγώ και η Χρυσούλα, μιας και η Ιάσμη με τη Νατάσα φιλοξενήθηκαν στο σπίτι της κυρίας Ρίτας και του άντρα της, ζευγαριού που συνέβαλε κι αυτό στην καλύτερη διοργάνωση της προηγούμενης βραδιάς.

Στις 12 το μεσημέρι ξεκινήσαμε για την Αμβέρσα με οδηγό το φίλο μας το Μάρκο, που ήρθε για να μας πάρει. Μέχρι να φτάσουμε -μια ώρα απόσταση- μας είχε κατατοπίσει πλήρως, τόσο για την πόλη, όσο και για την ελληνική κοινότητα εκεί. Το κτήριο που στεγάζεται, φιλοξενούσε παλιά το ελληνικό προξενείο κι έχει παραχωρηθεί πλέον στην ελληνική κοινότητα για 70 χρόνια. Περίπου 800 Έλληνες ζούνε εκεί. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει εγκεκριμένο ελληνικό σχολείο από το υπουργείο παιδείας. Έτσι, οι γονείς και ο σύλλογος της ελληνικής κοινότητας, βάζει το χέρι στην τσέπη και με δασκάλα που έρχεται κάθε Σάββατο από τις 10:00 μέχρι τις 13:00, μαθαίνει στα παιδιά τα βασικά ελληνικά.

Η αφίσα της εκδήλωσης στην ελληνική κοινότητα της Αμβέρσας

Φτάσαμε στον χώρο του συλλόγου έγκαιρα και γνωρίσαμε και κάποια από τα υπόλοιπα μέλη, τα οποία με τη σειρά τους μας συγκίνησαν με την θερμή υποδοχή τους. Ανεβήκαμε στην αίθουσα διδασκαλίας και το καλωσόρισμα τους, που ήταν γραμμένο στον πινάκα, θα μας μείνει αξέχαστο. Την παράσταση παρακολούθησαν τα παιδιά παρέα με τους γονείς τους και η δραματοποίηση που ακολούθησε στο μύθο του ψεύτη βοσκού μας χάρισε και γέλιο λόγω των αυτοσχεδιαστικών διαθέσεων της παρέας.

Με το πέρας της εκδήλωσης ξεναγηθήκαμε για λίγο στην πόλη, έχοντας ως ξεναγούς το Μάρκο και τη γυναίκα του Εβίτα μαζί με τα δυο τους παιδιά Ορφέα και Ορέστη, καθώς και τον πάτερ Άγγελο, που μας συνόδευσε μέχρι τον καθεδρικό ναό. Μετά την βόλτα μας καθίσαμε για φαγητό σε μέρος που μας περίμεναν κι άλλοι γονείς με τα παιδιά τους. Το απογευματάκι πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο και την τελευταία μας διανυκτέρευση στο Μαασμέχελεν. Αυτό το βράδυ θα είμαι ο μόνος που θα μείνει στο ξενοδοχείο, μιας και η Χρυσούλα θα φιλοξενηθεί στο σπίτι της Δήμητρας και του Έρικ. Η Δευτέρα αναμένεται να είναι μια δύσκολη μέρα για εμάς αφού θα πρέπει να ξυπνήσουμε στις 04:30 και αλλάζοντας τρία διαφορετικά μέσα μεταφοράς, να βρεθούμε στο ευρωπαϊκό σχολείο στις Βρυξέλλες στις 08:30.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013, στο πλαίσιο εμφανίσεών μας σε πόλεις του Βελγίου, βρεθήκαμε στην Αμβέρσα καλεσμένοι από τον Σύλλογο της Ελληνικής Κοινότητας. Στον χώρο του συλλόγου -που άλλοτε φιλοξενούσε το ελληνικό προξενείο- πραγματοποιούνται πλέον οι όποιες δράσεις τους, ενώ κάθε Σάββατο από τις 10:00 έως τις 13:00, η δασκάλα Λουτζίνα Μουζάκη έρχεται από τις Βρυξέλλες και διδάσκει στα παιδιά τα βασικά ελληνικά, με έξοδα που βαρύνουν καθαρά τους γονείς και ενδεχομένως τον σύλλογο της κοινότητας.

