Author Archives: Aδελαϊδα

Την Κυριακή στις 15 του Δεκέμβρη, βρεθήκαμε στο Παραμυθόσπιτο, παρέα με φίλους σε μια εκδήλωση όπου ηλικιακά προσκαλούσε όσους είχαν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και πάνω. Για αρχή, ο χριστουγεννιάτικος μπουφές μας, ζεστό κρασί και τσάι. Πηγαδάκια και κουβεντούλα κι όταν «συμπληρώθηκε το καρέ» πήραν το λόγο τα παραμύθια και οι ιστορίες.

Η βραδιά κύλησε όμορφα και θέλουμε να πιστεύουμε ότι όλοι περάσαμε υπέροχα. Από τους παρευρισκόμενους, ζητήσαμε να γράψουν ένα σχόλιο για το ψηφιακό μας ημερολόγιο και κάποιοι ανταποκρίθηκαν σε αυτό…και τους ευχαριστούμε.

Με την σειρά μας, παραθέτουμε τα σχόλιά τους για να τα μοιραστούμε μαζί σας!

Αναστασία Μ.: «θυμήθηκα τον τίτλο του τραγουδιού που τόσο μου αρέσει: Σαν παιδί να γελάς!»

Δήμητρα Χ.: «Γεμίζω από χαρά, ανοίγει η καρδιά μου, κάθε που μπαίνω στο παραμυθόσπιτο κι αντικρίζω γελαστούς ανθρώπους να έχουν αφήσει απέξω τις έννοιες και τις σκοτούρες τους, να αφοσιώνονται στις ιστορίες των παραμυθάδων και να ρίχνονται με κέφι στο διασκεδαστικό παιχνίδι ανταλλαγής δώρων! Να είστε καλά και του χρόνου!»

Κατερίνα Π.: «Βρεθήκαμε σε ένα πολύ ζεστό και οικείο περιβάλλον, νιώσαμε σαν να βρισκόμαστε στο σπίτι μας. Ακούσαμε τα υπέροχα παραμύθια τους απολαμβάνοντας τα με ζεστό κρασί και εδέσματα.Το αποκορύφωμα της βραδιάς ήταν όταν όλοι γίναμε μια παρέα και παίζοντας ένα υπέροχο παιχνίδι ανταλλαγής δώρων μεταξύ μας, αφήσαμε όλα τα προβλήματα μας και τις σκέψεις μας πίσω και διασκεδάσαμε απίστευτα. Ευχαριστούμε πολύ τους παραμυθάδες για την υπέροχη βραδιά. Θα σας ακολουθούμε παντού!»

Δώρα Κ.: «Ζωντανεύω τις μνήμες μου τις παιδικές… δραπετεύω σε κόσμους μαγικούς… απαλλάσσομαι από το άγχος… την μιζέρια… την καθημερινότητα… έστω και για λίγο νιώθω να πετάω και να ονειρεύομαι!»

Ράνια Α.: «Παραμυθάδες, ευκαιρία να νιώσουμε ξανά παιδιά, να φανταστούμε εικόνες και άλλες εποχές, να λάβουμε μηνύματα και να χαρούμε, μέσα από την εξιστόρηση των παραμυθιών. Συνοδευμένα με κέρασμα και ανταλλαγή δώρων. Ευχαριστούμε πολύ, για την όμορφη παρουσίαση.»

Λίτσα Τ.: «…γίναμε για λίγο παιδιά, κάτω από την θαλπωρή των Χριστουγέννων και τα υπέροχα παραμύθια…»

Ελένη Γ.: «Ήταν μια βραδιά πολύ ζεστή είχε μια ατμόσφαιρα νοσταλγική με μια γεύση γλυκιάς θαλπωρής. Με γύρισε πίσω σε μνήμες παιδικές με τα παραμύθια και εφηβικές με το παιχνίδι με τα δώρα. Γελάσαμε πολύ, νιώσαμε για λίγο παιδιά… Ευχαριστούμε και περιμένουμε την επόμενη συνάντηση.»

Ελένη Δ.: «Ήταν μια βραδιά που γίνεσαι παιδί. Το παιδί που όλοι έχουμε κρυμμένο μέσα μας και δυσκολευόμαστε να το αποκαλύψουμε από φόβο μήπως μας κρίνουν. Όλοι όμως λαχταρούμε να ζήσουμε το παραμύθι τη ζεστασιά την ξενοιασιά την ανεμελιά και τη χαρά του παιχνιδιού. Αυτό έζησα στο παραμυθόσπιτο. Και είμαι ευγνώμων στους ανθρώπους που με χαρά κι αγάπη μου χάρισαν μια ανέμελη χαρούμενη και τρυφερή βραδιά. Έγινα το παιδί που παίζει και γελά.»

Νικολέτα Π.: «Κάθε φορά που επισκέπτομαι τους παραμυθάδες στον χώρο τους, αισθάνομαι ζεστασιά και οικειότητα. Να σας αποκαλύψω ότι γνωρίζω μόνο έναν εξ αυτών και ανυπομονώ σαν μικρό παιδί, για να έρθει η ώρα της αφήγησης των παραμυθιών. Για μένα είναι μια ώρα απίστευτης σωματικής χαλάρωσης, ενώ στο μυαλό με τα φανταστικά ταξίδια η μία ευχάριστη έκπληξη διαδέχεται την επόμενη. Λατρεύω τα παραμύθια. Λατρεύω παραμυθάδες. Πολλά φιλιά.»

Σίσσυ Β.: «Για μένα η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη, καθώς για πρώτη φορά συμμετείχα σε μια τέτοια βραδιά. Στην αρχή, ο «ενήλικας» εαυτός μου ψιθύριζε πως αυτά είναι για παιδιά! Πολύ γρήγορα όμως, χάρη στην θετική ενέργεια όλης της ομάδας των παραμυθάδων οι ψίθυροι έπαψαν και το «παιδί» που όλοι κρύβουμε μέσα μας αφυπνίστηκε! Έτσι, απόλαυσα τη βραδιά και έφυγα παίρνοντας μαζί μου συναισθήματα ζεστασιάς, συντροφικότητας και ανάταση ψυχής! Παραμυθάδες, σας ευχαριστώ από καρδιάς!»

Μαρία Ζ.: «Όμορφη παρέα σ’ ένα όμορφο περιβάλλον. Δημιουργήσατε μια ζεστή, χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα αναπολώντας παλιές εποχές. Τότε που οι άνθρωποι μαζεύονταν σε παρέες και λέγανε ιστορίες είτε αληθινές είτε φανταστικές.»

Τέτη Κ.: «Λοιπόν στο παραμυθόσπιτο χαλαρώνουμε τοοόσο που αντιστρέφουμε τους ρόλους. Σαν γονείς διαβάζαμε παραμύθια στα παιδιά μας για να κοιμούνται αυτά και να μένουμε εμείς ξύπνιοι! Ευτυχώς εδώ γλυτώνουμε τον ύπνο γιατί περιμένουμε πως και πως να παίξουμε το παιχνίδι με τα δώρα. Σας ευχαριστούμε πολύ γιατί μας σηκώνετε από τους καναπέδες του σπιτιού μας και ερχόμαστε στους πολύ φιλόξενους καναπέδες του παραμυθόσπιτου!»

Βάσω Α.: «Η χριστουγεννιάτικη βραδιά στο παραμυθόσπιτο είναι κάτι που από μέρες πριν με βάζει σε μια γλυκιά αγωνία. Οι άνθρωποι, ο χώρος, το ζεστό κρασί μας υποδέχονται πάντα με φροντίδα κ αγάπη. Σαν να μπαίνεις σε σπίτι αγαπημένων συγγενών. Πιάνω τον εαυτό μου και τους γύρω μου να ακούμε τα παραμύθια γέρνοντας το κεφάλι στο πλάι, με χαμόγελο, με προσήλωση, με νοσταλγία με σκέψεις… Και μετά το παιχνίδι. Τι γέλιο! Σαν μικρά παιδιά! Φεύγω πάντα με την αίσθηση πως αυτό είναι το πνεύμα των Χριστουγέννων και οι Παραμυθάδες το ξέρουν καλά γιατί το ‘χουν μέσα τους. Προσφορά αγάπης και χαράς!»  

Παραμυθάδες: «Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που μας στηρίζετε όλα αυτά τα χρόνια και σας θέλουμε δίπλα μας για να συνεχίσουμε μαζί για πολλά περισσότερα ακόμα!»

