Author Archives: Χρήστος Τσίρκας

Ο καλύτερος Καραγκιόζης στο «Μια ζωή παραμύθι»

paramythi Karagiozis afissa InternetΚαθοδόν για την Καβάλα και για το εξαήμερο εκδηλώσεων «Μια ζωή παραμύθι», βρίσκεται ο αγαπημένος ήρωας μικρών και μεγάλων που ακούει στο όνομα Καραγκιόζης. Η λαϊκή αυτή φιγούρα του βασανισμένου ανθρώπου που όμως ποτέ δεν χάνει το χιούμορ του, θα μοιραστεί μαζί μας τις αστείες αλλά και διδακτικές ιστορίες την Τρίτη 26 και την Τετάρτη 27 Μαϊου 2015 στις 18:00 στο κινηματοθέατρο OSCAR.

Είναι γεγονός, ότι αρχικά ο Καραγκιόζης δεν ήθελε να έρθει…ήτανε βλέπετε καλεσμένος στο σεράι του Πασά για να σκουπίσει τα πιάτα τους με τη γλώσσα του, αλλά ένας κοινός μας φίλος, ο Ανδρέας Δερμάτης, τον κατάφερε και του άλλαξε τα μυαλά.

Ο Ανδρέας Δερμάτης είναι ένας από τους καλύτερους -αν όχι ο καλύτερος- εν ζωή καργκιοζοπαίχτες στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Δημιουργός του θιάσου σκιών «Ο Θερσίτης», αλλά και της ονειρομηχανής και της παραμυθιέρας (τεχνικές που σύντομα θα τις παρουσιάσει και στην Καβάλα). Ο Ανδρέας ανεβαίνει στην Καβάλα με τους συνεργάτες του για να μας παρουσιάσει ένα έργο κατά παραγγελία για το εξαήμερο των εκδηλώσεών μας. Πρόκειται για το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «ό,τι κάμει ο γέρος μου, καλά καμωμένο», το οποίο και μεταφέρει στον κόσμο του καραγκιόζη με τον τίτλο «ό,τι κάμει ο καραγκιόζης μου, καλά καμωμένο».10997608_442668629218839_5899027342352455365_o

Σας περιμένουμε λοιπόν την Τρίτη και την Τετάρτη το απόγευμα στις 6 για να γελάσουμε αλλά και να μάθουμε!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Μια έκθεση που πλημμυρίζει με αναμνήσεις και συναισθήματα παιδικών χρόνων!

Θυμάστε το πρώτο βιβλίο με παραμύθια που πιάσατε στα χέρια σας όταν ήσασταν μικρά παιδιά;
Θυμάστε τις υπέροχες εικονογραφήσεις που το συνόδευαν;

εκθεση 2Αυτές τις μνήμες θα κληθούμε να ανασύρουμε από το χρονοντούλαπο της προσωπικής μας ιστορίας με μια διαφορετική έκθεση που στήνουμε οι Παραμυθάδες στην Καπναποθήκη, στην πλατεία του καπνεργάτη. Περισσότερα από 300 βιβλία παραμυθιών και μύθων του Αισώπου θα ταξιδέψουν από το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας που βρίσκεται στην Καλαμπάκα για να βρεθούν και να εκτεθούν στην Καβάλα. Είναι η πρώτη φορά που τα συγκεκριμένα βιβλία θα βγούνε εκτός Καλαμπάκας κι αυτό μας τιμάει διαίτερα. Για το λόγο αυτό, ευχαριστούμε από βάθους καρδιάς τον συλλέκτη και φίλο μας πλέον, Παύλο Μπαλογιάννη, που στηρίζει έμπρακτα την όλη μας διοργάνωση «Μια ζωή παραμύθι», αλλά κι αυτά που θα ακολουθήσουν – μικρότερες και μεγαλύτερες εκπλήξεις – και θα δημιουργήσουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ μας.

Η έκθεση με τα σπάνια βιβλία παραμυθιών θα διαρκέσει από την Δευτέρα 25 Μαϊου μέχρι και την Πέμπτη 28 Μαϊου στην Καπναποθήκη της πλατείας καπνεργάτη. Ώρες για το κοινό: 09:30 με 13:00 και 19:00 με 21:00. Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ προτείνεται για επισκέψεις και από σχολεία.

Υπεύθυνη της έκθεσης από την Ομάδα των Παραμυθάδων έχει οριστεί η Αδελαϊδα Ράπτη (6947 938757).

Ευχαριστούμε επίσης την Δημωφέλεια του δήμου Καβάλας για την ευγενική παραχώρηση του χώρου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

«Πέρασα κι εγώ από ‘κει κι είχα παπούτσια από χαρτί» – Ένα ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡΗ ταινία-ντοκιμαντέρ «Πέρασα κι εγώ από ‘κει κι είχα παπούτσια από χαρτί» του σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ, θα προβληθεί το Σάββατο το απόγευμα στο θεατράκι της «Στέγης». Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές (19:00 & 21:30) παρουσία του δημιουργού, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Μια ζωή παραμύθι» που συνδιοργανώνουμε η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Καβάλας.

Λίγα λόγια για την ταινία

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό παραμύθια και ιστορίες της υπαίθρου. Ένα οδοιπορικό καταγραφής, μύησης και μνήμης. Μια ταινία αφιερωμένη στους τελευταίους –ίσως– ανθρώπους της γης μέσα στους οποίους είναι ακόμα ζωντανός ο απόηχος αιώνων προφορικής αφήγησης. Παραμύθια του κάμπου και των βουνών. Παραμύθια, για πάντα.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Βασίλης Λουλές

Σενάριο: Βασίλης Λουλές, Κώστας Μαχαίρας

Μοντάζ: Κινάν Ακάουϊ

Μουσική: Νίκος Κυπουργός

Διεύθυνση φωτογραφίας: Μιχάλης Γερανιός

Φωτογραφίες γυρισμάτων: Μάνος Κριτσωτάκης

Παραγωγή: e-trikala ΑΕ

υπό την Αιγίδα του Δήμου Τρικκαίων

 

Αποσπάσματα από κείμενο του σκηνοθέτη στο ένθετο του DVD

«Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί, από πάνω κόκκινα κι από κάτω κόσκινα»:

έτσι τέλειωναν συχνά τα παραμύθια που έλεγαν παλιά οι άνθρωποι. Έτσι τελειώνουν και τώρα αυτά που λένε οι τελευταίοι –ίσως– γέροι παραμυθάδες στον κινηματογραφικό φακό, στο ντοκιμαντέρ που γύρισα στα χωριά των Τρικάλων Θεσσαλίας, για τον Δήμο Τρικκαίων.

Παραμύθια, για πάντα. Παραμύθια του κάμπου και των βουνών.

Άνθρωποι απλοί, βοσκοί, νοικοκυρές, αγρότες, άνθρωποι δεμένοι με τη γη και τα ζώα, αγράμματοι οι περισσότεροι, προικισμένοι όμως με το χάρισμα της αφήγησης, μάς καθηλώνουν και δημιουργούν ταξίδια στο μυαλό μας. Από στόμα σε στόμα, από παππούδες και γιαγιάδες στα παιδιά και στα εγγόνια, οι παραμυθάδες διέσωσαν ιστορίες, παραδόσεις και θρύλους, τραγούδια και στιχάκια που θα είχαν πια χαθεί. Μέσα από τις αφηγήσεις των παραμυθιών που κινηματογραφήσαμε ζωντανεύουν και πάλι η γεωργική και κτηνοτροφική παράδοση του τόπου, τα ζώα και τα φυτά, τα πυκνά δάση και οι μεγάλοι κάμποι, τα μονοπάτια, τα σταυροδρόμια, τα πηγάδια κι οι πηγές, ο κουρνιαχτός του δρόμου και η πρωϊνή ομίχλη, οι πονηρές αλεπούδες και οι αετοί που μιλάνε, οι νεράϊδες, οι δράκοι και οι λάμιες, οι μύλοι και τα καρκατζάλια.

Ένα μεγάλο οδοιπορικό στα παραμύθια λοιπόν, μέσα από το οδοιπορικό των παλικαριών που ξεκινάν να βρουν την τύχη τους ή να κερδίσουν την καρδιά της όμορφης βασιλοπούλας, που συναντούν εμπόδια στο δρόμο, που στέκονται σε τρίστρατα και παίρνουν το μονοπάτι το δύσκολο και «…προχωράν και προχωράν…» και φτάνουν σε κόσμους άγνωστους πανέμορφους τρομακτικούς, και περιπλανώνται άσκοπα και ξεστρατίζουν και κοιμούνται όπου βρεθούν και νυχτωθούν. Αρετές του παλιού καιρού, τότε που ο χρόνος κύλαγε αλλιώς, που η βραδύτητα ήταν αρετή, που το θαύμα ήταν εφικτό κι ο στοχασμός θεωρούνταν σοφία – κι όχι χάσιμο χρόνου.

Αρετές και αξίες που φτάνουν πολύ πίσω, στα μεγάλα έπη του Ομήρου, του πρώτου παραμυθά που κατέγραψε τις προφορικές ιστορίες που είχαν φτάσει ως τις δικές του μέρες.

Γεννήθηκα στα Τρίκαλα στις αρχές της δεκαετίας του ’60, στο μεταίχμιο δυο εποχών. Ένα μικρό ισόγειο σπίτι που έβγαινε σε μια αυλή, κοινή με άλλους γείτονες. Δίπλα, το ποδηλατάδικο του πατέρα μου. Κι από την άλλη, μια καρβουναποθήκη. Αυτός ήταν όλος μου ο κόσμος. Κόσμος φτωχικός. Σκυφτός αλλά περήφανος, όχι σκυμμένος.

[…]

Παντού ακούγαμε παραμύθια. Παραμύθια η μάνα μου στο σπίτι, παραμύθια η μάνα της στο ένα χωριό, παραμύθια ο παππούς, η γιαγιά, οι θείες και οι θειοί μου στο άλλο χωριό, παραμύθια παντού. Παραμύθια στα μικρά παιδιά για να κοιμηθούν ή να λουφάξουν. Παραμύθια για να αντέξουν οι μεγάλοι στις ατέλειωτες ώρες χειρωνακτικής δουλειάς: στο χωράφι, στο δεμάτιασμα του καπνού, στη βοσκή, στα μικρά εργαστήρια, στο άρμεγμα, στον αργαλειό και στα νυχτέρια των γυναικών, στο κάρο που σε πήγαινε – νύχτα ακόμα – στο χωράφι με τα βαμβάκια. Παραμύθια για να περνάει η ώρα στα μακρυνά ατέλειωτα ταξίδια εκείνου του καιρού.

[…]

Το ντοκιμαντέρ «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί» δεν αρκείται όμως στην καταγραφή του λόγου και στη διάσωση της προφορικής παράδοσης της περιοχής, δεν αναδεικνύει μόνο τον πλούτο των παραλλαγών πάνω στο ίδιο παραμύθι – από στόμα σε στόμα, από τόπο σε τόπο – αλλά προσθέτει και κάτι περισσότερο, κάτι που μόνον ο κινηματογράφος μπορεί: φέρνει στο φως τις χειρονομίες του αφηγητή, τις εκφράσεις του προσώπου, τις σιωπές και τις εντάσεις, τη γλώσσα του σώματος. Όλα αυτά ακριβώς τα στοιχεία τα οποία προσδίδουν την δύναμη και την ιδιαιτερότητα στον κάθε παραμυθά. Η ντοπιολαλιά είναι όμορφη στα παραμύθια, ζωντανεύει τις εικόνες που περιγράφουν, ενώ τα εκφραστικά πρόσωπα των γερόντων είναι σαν ένα απέραντο τοπίο που δεν χορταίνεις να παρατηρείς, να θαυμάζεις, να απολαμβάνεις.

Πρόσωπα που, ακούγοντάς τα, μάς γεννούν εικόνες στο μυαλό και μας κάνουν να θέλουμε να πούμε ιστορίες κι εμείς, με τη σειρά μας.

Όλοι εμείς, και οι μεγάλοι και τα παιδιά. […]

Δείτε ένα 14λεπτο απόσπασμα:

Για να δείτε το απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ, πατήστε εδώ!

Βασίλης Λουλές – Βιογραφικό

11188032_437734809726957_789407967_oΟ Βασίλης Λουλές είναι σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα.

Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και Κινηματογράφο στην Αθήνα.

Συνεργάστηκε για χρόνια με την ΕΡΤ στο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους «μικροφίλμ» και με το Κινηματογραφικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην ταυτοποίηση και ταξινόμηση παλαιών κινηματογραφικών επικαίρων.

Οι ταινίες του τιμήθηκαν με βραβεία, έλαβαν μέρος σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού και χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό σε σχολές και Πανεπιστήμια.

Τα έργα του πραγματεύονται μικρές, προσωπικές ιστορίες μέσα στη δίνη της Ιστορίας.

Το ντοκιμαντέρ Φιλιά εις τα παιδιά (2012), με θέμα μικρά παιδιά Ελλήνων Εβραίων που σώθηκαν κατά την Γερμανική Κατοχή χάρη στην προστασία που τους πρόσφεραν Χριστιανοί, τιμήθηκε με βραβεία σε φεστιβάλ κινηματογράφου, προβλήθηκε επί σειρά εβδομάδων σε κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας και Θεσσαλονίκης και έδωσε αφορμή για πολλά κείμενα και σχόλια στον Τύπο. Προβάλλεται τώρα σε σχολεία της χώρας ενώ συνεχίζονται οι προβολές στην Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία.

Στο ντοκιμαντέρ Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί (2013) γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες της ελληνικής υπαίθρου αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό παραμύθια και ιστορίες με οικουμενικό και διαχρονικό χαρακτήρα. Παραμύθια του κάμπου και των βουνών – παραμύθια για πάντα.

Η μικρού μήκους ταινία μυθοπλασίας Ένας λαμπερός ήλιος (2000) προβλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ, μεταδόθηκε από την τηλεόραση του ARTE (Γερμανία-Γαλλία) και προβλήθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου στο πλαίσιο αφιερωμάτων για τον «Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο».

Τα έργα του Φιλιά εις τα παιδιά / Θηλειά / Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη / Ένας λαμπερός ήλιος προβλήθηκαν τo φθινόπωρο του 2014 σε 11 Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του ΚΑΝΑΔΑ. Ανάμεσά τους και τα: COLUMBIA, HARVARD, YALE, STANFORD, Mc GILL, SIMON FRASER. Η περιοδεία περιελάμβανε προβολές και συζητήσεις του ίδιου με το κοινό, διήρκεσε ένα μήνα και είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Έγινε με την χρηματοδότηση του Onassis Foundation (USA). Λεπτομέρειες εδώ: http://www.onassisusa.org/specialevents.php?m=4&h=4

Πραγματοποιεί σεμινάρια κινηματογράφου, σεμινάρια συγγραφής σεναρίου, προβολές και διαλέξεις πάνω σε θέματα όπως: Μαρτυρία και Προφορική Αφήγηση, Ιστορία, Ανάλυση Κινηματογραφικών Αρχείων, Ρατσισμός, Μετανάστευση.

Ειδικότερα, παραδίδει Σεμινάρια με θέμα Το Ντοκιμαντέρ ως εργαλείο στην Εκπαίδευση και συνεργάζεται με τους καθηγητές μέσα στο σχολείο για την υλοποίηση μαθητικών ταινιών.

Του αρέσουν τα παραμύθια κι έτσι το καλοκαίρι του 2014 εγκαινίασε καινούργιο κύκλο θερινών Εργαστηρίων με θέμα Κινηματογραφώντας προσωπικές ιστορίες και παραμύθια.

Γράφει κείμενα στο facebook και άρθρα σε ηλεκτρονικά περιοδικά. Πολλά από αυτά είναι στην ΠΑΡΑΛΛΑΞΗ:

http://www.parallaximag.gr/articles/vasilis-loyles

Φιλμογραφία (επιλογή)

2014 Θηλειά / ντοκιμαντέρ 12’

2013 Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί / ντοκ. 115’

2012 Φιλιά εις τα παιδιά / ντοκ. 115’

2012 Στα ορεινά βοσκοτόπια / ντοκ. 60’

2005 Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη / ντοκ. 29’

2000 Ένας λαμπερός ήλιος / μυθοπλασία 36’

1999 Ελευσίνα, ιστορίες στον απόηχο των μηχανών / ντοκ. 30’

1996 Μετέωρα-Πίνδος, οδοιπορικό / ντοκ. 93’

1993 Ο Αμερικάνος / μυθοπλασία 39’

1990 Απών / μυθοπλασία 15’

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

«Μια ζωή παραμύθι» – Ένα εξαήμερο εκδηλώσεων στην Καβάλα!

Paramythi afissa InternetΤο παραμύθι φοράει τα καλά του και βγαίνει σεργιάνι στην Καβάλα. Η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Καβάλας, ενώνουμε τις δυνάμεις μας σε μια διοργάνωση – προάγγελο ενός φεστιβάλ αφήγησης στην περιοχή μας. Υπό τον τίτλο «Μια ζωή παραμύθι» κι από τις 23 έως τις 28 Μαϊου, καλούμε όλους τους φίλους να μας αγκαλιάσουν στην πρώτη μας προσπάθεια για κάτι ξεχωριστό και ενδιαφέρον, για μια διαφορετική πρόταση στην ψυχαγωγία, την εκπαίδευση και την πνευματική καλλιέργεια.

«Μια ζωή παραμύθι», ένα εξαήμερο εκδηλώσεων. Πρωταγωνιστής τις μέρες αυτές θα είναι το «παραμύθι» ως αφήγηση, ως εικόνα, ως ιδέα, ως ανάγκη, ως μια ιστορία ολόκληρη μέσα στους αιώνες.

Σαββατοκύριακο 23 & 24 Μαϊου 2015

11196401_437734266393678_397653144_oΠιο συγκεκριμένα, ανοίγουμε την αυλαία μας το Σάββατο στις 10 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου Imaret. Εκεί, ο καλεσμένος μας Βασίλης Λουλές (σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ) θα πραγματοποιήσει ένα δεκαπεντάωρο κινηματογραφικό εργαστήριο με θέμα «Προφορική μαρτυρία και αφήγηση στο ντοκιμαντέρ» (για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ). Το εργαστήρι θα πραγματοποιηθεί σε δύο μέρες (Σάββατο και Κυριακή από τις 10:00 έως τις 17:30). Για πληροφορίες και συμμετοχές έως τις 20 Μαϊου, μπορείτε να απευθύνεστε στο τηλέφωνο 6946 816535 (Χρήστος Τσίρκας).

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡΤο απόγευμα του Σαββάτου 23 Μαϊου, λίγο μετά την λήξη της πρώτης μέρας του εργαστηρίου και συγκεκριμένα στις 19:00 (εφτά), μεταφερόμαστε στο θεατράκι του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών (στην οδό Φιλίππου) για να παρακολουθήσουμε την ταινία-ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ «Πέρασα κι εγώ από ‘κει κι είχα παπούτσια από χαρτί». Θα γίνουν δύο προβολές (στις 19:00 και στις 21:30) ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με τον δημιουργό της.

Αναφορικά με την ταινία:

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό παραμύθια και ιστορίες της υπαίθρου. Ένα οδοιπορικό καταγραφής, μύησης και μνήμης. Μια ταινία αφιερωμένη στους τελευταίους –ίσως– ανθρώπους της γης μέσα στους οποίους είναι ακόμα ζωντανός ο απόηχος αιώνων προφορικής αφήγησης. Παραμύθια του κάμπου και των βουνών. Παραμύθια, για πάντα.

Δευτέρα 25 Μαϊου 2015

Από το πρωί της Δευτέρας, θα φιλοξενείται στην πόλη μας και στην Καπναποθήκη της πλατείας Καπνεργάτη, μια ξεχωριστή έκθεση με άρωμα μιας άλλης εποχής. Σπάνια βιβλία παραμυθιών προηγούμενων αιώνων, βγαίνουν για πρώτη φορά έξω από το «σπίτι» τους -που βρίσκεται στην Καλαμπάκα- με σκοπό να εκτεθούν στο πλαίσιο των εκδηλώσεών μας. Τα βιβλία ανήκουν στον συλλέκτη Παύλο Μπαλογιάννη, δημιουργό της Κιβωτού Ελληνικής Παιδείας. Μια συλλογή που αριθμεί πάνω από δέκα χιλιάδες τίτλους διδακτικών βιβλίων. Εμείς, θα εκθέσουμε ένα μικρό μέρος της συλλογής αυτής μιας και το θέμα μας είναι καθαρά το παραμύθι. Εμείς, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι για την έκθεση αυτή και ευχαριστούμε από καρδιάς τον φίλο -και συνοδοιπόρο στο όραμα για την διατήρηση και διάδοση της παράδοσης- Παύλο Μπαλογιάννη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η έκθεση θα διαρκέσει από την Δευτέρα 25 έως την Πέμπτη 28 Μαϊου 2015 και οι ώρες για το κοινό είναι 09:30 με 13:00 και 19:00 με 21:00.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα το απόγευμα στις 18:30 στην Καπναποθήκη. Μεταξύ άλλων θα παραβρεθεί και η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Μαρία Δημάση, η οποία θα πραγματοποιήσει διάλεξη για την ιστορία των παραμυθιών ανά τους αιώνες και τους πολιτισμούς.

Τρίτη 26 και Τετάρτη 27 Μαϊου 2015

ανδρέας δερμάτης 2Ένας παραμυθάς από ξύλο και πλαστικό έχει την τιμητική του αυτή τη μέρα. Είναι ο Καραγκιόζης. Η αγαπημένη σε όλους μας φιγούρα του πιο αστείου και βασανισμένου ανθρώπου της λαϊκής παράδοσης. Ο δικός μας καραγκιόζης, έρχεται από την Αίγινα παρέα με τον φίλο του Ανδρέα Δερμάτη. Ο δεύτερος, είναι ένας από τους καλύτερους -αν όχι ο καλύτερος- εν ζωή καργκιοζοπαίχτες στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Δημιουργός του θιάσου σκιών «Ο Θερσίτης», αλλά και της ονειρομηχανής και της παραμυθιέρας (τεχνικές που σύντομα θα τις παρουσιάσει και στην Καβάλα). Ο Ανδρέας ανεβαίνει στην Καβάλα με τους συνεργάτες του για να μας παρουσιάσει ένα έργο κατά παραγγελία για το εξαήμερο των εκδηλώσεών μας. Πρόκειται για το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «ό,τι κάμει ο γέρος μου, καλά καμωμένο», το οποίο και μεταφέρει στον κόσμο του καραγκιόζη με τον τίτλο «ό,τι κάμει ο καραγκιόζης μου, καλά καμωμένο».

10997608_442668629218839_5899027342352455365_oΘα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις στο κινηματοθέατρο Oscar. Την Τρίτη 26 και την Τετάρτη 27 Μαϊου 2015 στις 18:00. Πριν τις παραστάσεις το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει την ιστορία του αγαπημένου μας ήρωα σε συζήτηση με τον Ανδρέα Δερμάτη, ενώ αμέσως μετά, τα παιδιά θα μπορούν να ξεναγηθούν πίσω από τον μπερντέ.

Παράλληλα με τις δύο παραστάσεις, ο θίασος «Ο Θερσίτης», θα έχει έρθει στην πόλη μας με πλειάδα έργων για δημοτικά και νηπιαγωγεία, όπου μετά από δηλώσεις συμμετοχής, θα μπορούν να γίνουν πρωινές παραστάσεις. Για περισσότερες πληροφορίες στο 6974 333245 (Αρετή Τσιφλίδου).

Πέμπτη 28 Μαϊου 2015

Τελευταία μέρα του εξαημέρου και θέλωντας να ευχαριστήσουμε τον κόσμο για την υποστήριξή του, οι Παραμυθάδες θα παρουσιάσουμε ένα παραμύθι για ενήλικες. Στα τέσσερα χρόνια παρουσίας μας, είναι η δεύτερη μόλις φορά που πρόκειται να παρουσιάσουμε κάτι για ενήλικο κοινό. Ο λόγος για «το σκλαβί», ένα παραμύθι της προφορικής μας παράδοσης.

Λίγα λόγια για το παραμύθι:

Δυο αδέρφια, ένα βασιλόπουλο κι ένα σκλαβί θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι για να βρούνε την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου. Στο δρόμο τους, τα εμπόδια δεν θα είναι λίγα. Θα «φλερτάρουν» με το θάνατο μέχρι να συναντήσουν την πιο όμορφη του κόσμου.

Ποιος από τους δύο θα την πάρει για γυναίκα του; Τι κακό θα πάθει ο άλλος;

Το παραμύθι μας παρουσιάζεται συνοδεία ζωντανής πρωτότυπης μουσικής υπό την επιμέλεια του Μανώλη Παργεντάκη.

Συντελεστές:

Διασκευή – απόδοση: Χρήστος Π. Τσίρκας

Μουσική: Μανώλης Παργεντάκης

Σκηνογραφία: Ντίνα Καστράνη

Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά οι παραμυθάδες:

Βαβαλέσκου Θεοδώρα, Κούφτα Γεσθημανή, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊδα, Σπαθάρη Φωτεινή, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, Χαριζάνη Μαρία

Και οι μουσικοί:

Αρσονιάδης Δημήτρης: Πολίτικο λαούτο, σάζι, χερατί ντοτάρ.

Θεοφιλίδης Χριστόδουλος: Ταμπουρά.

Κάρουστα Σταυρούλα: Ούντου, μπεντίρ, τόμπακ.

Κουφού Γιάννης: Νέι, ντουντούκ, καβάλι.

Παργεντάκης Μανώλης: Ούτι, κοτσχάρτζα, αφγανικό ραμπάπ, σετάρ.

Μπεντίρ και νταφ παίζουν κι οι παραμυθάδες: Βαβαλέσκου Θεοδώρα, Ράπτη Αδελαϊδα, Σπαθάρη Φωτεινή, Τσίρκας Χρήστος και Τσιφλίδου Αρετή.

ΣΚΛΑΒΙ

Με την υποστήριξη:

Το εξαήμερο εκδηλώσεων «Μια ζωή παραμύθι» συνδιοργανώνεται από την Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» και τον Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Καβάλας.

Υποστηρικτές των εκδηλώσεων είναι:

Ο δήμος Καβάλας και το ξενοδοχείο Imaret.

Χορηγοί επικοινωνίας είναι:

Η εφημερίδα «Πρωινή» και ο τηλεοπτικός σταθμός «ΕΝΑ CHANNEL».

Δημιουργικό και σχεδιασμός των εντύπων: Πέννυ Κτενά.

Ευχαριστούμε επίσης όλους τους φίλους που πίστεψαν στην ιδέα μας και μας στηρίζουν με κάθε τους δύναμη. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να τύχει της καλύτερης αποδοχής και να μπορέσουμε να πούμε «του χρόνου, ακόμα καλύτερο».

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Στο παρκάκι του Αγίου Γεωργίου με ομάδα δασκάλων

DSCN4186Χθες Κυριακή 10 Μαϊου, ημέρα που γιορτάζει η αγαπημένη παρουσία όλων μας, η μητέρα, βρεθήκαμε στο παρκάκι του Αγίου Γεωργίου. Καλεσμένοι από μια ομάδα δασκάλων που στόχο έχουν να παρεμβαίνουν με δράσεις προσφοράς στο παιδί αλλά και την κοινωνία, βρεθήκαμε εκεί για να κάνουμε αυτό που ξέρουμε εμείς…να πούμε παραμύθια.

Το μικρό παρκάκι χθες το πρωί, ζωντάνεψε από παιδικές φωνές και χαμόγελα. Οι δάσκαλοι είχαν φροντίσει εδώ και αρκετές μέρες να το καθαρίσουν από τις βρωμιές και τα άγρια χόρτα, αλλά και να το διαμορφώσουν έτσι ώστε να υποδεχτούν μικρούς και μεγάλους σε μια πανδαισία χρωμάτων. Χρώματα που θα έπρεπε να έχει η ζωή μας κάθε μέρα.

Ζωγραφική, κατασκευές με πηλό, θέατρο και παραμύθια περιλάμβανε το πρόγραμμα της χθεσινής εκδήλωσης κι όταν τελείωσε λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, χαρούμενοι όλοι, υποσχεθήκαμε να το επαναλλάβουμε κάποια στίγμη, εκεί ή και κάπου αλλού.

Χρόνια πολλά στις μητέρες όλου του κόσμου και χρόνια πολλά στα παιδιά που έχουν να αγαπούν αυτό το πρόσωπο!

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι παραμυθάδες: Τάσος Καπατζιάς, Χρήστος Τσίρκας και Μαρία Χαριζάνη!

DSCN4187

Categories: Λοιπά | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Η εφημερίδα «Χρονόμετρο» για το εργαστήρι των Παραμυθάδων.

Η εφημερίδα της Καβάλας «Χρονόμετρο» και ο Άγγελος Καλόγρηας, στο φύλλο της Πέμπτης 07/05/2015 γράφει για το κινηματογραφικό εργαστήρι που θα πραγματοποιηθεί από τους Παραμυθάδες το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Μαϊου 2015 με εισηγητή τον σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ:

loules

Categories: Έγραψαν για εμάς | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Κινηματογραφικό εργαστήριο: «Προφορική μαρτυρία και αφήγηση στο ντοκιμαντέρ»

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Μια ζωή παραμύθι» που διοργανώνει η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης & Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες», θα πραγματοποιηθεί κινηματογραφικό εργαστήριο με τον σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ.

Η διάρκεια του εργαστηρίου είναι 15 ώρες (ένα Σαββατοκύριακο προβολών, θεωρίας και ασκήσεων) και θα διεξαχθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιμαρέτ, το Σάββατο 23  και την Κυριακή 24 Μαΐου 2015 από τις 10:00 έως τις 17:30.

11196401_437734266393678_397653144_oΟ μέγιστος αριθμός των συμμετεχόντων είναι 35 άτομα, ενώ τα δίδακτρα δεν θα υπερβούν τα 35€ για τον πλήρη κύκλο των 2 ημερών. Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης και τελική ημερομηνία δήλωσης συμμετοχής είναι την Τετάρτη 20 Μαΐου 2015.

Για περισσότερες πληροφορίες ή δηλώσεις συμμετοχής : Χρήστος Τσίρκας (6946 816535) ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση: info@paramythades.org .

Το συγκεκριμένο Εργαστήριο θα αξιοποιήσει την εμπειρία του σκηνοθέτη όχι μόνον από τη διδασκαλία του στα προηγούμενα κινηματογραφικά εργαστήρια (Αθήνας, Θεσσαλονίκης, καλοκαιρινά σχολεία σε Μονοδένδρι Ιωαννίνων και Πήλιο) αλλά και αυτή που απέκτησε με την περιοδεία του το φθινόπωρο του 2014 σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Καναδά προβάλλοντας το ντοκιμαντέρ «Φιλιά εις τα παιδιά» και συζητώντας με τους θεατές.

Σε ποιούς απευθύνεται το Κινηματογραφικό Εργαστήριο

Το Εργαστήριο απευθύνεται σε ανήσυχους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας που θέλουν να εφοδιαστούν με γνώσεις και μεθόδους χρήσιμες για τη δουλειά τους, σε ιστορικούς ερευνητές, σε παραμυθάδες και αφηγητές, σε μελετητές της προφορικής αφήγησης, σε ανθρώπους με γενικότερα ενδιαφέροντα που θέλουν να γνωρίσουν το σύγχρονο ντοκιμαντέρ και τις αναζητήσεις του, καθώς και σε ανθρώπους του κινηματογράφου (δημιουργούς, τεχνικούς και ηθοποιούς) που θέλουν να διευρύνουν τις γνώσεις και την εμπειρία τους.

Δεν απαιτείται προηγούμενη επαγγελματική εμπειρία στο χώρο του κινηματογράφου και των οπτικοακουστικών.

Απαιτείται όμως όρεξη, αγάπη για το σινεμά, υπομονή και περιέργεια: τα βασικά υλικά για να κάνει κανείς κινηματογράφο ή να βλέπει τις ταινίες με δημιουργικό τρόπο.

Με τι ασχολείται αυτό το Εργαστήριο

Το ντοκιμαντέρ είναι ίσως το πιο ανερχόμενο είδος κινηματογράφου παγκοσμίως και γνωρίζει τα τελευταία χρόνια μεγάλη άνθιση και στην Ελλάδα. Με πολύ μεγαλύτερο εύρος θεμάτων και ποικιλία μορφής σε σχέση με παλιότερα, με περισσότερο συναίσθημα και χιούμορ, το σύγχρονο ντοκιμαντέρ ανιχνεύει αχαρτογράφητες περιοχές της ανθρώπινης συνείδησης, της κοινωνίας και της ιστορίας.

Με όλα αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά, το ντοκιμαντέρ έχει μπει και στο χώρο της εκπαίδευσης καθώς όλο και περισσότερα σχολεία και ιδρύματα το εντάσσουν στη δουλειά τους ως ένα πολυσύνθετο εκπαιδευτικό εργαλείο. Αρέσει στα παιδιά, προσφέρεται για αναλύσεις και ασκήσεις, και μπορεί να αποτελέσει αφορμή ακόμα και για νέες κινηματογραφικές απόπειρες, των ίδιων των μαθητών αυτή τη φορά.

Τα ερωτηματικά που θα απασχολήσουν το Εργαστήριο μπορούν να αποτελέσουν 3 ομάδες.

  1. Χρήση του ντοκιμαντέρ στην εκπαίδευση

– Πώς μπορούμε να κάνουμε το ανθρωποκεντρικό ντοκιμαντέρ πολύτιμο εργαλείο μέσα στη σχολική τάξη;

– Πέρα από το ίδιο το βασικό θέμα ενός ντοκιμαντέρ, πώς εντοπίζουμε και πώς αξιοποιούμε τα πολλαπλά επίπεδα γνώσης που μας προσφέρει, τις παράπλευρες πληροφορίες που μας δίνει η εικόνα και ο λόγος του;

– Πόση αξία έχει να μάθουν να βλέπουν οι μαθητές (αλλά και εμείς οι μεγαλύτεροι) μια ταινία όχι μόνο με βάση αυτό που αφηγούνται οι άνθρωποι αλλά και με βάση αυτά που δεν λένε με τα λόγια; Με τη σιωπή, με τη γλώσσα του σώματος, με την γλώσσα και το συντακτικό της κινηματογραφικής αφήγησης;

  1. Προφορική μαρτυρία και Αφήγηση

– Πώς καταγράφουμε μια ειλικρινή και βαθειά βιωματική μαρτυρία; Ποιά είναι τα μυστικά αυτής της τέχνης; Πώς κινηματογραφούμε μαρτυρίες, αφηγήσεις και παραμύθια με τρόπο ζωντανό, άμεσο, ελκυστικό και σύγχρονο, κι όχι απλώς για να «…διασώσουμε την μνήμη ή την παράδοση»;

– Πόσο η παρουσία της κάμερας δυσκολεύει τον απλό άνθρωπο που καλείται να μοιραστεί τα βιώματά του μπροστά της; Τι είναι αυτό που μπορεί να τον κάνει να ξαναβρεί την εσωτερική ένταση και την φρεσκάδα της πρώτης φοράς;

– Η ηθική της κινηματογράφησης προφορικής μαρτυρίας, η επιμονή του ερευνητή και οι αντιστάσεις του ανθρώπου που προσφέρει τη μαρτυρία, η χημεία ανάμεσά τους.

– Η ιδιαιτερότητα της αφήγησης παραμυθιών μπροστά στην κάμερα.

  1. Από την μικρή, προσωπική ιστορία στη «μεγάλη», καθολική Ιστορία

– Πώς μπορούμε να βλέπουμε και να διδάσκουμε την «μεγάλη» Ιστορία μέσα από τις «μικρές», προσωπικές ιστορίες των απλών ανθρώπων που βρέθηκαν στην δίνη της;

– Πώς γεννιέται μέσα μας ένα ντοκιμαντέρ με πρόσωπα και εποχές παλιότερες, μια ταινία που ξανακοιτάει την Ιστορία – αυτό που λέμε «ιστορικό ντοκιμαντέρ»;

– Πώς μπορεί να γεννηθεί μια ολόκληρη ταινία ντοκιμαντέρ από μια και μόνο φωτογραφία-ντοκουμέντο;

Τα παραδείγματα δυο ταινιών του εισηγητή-σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ (Φιλιά εις τα παιδιά και Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη) που χρησιμοποιούνται σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης είναι αποκαλυπτικά ως προς τα όλα παραπάνω ερωτήματα.