Έτσι, ήταν διπλή η χαρά μας όταν βρεθήκαμε εκεί και συγκινημένοι από την θερμή υποδοχή που μας επιφύλλαξαν γονείς και παιδιά, δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας και χαρήκαμε την μικρή μας διαμονή. Εξαιτίας της φίλης μας Εβίτας Τασιοπούλου ή του άντρα της Μάρκου, έχουμε και τρία μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα τα οποία και σας παρουσίαζουμε. Στο πρώτο, η Χρυσούλα Μίσχου άδει χωρίς την συνοδεία μουσικής τους στίχους από τον επιτάφειο του Σείκιλου, ενώ αμέσως μετά εκτελεί έναν αυτοσχεδιασμό πάνω στην μουσική του ίδιου έργου…

Στο δεύτερο στιγμιότυπο είναι η έναρξη της παράστασής μας με την μουσικό μας Χρυσούλα Μίσχου, την Ιάσμη Μαντζουράνη, την Νατάσα Βιολιτζή και τον Χρήστο Τσίρκα. Η έναρξη αφορούσε ένα ελαφρώς δραματοποιημένο βιογραφικό του Αισώπου…

https://www.youtube.com/watch?v=sXOXo8wwkkg

Στο τελευταίο στιγμιότυπο είναι με το πέρας της εμφάνισής μας, όταν ζητήσαμε από τα παιδιά που μέχρι εκείνη την ώρα ήταν θεατές, να γίνουν πλέον πρωταγωνιστές, δραματοποιώντας έτσι έναν μύθο του Αισώπου, αυτόν του Ψεύτη βοσκού.  Έτσι κι έγινε…

Και πάλι ευχαριστούμε για όλους τους φίλους και τις φίλες από την Αμβέρσα κι ελπίζουμε να ανταμώσουμε σύντομα…

ΥΓ. Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για την Ελληνική Κοινότητα της Αμβέρσας, θα τους βρείτε στο fb : http://www.facebook.com/groups/ellinikikoinotitaamversas/

Πέμπτη μέρα.

Αφού πήραμε το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την Λϋέγη μέσα σε ένα τοπίο ελαφρώς χιονισμένο.

Γύρω στις δέκα βρισκόμασταν στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας της Λϋεγης. Όπως και στα υπόλοιπα σχολεία της περιφέρειας του Βελγίου, η συντήρηση και βελτίωση των χώρων γίνεται με έξοδα και προσωπική προσφορά των ομογενών και των συλλόγων. Στην αίθουσα του γυμναστηρίου παρουσιάσαμε την παράστασή μας, ενώ στη συνέχεια χωριστήκαμε σε δυο ομάδες. Τα παιδιά του γυμνασίου και λυκείου απασχολήθηκαν με θεατρικό παιχνίδι και ασκήσεις από την Ιάσμη, ενώ τα μικρότερα ξεκίνησαν με εργαστήρι φωνητικής από τη Χρυσούλα και στη συνέχεια δραματοποίηση παραμυθιού με την καθοδήγηση όλων μας. Με το πέρας της εκδήλωσης, στο μπουφέ που ακολούθησε, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους δασκάλους, αλλά και τους γονείς, να μοιραστούμε μαζί τους τις ανησυχίες για την ανάγκη ύπαρξης τέτοιων εκδηλώσεων και δράσεων, που αφ’ ενός ενισχύουν τη σχέση με την ελληνική γλώσσα, αφ’ ετέρου όμως διατηρούν και τη σχέση με συλλόγους και ανθρώπους από την Ελλάδα.

Στη λίγη ώρα που είχαμε στη διάθεσή μας περπατήσαμε στους δρόμους της Λϋεγης. Η επιστροφή στο Μαασμέχελεν ήταν επιτακτική αφού στις 17:00 θα έπρεπε να βρισκόμασταν στο χώρο του συλλόγου. Με μικρή ξεκούραση στο ξενοδοχείο ακολουθήσαμε πιστά το πρόγραμμά μας.

Η αφίσα της εκδήλωσης στο πολιτιστικό κέντρο του Μαασμέχελεν

Κατά τις 18:00 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι ομογενείς. Τα πάντα ήταν έτοιμα και στην εντέλεια. Τελικά η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο -όπως πληροφορηθήκαμε μετά. Είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια, ενώ η ζήτηση συνεχίζονταν. Περισσότεροι από 150 ενήλικες και περίπου 40 παιδιά παραβρέθηκαν στην εκδήλωση.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο δήμαρχος του Μαασμέχελεν, στον οποίο και χαρίσαμε συμβολικό δώρο εκ μέρους του δήμου Καβάλας και του δημάρχου. Παρόμοια συμβολικά δώρα προσφέραμε και στον πολιτιστικό σύλλογο της Λϋεγης, ενώ προορίζουμε και για την Αμβέρσα και τις Βρυξέλλες.

Η παράστασή μας ξεκίνησε με αναφορά στον Αίσωπο, καθώς και σε δυο μύθους του μεταφρασμένους στα φλαμανδικά από την Αντιγόνη Συμεωνίδου και τη Φανή Καπενακάκη, μιας και υπήρχαν και αρκετοί βέλγοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι στη δραματοποίηση που ακολούθησε με το πέρας της παράστασης συμμετείχαν και παιδιά που δε γνώριζαν ελληνικά, αλλά παίζανε στη γλώσσα τους.

Αμέσως μετά ακολούθησε ελληνικό γλέντι με το συγκρότημα Ύψιλον που σήκωσε τους καλεσμένους από τις θέσεις τους και τους ανέβασε στην πίστα για χορό.

Όμορφη ελληνική νότα και πινελιά έδωσε με τη δική του παρουσία και το παραδοσιακό χορευτικό συγκρότημα του συλλόγου «Οι Καρυάτιδες», που απέσπασαν και το περισσότερο χειροκρότημα. Οι Παραμυθάδες αποχωρήσαμε λίγο μετά τις δυο τα ξημερώματα με συγκίνηση και δάκρυα χαράς για την ιδιαίτερη βραδιά που ζήσαμε και οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο στους Δήμητρα Μπουρουτζόγλου, Γιάννη Καπενακάκη, Τεο Παραδείση και όλους τους υπόλοιπους που δώσανε την ψυχή τους για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Σήμερα, Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013, βρεθήκαμε στο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου της ελληνικής κοινότητας του Μαασμέχελεν. Κάναμε μια τεχνική πρόβα στο χώρο, γνωρίσαμε κάποιους από τους φίλους μας εκεί και περιμένουμε την αυριανή μέρα με δυο εμφανίσεις. Το πρωί στην Λιέγη και το απόγευμα στο Μαασμέχελεν, όπου θα ακολουθήσει και γλέντι.

Λίγο πριν τις 09:00 απολαύσαμε το απλό πρωινό μας στην σάλα του ξενοδοχείου. Παρότι είμαστε λίγοι ένοικοι, τα πρωινά το καφέ του ξενοδοχείου μαζεύει αρκετό κόσμο που έρχεται για να πιει έναν καφέ πριν την δουλειά του.

Αμέσως μετά κάναμε μια βόλτα στην πόλη που μας φιλοξενεί. Κατά τις 10:30 δεχτήκαμε τηλεφώνημα από τη Δήμητρα Μπουρουτζόγλου (υπεύθυνη διοργάνωσης των εμφανίσεών μας στο Βέλγιο), η οποία μας ενημέρωσε ότι βρέθηκε βιολί. Έτσι ξεκινήσαμε για τη γειτονική πόλη Γκενκ, όπου και συναντήσαμε έναν κατασκευαστή βιολιών.
Αφού η Χρυσούλα διάλεξε αυτό που της ταιριάζει, ξεκινήσαμε για το Άντερλεχτ. Λίγο μετά τις 14:00 βρισκόμασταν στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας του Άντερλεχτ, όπου και παρουσιάσαμε το έργο μας στο νηπιαγωγείο, καθώς και στις τάξεις του δημοτικού. Η επαφή και η επικοινωνία με τα παιδιά ήταν μια συγκινητική εμπειρία για εμάς. Ευχαριστούμε θερμά το Νίκο Στόγιο και τους υπόλοιπους δάσκαλους για την ζεστή τους υποδοχή κι ελπίζουμε το ραντεβού που δώσαμε να πραγματοποιηθεί και να επισκεφτούμε ξανά το σχολείο τους.

Στις 18:15 περίπου πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το Μαασμέχελεν. Το βραδάκι μας βρήκε να τρώμε στο ελληνικό εστιατόριο Hellas και τους ευχαριστούμε θερμά για την υποδοχή και το κέρασμά τους.

Αποχαιρετίσαμε τη Δήμητρα και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για ξεκούραση.

Το παραμυθένιο μας ταξίδι στο Βέλγιο, δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.

Ένα μπέρδεμα στα εισιτήρια μας στέρησε τον πολύτιμο συνεργάτη της Χρυσούλας, το βιολί της, το οποίο και αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε στη Θεσσαλονίκη. Το πρώτο εμπόδιο λοιπόν που πρέπει να υπερπηδήσουμε είναι η αντικατάστασή του.

Περίπου στις 21:30 (ώρα Βελγίου) βρισκόμασταν στο αεροδρόμιο του Σαρλερουά και λίγο μετά επιβιβαστήκαμε στο αυτοκίνητο του Γιάννη Καμπενάκη με προορισμό το Μαασμέχελεν. Λίγο μετά τις 23:00 φτάσαμε στο ξενοδοχείο που θα μας φιλοξενούσε.

Καμία σχέση με τα ξενοδοχεία που γνωρίζουμε. Περνώντας το κατώφλι του, ήταν σαν να γυρνάς το χρόνο κάποιες δεκαετίες πριν. Κοινόχρηστες τουαλέτες και ντουζιέρες, πλην όμως καθαρές και περιποιημένες. Και στα δωμάτια, τα μοναδικά στοιχεία που σε ταύτιζαν με το σήμερα ήταν η τηλεόραση και το καλοριφέρ. Πολύ απλά…το λατρέψαμε. Λίγο παραδίπλα ξεγελάσαμε την πείνα μας με μπιφτέκια, σουβλάκια και πατάτες κι επιστροφή στα δωμάτιά μας για ξεκούραση.

Καληνύχτα παραμυθάδες για σήμερα Τρίτη 19 του Φλεβάρη, το έτος 2013.