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένα χωριό, εγκατειλημμένο και ερειπωμένο. Πριν περίπου 40 χρόνια, κάποιοι άνθρωποι με όμορφη ψυχή αποφάσισαν του ξαναδώσουνε ζωή. Έτσι, με πολύ μόχθο, αγάπη και προσωπική εργασία, το Νεοχώρι της Λευκάδας, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά πάνω από το Νυδρί, άρχισε να παίρνει σιγά-σιγά ζωή.

 Οι κάτοικοι, παρόλο που είναι πάνω κάτω είκοσι ψυχές, κατάφεραν και δημιούργησαν έναν δυναμικό σύλλογο, τον «ΜΕΛΑΝΥΔΡΟ». Τόσο ενεργό που σχεδόν κάθε μήνα διοργανώνουν τουλάχιστον δύο δράσεις.

Τον Σεπτέμβρη διοργανώθηκε το φεστιβάλ Genesis με πέντε διαφορετικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις! Για την πέμπτη και τελευταία που προγραμματίστηκε για το Σάββατο, 28 Σεπτέμβρη, επιλέχθηκε η ομάδα των Παραμυθάδων. 

Φτάσαμε στο χωριό Παρασκευή βράδυ.  Ο φωτισμός περιορισμένος, τα δρομάκια στενά αλλά η υποδοχή από δύο μέλη του συλλόγου ζέστη, φιλόξενη, γεμάτη φροντίδα… Μια ορθάνοιχτη αγκαλιά!

Εκείνο το βράδυ και το επόμενο πρωί γνωρίσαμε την αεικίνητη πρόεδρο Μαρία, που μας φίλεψε στο όμορφο σπιτικό της και που κάνει χίλια πράγματα συγχρόνως και τον νεαρό Άρη, τον Αλέκο, το ξωτικό της προσφοράς και της αλληλεγγύης, τον Αντώνη που μας μαγείρεψε γεμιστά και την όμορφη  Ηλέκτρα, την Λιν, με τα έξι παιδιά, βρετανίδα της γενιάς των παιδιών των λουλουδιών που μας φιλοξένησε, τους υπερπολύτεκνους  Δημήτρη & Ουρανία που μας έφτιαξε την ωραιότερη λευκαδίτικη λαδόπιτα, τον Δημήτρη από την Μακεδονία και την Μάρθα την εβρίτισσα, την δασκάλα κυρία Ηλέκτρα, τον Ρόουαν που ανέλαβε τον ξυλόφουρνο, την όμορφη γυναίκα του Πάρις και το μωρό τους τον Ρόσκο. Ανθρώπους που αγαπούν την φύση, την παράδοση, τα ζωντανά του κόσμου, την απλότητα και την λιτότητα.

Απόγευμα Σαββάτου λοιπόν ανηφορίζουμε στο παλιό σχολείο, στην αυλή του οποίου θα γινόταν οι αφηγήσεις μας. Το χωριό είναι τόσο ψηλά και με τόσο δύσκολο δρόμο πρόσβασης που αναρωτηθήκαμε πώς και αν θα έρθει κόσμος. Κι όμως, αυτοκίνητα με μικρά παιδιά, ερχόταν το ένα πίσω από το άλλο. Η αυλή γέμισε, ο φούρνος άναψε, χεράκια ζυμώνανε να ετοιμάσουν πίτσες να γίνουν στον κτιστό φούρνο της αυλής.

Η πρώτη φάση των παραμυθιών για τους μικρούς φίλους έγινε μέσα στην μια και μοναδική σχολική αίθουσα του κτιρίου. Ακροατές όχι μόνον οι μικροί μας και οι γονείς των παιδιών που συμμετείχαν ίσως με περισσότερη χαρά. Καθισμένοι στα κιλίμια άκουσαν με προσοχή τα παραμύθια:

«Ο χορτάτος λύκος και το πρόβατο», «Η ξιπασμένη νυχτερίδα», «Ο Ερμής και ο ξυλοκόπος», «Οι ποντικοί και οι γάτες», «Ο σκληρός φούρναρης», «Η Πούλια και ο Αυγερινός», «Το λιοντάρι και το ποντίκι», «Το ραγισμένο πυθάρι».

Με ένα ενδιάμεσο διάλειμμα, έξω πλέον στην αυλή, άρχισαν και οι αφηγήσεις των ενηλίκων. Σπάνιες είναι οι φορές που νιώσαμε τόση ανταπόκριση και αλληλεπίδραση από ενήλικο κοινό.

