«Ένα πιάτο με αγάπη» της Πανωραίας Χριστοπούλου!

Το παρακάτω παραμύθι συμμετείχε στον διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού που συνδιοργανώσαμε «Οι Παραμυθάδες» και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός» με την υποστήριξη του Δήμου Καβάλας.

Γράφτηκε από την Πανωραία Χριστοπούλου, η οποία και δημιούργησε την εικόνα που το συνοδεύει.

(Για να δείτε την μετάδοση των αποτελεσμάτων πατήστε εδώ)

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παραμυθιού ή και μέρος αυτού και η όποια χρήση ή εκμετάλευσή του χωρίς την έγκριση του/των δημιουργού/ών.

 

«Ένα πιάτο με αγάπη»

 

Ο Βασιλάκης μόλις είχε τελειώσει τα μαθήματα του. Τρέχοντας γρήγορα στο σαλόνι, άνοιξε την τηλεόραση για να δει κινούμενα σχέδια. Δεν θα καθόταν πολύ, μόνο λίγο για να ξεσκάσει. Αλλάζοντας τα κανάλια, έπεσε πάνω σε ένα δελτίο ειδήσεων. Στην οθόνη φιγουράριζαν άνθρωποι με κουρέλια για ρούχα, οι οποίοι περίμεναν σε μια μακριά ουρά. Ένα πιάτο φαΐ μόλις είχε δοθεί σε ένα μικρό μελαμψό παιδί. Πόσο χαρούμενο φαινόταν! Ο Βασίλης έμεινε να κοιτάζει συγκλονισμένος. Τι συνέβαινε σε εκείνο το μέρος; Το αγόρι έτρεξε γρήγορα στους γονείς του για να τους ρωτήσει τι ήταν αυτό που έδειχνε η τηλεόραση. «Είναι ένα μέρος όπου προσφέρουν δωρεάν φαγητό στους άπορους» του εξήγησαν εκείνοι και ο Βασίλης έμεινε έκπληκτος. Αυτό ήταν θαυμάσια ιδέα! Πόσο θα ήθελε και εκείνος να βοηθήσει με κάποιον τρόπο. Όμως ήταν μονάχα ένα παιδί. Τι δύναμη είχε ώστε να αλλάξει τον κόσμο;

Μετά από λίγες μέρες, στο σχολείο, η δασκάλα είχε μια σημαντική ανακοίνωση να κάνει. «Λοιπόν παιδιά, έχει φτάσει πλέον άνοιξη! Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, κάνουμε μια μεγάλη εκδρομή!» είπε η κυρία, και όλα τα παιδιά άρχισαν να ζητωκραυγάζουν χαρούμενα. Επιτέλους ήταν καιρός για λίγη ξεγνοιασιά! «Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να μαζευτούν τα χρήματα πρώτα» διευκρίνισε η δασκάλα «Προορισμός μας φέτος θα είναι οι μαγικές Σπέτσες!» συνέχισε η ίδια. Ο Βασίλης ήταν πολύ χαρούμενος με αυτήν την ανακοίνωση, και οι γονείς του υπέγραψαν σύντομα την υπεύθυνη δήλωση ώστε να συμμετέχει και εκείνος στην εκδρομή.

Την επόμενη μέρα, Η δασκάλα ακούμπησε πάνω στην έδρα ένα μεγάλο γυάλινο βάζο. Τα παιδιά άρχισαν να σχηματίζουν ουρά το ένα πίσω απ’ το άλλο, αφήνοντας το κάθε ένα τα χρήματα που έχει για την εκδρομή μέσα στο δοχείο. Τα μάτια του Βασίλη άνοιξαν διάπλατα. Το θέαμα αυτό του ήταν ξαφνικά πολύ γνώριμο. Αμέσως θυμήθηκε αυτό που είχε δει στη τηλεόραση. Μπροστά του υπήρχε μια ουρά παιδιών, η οποία έδινε χρήματα για μια εκδρομή, ενώ κάπου αλλού ο κόσμος περίμενε σε ουρά για ένα πιάτο φαΐ. Πλέον, στα μάτια του μικρού αγοριού, όλο αυτό έμοιαζε τόσο λάθος.

Στο διάλειμμα, ο Βασίλης πλησίασε τους φίλους του. Άρχισε να τους λέει για αυτά που είχε δει στην τηλεόραση και για την φτώχεια που υπάρχει έξω από τα σπίτια τους. Αφού κέντρισε το ενδιαφέρων αρκετών παιδιών, τους έδειξε μέσω διαδικτύου εκείνο το μέρος που είχε δει τότε στο δελτίο ειδήσεων, εκεί όπου εθελοντές μπορούσαν να βοηθήσουν στην σίτιση όλων των απόρων ανθρώπων. Τότε, στον Βασίλη ήρθε μια λαμπρή ιδέα. «Έχω μια ιδέα παιδιά!» φώναξε το αγόρι και όλοι μαζεύτηκαν γύρω του.

Όταν όλοι οι μαθητές επέστρεψαν στην τάξη, ανακοίνωσαν στην δασκάλα την ιδέα που είχαν. «Θέλουμε να προσφέρουμε τα χρήματα της εκδρομής για φαγητό στους άπορους!» είπαν όλα με μια φωνή και η δασκάλα έμεινε άφωνη, μα βαθιά συγκινημένη με την ευαισθησία των μαθητών της. Η κυρία μετέφερε αμέσως το αίτημα των παιδιών στον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος βρήκε την ιδέα εξαιρετική! Στο τέλος, όλοι οι εκπαιδευτικοί και μαθητές συμφώνησαν στην νέα πρόταση. Τα χρήματα τους θα είχαν πλέον έναν ανώτερο σκοπό!

