Το ακόλουθο παραμύθι δημιουργήθηκε από τα παιδιά του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Αλεξάνδρειας Ημαθείας. Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου κατά την διάρκεια της εκδήλωσής μας εκεί, πήραμε τα παραμυθοζάρια και αρχίσαμε να παίζουμε… και ορίστε το αποτέλεσμα! Συνέχεια
Author Archives: Aδελαϊδα
«Οι φίλοι του ουρανού»
Το ακόλουθο παραμύθι δημιουργήθηκε από τα παιδιά του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Βέροιας (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.) την Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου. Στην διάρκεια της εκδήλωσής μας, πήραμε τα παραμυθοζάρια μας, χωριστήκαμε σε ομάδες και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας!
Μοιραστείτε το:
Categories: Παραμύθια παιδιών
Ετικέτες: παραμύθι,Ε.Ε.Ε.Κ. Βέροιας,Ειδικό Σχολείο,Μπάλα,άγγελος
Σχολιάστε
Φλεβάρης! Κουτσο-Φλέβαρος ο Διονυσιακός
Ο μήνας με τις λειψές μέρες. Για την ακρίβεια του την έκλεψε το 4 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος και την έδωσε που λέτε; Μα στον Αύγουστο.
Ορίστε και λίγες παροιμίες, ενδεικτικά. Για περισσότερες, μπορείτε να βοηθήσετε κι εσείς. Με την μορφή του σχολίου κάτω από το άρθρο, στείλτε μας μια παροιμία που σχετίζεται με τον μήνα Φεβρουάριο, ή κάποιο έθιμο της περιοχής σας που γίνεται μέσα σε αυτόν τον μήνα.
- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει πάλι άνοιξη θ’ ανθίσει. Μα κι αν κάνει και πεισμώσει, μέσ’ στα χιόνια θα μας χώσει.
- Παπαντή καλοβρεγμένη, η κοφίνα γιομισμένη.
- Τον Φλεβάρη μην φυτέψεις, μήτε να στεφανωθείς, τρίτη μέρα μην δουλέψεις, Σάββατο μην στολιστείς .
- Καλοκαιριά της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας .
- Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στον χορό.
- Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.
- Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει, και λησμόνησε να πάψει.
- Στις δεκαπέντε του Φλεβάρη, βαρεί τ’ άλογο ποδάρι.
Μοιραστείτε το:
Στην κοπή της πίτας μας στο Παραμυθόσπιτο!
Η βασιλόπιτά μας στο παραμυθόσπιτο
Κάθε χρόνο η ομάδα των Παραμυθάδων ψάχναμε το καλύτερο μέρος για να κόψουμε τη βασιλόπιτά μας. Έχει καλύτερο μέρος όμως από το σπίτι σου; Στο σπίτι μας λοιπόν, το στολισμένο Παραμυθόσπιτό μας, οργανώθηκε φέτος η κοπή της βασιλόπιτας. Ευτυχώς, αν και το φοβηθήκαμε, ο χιονιάς δεν απείλησε την πρόσβαση στο χώρο μας και το απόγευμα του Σαββάτου ο μπουφές στρώθηκε με χειροποίητα εδέσματα, σπιτικά λικέρ, γλυκό κρασί και καφεδάκια.
Αρκετοί φίλοι μας τίμησαν με την παρουσία τους
Ήρθαν φίλοι πιστοί που μας αγαπούν και είναι πάντα πλάι μας. Αγκαλιές, φιλιά, συζητήσεις και γέλια γέμισαν το χώρο. Η βασιλόπιτα μεγάλη, στολισμένη περίμενε στο τραπέζι. Η πρόεδρός μας, Μαρία Παπακωνσταντίνου ανέλαβε την κοπή της πίτας και ο καθένας πλησίαζε και έπαιρνε το κομμάτι του.
Το βρήκα… το βρήκα!
φώναξε ο σκανδαλιάρης Αλέξανδρος Μίχας, έχοντας στο χέρι ένα δικό του νόμισμα, θέλοντας όπως πάντα να μας πειράξει. Γελάσαμε κι αρχίσαμε πάλι να ψάχνει ο καθένας το κομμάτι του.
Το βρήκα… το βρήκα!
ήταν πάλι η φωνή του Αλέξανδρου! Ξέρουμε όλοι βέβαια τον μύθο με τον ψεύτη βοσκό, έτσι; Φυσικά και δεν τον πιστέψαμε.Ήμασταν σίγουροι ότι πάλι μας πείραζε. Εκείνος επέμενε:
Αλήθεια, το βρήκα… είναι το φλουρί!
Ο τυχερός της πίτας μας, ο αγαπημένος μας Αλέξης Μίχας
Πήραμε λοιπόν το φλουρί και αρχίσαμε να το εξετάζουμε. Ευτυχώς, επάνω στο νόμισμα υπήρχαν ακόμα κολλημένα ψίχουλα από το μείγμα της βασιλόπιτας.
Έτσι ο Αλέξανδρος, μέσα σε γέλια τρανταχτά και πειράγματα, ανακηρύχθηκε επισήμως ο φετινός τυχερός της βασιλόπιτας των Παραμυθάδων. Κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως, του έχουμε ιδιαίτερη αδυναμία!
Ήταν ίσως η ωραιότερη εκδήλωση βασιλόπιτας για την ομάδα μας. Ήταν, άραγε, γιατί έγινε στο «σπίτι» μας ή επειδή φίλοι αγαπημένοι μας ήταν κοντά μας; Ή μήπως γιατί αυτή η ομάδα πάντα βρίσκει τον τρόπο να περνάει όμορφα ακόμα και σε αντιξοότητες; Ποιος ξέρει;
Ένα ιδιαίτερο δώρο περίμενε τον καθένα μας ξεχωριστά, δώρο από την Μαρία Παπακωνσταντίνου προς όλους τους παραμυθάδες της ομάδας μας. Μια κούπα του καφέ με το λογότυπο και το όνομα του καθενός, καθώς και ένα μπρελόκ.
Αλλά και η φίλη μας Λάγια, πιστή στην παράδοση που «έχτισε» η ίδια -προσφέροντάς μας ένα γούρι κάθε χρόνο από το μαγαζί της «Ασήμι 925», μας δώρισε το τυχερό της για το 2019 και την ευχαριστούμε.
Κούπες κασι μπρελόκ για τους παραμυθάδες, δώρο από την πρώην πρόεδρό μας
Το τυχερό του 2019, δώρο της φίλης μας Λάγιας για το Παραμυθόσπιτο
Εμείς ευχόμαστε σε όλο τον κόσμο Ειρήνη, Αγάπη, Υγεία, Χαρά και φυσικά πολλά πολλά όμορφα παραμύθια! Καλή χρονιά αγαπημένοι μας φίλοι!
Μοιραστείτε το:
Με επισκέψεις σε σχολεία του δήμου Νέστου με αφορμή τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις!
Τα Χριστούγεννα απλώνονται και Οι Παραμυθάδες ακολουθούν και βρίσκονται όπου οι παιδικές ψυχούλες χρειάζονται το ροδόσταμο των παραμυθιών! Στην Χρυσούπολη, λοιπόν, δώσαμε το παρόν για τέσσερα συνεχόμενα πρωινά. Ο καιρός δεν στάθηκε σύμμαχος, τα σπιτάκια που συνήθως φιλοξενούν τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις δεν ήταν κατάλληλα για τις μικρές ηλικίες όμως η λύση βρέθηκε και τα δημοτικά σχολεία άνοιξαν τις αίθουσες. Άλλωστε τα Χριστούγεννα είναι στις καρδιές μας και μπορούμε να τα έχουμε μέσα μας όπου κι αν σταθούμε. Έτσι, καλικάντζαροι, μυλωνάδες, κορίτσια, ξωτικά και παπουτσήδες, απλώθηκαν σε όλη την γειτονική κωμόπολη.
Συναντήσαμε λοιπόν τους μικρούς μας φίλους, μέσα σε μια εορταστική ατμόσφαιρα! Από παντού ακούγονταν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, βλέπαμε όμορφα βαμμένα με ζωγραφιές πρόσωπα. Νεράιδες και βασίλισσες ξεφύτρωναν από παντού! Μας υποδέχθηκαν με ξεφωνητα γλυκά χαμόγελα και άκουσαν Χριστουγεννιάτικα παραμύθια που τους ταξίδεψαν σε μέρη μακρινά και φανταστικά!
Ιδιαίτερη και η ομορφότερη στιγμή μας ήταν στο νηπιαγωγείο, όταν λέγοντας παραμύθια στους μικρούς μας φίλους, άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο Άη Βασίλης! Εκεί να δείτε ξεφωνητά γέλια και χαρές! Όλη η αθωότητα των παιδιών ζωγραφισμένη στα βλέμματα τους!
Για τέσσερα πρωινά, ζήσαμε τα Χριστούγεννα μέσα από τα παραμύθια, επισκεπτόμενοι σχολεία στην πρωτεύουσα του δήμου Νέστου, την Χρυσούπολη και πιο συγκεκριμένα στα 1ο, 2ο, 4ο και 5ο Δημοτικά Σχολεία.
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Βικτόρια Πακαταρίδου, Αδελαϊδα Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου και Αρετή Τσιφλίδου.
Μοιραστείτε το:
Στολίζοντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο των Παραμυθάδων!
Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας, Αδελαϊδας Ράπτη –
Σε όλο τον κόσμο τα παραμύθια τρυπώνουν και χώνονται στις καρδιές των ανθρώπων.
Στην δική μας πόλη έχουν βρει τη δική τους, ξεχωριστή γωνιά!
Με πολύ αγάπη, από όλα τα μέλη της ομάδας των Παραμυθάδων και με την εκπληκτική ματιά και βοήθεια του Αλέξη και της Σταυρούλας, ο χώρος ζωγραφίστηκε, στολίστηκε, ζεστάθηκε με τις στρωμένες βελέντζες αλλά…..
Έρχονται Χριστούγεννα!
Και τα Χριστούγεννα θέλουν τη δική τους πινελιά, την δική τους διάθεση, την δική τους ιδιαίτερη ατμόσφαιρα!
Η Σταυρούλα έριξε την ιδέα να στολίσουμε δέντρο, η ομάδα ανασκουμπώθηκε με κέφι και στήθηκε η πρώτη μας εκδήλωση για τα Χριστούγεννα!
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2018, απόγευμα, στις 18:30, παραμυθάδες και στενοί, αγαπημένοι φίλοι έφτασαν στον χώρο, κουβαλώντας τα προσωπικά τους στολίδια, αρκετά από τα οποία ήταν χειροποίητα, σπιτικά γλυκά και πίτες, φορώντας κόκκινα σκουφάκια ή κοκαλάκια και φέρνοντας μαζί τους την γεμάτη αγάπη και χαρά ψυχολογία τους.
Μουσική σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς, μυρωδιές στην ατμόσφαιρα από αρωματικό τσάι με κανέλα, ο μπουφές γεμάτος με τα εδέσματα, αγκαλιές και φιλιά, θαρρείς και είχαμε μήνες να συναντήσει ο ένας τον άλλον και πολύ εύκολα η μαγεία των Χριστουγέννων θρονιάστηκε στο παραμυθόσπιτο!
Πρώτο μας μέλημα ο στολισμός του δέντρου. Ο καθένας από εμάς είχε φέρει το δικό του στολίδι. Ένας – ένας το κρέμασε στα κλαδιά του δέντρου, βάζοντας έτσι την προσωπική του πινελιά, δεχόμενος τον ενθουσιασμό των υπολοίπων. Σε μία γωνιά, η ομάδα τεσσάρων γυναικών ετοίμαζε μία ιδιαίτερη γιρλάντα, μία γιρλάντα από ποπ κορν. Άλλωστε, τι θα ταίριαζε περισσότερο σε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο των παραμυθιών;
Μόλις η διαδικασία τελείωσε η ομάδα των παραμυθάδων κάθισε κάτω από το δέντρο της και έψαλε, για πρώτη φορά φέτος, τα κάλαντα.