«Κι άλλο παραμύθι, κι άλλο…»

Εκείνοι ζητούσαν κι εμείς χαιρόμασταν να λέμε!

«Ο λαουτιέρης» (ρωσικό), «Η μυλωνού» (Νάξος), «Η γυναίκα από ξύλο» (Περσία), «Τα δυο χωριά» (ινδιάνικο), «Η γριά και ο διάβολος» (Παλαιστίνη), «Όχι» (ρωσικό)», «Η ευτυχία του ψαρά» (Αρμενία) «Ο δρακο-υπηρέτης».

Όλοι μαζί κάναμε ένα ταξίδι στα μονοπάτια των παραμυθιών όλου του κόσμου!

Η νύχτα όμως προχωρούσε και η ψύχρα μάζεψε τις παρέες σε κύκλο. Κι εκεί που τα λέγαμε, τρώγοντας φρεσκοκομμένες πίτσες  και μπρουσκέτες, μια φωτιά άναψε στην μέση της παρέας! Κι αυτό έγινε μόνο και μόνο για να δώσουν χαρά σε μας!

Γιατί οι άνθρωποι εκεί έτσι είναι φτιαγμένοι …από ζυμάρι παραμυθιών! Ανοίγουν την καρδιά τους και θέλουν να προσφέρουν περισσότερα από όσα παίρνουν! Γιατί ανακάλυψαν ποια είναι η αξία της ζωής! 

Τους ευγνωμονούμε και τους ευχαριστούμε για την κάθε στιγμή που ζήσαμε κοντά τους!

Συμμετείχαν οι: Κεσικιάδου Ελισάβετ, Ράπτη Αδελαΐς, Τσαπανίδου Ζωή 

Ο «ΜΕΛΑΝΥΔΡΟΣ» σας προσκαλεί το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00 στη «βραδιά παραμυθιών δίπλα στον φούρνο» με τους «Παραμυθάδες» από την Καβάλα.

Η Ομάδα Μελέτης, Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού Παραμυθιού και Παιχνιδιού, «Οι Παραμυθάδες», με έδρα την Καβάλα θα ταξιδέψει στη Λευκάδα για να ψυχαγωγήσει μικρούς και μεγάλους με αφηγήσεις παραμυθιών από όλη την Ελλάδα.

Στους αλλοτινούς καιρούς ένα απο τα σημεία που ακούγονταν τα παραμύθια, ήταν οι φούρνοι. Ελάτε λοιπόν να αφουγκραστούμε παραμύθια και ιστορίες, θρύλους και μύθους …πλάι σε έναν αληθινό φούρνο περιμένοντας να βγουν τα φαγητά!

Προσκαλούμε τους μικρούς μας φίλους νωρίτερα, στις 17:00 να ξυλοφουρνίσουμε μυρωδάτες πίτσες στον φούρνο του σχολείου μας: «once upon a pizza» ! με την εθελοντική προσφορά των

– Connect Ionian

– Food Path

– Palaiochori

Η εκδήλωση θα αποτελέσει το τελευταίο μέρος του φεστιβάλ *GENESIS* και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.

Τηλ 698 195 4556

Καλή αντάμωση

Το απόγευμα του Σαββάτου, 21 Σεπτέμβρη, στην πλατεία Πελικανίδη  των Κρηνίδων,  η ομάδα των Παραμυθάδων συμμετείχαμε στην διοργάνωση Brevet Φιλίππων 2024. Η δράση ήταν πρωτοβουλία της ΑΜΚΕ Επιστημονική «Οψόμεθα εις Φιλίππους» και του Ποδηλατικού Συλλόγου Καβάλας «Κύκλοτρον».

«Προστατεύω τον πλανήτη, θέλω έναν όμορφο κόσμο» 

Με αφηγήσεις τριών παραμυθιών προσπαθήσαμε να περάσουμε αυτό το μήνυμα στα παιδιά. Ένας ποδηλάτης αναζητούσε και οδηγούσε και τους μικρούς μας φίλους, να ανακαλύψουν τα ζώα που εγκατέλειψαν έναν κατεστραμμένο πλανήτη και αναζητούσαν το μέρος που αυτά κρύφτηκαν.

Στόχος μας ήταν να προβληματιστούμε για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη μας.

«Η ξιπασμένη νυχτερίδα», για το βασίλειο των πτηνών, έθιξε την ματαιοδοξία των ανθρώπων. «Το καλό κορίτσι», για τα ζώα της γης, δίδαξε πως πρέπει να δείχνουμε σεβασμό στην φύση ενώ «Το χρυσόψαρο», για τον υδάτινο κόσμο, απέδειξε ότι η απληστία οδηγεί στην καταστροφή του ανθρώπου.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Αδελαΐς Ράπτη, Καλλιόπη Σωτηρέλη, Ζωή Τσαπανίδου, Χρήστος Τσίρκας και Αρετή Τσιφλίδου.

Ένα γραφικό, πέτρινο θεατράκι- μπαλκόνι, με θέα το λιμάνι των Ψαρών επιλέχθηκε για την αφήγηση παραμυθιών στους ενήλικες κατοίκους του νησιού. Αν και η εκδήλωση ήταν για μεγάλους, έδωσαν το παρόν και οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου. Προφανώς απόλαυσαν τις αφηγήσεις της προηγούμενης μέρας και ήθελαν και συνέχεια.

Η βραδιά ξεκίνησε με το παραμύθι «Η ευτυχία του ψαρά» μιας και η θάλασσα πλάι μας ταίριαζε τόσο με την όμορφη ιστορία! Στο δεύτερο παραμύθι, «Η γριά κι ο διαβολάκος» αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι γριές τα καταφέρνουν καλύτερα από τον πονηρό! «Η γόησσα της Ανατολής» ταξίδεψε τους θεατές στην Αραβία και ζήσαμε μαζί της την ομορφιά και την δύναμη της αποδοχής μιας αγάπης!

Η ώρα, όμως, είχε προχωρήσει και τα παιδιά έπρεπε να πάνε για ύπνο. Σε συνεργασία με τους μικρούς μας φίλους, έγινε η κλήρωση μιας αναμνηστικής μπλούζας με σχέδιο που αντιπροσωπεύει την Καβάλα. Σε αυτό το σημείο καληνυχτίσαμε τα ματάκια που βαρύνανε από την νύστα.

Δόθηκε έτσι η ευκαιρία να ακουστεί και το παραμύθι «Όχι», το λίγο πονηρούτσικο, με την σύζυγο που έκανε ό,τι ακριβώς της είπε ο άντρας της αλλά το αποτέλεσμα ήταν ό,τι αυτός … απαγόρευσε. Παραμύθι ρωσικό που έφερε γέλια δυνατά.

Ε, και μιας και πιάσαμε και τα ακατάλληλα για ανηλίκους, ένα δυο μασάλια (ανέκδοτα που λεγόταν στα καφενεία και στις γειτονιές) έκλεισαν την βραδιά.

Είναι τόσο περίεργο που ξαφνικά ένα μικρό νησί, σε μια ακριτική γωνιά της Ελλάδας, μπορεί μέσα σε δύο μέρες να γίνει κομμάτια της καρδιάς σου! Ευχαριστούμε για τη ζεστή και με πολύ φροντίδα φιλοξενία!

Η παρουσίαση της ομάδας έγινε από την Βικτώρια Πακαταρίδου ενώ αφηγήθηκε παραμύθια η Ράπτη Αδελαΐς.

Σαν κάτι άπιαστο ξεκίνησε η σκέψη να ταξιδέψουμε τα παραμύθια στα μακρινά Ψαρά ! Κι όμως τα καταφέραμε!

Μακρύ το ταξίδι αλλά η άφιξη με το πλοίο στο λιμάνι του ηρωικού νησιού αργά το βράδυ, αντικρίζοντας το άγαλμα της δόξας φωτισμένο πάνω από το λιμάνι, τις ζωγραφισμένες φιγούρες των ηρώων στον λιμενοβραχίονα και εκείνη την τραγική Μαύρη Ράχη, η συγκίνηση σε διακατέχει! 

Δώσαμε το παρόν στο όμορφο και φροντισμένο Δημοτικό σχολείο, στις 5 του Ιούνη, μια μέρα φωτεινή και χαρούμενη σαν τη δική μας διάθεση και σαν τα χαμόγελα των παιδιών. Η πρώτη δράση έγινε με τα παιδιά του νηπιαγωγείου, Α & Β δημοτικού, δέκα όλα κι όλα!

Αρχίσαμε μιλώντας για τον δικό μας αγαπημένο Αίσωπο, για τη φιγούρα του και για τους διδακτικούς του μύθους. Αφηγηθήκαμε :

• Ο ήλιος και ο άνεμος
• Ερμής και ξυλοκόπος
• Η αλεπού με την κομμένη ουρά

… καθώς και τα παραμύθια «Το χρυσόψαρο» (Ιαπωνία) και «Το καλό παιδί» (σκυριανό).

Δραματοποίησαμε τον Ήλιο και τον  Άνεμο, κάτι που ενθουσίασε τους μικρούς μας φίλους, ενώ στην συνέχεια ήρθε η ώρα για τις τέσσερις μεγαλύτερες τάξεις. Στην μεγάλη αίθουσα του σχολείου είχαν συγκεντρωθεί ήδη τα παιδιά. 

Αρχικά ενημερώσαμε ποιος είναι ο σκοπός των Παραμυθάδων. Τα παιδιά έδειξαν ενδιαφέρον και δεχτήκαμε μάλιστα σχετικές ερωτήσεις από μέρους τους. Μιλήσαμε και πάλι για τον Αίσωπο, συζητώντας αυτή την φορά την προσωπικότητα του.

Ενόψει της επετείου των 200 χρόνων του ολοκαυτώματος των Ψαρών αναφερθήκαμε στο πώς εξηγεί η λαϊκή παράδοση το όνομα του νησιού. Με αυτήν την ευκαιρία μιλήσαμε για την τραγική αυτή στιγμή της Ιστορίας. Ευχάριστη έκπληξη οι γνώσεις των παιδιών πάνω στο θέμα.

Ακολούθησε η αφήγηση του παραμυθιού «Τα σιδερένια παπούτσια», όπου τα παιδιά βρήκαν σχεδόν όλους τους γρίφους ενώ ακολούθησαν τα παραμύθια:

• Αναζητώντας έναν τίμιο άνθρωπο
• Το Βασιλόπουλο και ο υπηρέτης
• Ο σκληρός φούρναρης.

Ήταν μια από τις πιο όμορφες δράσεις της ομάδας μας και θα προσπαθήσουμε στο πρόγραμμα μας να υπάρχει κάθε χρόνο ένα από τα δυσπρόσιτα μέρη της Ελλάδας. 

Συμμετείχαν οι: Πακαταρίδου Βικτώρια και Ράπτη Αδελαΐς

Με παραμύθια της Άνοιξης, των λουλουδιών, και όχι μόνο, οι Παραμυθάδες επισκεφθήκαμε τα παιδιά του νηπιαγωγείου και της Α’ τάξης του δημοτικού σχολείου, στο Παληό.

Χείμαρρος οι φωνούλες των παιδιών μέχρι να συστηθούμε και να αρχίσουμε τις αφηγήσεις. Η άνοιξη έχει μπει ήδη στις ψυχούλες τους, όπως μας είπε η νηπιαγωγός.

Πάντα είναι όμορφη η επαφή με τα παιδιά, πόσο μάλλον μια τόσο όμορφη εποχή!

Ο μύθος της Άνοιξης και του χειμώνα, το παραμύθι του χρυσόψαρου, Μυρμήγκι και περιστέρι, Λιοντάρι και ποντίκι, η Ανεμώνα, το Γιασεμί, το Χρυσάνθεμο, η Πασχαλιά και φυσικά η συζήτηση για τον αγαπημένο μας Αίσωπο κράτησαν συντροφιά στους μικρούς μας φίλους!

Συμμετείχαν οι: Ελισσάβετ Κεσικιάδου, Αδελαΐς Ράπτη και Χρήστος Τσίρκας.

Με φορτωμένα τα χέρια από κεράσματα, την Δευτέρα 15 του Γενάρη, φθάσαμε οι Παραμυθάδες στο δεύτερο πλέον σπίτι μας, να κόψουμε την καθιερωμένη βασιλόπιτα.

Η πρόεδρός μας, η Αρετή, ανέλαβε την διαδικασία , αφού απηύθυνε σε όλα τα μέλη ευχές. Σε σύνδεση μέσω βιντεοκλήσης έδωσαν το παρόν και δύο ακόμη μέλη που ζουν μακριά μας αλλά δεν πτοούνται από τις χιλιομετρικές αποστάσεις. Η Μαρία από την Κατερίνη και η Δέσποινα από το Λονδίνο.

Εν μέσω πειραγμάτων, άρχισε το ψάξιμο για το τυχερό φλουρί.

– Το βρήκα, εγώ το έχω!

Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τον Αλέξανδρο που μας έδειχνε όλο χαρά το κέρμα. Αμ έλα που δεν τον πίστεψε κανένας μας! Γιατί είναι γνωστό σε όλους πόσο μεγάλο πειραχτήρι είναι και σε μια προηγούμενη βασιλόπιτα μας είχε στήσει παρόμοια φάρσα. Εμείς να ψάχνουμε προσεκτικότερα τα κομμάτια μας κι εκείνος να φωνάζει:

– Αλήθεια λέωωω

Και όντως…. Ήταν ο τυχερός! Φυσικά όλοι θυμήθηκαν τον μύθο του ψεύτη του βοσκού και τα γέλια και οι φωνές πήραν και έδωσαν!

Ακολούθησε ένα νέο παιχνίδι από τις ευρηματικές Μέλη και Σταυρούλα, με μια πρωτότυπη ανταλλαγή δώρων. Η διάθεση συνέχισε να ανεβαίνει, τα χαμόγελα να πλαταίνουν και το φαγοπότι καλά να κρατεί!

Η ξεχωριστή αυτή βραδιά έκλεισε με την προβολή της μαύρης κωμωδίας «Αρσενικό και παλιά δαντέλα». Ευχή όλων μας η χρονιά του 2024 να είναι ειρηνική, δημιουργική και χαρούμενη!

Αμέσως μετά τα Χριστούγεννα, στις 27 Δεκέμβρη, συνεχίσαμε τις δράσεις μας γιατί , δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, οι μέρες αυτές οι άγιες, είναι αφιερωμένες στα παιδιά.

Το Δάτο είναι ένα μικρό χωριό, 300 περίπου κατοίκων!

Προσκληθήκαμε από τον σύλλογο του χωριού και νωρίς το απόγευμα, όταν το βράδυ σκέπασε τον κάμπο, βρεθήκαμε κοντά στους μικρούς αλλά και μεγάλους φίλους μας.

Ο χώρος διαμορφώθηκε γρήγορα, οι μικρότεροι στρώθηκαν στην άσπρη βελέντζα, τα μεγαλύτερα παιδιά στα καρεκλάκια και κάποιοι από τους γονείς κούρνιασαν στις γύρω πολυθρόνες. Ε, Χριστούγεννα βλέπεις και στις καρδιές φωλιάζει η ξεχασμένη παιδική ψυχή.

Η Αρετή καλωσόρισε και μαζί με τον Χρήστο αφηγήθηκαν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, τις πληροφορίες για τα καλικαντζαράκια. Η Καλλιόπη πήρε την σκυτάλη με το παραμύθι των καλικάντζαρων από την Ίμβρο και ο Χρήστος με την Μάρμπω και την Κάλλω. 

Η Αρετή άρχισε τα αγαπημένα της αινίγματα που τα παιδιά απαντούσαν γρήγορα. Αν και πολλές φορές, ξεχνώντας ποιος είχε προτεραιότητα, πεταγόντουσαν οι γονείς και δίνανε την λύση. Η Αδελαΐς θυμήθηκε την Συμφωνία με έναν καλικάντζαρο και την αφηγήθηκε έχοντας για βοηθό έναν ….σχεδόν πραγματικό δίπλα της!

Με το παιχνίδι ερωτήσεων για τις γιορτές έφτασε η γιορτή στο τέλος! Νομίζουμε πως ένα από τα καλύτερα και πιο εύστοχα για εμάς σχόλια που μας έχουν πει ήταν αυτό από μια μανούλα που συνόδευε το παιδί της:

«Πω πω, πού τα θυμηθήκατε  αυτά τα παραμύθια; Νόμιζα ότι ήμουν πάλι παιδί και άκουγα τον παππού μου να μου τα διηγείται. Δεν το περίμενα ότι θα τα ξανά άκουγα στην ζωή μου! Ένιωσα πολύ όμορφα!»

Καταλαβαίνετε ότι για εμάς τους Παραμυθάδες αυτό είναι ένας μεγάλος έπαινος!

Συμμετείχαν οι: Αδελαΐς Ράπτη, Καλλιόπη Σωτηρέλη, Χρήστος Τσίρκας και Αρετή Τσιφλίδου