Μετά από λίγες μέρες, όλα είχαν κανονιστεί και η μεγάλη μέρα είχε πια φτάσει. Το σχολικό γκρουπ κατέφθασε στο μέρος όπου γίνονταν τα συσσίτια. Οι μάγειροι εκεί, υποδέχτηκαν όλα τα παιδιά με χαρά. Κάθε μαθητής, κρατούσε από μια κούτα γεμάτη αγαθά και πρώτες ύλες μαγειρικής, τις οποίες και παρέδωσαν στο προσωπικό της κουζίνας. Εκείνοι ευχαρίστησαν τα παιδιά, όμως η επίσκεψη τους δεν είχε τελειώσει ακόμα! Ο αρχιμάγειρας είχε μια πρόταση να κάνει. «Τι θα λέγατε παιδιά να μείνετε και να ετοιμάσουμε όλοι μαζί το φαγητό;» ρώτησε, και όλα συμφώνησαν με πολύ μεγάλη χαρά.

Ο Βασίλης και όλοι οι άλλοι, φόρεσαν με ενθουσιασμό τις ποδιές που τους έδωσαν, και όλοι μαζί μπήκαν στην κουζίνα για δουλειά! Τα παιδιά χωρίστηκαν σε γκρουπ. Κάποια ανέλαβαν το ζύμωμα ψωμιού, άλλα βοήθησαν στην προετοιμασία του κυρίως πιάτου και άλλα ανέλαβαν τον καθαρισμό. Μετά από κάμποση ώρα, η τραπεζαρία άνοιξε για το κοινό και πλήθος κόσμου μπήκε στο εσωτερικό. Ο Βασίλης είχε μείνει άναυδος με το πόσοι άνθρωποι είχαν ανάγκη από φαγητό. Σύντομα, όλα ήταν έτοιμα και ο κόσμος άρχισε να μπαίνει σε σειρά μπροστά από την κουζίνα. Ήταν ακριβώς όπως το είχε δει στην τηλεόραση! Τι ευτυχία ήταν αυτή που ένιωθαν τα παιδιά μέσα τους, βλέποντας πόσο χαρούμενους έκαναν όλους αυτούς τους ανθρώπους, κάθε φορά που έδιναν ένα πιάτο φαΐ στον καθένα! Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όλα τα παιδιά του σχολείου, όμως γιατί να τελείωνε εκεί;

Με την βοήθεια του δασκάλου πληροφορικής, ανακοίνωσαν παντού στον κόσμο την ανιδιοτελή του πράξη. Σύντομα, το παράδειγμα τους ακολούθησαν και άλλα σχολεία στην Ελλάδα και έπειτα και σε ολόκληρο τον κόσμο! Πόση περισσότερη αξία είχε όλο αυτό, από το να πήγαιναν μια απλή εκδρομή. Αυτή ήταν μια εμπειρία που θα τους έμενε για πάντα στην καρδιά. Τελικά ο Βασίλης έκανε λάθος. Όταν τα παιδιά ενωθούν όλα μαζί, μπορούν να καταφέρουν τα πάντα. Ακόμα και να σώσουνε τον κόσμο.

 

 

Ο συγγραφέας

Ονομάζομαι Πανωραία Χριστοπούλου και γεννήθηκα το 1993 στο Αίγιο.

Έχω σπουδάσει Τεχνικός Ηλεκτρονικών Συστημάτων Υπολογιστών και Υπάλληλος Οικονομικών Καθηκόντων.

Ασχολούμαι με την παραδοσιακή και ψηφιακή ζωγραφική, και ερασιτεχνικά με την επεξεργασία φωτογραφιών και βίντεο, με την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους, με τον προγραμματισμό βιντεοπαιχνιδιών, καθώς και με την δημιουργία διαφόρων κατασκευών όπως κούκλες και αγαλματίδια.

Έχω εικονογραφήσει τα βιβλία: «Το αγόρι από τον κόσμο των χρωμάτων», «Ο Νικολάκης και το πασχαλινό αυγό» και «Αιμιλία Ντε Βιαλάρ: η Αγία της αγάπης και της προσφοράς» (ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ). Περιλαμβάνομαι στο συλλογικό έργο «Αυτή είναι η δική μου Ιστορία: 26 Ιστορίες ζωοφιλικού περιεχομένου» (Ομάδα Συγγραφέων), στο ποιητικό «Ανθολόγιο ΙΙ – Φωτοσκιάσεις» (Εκδόσεις Γράφημα), καθώς και στην ανερχόμενη ανθολογία διηγημάτων «Στα Όνειρα της Φαντασίας: Κοσμικό Έρεβος» (Allbooks).

Επίσης, έχω τιμηθεί με την 3η θέση στον 1ο Διαγωνισμό Κονστρουκτιβιστικού Διηγήματος της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Θεσσαλονίκης, με την 2η θέση στον 2ο ποιητικό διαγωνισμό της Χ.Ε.Ν Ιωαννίνων, καθώς και με την 1η θέση στον διαγωνισμό αφίσας του Πατρινού Καρναβαλιού των Μικρών 2020.

Categories: Διαγωνισμός Συγγραφής Παραμυθιού 2020, Παραμύθια φίλων | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Πλοήγηση άρθρων

Εδώ σχολιάζετε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: