Posts Tagged With: Χριστούγεννα

Μεγάλη η ανταπόκριση του κόσμου στην Κατερίνη για την εκδήλωση των Παραμυθάδων!

«Πάει ο παλιός ο χρόνος…» και ήρθε ο νέος! 2019, καλή χρονιά!

Μπορεί ο χρόνος να άλλαξε και να αφήσαμε πίσω μας μια πολύ δημιουργική χρονιά, μα Οι Παραμυθάδες συνεχίζουμε. Ποδαρικό λοιπόν, για το 2019 μας έκανε η Κατερίνη κι εμείς πιστοί στο ραντεβού μας στις 02 Ιανουαρίου 2019 ταξιδέψαμε στην πρωτεύουσα της Πιερίας και βρεθήκαμε, στην καρδιά της πόλης, στο παραμυθένιο «Πάρκο των Χρωμάτων».

Σημείο συνάντησης το φιλόξενο σπιτάκι του Αϊ -Βασίλη, που κατά την διάρκεια των εορτών γέμισε με παραμύθια και χαμόγελα παιδιών. Μας πήρε λίγο χρόνο μέχρι να φτάσουμε εκεί γιατί σε κάθε βήμα θαυμάζαμε την ομορφιά του «Πάρκου των Χρωμάτων». Όταν στις 18:00 ακριβώς βρεθήκαμε εκεί μας υποδέχτηκε ο ίδιος ο Αϊ -Βασίλης  με μια μεγάλη αγκαλιά, η χαμογελαστή Ροδή Ελευθεριάδου (Δημοτική σύμβουλος και υπεύθυνη των παιδικών, εκπαιδευτικών δράσεων του «Πάρκου των Χρωμάτων») και φυσικά μικροί και μεγάλοι φίλοι!!!

Το σπιτάκι αποδείχτηκε μικρό, αφού γέμισε από τους μικρούς μας φίλους και τα «μεγάλα παιδιά» αναγκάστηκαν να μας βλέπουν από τα παράθυρα… Ήταν όμορφη η ατμόσφαιρα και ξεκινώντας τα παραμύθια έγινε μαγική!!! Είπαμε παραμύθια για την Πρωτοχρονιά και τα έθιμα, για τους καλικατζάρους και τα ξωτικά, για ζώα και ανθρώπους και η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα που ούτε το καταλάβαμε. Όταν  τα παραμύθια τελείωσαν ο Αϊ- Βασίλης μας επιφύλλασε μια έκπληξη, εκτός από τις καραμέλες που μας μοίρασε, χιόνι άρχισε να πέφτει έξω από το σπιτάκι του κάνοντας την όλη εικόνα ακόμα πιο μαγική.

Η εκδήλωση τυπικά είχε τελειώσει. Το σπιτάκι είχε αδειάσει κι εμείς μαζεύαμε τα μπογαλάκια μας… όταν άνοιξε η πόρτα και μπήκε ένα ζευγάρι μ’ ένα κοριτσάκι. Είχαν έρθει από την Βέροια, δεν ήξεραν το πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Πρώτη φορά επισκεπτόταν το «Πάρκο των Χρωμάτων». Τότε η Αδελαΐδα έριξε ένα βλέμμα στο παιδί κι αυτό ήταν… έκατσε στο πάτωμα πήρε το παιδί αγκαλιά και του είπε παραμύθι … και το σπιτάκι φωτίστηκε από το χαμόγελό του!!!

Ακούστηκαν τα παραμύθια «Το γέρικο βόδι», «Ο παπουτσής και τα ξωτικά», « Η Κάλλω και η Μάρμπω», «Συμφωνία μ’ έναν καλικάτζαρο» και «Η μπαμπούσκα των Χριστουγέννων».

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Μαρία Παπακωνσταντίνου, Αδελαϊδα Ράπτη και Αρετή Τσιφλίδου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements
Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Παραμύθια πλημύρισαν την υπόγεια διάβαση στην Ελευθερούπολη!

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018 και «Οι Παραμυθάδες» συνεχίζοντας τις Χριστουγεννιάτικες δράσεις μας, βρεθήκαμε μετά από πρόσκληση της Κοινωφελής Επιχείρησης του Δήμου Παγγαίου στην υπόγεια στοά της Ελευθερούπολης, που μεταμορφώθηκε σε ένα μαγικό χώρο και γέμισε με γονείς, παιδιά, αλλά και άτακτα ξωτικά, κακάσχημους καλικάντζαρους, μυλωνάδες, άγρια και ήμερα ζώα, παπάδες και θαύματα.

Ξεκινήσαμε συζητώντας για τους σκανδαλιάρηδες σκαλαπούγκαρους ή κωλοβελόνηδες ή αλλιώς τους γνωστούς στους περισσότερους καλικάντζαρους. Αρκετά ενημερωμένοι οι μικροί μας φίλοι, μας βοήθησαν στην περιγραφή τους.

Μετά πήραν σειρά τα παραμύθια. Η μαγεία απλώθηκε στην στοά και τα βλέμματα πιστά ακολουθούσαν το ταξίδι μας. Μικροί και μεγάλοι συμμετείχαν με το γέλιο και τα σχόλια τους. Τα ξωτικά βοήθησαν τον φτωχό παπουτσή και το γέρικο βόδι εκλέχθηκε το καλύτερο ζώο της χρονιάς, όπως μας αφηγήθηκε η Μέλη, ο Τάσος μας συγκίνησε με τον παπά Ιάκωβο, ο Αρίδας ο μυλωνάς έβαλε τέλος στην τεμπελιά του αλλά και η συμφωνία με τον καλικάντζαρο για άλλη μια φορά δε βγήκε σε καλό για τον τελευταίο, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Χρήστου και τέλος η Μάρμπω πήρε το μάθημα της μια και καλή, αφού έμαθε ότι με την κακία και τη ζήλια δεν κατάφερε ποτέ κανείς τίποτε, όπως μας θύμισε η Αρετή.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Τάσος Καπατζιάς, Μέλη Μίχα, Χρήστος Π. Τσίρκας και Αρετή Τσιφλίδου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Επισκεπτόμαστε το «Πάρκο των Χρωμάτων» στην Κατερίνη με χριστουγεννιάτικα παραμύθια!

Την Τετάρτη 2 Ιανουαρίου, «Οι Παραμυθάδες» θα πραγματοποιήσουμε την πρώτη εκδήλωσή μας για το 2019 και θα είναι εκτός των τειχών μας. Αφήνουμε την Καβάλα για να βρεθούμε στην Κατερίνη και πιο συγκεκριμένα στο «Πάρκο των Χρωμάτων» όπου στις 6 το απόγευμα θα αφηγηθούμε στους μικρούς και στους μεγάλους μας φίλους, παραμύθια των Χριστουγέννων και του Δωδεκαημέρου.

Καλή χρονιά!

 

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Ασφυκτικά γεμάτο το Παιδικό Τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας στην εκδήλωση των Παραμυθάδων!

Την Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου στις 6 το απόγευμα, μαζευτήκαμε Παραμυθάδες και φίλοι (μικροί και μεγάλοι) στο Παιδικό Τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός». Αφορμή για την συνάντηση, η καθιερωμένη μας χριστουγεννιάτικη εκδήλωση στον τρίτο όροφο, ανάμεσα στα εκατοντάδες βιβλία με την μυρωδιά του χαρτιού να σε μεθάει και να σου προκαλεί την φαντασία για ακόμα ένα παραμύθι, για άλλη μία ιστορία.

Αγαπημένοι ήρωες παραμυθιών άρχισαν να ξεπηδάνε από τα ράφια της βιβλιοθήκης, ενώ καλικάντζαροι και ξωτικά άρχισαν να μας πετάνε βιβλία, να αναβοσβήνουν τα φώτα και να μας τρομάζουν με τις τσιριχτές φωνές τους29. Τα παράθυρα μαύρισαν από το κακό τους και δεν μας άφηναν να δούμε έξω ενώ οι δείκτες του ρολογιού επαναστάτησαν κι άρχισαν να γυρίζουν ανάποδα.

Τι από όλα αυτά έγινε στα αλήθεια;…δεν θυμάμαι, μην ρωτάτε. Ήταν τόσο πολύς ο κόσμος που τα χάσαμε. Μα σίγουρα παραμυθιαστήκαμε κι ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τον Δεκέμβριο του 2019, για την επόμενη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας στον χώρο της Βιβλιοθήκης.

Καλή χρονιά τώρα να έχουμε!

