Η ομάδα των παραμυθάδων συνεχίζει ακούραστη να σκορπίζει την μαγεία των παραμυθιών. Με χριστουγεννιάτικα παραμύθια στο σάκο τους, επισκέφθηκαν το πρωί της Τετάρτης, 14 Δεκέμβρη, το 10ο Δημοτικό σχολείο Καβάλας.
Η διευθύντρια, κυρία Μαρία, μας υποδέχθηκε, με το γνωστό από άλλες συναντήσεις μας, πρόσχαρο και ζεστό χαμόγελό της. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και με την καθεμιά χωριστά γνωρίσαμε:
τα σκανδαλιάρικα καλικαντζαράκια,
τα δύο αδέρφια που έγιναν αιτία η θάλασσα της Ίμβρου να έχει τα πιο αλμυρά νερά,
παρακολουθήσαμε έναν έμπορο και έναν καλικάντζαρο να κλείνουν μια συμφωνία και
έναν φούρναρη τσιγκούνη να αλλάζει χαρακτήρα μετά από έναν εφιάλτη.
Συζητήσαμε με τα παιδιά για το αν υπάρχει Άγιος Βασίλης ενώ τα χριστουγεννιάτικα αινίγματα ξεσήκωσαν τα παιδιά που ενθουσιασμένα φώναζαν τις απαντήσεις! Και φυσικά τραγουδήσαμε τα κάλαντα.
«Χριστούγεννα, πρωτούγεννα…» και τα παιδιά μας αιφνιδίασαν ευχάριστα γιατί ήξεραν περισσότερες στροφές από εμάς. Όπως πάντα, φύγαμε με γεμάτες τις καρδιές μας! Τα έξυπνα λογάκια, τα σπινθηροβόλα βλέμματα, μας δίνουν την ελπίδα ότι το μέλλον μπορεί να είναι αισιόδοξο.
Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Ράπτη Αδελαΐς, Τσιφλίδου Αρετή και Σωτηρέλη Καλλιόπη
Την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2022, το πλοίο των Παραμυθάδων έπιασε λιμάνι στο ακριτικό νησί των 136 κατοίκων, τη Θύμαινα. Βέβαια αυτή τη φορά η επίσκεψη έγινε διαδικτυακά με το δημοτικό σχολείο και τους τρεις και μοναδικούς μαθητές του. Αφηγητές της ομάδας μας από την Καβάλα, την Κατερίνη, ακόμη και από το Λονδίνο συνδεθήκαμε μέσα από την διαδικτυακή πλατφόρμα για να συναντήσουμε τα παιδιά.
Το δημοτικό σχολείο της Θύμαινας έχει δύο δασκάλες και κατάγονται από τον δήμο Καβάλας. Την κυρία Στέλλα από τη Νέα Καρβάλη και την Βικτώρια από την Καβάλα που είναι και μέλος της «οικογένειάς» μας, δηλαδή μια παραμυθού. Δασκάλες και μαθητές, λοιπόν, μας περίμεναν από τη προηγούμενη κιόλας μέρα με ανυπομονησία.
Την ημέρα που είχαμε προγραμματίσει την διαδικτυακή μας συνάντηση, στο μικρό αυτό νησάκι, ο κατακλυσμός και η συνεχόμενη βροχή δεν επέτρεψαν τους μαθητές να πάνε στο σχολείο τις πρώτες ώρες. Οι δασκάλες προσπαθούσαν να οργανώσουν το πρόγραμμα έτσι ώστε να μη χαθεί η σχολική ημέρα. Η ανάγκη να βρεθούμε όμως, έστειλε όλη την θετική ενέργεια και ο καιρός ηρέμησε… και οι μαθητές άρχισαν να εμφανίζονται ο ένας μετά τον άλλον.
Οι τεχνικές δυσκολίες συνέχισαν να υπάρχουν στη διαδικτυακή μας συνάντηση, όμως η θέληση και η προσπάθεια όλων μας, τις ξεπέρασε.
Το ξεκίνημα έγινε με την φιγούρα ενός καλικάντζαρου που έδωσε και πληροφορίες για τα άσχημα και σκανδαλιάρικα αυτά πλάσματα των Χριστουγέννων.
Τα παιδιά μίλησαν για τη ζωή τους στο νησί, τι αγαπούν να κάνουν και πως περνάνε στον ελεύθερό τους χρόνο. Έπειτα ταξιδέψαμε όλοι μαζί στον φανταστικό κόσμο με το παραμύθι «Χριστάνθεμο».
Επειτα, είπαμε τα κάλαντα της Ικαρίας, προκαλώντας έτσι έκπληξη στους μικρούς μας φίλους που γνωρίζαμε τα κάλαντα του τόπου τους.
Τέλος, μια όμορφη έκπληξη περίμενε τους μαθητές. Τρία δέματα βρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της τάξης τους και προορίζονταν για αυτούς. Τρία δέματα που είχαμε φροντίσει να στείλουμε μέρες πριν από την Καβάλα και περιείχαν δώρα. Η τάξη γέμισε γέλιο και χαρά.
– Μα πως ήξεραν ότι μου αρέσουν τα επιτραπέζια;
– Τι πολλά δώρα και γλυκάκια!
– Ωωωω, χριστουγεννιάτικα καλτσάκια!
– Σας περιμένουμε στο νησί μας Παραμυθάδες!
Ήταν μερικά από τα λόγια των παιδιών, καθώς ξετυλίγαν τα δώρα. Και κάπως έτσι γύρισαν το καθένα στο σπίτι του…
Τα ορθάνοιχτα ματάκια και οι χαρούμενες φωνούλες είχαν για τις δικές μας καρδιές μια γλύκα από μελομακάρονα. Δώσαμε τον λόγο μας ότι θα προσπαθήσουμε την άνοιξη να πάμε κοντά τους γιατί την ζωντανή αγκαλιά δεν μπορεί καμιά οθόνη να την αντικαταστήσει!
«Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λεν τα παραμύθια»
Όλα ανεξαιρέτως τα μέλη των παραμυθάδων είχαν ενεργή συμμετοχή.Επίσης, ευχαριστούμε το βιβλιοπωλείο «Κύβος» του Γιώργου Ζοπόγλου και τον κύριο Γιάννη Σ. για την δική τους συνεισφορά.
(Το παρακάτω παραμύθι δημιούργησαν τα παιδιά του Ειδικού Γυμνασίου Καβάλας κατά την επίσκεψη μας και στην δράση που πραγματοποιήσαμε για την εξωτερίκευση της φαντασίας τους χρησιμοποιώντας τα παραμυθοζάρια μας. Κατά την ρίψη των ζαριών από τα παιδιά, οι εικόνες που μας έτυχαν και με τις οποίες έπρεπε να ντύσουμε το παραμύθι – ιστορία μας ήταν: Φάκελος, πεταλούδα, ψάρι, ήλιος, περιστέρι και μπάλα.)
Ένα γλυκό φθινοπωρινό πρωινό καθόμουν στην κουζίνα μου και έπινα μυρωδικό τσάι. Άκουσα τον ταχυδρόμο να περνάει και κατάλαβα πως έριξε ένα γράμμα για μένα. Όταν άνοιξα το γραμματοκιβώτιο, είδα έναν μεγάλο φάκελο. Τον άνοιξα με ανυπομονησία. Από μέσα έπεσε ένα μικρό, πλατύ κουτί και ένα μεγάλο γράμμα. Το είχε στείλει από την Ιταλία ο θείος μου, ο πιο αγαπημένος μου θείος. Είχα χρόνια να τον δω!
Πριν ξεκινήσω να διαβάζω όσα μου έγραφε, άνοιξα με περιέργεια το μικρό κουτάκι. Ένα όμορφο κόσμημα σε σχήμα πεταλούδας, βιολετί, απαλή και βελούδινη, σχεδόν με κοίταζε στα μάτια.
Φόρεσα το όμορφο δώρο στο πέτο μου και ξεκίνησα να διαβάζω το γράμμα. Μα πριν καλά-καλά ολοκληρώσω την πρώτη πρόταση, στη μύτη μου έφτασε μία απαίσια μυρωδιά, μία μυρωδιά έντονης ψαρίλας. Ερχόταν από τον κήπο.
Έβαλα το γράμμα στην τσέπη, βγήκα και τι να δω! Η γάτα, που χρόνια κυκλοφορούσε στη γειτονιά, είχε βγάλει από τον κάδο των σκουπιδιών ένα ψαροκόκκαλο μεγάλο και με κοίταζε περίεργα. Πολύ περίεργα!
Αχ εγώ η ανοικοκύρευτη, είχα ξεχάσει δύο μέρες να πετάξω τα σκουπίδια. Μπήκα πάλι στο σπίτι, φόρεσα τα πλαστικά κόκκινα γάντια που είχα για τις δουλειές του σπιτιού, που ταίριαζαν και με το κόκκινο παντελόνι μου και βγήκα να πάρω το ψαροκόκκαλο από το στόμα της γάτας.
Μα εκείνη μου δίνει μία γρατζουνιά! Ευτυχώς μόνο το γάντι μου σκίστηκε λίγο. Την κυνήγησα. Εκείνη, πιο γρήγορη, έτρεξε στην πίσω πλευρά του κήπου. Την ακολούθησα και την βρήκα δίπλα στην μικρή τεχνητή λιμνούλα μας. Μέσα, ένα χρυσόψαρο κολυμπούσε ζωηρά. Τι παράξενο …. Ήμουν σίγουρη πως με κοίταζε και εκείνο ίσια στα μάτια.
Εγώ προσπάθησα να διώξω τη γάτα και να την κάνω να αφήσει το ψαροκόκκαλο για να το πετάξω στα σκουπίδια.
Ξουτ, φώναξα, ξουτ….
Εκείνη το άφησε στην άκρη της λιμνούλας αλλά δεν κουνήθηκε. Κοίταζε μόνο με γουρλωμένα μάτια την καινούργια μου καρφίτσα, την μωβ βελούδινη πεταλούδα μου!
Μα τι μου συμβαίνει σήμερα;… αναρωτήθηκα.
Ο ήλιος είχε ανέβει ψηλά και ζέσταινε τόσο πολύ το κεφάλι μου, που νόμιζα πως από τη ζάλη μου έβλεπα αυτά τα παράξενα πράγματα! Ένιωσα τότε επάνω στον ώμο μου να φτερουγίζει και να κάθεται ένα περιστέρι που, ωωωω Θεέ μου, με κουτσούλησε! Αν είναι δυνατόν!
Γύρισα και το κοίταξα θυμωμένη. Και τότε εκείνο μου μίλησε με φωνή ανθρώπινη.
Μην ξαφνιάζεσαι, εμείς όλοι που μας βλέπεις εδώ, γνωρίζουμε τον αγαπημένο σου θείο από τότε που ήταν πολύ μικρός. Εκείνα τα χρόνια στην γειτονιά δεν υπήρχαν άλλα παιδάκια. Έτσι, του άρεσε να παίζει μαζί μας. Όταν έφυγε για την Ιταλία, υποσχέθηκε πως δεν θα μας ξεχάσει. Περιμέναμε…περιμέναμε… Ώσπου σήμερα νιώσαμε πως το γράμμα που τόσα χρόνια λαχταρούμε, επιτέλους ήρθε! Έλα να το διαβάσουμε όλοι μαζί, σε παρακαλούμε!
Ήμουν τόσο ξαφνιασμένη που δεν έφερα καμία αντίρρηση! Έβαλα το χέρι στην τσέπη, έβγαλα το γράμμα και ξεκίνησα να διαβάζω:
«Αγαπημένη μου ανιψιά,
Σου στέλνω αυτό το γράμμα για να σου πω ένα μυστικό….»
Και εκεί διάβασα όλα όσα μου είπε το περιστέρι. Ήταν αλήθεια όλα! Στο τέλος, ο θείος μου έγραφε:
«Μπορείς να φανταστείς ότι με αυτούς τους μικρούς μου φίλους μπορούσα να παίζω παιχνίδια; Είχαμε θυμάμαι και μία μικρή μπάλα. Τόσο μικρή που ακόμα και το χρυσόψαρο, το έπαιρνα κάποιες φορές στην μπανιέρα μου και εκείνο μέσα από το νερό πηδούσε ψηλά, χτυπούσε την μπάλα με την μυτούλα του και εγώ την έπιανα και την ξανά έστελνα πίσω. Κάτι σαν τένις δηλαδή.
Και τώρα, αγαπημένη μου ανήψια, πρόσεξε αυτό που θα σου πω. Μέσα στην μωβ καρφιτσούλα που σου έστειλα, είναι κρυμμένη η αληθινή μου φίλη η πεταλούδα. Μόνον έτσι, βλέπεις, θα μπορούσε να ζήσει μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψω. Ήταν και η μόνη από τους φίλους μου που είχα μαζί μου τόσα χρόνια εδώ στην Ιταλία. Να μου την προσέχεις πολύ!
Μιας και έχω σε λίγες μέρες τα γενέθλιά μου, σκέφτηκα να έρθω να τα γιορτάσω κοντά σας. Ω, μου έλειψαν τόσο πολύ οι μικροί μου φίλοι! Συμφωνείς;»
Μα και βέβαια συμφώνησα!
Σε λίγες μέρες ο θείος έφτασε. Αγκαλιαστήκαμε σφιχτά και πήγαμε δίπλα στην λιμνούλα. Ήρθε τρέχοντας η γάτα, πέταξε κοντά μας και το περιστέρι τιτιβίζοντας. Το ψαράκι πηδούσε ψηλά χαρούμενο. Και ο θείος άνοιξε με ένα μικρό κλειδάκι το κόσμημα.
Πετάχτηκε τότε από μέσα μια υπέροχη πεταλούδα που, αφού πέταξε για λίγο για να ξεπιαστεί, κάθισε επάνω στο κεφάλι του.
Κάναμε γενέθλια με μια τεράστια ψαρότουρτα! Δεν μπορώ να σας περιγράψω την χαρά αυτής της τοοοόσο παράξενης συντροφιάς. Γέλια, φτερουγίσματα, νιαουρίσματα, βουτιές!
Άλλο να σας το λέω και άλλο να το βλέπατε.
Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λέν τα παραμύθια!
(Οι ζωγραφιές που ακολουθούν είναι των παιδιών από το Ειδικό Γυμνάσιο)
Την Δευτέρα 5 του Δεκέμβρη βρεθήκαμε και πάλι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, στην Ελευθερούπολη. Αυτήν την φορά, επισκεφθήκαμε το 1ο δημοτικό σχολείο. Μεγάλη είναι η χαρά μας όταν βλέπουμε σχολεία με πολλά παιδιά.
Σε τρεις παρτίδες λοιπόν, συναντήσαμε τους μαθητές, ξεκινώντας από τα πιο μικρά και κλείνοντας με τα πιο μεγάλα. Μάτια σπινθηροβόλα, έξυπνα λογάκια, παρατηρήσεις και σχόλια με πρωτότυπες και έξυπνες απόψεις. Εντυπωσιαστήκαμε τόσο από τους μαθητές όσο και από τους δασκάλους!
Άνθρωποι με αγάπη για το λειτούργημά τους, φωτεινά παραδείγματα. Είπαμε παραμύθια και μύθους, παίξαμε το παιχνίδι με τα τρία ζώα, τραγουδήσαμε, δραματοποιήσαμε τον «ψεύτη βοσκό». Συζητήσαμε με τα παιδιά για συναισθήματα των κύριων χαρακτήρων του παραμυθιού «Δεκατρής», που αποδόθηκε με κούκλες, φτιαγμένες από χέρια παιδικά.
Φύγαμε χαμογελώντας, γεμάτοι όμορφα συναισθήματα! Ακούστηκαν τα παραμύθια:
Ήλιος και Φεγγάρι
Ο ψεύτης βοσκός
Τα 7 κοράκια
Η ευχή της μάνας
Το μονοπάτι του γίγαντα
Το λιοντάρι και η γριά κατσίκα
Ο Δεκατρής
Συμμετείχαν οι Τάσος Καπατζιάς, Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Αδελαΐς Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου, Αρετή Τσιφλίδου, Απόστολος Τσομπανόπουλος
Την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2022 μέλη της ομάδας «Οι Παραμυθάδες» επισκεφτήκαμε το Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο Καβάλας. Η υποδοχή ήταν πολύ θερμή από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές. Αφηγηθήκαμε κάποιους μύθους του Αισώπου και με πολλή χαρά, όχι μόνο απόλαυσαν αλλά και συμμετείχαν διαδραστικά οι περισσότεροι μαθητές.
Μετά παίξαμε με τους παραμυθοκύβους-παραμυθοζάρια και τα παιδιά δημιούργησαν δύο μοναδικά παραμύθια που θα αναρτηθούν ξεχωριστά σε λίγες μέρες. Η φαντασία έπαιξε πρωταρχικό ρόλο και οι ιδέες των παιδιών ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπες, όταν έφτιαχναν το παραμύθι τους.
Στην ερώτηση μας «σας αρέσουν τα παραμύθια;» υπήρξαν κάποιες αρνητικές απαντήσεις και κάποιοι δεν είχαν διάθεση να συμμετέχουν στην δράση μας αρχικά! Όμως ως συνήθως αυτοί οι ίδιοι μαθητές και μαθήτριες ήταν οι πιο πρόθυμοι και οι πρωταγωνιστές στην συνέχεια! Επίσης ο Χρήστος, μαθητής της δεύτερης ομάδας, μας αφηγήθηκε τον μύθο του Αισώπου «Ο Ερμής και ο ξυλοκόπος» με υπέροχη θεατρικότητα.
Πέρα από την φαντασία, ξεπήδησαν πολλά συναισθήματα και αξίες που μας άφησαν άφωνους και συγκινημένους! Η αγάπη, τα όνειρα, η φιλία και η ελπίδα ήταν οι οδηγοί για τις ιστορίες των παιδιών. Οι αγκαλιές, τα τραγούδια και ο χορός μας ενθουσίασαν και αντιληφθήκαμε ότι κρύβονται πολλά ταλέντα σ΄ αυτό το σχολείο που ελπίζουμε να βοηθήσαμε έστω και λίγο για να εξελιχθούν στο μέλλον.
Φύγαμε γεμάτοι χαμόγελα, ζεστασιά στην καρδιά μας και με την υπόσχεση να τα ξαναπούμε σύντομα.
Το Παραμυθόσπιτο ανοίγει και πάλι τις πόρτες του την Κυριακή 27/11/22 στις 11 το πρωί και περιμένει του μικρούς και μεγάλους φίλους του στο νέο κύκλο παρουσιάσεων υπό τον τίτλο «Άνθρωποι και ζώα…αλλάζουν μορφές».
Έρχονται και πάλι εκείνες οι όμορφες Κυριακές που απολαμβάναμε παρέα, κάθε που έφτανε ο μήνας στο τέλος του. Έτσι λοιπόν, μετά από τρία χρόνια σχεδόν απουσίας, την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου, στις 27 δηλαδή, θα ξεκινήσει ο νέος κύκλος δράσεων της ομάδας μας για τους μικρούς μας φίλους και θα φιλοξενηθεί στο Παραμυθόσπιτο.
Για φέτος, η θεματολογία μας θα είναι «Άνθρωποι και ζώα… αλλάζουν μορφές».
Η δράση θα πραγματοποιηθεί στις 11:00 – 12:30, το πρωί και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6-12 ετών.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού συμμετοχών, βασική προϋπόθεση είναι η δήλωση συμμετοχής στην εκδήλωση και η κράτηση της θέσης.
Το κόστος συμμετοχής ανά παιδί είναι 3,00€
Για κρατήσεις και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στα τηλέφωνα: 6974333245 (Αρετή) και 6947938757 (Αδελαΐς)
Μετά από το μικρό διάλειμμα του καλοκαιριού η ομάδα των παραμυθάδων και πάλι εν δράσει! Την Δευτέρα στις 14 Νοεμβρίου 2022 η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» βρεθήκαμε στο 2ο Δημοτικό σχολείο Ελευθερούπολης, προσκεκλημένοι από τον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του σχολείου.
Μας υποδέχθηκαν με ιδιαίτερη χαρά γονείς, δάσκαλοι και μαθητές! Το σχολείο μεγάλο με πολλά παιδιά! Χωρίσαμε λοιπόν τους μαθητές σε τρεις μεγάλες ομάδες. Την πρώτη ομάδα αποτέλεσε η πρώτη και η δευτέρα τάξη, που πρώτη μπήκε στην μεγάλη θεατρική αίθουσα του σχολείου, γεμίζοντάς την με τα χαμόγελα και τις χαρούμενες φωνούλες τους!
Στους μικρούς μας φίλους διηγηθήκαμε λαϊκά παραμύθια, μύθους του Αισώπου και μιλήσαμε για την πολυτάραχη ζωή του μεγάλου μας σοφού μυθοπλάστη! Πιο συγκεκριμένα αφηγηθήκαμε τα ακόλουθα παραμύθια και μύθους:
«Ο Ερμής και το τσεκούρι», «Το κοριτσάκι των αχλαδιών», «Το λιοντάρι και το ποντίκι», «Ο ήλιος και το φεγγάρι», «Η ευχή της μάνας», «Ο ψεύτης βοσκός».
Με την ολοκλήρωση της αφήγησης του ψεύτη βοσκού, καλέσαμε τα παιδιά να το δραματοποιήσουν, τα οποία και ερμήνευσαν ενθουσιασμένα τους διάφορους ρόλους του μύθου!
Την δεύτερη ομάδα αποτέλεσε η τρίτη και η τετάρτη τάξη και την τρίτη η πέμπτη και η έκτη. Στα μεγαλύτερα παιδιά λοιπόν έγινε δραματοποίηση του παραμυθιού «Ο Δεκατρής». Ένα παραμύθι που μιλάει για την διαφορετικότητα, τον εκφοβισμό και την βία, καταστάσεις που βιώνουμε έντονα στις μέρες μας.
Έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον στην συζήτηση, που ακολούθησε μετά την δραματοποιημένη αφήγηση, όπου συζητήθηκαν τα συναισθήματα των ηρώων του παραμυθιού και ο τρόπος που πρέπει να προσεγγίζουμε την διαφορετικότητα των ανθρώπων!
Η εκδήλωση μας τελείωσε, αφήνοντας σε όλους μια πολύ γλυκιά γεύση, αφού στους ψιθύρους μεταξύ των παιδιών κυριαρχούσε η λέξη τέλεια, … τέλεια, κάτι που φυσικά μας γέμισε χαρά και δύναμη.
Ευχαριστούμε τον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού σχολείου Ελευθερούπολης για την πρόσκληση και την τιμή που μας έκανε!
Στην εκδήλωση πήραν μέρος οι Παραμυθάδες:
Τάσος Καμπατζιάς, Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Ζωή Τσαπανίδου, Αρετή Τσιφλίδου και Απόστολος Τσομπανόπουλος.
Το 1ο νηπιαγωγείο Αμυγδαλεώνα στις 8 Ιουνίου 2022, περίμενε την Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού, «Οι Παραμυθάδες» δηλαδή… εμάς! Μόλις μας είδαν να μπαίνουμε στην αυλή του νηπιαγωγείου μας χαιρετούσαν από τα παράθυρα, για να μας υποδεχτούν στην συνέχεια νηπιαγωγοί και παιδιά, με χαμόγελα και μάτια όλο ανυπομονησία για να ξεκινήσουμε το ταξίδι στα παραμύθια!
Καταλήξαμε στην πανέμορφη αυλή με τα ζωγραφισμένα επιτραπέζια παιχνίδια στο έδαφος και τις υπέροχες παραστάσεις στους τοίχους. Αφού οι φίλοι μας βολεύτηκαν, για αρχή τους «συστήσαμε» τον Αίσωπο, αναφέροντας κάποια στοιχεία από την ζωή του, αν και για μερικούς ήταν ήδη γνωστός και μάλιστα ήξεραν αρκετούς μύθους του, πράγμα που μας χαροποίησε ιδιαιτέρως. Συνεχίσαμε με τους μύθους «Η αλεπού κι ο κόρακας», «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας», «Το λιοντάρι και το ποντίκι», «Ο σκύλος και ο λύκος» και σε μορφή ποιήματος «Η αλεπού και τα κλωσοπούλια».
Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά και με προθυμία βοηθούσαν στην αφήγηση των μύθων. Διδαχτήκαμε από τα μηνύματα του μεγάλου μυθοποιού, γελάσαμε και μετά αρχίσαμε τα τραγούδια (Μια γίδα μια φορά, Χαρωπά τα δύο μου χέρια, Το κοκοράκι) και τα παιχνίδια (Λύκε λύκε είσαι εδώ, Τσαφ τσουφ, Το τρένο περνά και το Πάνω – Κάτω ,όπου τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες με ονόματα ζώων που ακούστηκαν στις αφηγήσεις μας).
Οι αγκαλιές και οι ευχές για καλό καλοκαίρι πολλές και οι υποσχέσεις επίσης, ότι του χρόνου θα συναντηθούμε και πάλι με νέα παραμύθια, νέα προσωπάκια αλλά την ίδια όμορφη διάθεση και χαρά!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το 1ο νηπιαγωγείο για την πρόσκληση και την στήριξη στην ομάδα μας.
Συμμετείχαν οι παραμυθάδες : Ελισάβετ Κεσικιάδου, Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου και Απόστολος Τσομπανόπουλος.
Πατήστε στη διαδραστική εικόνα για να ακούσετε τα παραμύθια
Άλλος ένας χρόνος φτάνει στο τέλος του. Ένας χρόνος που ήταν γεμάτος με παράξενες στιγμές, τις οποίες κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε με οδηγό μας την ελπίδα, την αισιοδοξία και τη φαντασία.
Οι Παραμυθάδες θελήσαμε να κλείσουμε το 2020 και να ανοίξουμε με καλούς οιωνούς το νέο έτος 2021, πώς αλλιώς; Με παραμύθια φυσικά! Με παραμύθια που στόχο έχουν να γεμίσουν τις μέρες της καραντίνας (και όχι μόνο) με ήχους της παράδοσης, με χρώματα της φαντασίας, με νότες ελπίδας, με ευχές για υγεία και ευημερία!
Ήρθαμε λοιπόν να σας τα πούμε. Να σας πούμε παραμύθια και ιστορίες από κάθε γωνιά της γης… Και όπως λέει ο λαός…
«…κι αν είναι με το θέλημα, άσπρη μου περιστέρα, ανοίξατε την πόρτα σας να πούμε «καλησπέρα»»!
Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου Παραμυθάδες σας ευχόμαστε ολόψυχα Καλά Χριστούγεννα, με την ευχή το 2021 να είναι μία χρονιά που θα μας φέρει ξανά κοντά, θα ζεστάνει τις καρδιές μας, θα μας δώσει πίσω τις αγκαλιές και τα ζεστά χαμόγελα που μας στέρησε το 2020… πάντα με υγεία και ασφάλεια! Χρόνια πολλά σε όλους!
Το παρακάτω παραμύθι γράφτηκε με την χρήση των παραμυθοζαριών από 14 παιδιά που φιλοξενούνται με τις οικογένειές τους στην Ανοιχτή Δομή Φιλοξενίας Καβάλας. Δημιουργήγθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου στο Φρούριο της Καβάλας με συντονιστές την Ομάδα «Οι Παραμυθάδες» μετά από πρόσκληση του Διεθνή Οργανισμού Μετανάστευσης.
Ήταν κάποτε ένα μεγάλο κάστρο που δεν βρισκόταν στη γη αλλά ψηλά στον ουρανό. Οι πέτρες του δεν ήταν χτισμένες με ασβέστη αλλά με ένα χρυσό σύννεφο που το είχε δωρίσει στον βασιλιά η μάγισσα που ζούσε κι αυτή μέσα στο ίδιο κάστρο.
να δώσω αίμα! 14 Ιουνίου 2026
Η 14η Ιουνίου καθορίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τον Ερυθρό Σταυρό και την Ερυθρά Ημισέληνο, την Παγκόσμια Ομοσπονδία Εθελοντών Αιμοδοτών και τον Διεθνή Οργανισμό Μετάγγισης Αίματος. Το να προσφέρω μια φιάλη αίμα, είναι σίγουρα το πιο ανέξοδο, μα το πιο ανεκτίμητο δώρο!
να σέβομαι τους πρόσφυγες 20 Ιουνίου 2026
Η 20η Ιουνίου γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων. Με ένα βάρος στην ψυχή κι ένα δάκρυ για όσους αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες!
Οι παραμυθάδες 