Κάνοντας ένα διάλειμμα και παίρνοντας μία ανάσα, όλοι σερβιρίστηκαν τις νοστιμιές, ήπιαν λίγο τσάι ή καφέ και ξεκίνησε το δεύτερο μέρος της βραδιάς.
Η φίλη μας η Σταυρούλα είχε μία πρωτότυπη ιδέα! Δημιούργησε ένα νέο παιχνίδι, αφιερωμένο στην ιστορία της ομάδας. Μία ερώτηση για τον καθένα που απαιτούσε τρεις απαντήσεις και μία βόμβα στα χέρια που δημιουργούσε άγχος, έφερε στο παραμυθόσπιτο φωνές, γκριμάτσες και πολύ, πολύ γέλιο.
Και για να έχουμε μία γλυκιά ανάμνηση από την βραδιά, η Σταυρούλα έφτιαξε ατομικά ανθρωπάκια-κουλουράκια, ένα για τον καθένα!
Δεν αμφιβάλλαμε ότι όταν θα βρισκόμασταν όλοι μαζί θα ήταν μία όμορφη βραδιά όμως, αυτό που ζήσαμε, ξεπέρασε κάθε προσδοκία!
Και θα το περιγράψουμε, όχι εμείς οι παραμυθάδες, αλλά παραθέτοντας την εντύπωση που αποκομίσαμε από την αγαπημένη μας φίλη Μαρία:
Όταν ομάδα ανθρώπων από κάθε ηλικία μπορούν να συνεργαστούν για προώθηση κοινών εθελοντικών δράσεων, κάνουμε όλοι ενα βήμα παραπέρα! Η ζωή αποκτά χρώμα και η καρδιά μας αποκτά γαλήνη.
Αν αυτό είναι πραγματικά ό,τι μεταφέρει και μεταδίδει αυτή η ομάδα τότε έχουμε εξοφλήσει ένα μεγάλο χρέος απέναντι στην ελληνική παράδοση!
Καλά, ευλογημένα και ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους!
Μοιραστείτε το:
«Στοιβάξαμε» παραμύθια στις Αποθήκες Μεταλλείων στα Λιμενάρια!
Στα Λιμενάρια της Θάσου βρεθήκαμε την περασμένη Κυριακή 10 Ιουνίου, καλεσμένοι του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμεναρίων «Το Κάστρο» και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού και Νηπιαγωγείου Λιμεναρίων.
Μας υποδέχθηκαν ζεστά σε έναν ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό χώρο, στα παλιά μεταλλεία. Αρχικά, ξεναγηθήκαμε στο λαογραφικό μουσείο που στήθηκε με προσωπική δουλειά και προσφορά των κατοίκων και μελών του συλλόγου.
Όμως οι μικροί αλλά και οι μεγάλοι μας φίλοι άρχισαν να έρχονται ανυπομονώντας για τα παραμύθια που τους είχαμε υποσχεθεί.
Οι αφηγήσεις ξεκίνησαν, τα ματάκια γούρλωσαν και όλοι μαζί μπήκαμε στον κόσμο των παραμυθιών.
Μια όμορφη έκπληξη για εμάς ήταν η συμμετοχή ενός φίλου των παραμυθάδων, του Άγγελου Ζαγοριανού, μουσικού και εικαστικού που ζει και δραστηριοποιείται στο νησί, ο οποίος μας αφηγήθηκε έναν μύθο για την ψυχή.
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Μέλη Μίχα, Αδελαΐδα Ράπτη, Ζώη Τσαπανίδου, Χρήστος Π. Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.
Μοιραστείτε το:
Με αρώματα παραμυθιών στην πλατεία της Καλλιράχης!
Έχουμε τη μεγάλη τύχη να ζούμε σε μία πανέμορφη περιοχή της Ελλάδας.
Προσκεκλημένοι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλλιράχης «Η Μεταμόρφωση» αλλά και τους Πολιτιστικό Σύλλογο Λιμεναρίων «Το κάστρο» και Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού και Νηπιαγωγείου Λιμεναρίων Θάσου, βρεθήκαμε το Σαββατοκύριακο 9-10 Ιουνίου, στο όμορφο νησί.
Το Σάββατο το μεσημέρι πήραμε τα μπογαλάκια μας και ταξιδέψαμε με το πλοίο απέναντι από την πόλη μας. Η ζεστή φιλοξενία που μας περίμενε αρχικά από τον σύλλογο της Καλλιράχης, μας προδιέθεσε για το καλύτερο.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του χωριού η οποία γέμισε με ζωντάνια, νεύρο αλλά και ηρεμία, και βέβαια την μαγεία που μόνο τα παραμύθια προσφέρουν. Με θέα τους ελαιώνες και το όμορφο δειλινό, μπροστά στα χαμογελαστά προσωπάκια και τα λαμπερά μάτια των παιδιών, ξεκίνησαν τα παραμύθια μας.
Η βραδιά μας τελείωσε σε ένα όμορφο, παραδοσιακό ταβερνάκι, κάτω από τη μουριά, με γέλια και πειράγματα αλλά και με εκπλήξεις, όπως την τούρτα για την καλή μας Ζωή με αφορμή τα γενέθλιά της δυο μέρες πριν.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι: Αδελαϊδα Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου, Χρήστος Π. Τσίρκας, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.
Ευχαριστούμε από καρδιάς τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου για την υπέροχη φιλοξενία καθώς και τον κόσμο για τα την θερμή υποδοχή και τα καλά τους λόγια.
Τέλος, ευχαριστούμε και για τα δώρα που πρόσφεραν στον καθένα μας -ένα σακούλι με προϊόντα της Θάσιας γης αλλά και ένα φωτογραφικό λεύκωμα -για τον σύλλογό μας- του Γιώργου Μυτιληνού που εξέδωσε ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Καλλιράχης και ο Δήμος Θάσου.
Δώρα της Θάσιας γης
Το φωτογραφικό λεύκωμα για τον σύλλογό μας
Μοιραστείτε το:
«Η αχτίδα της καλοσύνης» – Παραμύθι των μαθητών του Α1 του Γυμνασίου Αμυγδαλεώνα
Το παραμύθι που ακολουθεί δημιουργήθηκε από τους μαθητές του πρώτου τμήματος της πρώτης Γυμνασίου (Α1) από το Γυμνάσιο του Αμυγδαλεώνα όταν η Ομάδα μας βρέθηκε εκεί μετά από πρόσκληση.
Αγκαλιά με τα παραμυθοζάρια μας βρεθήκαμε εκεί και τα παιδιά βρήκαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν.
Η πρώτη «ριξιά» των έξι ζαριών μας έφερε έναν «ήλιο», μια «μπάλα», ένα «κάστρο», ένα «σπιτάκι», έναν «κεραυνό» και «λουλούδια».
Τα παιδιά ξεκλείδωσαν την φαντασία τους και φτιάξαν το ακόλουθο παραμύθι:
Ένα πρωί ο ήλιος ανέβηκε στον ουρανό πολύ στεναχωρημένος. Την προηγούμενη νύχτα είχε έρθει κρυφά ένα αστέρι και του έκλεψε μία αχτίδα.Την αχτίδα του Τοίχου της Καλοσύνης. Αχ, αν ήξερε… δεν θα λυπόταν καθόλου!
Το αστεράκι πήρε την αχτίδα και την πήγε σε έναν άλλο πλανήτη, στρογγυλό σαν μπάλα του μπάσκετ. Ήθελε να δημιουργήσει κι εκεί έναν Τοίχο Καλοσύνης. Την χώρισε σε κομμάτια και την μοίρασε σε διάφορες περιοχές.
Σιγά σιγά η αχτίδα απέκτησε πολύ δύναμη. Αυτό όμως προκάλεσε ζήλια σε κάποιους κατοίκους του πλανήτη. Χωρίστηκαν τότε στους Ζηλιάρηδες, που έφυγαν να ζήσουν μόνοι τους στον Νότο και στους Φωτεινούς που ονομάστηκαν έτσι γιατί τους φώτιζε η αχτίδα.
Στα σύνορα των Ζηλιάρηδων και των Φωτεινών, επάνω σε ένα «καρούμπαλο», υπήρχε ένα κάστρο. Εκεί ζούσε ο αρχηγός των Ζηλιάρηδων. Αυτός άρχισε να σχεδιάζει τρόπους για να κλέψει την αχτίδα. Όμως οι Φωτεινοί το κατάλαβαν και έψαχναν μέρη που θα μπορούσαν να την κρύψουν. Ένας έλεγε να την κρύψουν βαθιά στην γη να μην φαίνεται η λάμψη της, άλλος έλεγε να την βάλουν σε μια βαθιά σπηλιά. Τελικά αποφάσισαν να την κρύψουν σε διάφορα σημεία ενός μικρού σπιτιού. Δεν σκέφτηκαν όμως τον κίνδυνο που είχε η θερμότητα της αχτίδας.
Σε λίγη ώρα άρχισε το σπίτι να καίγεται. Στην αρχή οι κάτοικοι τρόμαξαν. Μα σε λίγο είδαν πως, από το πολύ φως που δημιουργήθηκε από την φλόγα, η Καλοσύνη απλώθηκε σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη. Ακόμη και σε αυτούς τους Ζηλιάρηδες που μετάνιωσαν για την συμπεριφορά τους και ήρθαν κοντά στους παλιούς τους φίλους. Η αχτίδα τότε πέταξε ψηλά.
Για κακή τους τύχη τους παρακολουθούσε η Κακία. Θύμωσε που είδε την Καλοσύνη να βασιλεύει και έστειλε το σύννεφο και τον κεραυνό και να πλημμυρίσουν τον πλανήτη, να εξαφανιστούν όλοι.
Και τότε έγινε το θαύμα! Ο πλανήτης όχι μόνο δεν καταστράφηκε αλλά αντιθέτως ρούφηξε όλο το νερό, δροσίστηκε και άρχισαν στην επιφάνεια να φυτρώνουν λουλούδια πανέμορφα, μοναδικά, ευωδιαστά! Ήταν τα λουλούδια της Αγάπης, της Καλοσύνης, της Ευτυχίας, της Ευγένειας και της καλής Δόξας!
Και στην μέση φύτρωσε ένα μεγάλο δέντρο που ψήλωνε και ψήλωνε ώσπου έφτασε κοντά στην αχτίδα που τους προστάτευε,
Από τότε, όποιος κάτοικος είχε ένα πρόβλημα, ανέβαινε στο δέντρο, έφτανε στην αχτίδα και έλυναν το πρόβλημα παρέα!
ΨΕΜΑΤΑ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΤΣΙ ΛΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ !!!
Μοιραστείτε το:
Στον τοίχο της καλοσύνης, κρεμάμε «αγάπη»!!!
Το πρωί του Σαββάτου, 28 Απριλίου, οι Παραμυθάδες συμμετείχαμε στις δράσεις προβολής μιας όμορφης προσπάθειας. Του «Τοίχου της Καλοσύνης»! Η δράση εδώ και χρόνια υπάρχει σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Το αισιόδοξο είναι ότι στην δική μας πόλη διοργανωτές είναι τα παιδιά δημοτικών και γυμνασίων σχολείων! Για αυτό και είμαστε σίγουροι, βασιζόμενοι στην θέρμη και την δύναμη της νεανικής καρδιάς, ότι το εγχείρημα και στην δική μας πόλη θα έχει μια εξαιρετική ανταπόκριση.
Οι εκδηλώσεις έγιναν στην πλατεία του Καπνεργάτη, πλαισιωμένες από σχολεία και συλλόγους. Η δική μας ομάδα αφηγήθηκε παραμύθια για την καλοσύνη, την διαφορετικότητα, την προσφορά και την αγάπη για τον άνθρωπο. «Ο μαγεμένος Πύργος», «Το καλό, φτωχό κορίτσι», «Ο πρίγκιπας και το φωτόψαρο», «Το ραγισμένο πυθάρι» και «Η κυρά-Καλή» ήταν τα παραμύθια που άκουσαν μικροί αλλά και μεγάλοι φίλοι.
Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο εγχείρημα των παιδιών και πολύ συμπαράσταση από τους μεγάλους!
Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες Χαριζάνη Μαρία και Ράπτη Αδελαΐδα.
Οι παραμυθάδες 