Μέθοδος και Στόχοι του Εργαστηρίου

– Οι συμμετέχοντες θα γνωρίσουν ή θα ξαναδούν κάποια ελληνικά ντοκιμαντέρ μέσα από το παραπάνω ιδιαίτερο πρίσμα. Θα προβληθούν αποσπάσματα από τα ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ: 11179879_437734199727018_1241017286_o

Φιλιά εις τα παιδιά / Θηλειά / Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη / Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί καθώς και έργα άλλων Ελλήνων σκηνοθετών. (Στοιχεία για τις παραπάνω 4 ταινίες υπάρχουν στο Παράρτημα, στο τέλος του παρόντος κειμένου) .

– Θα προσεγγίσουν το περιεχόμενο των ταινιών σε βάθος, κάτι που δίνει αφορμές για προσωπική έρευνα, μελέτη και άσκηση. Κάτι πολύ χρήσιμο στους εκπαιδευτικούς, που μπορούν έτσι να προετοιμαστούν για δημιουργική δουλειά στην τάξη.

– Θα έρθουν σε μεγαλύτερη επαφή με την κινηματογραφική γλώσσα, ειδικά με τα ΜΗ λεκτικά στοιχεία της, δηλαδή με τη γλώσσα του σώματος, τη χρήση της σιωπής, τη χρήση του ήχου και της μουσικής, τη σημασία των διαφορετικών μεγεθών πλάνου κλπ.

– Θα πάρουν μέρος σε ομαδικές βιωματικές ασκήσεις όπως:

α) Άσκηση στην οποία κάποιοι από τους συμμετέχοντες βιντεοσκοπούν κάποιους άλλους που εθελοντικά αφηγούνται προσωπικές τους ιστορίες. Σκοπός είναι να δούμε πώς από μια αδιάφορη αφήγηση κάποιου ανθρώπου μπορούμε να φτάσουμε σε μια συγκινητική κι ουσιαστική κατάθεση-μαρτυρία. (Θα γίνει χρήση βιντεοκάμερας)

β) Άσκηση που έχει σκοπό να εξοικειώσει τους συμμετέχοντες με τους διαφορετικούς κώδικες αντίληψης και φωτογράφησης του ίδιου αντικειμένου. (Θα γίνει χρήση φωτογραφικής μηχανής).

Πρόκειται για ασκήσεις που γίνονται με πολύ κέφι και τις οποίες, στη συνέχεια, μπορούν οι εκπαιδευτικοί που παρακολουθούν το Εργαστήριο να τις υλοποιήσουν με τους δικούς τους μαθητές μέσα στη σχολική τάξη.

– Παρ’ όλο που στο Εργαστήριο δεν προβλέπονται μαθήματα τεχνικής κατάρτισης (κάμερα, μικρόφωνα κλπ) ούτε η δημιουργία ταινίας από τους συμμετέχοντες (όλα αυτά θα απαιτούσαν πολύ περισσότερο χρόνο), η φιλοδοξία του εισηγητή είναι, στο τέλος, έχοντας πάρει τα πρώτα βασικά εφόδια, να μπορεί ο καθένας να καταγράφει ιστορίες στο ιδιαίτερο προσωπικό του περιβάλλον ή να χρησιμοποιεί αυτή τη γνώση μέσα στη σχολική τάξη, στο δικό του ερευνητικό έργο, στη δική του ταινία.

Προϋποθέσεις για την ουσιαστική συμμετοχή στο Εργαστήριο

Για να είναι δημιουργική η συμμετοχή είναι απαραίτητο όσοι ενδιαφέρονται να πάρουν μέρος στο Κινηματογραφικό Εργαστήριο να κάνουν τα εξής:

α) Να έχουν μελετήσει την παρούσα αναλυτική περιγραφή του Εργαστηρίου.

β) Να έχουν προετοιμαστεί για τον τρόπο προσέγγισης του θέματος έχοντας δει τα links των ταινιών στο συνημμένο ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ.

γ) Να έχουν μελετήσει το συνημμένο κείμενο με τον τίτλο ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη.

δ) Να έχουν μαζί τους laptop και φωτογραφική μηχανή. Μαζί και τα περιφερειακά (μπαταρίες, καλώδια, κάρτες, αντάπτορες κλπ) για φόρτωμα, ξεφόρτωμα υλικών από και προς τον υπολογιστή. Είναι απαραίτητο να υπάρχει ο ανωτέρω εξοπλισμός ανά 5-6 άτομα.

ε) Κάποιοι να έχουν εγκατεστημένα στον υπολογιστή τους προγράμματα επεξεργασίας εικόνας και βίντεο (τύπου Photoshop, Movie Maker ή τα αντίστοιχά τους) και να ξέρουν τον χειρισμό τους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Στοιχεία για τις ταινίες που θα χρησιμοποιηθούν

«Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη»

Ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

Διάρκεια: 29 λεπτά.

Παραγωγή: 2005

Σύνοψη

Στιγμές από τη δράση και την προσωπικότητα της Λέλας Καραγιάννη, της θρυλικής “Μπουμπουλίνας” της Αντίστασης, μέσα από την τρυφερή ματιά του γιου της Γιώργου.

Καταζητούμενος στην διάρκεια της Κατοχής, ο νεαρός συναντούσε κρυφά τη μητέρα του για τις ανάγκες του Αγώνα. Ακόμα όμως και κάτω από κείνες τις δύσκολες συνθήκες είχε την ευκαιρία να απολαμβάνει την τρυφερότητα και τη στοργή της ηρωίδας, που δεν έπαψε ποτέ να είναι μητέρα.

Παράνομες κινηματογραφικές λήψεις μεταφέρουν σπάνιες εικόνες από την Αθήνα της Κατοχής, ενώ οι αποσπασματικές μνήμες του Γιώργου κρατάνε ακόμα, κάτι από τη “Βιολέτα της Πάρμας”, το αγαπημένο άρωμα της Λέλας.

«Φιλιά εις τα παιδιά»

Ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

Διάρκεια: 115 λεπτά.

Παραγωγή: 2012

Σύνοψη

Πέντε μικρά Εβραιόπουλα στην Ελλάδα της Γερμανικής Κατοχής.

Η παιδική ηλικία ήταν ο Παράδεισός τους.

Ακόμα κι αν την έζησαν κρυμμένα στην αγκαλιά των ξένων,

ακόμα κι αν την έχασαν στη σκιά του Ολοκαυτώματος.

………………………………………………………………………………………..

Το «Φιλιά εις τα παιδιά» δεν είναι μια ακόμα ταινία για το Ολοκαύτωμα,

είναι μια ταινία για την παιδική ηλικία στη σκιά του Ολοκαυτώματος.

 

«Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί»

Ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

Διάρκεια: 91 (ή 115) λεπτά.

Παραγωγή: 2013

Σύνοψη

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό παραμύθια και ιστορίες της υπαίθρου.

Ένα οδοιπορικό καταγραφής, μύησης και μνήμης.

Μια ταινία αφιερωμένη στους τελευταίους –ίσως– ανθρώπους της γης μέσα στους οποίους είναι ακόμα ζωντανός ο απόηχος αιώνων προφορικής αφήγησης.

Παραμύθια του κάμπου και των βουνών.

Παραμύθια, για πάντα.

 

«Θηλειά»

Ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

Διάρκεια: 12 λεπτά.

Παραγωγή: 2014

Σύνοψη

Το 1969 ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γυρίζει στο Μονοδένδρι Ιωαννίνων την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «Αναπαράσταση». Το καλοκαίρι του 2013 ο Λευτέρης Ρίζος, μόνιμος κάτοικος του χωριού, βοηθητικός ηθοποιός στα γυρίσματα της σημαντικής αυτής ταινίας μιλά για τη θηλειά που του πέρασαν στο λαιμό για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Ένα μικρό υπαρξιακό σχόλιο γεννιέται μέσα από την προβολή της ταινίας μπροστά του, μετά από 44 χρόνια. Η θηλειά της ταινίας, η ηθική των ηρώων της, η ζωή του Λευτέρη με το κινηματογραφικό συνεργείο, η εμπειρία που τον σημάδεψε, η δική του προσωπική ζωή και ηθική, οι φίλοι που έφυγαν: όλα αποκτούν για τον ίδιο ένα άλλο νόημα τώρα, κοιτάζοντάς τα ξανά με τη σοφία, την πικρία και το χιούμορ των 92 του χρόνων.

Βασίλης Λουλές (βιογραφικό)

11188032_437734809726957_789407967_oΟ Βασίλης Λουλές είναι σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και Κινηματογράφο στην Αθήνα.

Συνεργάστηκε για χρόνια με την ΕΡΤ στο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους «μικροφίλμ» και με το Κινηματογραφικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην ταυτοποίηση και ταξινόμηση παλαιών κινηματογραφικών επικαίρων.

Οι ταινίες του τιμήθηκαν με βραβεία, έλαβαν μέρος σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού και χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό σε σχολές και Πανεπιστήμια.

Τα έργα του πραγματεύονται μικρές, προσωπικές ιστορίες μέσα στη δίνη της Ιστορίας.

Το ντοκιμαντέρ Φιλιά εις τα παιδιά (2012), με θέμα μικρά παιδιά Ελλήνων Εβραίων που σώθηκαν κατά την Γερμανική Κατοχή χάρη στην προστασία που τους πρόσφεραν Χριστιανοί, τιμήθηκε με βραβεία σε φεστιβάλ κινηματογράφου, προβλήθηκε επί σειρά εβδομάδων σε κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας και Θεσσαλονίκης και έδωσε αφορμή για πολλά κείμενα και σχόλια στον Τύπο. Προβάλλεται τώρα σε σχολεία της χώρας ενώ συνεχίζονται οι προβολές στην Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία.

Στο ντοκιμαντέρ Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί (2013) γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες της ελληνικής υπαίθρου αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό παραμύθια και ιστορίες με οικουμενικό και διαχρονικό χαρακτήρα. Παραμύθια του κάμπου και των βουνών – παραμύθια για πάντα.

Η μικρού μήκους ταινία μυθοπλασίας Ένας λαμπερός ήλιος (2000) προβλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ, μεταδόθηκε από την τηλεόραση του ARTE (Γερμανία-Γαλλία) και προβλήθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου στο πλαίσιο αφιερωμάτων για τον «Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο».

Τα έργα του Φιλιά εις τα παιδιά / Θηλειά / Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη / Ένας λαμπερός ήλιος προβλήθηκαν τo φθινόπωρο του 2014 σε 11 Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του ΚΑΝΑΔΑ. Ανάμεσά τους και τα: COLUMBIA, HARVARD, YALE, STANFORD, Mc GILL, SIMON FRASER. Η περιοδεία περιελάμβανε προβολές και συζητήσεις του ίδιου με το κοινό, διήρκεσε ένα μήνα και είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Έγινε με την χρηματοδότηση του Onassis Foundation (USA). Λεπτομέρειες εδώ: http://www.onassisusa.org/specialevents.php?m=4&h=4

Πραγματοποιεί σεμινάρια κινηματογράφου, σεμινάρια συγγραφής σεναρίου, προβολές και διαλέξεις πάνω σε θέματα όπως: Μαρτυρία και Προφορική Αφήγηση, Ιστορία, Ανάλυση Κινηματογραφικών Αρχείων, Ρατσισμός, Μετανάστευση.

Ειδικότερα, παραδίδει Σεμινάρια με θέμα Το Ντοκιμαντέρ ως εργαλείο στην Εκπαίδευση και συνεργάζεται με τους καθηγητές μέσα στο σχολείο για την υλοποίηση μαθητικών ταινιών. Του αρέσουν τα παραμύθια κι έτσι το καλοκαίρι του 2014 εγκαινίασε καινούργιο κύκλο θερινών Εργαστηρίων με θέμα Κινηματογραφώντας προσωπικές ιστορίες και παραμύθιαΓράφει κείμενα στο facebook και άρθρα σε ηλεκτρονικά περιοδικά. Πολλά από αυτά είναι στην ΠΑΡΑΛΛΑΞΗ: http://www.parallaximag.gr/articles/vasilis-loyles

Φιλμογραφία (επιλογή)

2014 Θηλειά / ντοκιμαντέρ 12’

2013 Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί / ντοκ. 115’

2012 Φιλιά εις τα παιδιά / ντοκ. 115’

2012 Στα ορεινά βοσκοτόπια / ντοκ. 60’

2005 Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη / ντοκ. 29’

2000 Ένας λαμπερός ήλιος / μυθοπλασία 36’

1999 Ελευσίνα, ιστορίες στον απόηχο των μηχανών / ντοκ. 30’

1996 Μετέωρα-Πίνδος, οδοιπορικό / ντοκ. 93’

1993 Ο Αμερικάνος / μυθοπλασία 39’

1990 Απών / μυθοπλασία 15’

 

 

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Στην γιορτή του «χαμόγελου» στην Θεσσαλονίκη

Το περασμένο Σάββατο, οι Παραμυθάδες κατευθυνθήκαμε προς την Θεσσαλονίκη. Προορισμός μας ήταν το 12ο περίπτερο στον χώρο της Διεθνής Έκθεσης. Εκεί, από την προηγούμενη μέρα -την Παρασκευή- είχε ξεκινήσει μεγάλη γιορτή για όλα τα παιδιά. Αφορμή της γιορτής αυτής ήταν η συμπλήρωση των 20 χρόνων ζωής και ενεργής παρουσίας του συλλόγου «Το χαμόγελο του παιδιού».

Εκδηλώσεις και δράσεις για τα παιδιά, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ ήταν ο στόχος των διοργανωτών και σχεδόν το κατάφεραν (δες το πρόγραμμα εδώ). Από την πλευρά μας, βρεθήκαμε εκεί το πρωί του Σαββάτου και για μία ώρα περίπου, ταξιδέψαμε με τα παιδιά στον κόσμο των παραμυθιών.

Ευχαριστούμε πολύ για την ζεστή υποδοχή των εθελοντών και των υπευθύνων του συλλόγου και τους ευχόμαστε καλή, σύντομη αντάμωση!

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Μέλη Μίχα, Μαρία Μπουγά, Μαρία Παπακωνσταντίνου, Αδελαϊδα Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Στην 3η γιορτή του βιβλίου στον Πρίνο της Θάσου

3η Γιορτή βιβλίουΣτον Πρίνο της Θάσου βρεθήκαμε σήμερα το πρωί, καλεσμένοι για τρίτη συνεχόμενη χρονιά από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Πρίνου. Οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, τέτοια περίοδο περίπου, έχουν θέμα το βιβλίο και φιλοξενούνται στον χώρο της παιδικής βιβλιοθήκης που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το δημοτικό σχολείο.

Όσον αφορά για εμάς, παρουσιάζουμε τα παραμύθια μας στην αυλή του σχολείου, παρέα με τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους φίλους μας. Στην 1η γιορτή, πριν δύο χρόνια παρουσιάσαμε «τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», ενώ στην 2η γιορτή το παραμύθι «τα βραστά αβγά και τα βραστά κουκιά». Φέτος, σειρά είχαν «οι μουζικάντες» και το παραμύθι «Ο βασιλιάς με τις τρεις κόρες και το αλάτι».

Για άλλη μια χρονιά ευχαριστούμε τον σύλλογο για την εμπιστοσύνη που μας δείχνει και την χαρά που μας δείνει να επικοινωνούμε με τα παιδιά του Πρίνου.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Αδελαϊδα Ράπτη, Χρήστος Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος

Μια από τις πιο γνωστές ιστορίες που έχει δράκο, βασιλοπούλα, ιππότη και φυσικά τον κακό, είναι αυτή με τον Αγ. Γεώργιο και τον δράκο. 

Ο Άγιος Γεώργιος λοιπόν καταγόταν από την Καππαδοκία. Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού που ήθελε να διώξει κάθε χριστιανό. Οι γονείς του προέρχονταν από αριστοκρατική οικογένεια και ήταν χριστιανοί. Όταν ήταν δέκα ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και έτσι η μητέρα του αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Παλαιστίνη. Εκεί μεγάλωσε ο Γεώργιος και κάθε μέρα που περνούσε φαινόταν ολοένα και περισσότερο οι αρετές της ψυχής του. Ήταν πιστός, ειλικρινής, ανδρείος, ηθικός και θαρραλέος. Όσο ο Γεώργιος υπηρετούσε στο στράτευμα του Διοκλητιανού, όταν  επέστρεψε στην Καππαδοκία από πόλεμο πέρασε από την πόλη Αλαγία της επαρχίας Αττάλειας της Μ. Ασίας.

Τότε η πόλη αυτή υπέφερε από ένα μεγάλο κακό. Υπήρχε ένας πελώριος δράκοντας με μακριά ουρά και πράσινα λέπια που έμοιαζε σαν έναν κροκόδειλο, που φώλιαζε στους βάλτους της Σιλέν, μια λίμνη που βρισκόταν έξω από την πόλη. Κάθε μέρα κατασπάραζε ο,τι έβρισκε μπροστά του. Είτε ήταν ζώο, είτε ήταν άνθρωπος. Τότε οι ντόπιοι αφού είδαν και απόειδαν κατέστρωσαν ένα σχέδιο. Κάθε μέρα έστελναν στον δράκοντα από δύο πρόβατα ο καθένας τους γιατί έτσι πίστευαν πως θα χορτάσουν το θηρίο. Στην αρχή το σχέδιο έδειχνε να πετυχαίνει αλλά πολύ σύντομα έφαγε όλα τα πρόβατα των κατοίκων και έτσι ο δράκος βγήκε πάλι για… κυνήγι. Τότε ο βασιλιάς με βαριά καρδιά και μη έχοντας άλλη επιλογή πρότεινε να θυσιάζουν στον δράκοντα από ένα παιδί κάθε μέρα με την ελπίδα πως ο δράκοντας θα χορτάσει ώσπου ο Θεός να τους λυπηθεί και να κάνει κάποιο θαύμα για να τους απαλλάξει από αυτό το βασανιστήριο.

Οι μέρες όμως περνούσαν και το θαύμα που περίμεναν δεν συνέβαινε. Ώσπου έφτασε η μέρα να θυσιαστεί η ίδια η κόρη του βασιλιά, η όμορφη βασιλοπούλα. Την έδεσαν λοιπόν και αυτήν στον ξύλινο στύλο όπου έδεναν και τα υπόλοιπα παιδιά και περίμενε και αυτή τον θάνατό της. Κανένας δεν περίμενε πως το θαύμα που για τόσο καιρό προσεύχονταν και περίμεναν θα γίνονταν εκείνη την ημέρα. Η βασιλοπούλα έχασε το χρώμα της και άρχισε να τρέμει από τον φόβο της μόλις άκουσε πίσω της βαριά βήματα αφού πίστευε πως ήρθε το τέλος. Μόλις γύρισε το κεφάλι της να δει ποιος προκάλεσε όλο αυτόν τον θόρυβο είδε κάτι που δε φανταζόταν. Ήταν ένας ιππότης με ασημένια πανοπλία και έναν σταυρό στον θώρακά του. Κατέβηκε από το άσπρο του άλογο και κρατώντας μια μεγάλη ασπίδα πλησίασε το τρομοκρατημένο κορίτσι. Η βασιλοπούλα μόλις την πλησίασε άρχισε να του εξηγεί την κατάσταση απ’ την οποία δεν μπορούσε να ξεφύγει. Εκείνος με την σειρά του της είπε ποιος ήταν. Ότι τον έλεγαν δηλαδή Γεώργιο, καταγόταν απ’ την Καππαδοκία και ήταν στρατιώτης του Ρωμαϊκού στρατού πριν ασπαστεί τον χριστιανισμό. Τώρα ο μόνος κύριός του ήταν ο Θεός και κήρυττε τον λόγο του όπου κι αν πήγαινε.

Άγιος ΓεώργιοςΓια τον Γεώργιο ο δράκοντας συμβόλιζε το κακό και γι’ αυτό τον λόγο έπρεπε να τον νικήσει. Αντί να τραπεί σε φυγή λοιπόν για να σωθεί, έλυσε την βασιλοπούλα, την ανέβασε στο άσπρο άλογο και προετοίμασε τον εαυτό του για μάχη με το πελώριο θηρίο. Μετά από λίγη ώρα μέσα από την λίμνη εμφανίστηκε το τεράστιο κεφάλι του ερπετού και ακολουθούσε το ογκώδες σώμα του με τα τεράστια φτερά. Ο δράκοντας κινιόταν πάρα πολύ γρήγορα. Μόλις είδε τον ιππότη επιτάχυνε κι άλλο το βήμα του και άνοιξε τα φτερά του. ο Γεώργιος χωρίς να χάσει χρόνο έσφιξε την λόγχη στην παλάμη του για να χτυπήσει δυνατά τον δράκοντα. Με όση δύναμη είχε κάρφωσε τη λόγχη που είχε διαπεράσει το στόμα του δράκου βγαίνοντας πίσω από τον λαιμό του. Με αυτόν τον τρόπο τον τραυμάτισε θανάσιμα.

Με την ζώνη της βασιλοπούλας έδεσαν τον δράκο, τον ανέβασαν στο άλογο και τον οδήγησαν στο κάστρο. Εκεί ο βασιλιάς έδωσε υπόσχεση στον Γεώργιο πως αν έσφαζε τον δράκο, αυτόw καθώς και όλοι οι υπήκοοί του θα βαφτίζονταν χριστιανοί. Έτσι κι έγινε. Ο Γεώργιος τους απάλλαξε μια και καλή από τον τύραννο που τους βασάνιζε τόσο καιρό και ο βασιλιάς κράτησε την υπόσχεσή του. Αφού αποχαιρέτησε ο Γεώργιος, βασιλιά και βασιλοπούλα, συνέχισε τον δρόμο του που θα τον οδηγούσε πολύ σύντομα στο να γίνει μάρτυρας του χριστιανισμού.

Categories: Θρησκευτική παράδοση | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.