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Τάσος Καπατζιάς, Ζωή Τσαπανίδου και Χρήστος Π. Τσίρκας

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Με τρία ευθυμογραφήματα του Σταμ. Σταμ. στο αναγνωστήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας!

Ο Δεκέμβριος ήταν ένας μήνας φορτωμένος με εκδηλώσεις για την Ομάδα μας. Χριστουγεννιάτικες ιστορίες και παραμύθια του Δωδεκαημέρου εναλλάσσονταν στο ρεπερτόριό μας, ανάλογα με το κοινό και τις μέρες που εμφανιζόμασταν. Μια εκδήλωση όμως ήταν εντελώς ξεχωριστή. Δεν απευθύνονταν σε παιδιά, αλλά σε ενήλικες. Ήταν η εκδήλωση που από κοινού με την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός» διοργανώσαμε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο αναγνωστήριό της στον δεύτερο όροφο.

Μετά τα χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που παρουσιάσαμε πέρυσι, φέτος η αναζήτηση έφερε στο διάβα μας τον Σταμ. Σταμ., κατά κόσμον Σταμάτη Σταματίου. Δημοσιογράφος του προηγούμενου αιώνα από την Ναύπακτο που έζησε την ίδια εποχή με τον «πρίγκηπα των ελλήνων λογογράφων» που προαναφέραμε.

Για καλή μας τύχη, το βιβλίο του με τίτλο «Ιστορίες του χωριού», εξαντλημένο σε όλα τα βιβλιοπωλεία, υπήρχε στην Δημοτική Βιβλιοθήκη μας και διαθέσιμο μόνο για ανάγνωση στον δεύτερο όροφο. Το καφέ δερματόδετο «κόσμημα» έγινε το δικό μας ευαγγέλιο για τις μέρες εκείνες που έπρεπε να επιλέξουμε τα τρία καλύτερα ευθυμογραφήματα.

Νοέμβριος ήταν όταν ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας…

Σκληρή μελέτη ακολούθησε, ρουφώντας κάθε σελίδα του, ζωγραφίζοντας κάθε εικόνα που οι λέξεις υπογράμμιζαν. Τελικά, κατασταλάξαμε. Βρήκαμε αυτά που ψάχναμε. «Πως εσώθη το χωριό», «Του Λεϊμονή το δάνειο» και το «Χριστούγεννα που χάθηκαν».

Ακολούθησε η διανομή. Ποιοι θα διάβαζαν και τί θα διάβαζαν κι ύστερα άρχισαν οι πρόβες. Αρκετές ώρες στο παραμυθόσπιτο να τσαλακώνουμε τις φράσεις, να ξεχειλώνουμε τις λέξεις, να παίζουμε με τα πρόσωπα, τους ήρωες των ευθυμογραφημάτων. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήγουμε σε ξέφρενα γέλια από βάθος ψυχής. Περάσαμε όμορφες στιγμές με αυτές τις ιστορίες…

Έπειτα σκεφτήκαμε ότι κατά την έναρξη της εκδήλωσης, κάποιος θα έπρεπε να πει μερικά λόγια για τον Σταμ. Σταμ. Να τον κάνει γνωστό στο κοινό που θα παραβρεθεί. Αρχικά σκεφτήκαμε να είναι ένας από εμάς, αλλά μια άλλη ιδέα-πρόταση έπεσε στο τραπέζι. Η συγκεκριμένη παρουσίαση να γίνει από μια καλή μας φίλη που μας στηρίζει συνέχεια από την θέση της. Της το προτείναμε και δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Έτσι, η δημοσιογράφος της ΕΡΑ Καβάλα, Ρένα Πανταζόγλου ανέλαβε την ευθύνη του πρώτου μέρους της εκδήλωσης και το έφερε σε πέρας προκαλώντας ιδιαίτερη συγκίνηση με το απόσπασμα του Σταμ. Σταμ. για τον τρόπο που γνώρισε τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (Διάβασε το απόσπασμα στο τέλος του άρθρου).

Θεωρούμε την μουσική ως αναπόσπαστο κομάτι με τον λόγο. Το καλό πάντρεμά τους, μπορεί να απογειώσει μια κατάσταση. Το πιστεύουμε ακράδαντα αυτό και το επιδιώκουμε όταν έχουμε την δυνατότητα. Πέρυσι με τον Παπαδιαμάντη, μας συντρόφευσε μουσικά ο μαέστρος μας Μανώλης Παργεντάκης. Φέτος όμως θέλαμε να πειραματιστούμε. Να δοκιμάσουμε κάτι νέο, κάτι καινούργιο για εμάς. Εξάλλου μας το επέτρεπε και το θέμα μας.

Κάπως έτσι, με επαφές και συζητήσεις, καταλήξαμε να έχουμε συμπαραστάτες τρεις εξαίσιους μουσικούς που χρόνια τώρα καταθέτουν την ψυχή τους στα μουσικά δρώμενα. Ο «πρέσβης» της ηλεκτρικής κιθάρας, Ιωάννης Τσίγκας τοποθέτησε τον εαυτό του στην αριστερά πλευρά της «σκηνής» όταν ήρθε εκείνη η ώρα. Στο κέντρο με το ογκώδη του ακορντεόν έκατσε ο γλυκός μας Κώστας Μπιτζηλαίος αφήνοντας την δεξιά θέση για τον μαέστρο τους και δεξιοτέχνη του σαξόφωνου, Μιχάλη Πρεπόνη, ο οποίος όμως προτίμησε για την εκδήλωση, το παραδοσιακό λαούτο.

Από την πρώτη νότα μέχρι και το φινάλε τους, ήταν μια ιδιαίτερη πρόκληση τόσο για τους θεατές, όσο και για εμάς. Ήταν απλά απολαυστικοί.

Ο κόσμος γέμισε ασφυκτικά το αναγνωστήριο εκείνη την μέρα, προσφέροντάς μας ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση. Το αποτέλεσμα, πλημμύρισε τις ψυχές μας με ικανοποίηση και ευχαρίστηση κι όταν όλα τελείωσαν, φύγαμε με το χαμόγελο του νικητή, το χαμόγελο αυτού που έχει προσφέρει κάτι.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους όσους μας βοήθησαν για την πραγματοποίηση της εκδήλωση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ευχαριστούμε την Κατερίνα Κουμανίδου, την προϊσταμένη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας για την εμπιστοσύνη που μας δείχνει τόσα χρόνια και την άψογη συνεργασία μας.

Ευχαριστούμε τον Θανάση Σοφιανό για τις υπέροχες φωτογραφίες του που τις «κλέψαμε» από το ρεπορτάζ του στον ιστότοπο kavalapost.gr και τις αναδημοσιεύουμε εδώ.

Ευχαριστούμε την Σταυρούλα Παναγιωτίδου για τις υπέροχες ιδέες που είχε για τον σκηνικό διάκοσμο και τον ακούραστο Αλέξη Μίχα για την βοήθειά του προκειμένου να υλοποιηθεί.

Οι υπόλοιποι συντελεστές του αναλογίου που ανάγνωσαν τα ευθυμογραφήματα ήταν τα ακόλουθα μέλη της Ομάδας μας:

Τάσος Καπατζιάς, Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μέλη Μίχα, Αδελαϊδα Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου, Χρήστος Π. Τσίρκας, Κατερίνα Τσίρμπα, Αρετή Τσιφλίδου και Μαρία Χαριζάνη.

Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχαν οι Μαρία Μπουγά και Μαρία Χαριζάνη

Πως τον πρωτογνώρισα

(Από την παρουσίαση της Ρένας Πανταζόγλου κατά την έναρξη της εκδήλωσης)

«….Ο Σταμάτης Σταματίου ήταν από εκείνους τους δημοσιογράφους- συγγραφείς (όπως ο Σπύρος Μελάς, ο Σπύρος Μουσούρης (Φώτος Γιοφύλης), ο Τίμος Μωραϊτίνης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου) οι οποίοι με αφορμή το θάνατο ενός συναδέλφου τους (και τον έρανο που έκαναν μεταξύ τους για τις ανάγκες της κηδείας του) το 1914, πρωτοστάτησαν στη δημιουργία μιας Ένωσης Συντακτών για την υπεράσπιση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων, της μετέπειτα ΕΣΗΕΑ.

Στην διάρκεια της εργασίας του στην εφημερίδα γνώρισε πολλούς ανθρώπους του πνεύματος και της (μετέπειτα) περίφημης γενιάς του ’30. Μια γνωριμία όμως, κάποια Χριστούγεννα, έμεινε για πάντα χαραγμένη στο μυαλό του. Μάλιστα δημοσιοποίησε εκείνη τη συνάντηση σε ένα άρθρο του με τίτλο «Πως τον πρωτογνώρισα»,.

 «…άνοιξε η πόρτα και μπήκε ένας άνθρωπος, μάλλον υψηλός, κακοντυμένος, με υποκάμισο ζουλισμένο στο λαιμό, χωρίς γραβάτα, με ρούχα οπωσδήποτε απεριποίητα και μακρύ επανωφόρι τριμμένο. Παρά τη φτωχική εμφάνιση, τα γένια του και τα απεριποίητα μαλλιά του, το μελαμψό του πρόσωπο, ήταν κόκκινο στα μάγουλα, κι από τα μάτια του έσταζε μια γλύκα. Εμπήκε συνεσταλμένος και δειλός.

– Ο κύριος Σταματίου;

Ενόμισα πως ήταν κανένας απ’ τους φτωχούς, που συστημένοι εις εμέ από τη διαχείριση, ήρχοντο να πάρουν σημείωμα για να λάβουν το χριστουγεννιάτικο βοήθημά τους.

– Εγώ είμαι, του απήντησα, αλλά καθίστε μια στιγμή, σας παρακαλώ, να τελειώσω κάτι που γράφω εδώ κι αμέσως θα σας διευκολύνω.

Εκάθισε σκυφτός με γυρισμένο το κεφάλι και κοίταζε διαρκώς το πάτωμα.

– Ο κακομοίρης, σκέφτηκα, φτώχεια μεγάλη θα ‘χει!

Και τον κοίταζα με βλέμμα πονεμένο και μια συμπάθεια μεγάλη που έφτανε μέχρι συγκινήσεως.

– Ορίστε, του είπα, άμα τελείωσα.

– Με ζητήσατε;

– Όχι, εγώ δε σας ζήτησα, αλλά ξέρω γιατί ήρθατε και θα τελειώσω αμέσως τη δουλειά σας.(…)

Για να κανονίσω το ποσόν όπου θα έπαιρνε, ηθέλησα να μάθω τα μέλη της οικογένειάς του.(…)

Για να τον βοηθήσω περισσότερο, εσκέφθηκα να κάμω μια πλαστογραφία. Να συμπεριλάβω ως συγκατοικούσας εις τας Αθήνας με αυτόν και τας αδελφάς του κι έκαμα μιαν απόδειξη για τριάκοντα δραχμές.

– Λαμβάνεις τον κόπο, του είπα, να περάσεις από το λογιστήριο.

Ευχαρίστησε ψιθυριστά, σαν φοβισμένος και συνεσταλμένος πάντοτε, σηκώθηκε, αλλά σα να κοντοστεκότανε.

– Κι αυτά τι να τα κάμω; Δεν τα θέλετε;

Και μου έδειχνε κάτι χαρτιά. Νόμισα πως ήταν πιστοποιητικά απορίας.

– Κράτησέ τα, του είπα. Εμάς δε μας χρειάζονται.

Εσείστηκε, λυγίστηκε ολίγο, έκανε, σκυφτός να φύγει, ξαναγύρισε.

– Τότε αφού δε σας χρειάζονται αυτά, εγώ με τι δικαίωμα θα πληρωθώ;

– Δεν πειράζει, αρκούμεθα εις τον λόγον σας. Χριστούγεννα είναι τώρα.

– Ναι, αλλά αν δεν πάρετε αυτά, εγώ δεν μπορώ να πάρω χρήματα.

– Μα δεν τα παίρνετε εσείς τα χρήματα. Σας τα δίνουμε εμείς!

– Ε, τότε, πάρτε κι εσείς ετούτα που μου τα ζητήσατε.

Και τα άφησε σιγά και μαλακά πάνω στο τραπέζι. Εσκέφθηκα, μήπως του ζήτησε τίποτα πιστοποιητικά το λογιστήριο.

– Μα τι είναι, επιτέλους αυτά, του λέω, και πρέπει απαραιτήτως να τα πάρουμε;

– Το διήγημα των Χριστουγέννων, που μου εζητήσατε.

– Το διήγημα των Χριστουγέννων… και ποιος είστε εσείς;

– Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης!

– Ο ίδιος;

– Ο ίδιος και ολόκληρος.

Έπεσε το ταβάνι και με πλάκωσε, η πέννα έφυγε απ΄τα χέρια μου, όλα εκεί μέσα, εικόνες, καρέκλες, βιβλία, εφημερίδες, σα να στροβιλίστηκαν γύρω μου κι έκανα ώρα να συνέλθω.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης! Αυτός ο πρίγκηψ των Ελλήνων λογογράφων, που τον φανταζόμουνα ακτινοβολούντα, γελαστόν, ωραίον, καλοντυμένον, ευτυχή, γεμάτον εγωϊσμό, αέρα και μεγαλοπρέπεια, αυτός!…

Αυτός ο μαλακός, ο καλός, ο δειλός, ο φοβισμένος, και τσαλακωμένος άνθρωπος, που στεκότανε με συστολή μαθητού επιμελούς, εκεί ενώπιόν μου! (…)

Του έσφιξα το χέρι χωρίς να ημπορώ ούτε μια λέξη να προφέρω. Από την ταραχή μου και τη σαστιμάρα μου ούτε το φως δεν άναψα. Αισθάνθηκα ένα τρεμουλιαστό χέρι να σφίγγει το δικό μου και τον έχασα μέσα στο σκοτάδι…

Έμεινε όμως πίσω μια μοσχοβολιά κεριού που λιώνει εμπρός στις άγιες εικόνες, κάτι από του καντηλιού το σβήσιμο, κάτι από θυμιατού πέρασμα μακρινό, μακρινό πολύ…».

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Το Δώρο της αγάπης!

Από τα μέσα Νοεμβρίου, πόλεις σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, έχουν αρχίσει τους στολισμούς των δρόμων, πλατειών, κτιρίων, προκειμένου να υποδεχτούν την μεγάλη αυτή γιορτή αλλά και την αλλαγή του χρόνου που θα ακολουθήσει. Στη συνέχεια, την σκυτάλη παίρνουν τα σπίτια όπου νοικοκύρηδες και νοικοκυρές προσπαθούν να μπουν κι αυτοί στο κλίμα και την διάθεση της εποχής. Φωτεινά λαμπάκια στις προσόψεις των σπιτιών. Διακοσμητικά στολίδια στις αυλές. Το ίδιο και τα εμπορικά καταστήματα. Αλλάζουν τις βιτρίνες τους, ψάχνοντας την καλύτερη γιορτινή όψη τους. Ήχοι ή μουσικές που ακούγονται, είναι σε ρυθμούς Χριστουγέννων.

Τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά…

Είναι η φράση που βγήκε ασυναίσθητα από το στόμα μου κι όταν την επεξεργάστηκα, ένιωσα σα να θέλω να κόψω τον ομφάλιο λώρο από την γιορτή. Να αποστασιοποιηθώ και να δείξω ότι η συμμετοχή μου είναι επικουρική. Την ίδια στιγμή σκέφτομαι για τα δώρα που πρέπει να αγοράσω σε παιδιά, τρόφιμα για το γιορτινό τραπέζι, ρούχα και αξεσουάρ προκειμένου να ενταχθώ στο κλίμα. Κι όλα αυτά σε συνάρτηση με την οικονομική μου δυνατότητα.

Τα Χριστούγεννα, λέμε ότι είναι γιορτή αγάπης. Σε ποια αγάπη όμως αναφερόμαστε; Ποιους αγαπάμε και γιατί;

Αν αγαπώ μόνο τον εαυτό μου και τους πολύ στενούς μου ανθρώπους, είναι αρκετό; Αυτό με κάνει άνθρωπο; Μιλάω για την αγάπη σαν να είναι δεδομένη, σαν να είναι ένα κόσμημα που όποτε θες το φοράς και όποτε σε βαραίνει το βγάζεις από πάνω σου. Μα αυτό είναι η αγάπη;

Αισθάνομαι τυχερός που έχω ανθρώπους που τους αγαπώ και με αγαπάνε. Αισθάνομαι άσχημα όμως που δεν μπορώ να νιώσω αγάπη ή έστω να νοιαστώ για τους ανθρώπους γύρω μου. Να νιώσω την μοναξιά τους -αυτών που είναι μόνοι-, να νιώσω τον πόνο τους, να νιώσω την ανάγκη τους να αγαπηθούν.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μια γιορτή για τα παιδιά, είναι μια γιορτή για την αγάπη…

Είναι η επόμενη φράση που βγαίνει από το στόμα μου, σαν αποτέλεσμα σκέψης και παρατήρησης. Πρέπει να δείξω σε έναν άγνωστο, ότι τον αγαπώ, ότι τον νοιάζομαι. Αρκεί μια κίνησή μου. Να προσφέρω ένα συμβολικό ή ουσιαστικό δώρο σε έναν άστεγο για παράδειγμα. Μια κουβέρτα, ένα μπουφάν. Να του χαρίσω ένα εγκάρδιο χαμόγελο, να του σφίξω το χέρι και να του ευχηθώ καλές γιορτές. Να χτυπήσω την πόρτα του γείτονά μου, που ξέρω ότι ζει μόνος και να πιω μαζί του ένα φλιτζάνι καφέ, ένα ποτήρι κρασί. Να ακούσω την ιστορία του, την καρδιά του που θέλει τόσο πολύ να μιλήσει σε κάποιον.

Αυτές τις γιορτές, θέλω να αλλάξω εγώ πρώτος. Να δω την αγάπη έξω από εμένα, πέρα από αυτούς που αγαπώ και με αγαπούνε. Να δω την αγάπη στους δρόμους της πόλης, σε ανθρώπους άγνωστους. Κι αυτό ας είναι το πρώτο βήμα, αν θέλω να λέγομαι άνθρωπος. Όσο για το δεύτερο βήμα, πολύ πιο δύσκολο μα όχι ακατόρθωτο… να ορίσω τα Χριστούγεννα ως γιορτή της κάθε μέρας από τις υπόλοιπες 364 του χρόνου.

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν!

Ένα από τα πρόσωπα της αγάπης, πρωταγωνιστεί στην ταινία μικρού μήκους του Θοδωρή Παπαδουλάκη με τίτλο «Οι επισκέπτες».

Categories: Λοιπά | Ετικέτες: ,, | 1 σχόλιο

Στην χριστουγεννιάτικη γιορτή των κατηχητικών συντροφιών του Ι. Ν. Ευαγγελίστριας Ν. Ιωνίας Βόλου.

Το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου ήμασταν καλεσμένοι από τις κατηχητικές συντροφιές  Ι. Ν. Ευαγγελίστριας Ν. Ιωνίας Μαγνησίας. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα για την πόλη του Βόλου  για να συναντήσω μικρούς και μεγάλους και να τους αφηγηθώ Χριστουγεννιάτικα παραμύθια της λαϊκής μας παράδοσης.

Ποτέ δεν ξέρεις όταν ξεκινάς τι σου επιφυλάσσει η διαδρομή. Εγώ ήμουν πολύ τυχερή. Όταν έφτασα στον Ι.Ν. Ευαγγελίστριας, ένα πραγματικό κόσμημα, στον Δήμο Ν. Ιωνίας Βόλου, με υποδέχτηκαν άνθρωποι εγκάρδιοι, χαμογελαστοί και φιλόξενοι. Η Γεωργία Παράσχου κατηχήτρια, ο πατέρας Αμφιλόχιος και τόσοι άλλοι.

Σιγά-σιγά άρχισαν να καταφθάνουν μικροί και μεγάλοι και να γεμίζει η αίθουσα και αφού μαζευτήκαμε αρκετοί, ο πατέρας Αμφιλόχιος σηματοδότησε, με τον γλυκό του λόγο, την έναρξη της Χριστουγεννιάτικης γιορτής.

Τα παραμύθια ξεκίνησαν και συνάντησαν πρόσωπα φωτεινά, χαμογελαστά, παιδικά βλέμματα γεμάτα λάμψη. Μικροί και μεγάλοι, με απόλυτη ησυχία, ταξίδευαν μέσα από τα παραμύθια. Ειλικρινά ένα κοινό γεμάτο αγάπη. Και ανάμεσα στα παραμύθια οι παιδικές φωνούλες, με την συνοδεία της μουσικού Χριστίνας Κουρκουβάτη, γέμισαν την ατμόσφαιρα με παραδοσιακά κάλαντα.

Κι αφού τελειώσαμε και ο πατέρας Αμφιλόχιος έκλεισε την εκδήλωση κάλεσε μικρούς και μεγάλους να κεραστούν, σπιτικά μελομακάρονα από τις γυναίκες της συντροφιάς και τοπικούς χυμούς. Σ΄εμάς τους φιλοξενούμενους οφείλω να το πω, μας έδωσε κεράσματα και για την διαδρομή.

Και φυσικά δεν τελειώσαμε εκεί γιατί μας επιφύλασσαν κι άλλη εκπλήξη. Μας δόθηκε δώρο, αντίγραφο της εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που υπάρχει στο ναό και όπως μας ενημέρωσε ο π. Αμφιλόχιος, την έφεραν οι πρόγονοι των σημερινών κατοίκων της Ν. Ιωνίας από την πατρίδα τους στην Μ. Ασία, με πίστη και ευλάβεια στο πρόσωπο της Παναγίας. Από εδω και στο εξής, η εικόνα θα κοσμεί και το δικό μας παραμυθόσπιτο για να μας ευλογεί.

Πραγματικά ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει μια διαδρομή κι εγώ ένιωσα ευλογημένη που αυτές τις μέρες βρέθηκα κοντά σ’ αυτούς τους τόσο δοτικούς και φιλόξενους ανθρώπους, γιατί μου έδωσαν την ελπίδα, γνωρίζοντας αυτούς και τα παιδιά τους πως η πίστη και η παράδοση μας δεν θα χαθεί.

Σας ευχαριστώ. Ο Θεός να σας έχει καλά. Εις το επανιδείν.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Με επισκέψεις σε σχολεία του δήμου Νέστου με αφορμή τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις!

Τα Χριστούγεννα απλώνονται και Οι Παραμυθάδες ακολουθούν και βρίσκονται όπου οι παιδικές ψυχούλες χρειάζονται το ροδόσταμο των παραμυθιών! Στην Χρυσούπολη, λοιπόν, δώσαμε το παρόν για τέσσερα συνεχόμενα πρωινά. Ο καιρός δεν στάθηκε σύμμαχος, τα σπιτάκια που συνήθως φιλοξενούν τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις δεν ήταν κατάλληλα για τις μικρές ηλικίες όμως η λύση βρέθηκε και τα δημοτικά σχολεία άνοιξαν τις αίθουσες. Άλλωστε τα Χριστούγεννα είναι στις καρδιές μας και μπορούμε να τα έχουμε μέσα μας όπου κι αν σταθούμε. Έτσι, καλικάντζαροι, μυλωνάδες, κορίτσια, ξωτικά και παπουτσήδες, απλώθηκαν σε όλη την γειτονική κωμόπολη.

Συναντήσαμε λοιπόν τους μικρούς μας φίλους, μέσα σε μια εορταστική ατμόσφαιρα! Από παντού ακούγονταν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, βλέπαμε όμορφα βαμμένα με ζωγραφιές πρόσωπα. Νεράιδες και βασίλισσες ξεφύτρωναν από παντού! Μας υποδέχθηκαν με ξεφωνητα γλυκά χαμόγελα και άκουσαν Χριστουγεννιάτικα παραμύθια που τους ταξίδεψαν σε μέρη μακρινά και φανταστικά!

Ιδιαίτερη και η ομορφότερη στιγμή μας ήταν στο νηπιαγωγείο, όταν λέγοντας παραμύθια στους μικρούς μας φίλους, άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο Άη Βασίλης! Εκεί να δείτε ξεφωνητά γέλια και χαρές! Όλη η αθωότητα των παιδιών ζωγραφισμένη στα βλέμματα τους!

Για τέσσερα πρωινά, ζήσαμε τα Χριστούγεννα μέσα από τα παραμύθια, επισκεπτόμενοι σχολεία στην πρωτεύουσα του δήμου Νέστου, την Χρυσούπολη και πιο συγκεκριμένα στα 1ο, 2ο, 4ο και 5ο Δημοτικά Σχολεία.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Βικτόρια Πακαταρίδου, Αδελαϊδα Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου και Αρετή Τσιφλίδου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Λοιπά | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Από το εργαστήρι του Αϊ Βασίλη στην Καβάλα

Την περασμένη Τρίτη το απόγευμα, 18 Δεκεμβρίου, πήραμε αγκαλιά τα παραμύθια και βρεθήκαμε στην κεντρική πλατεία της Καβάλας, εκεί που έχει στηθεί το εργαστήρι του Αϊ Βασίλη. Ο ίδιος έλειπε αρχικά και παρά τον κρύο καιρό, κάποιοι γονείς μαζί με τα παιδιά τους, μας επισκέφτηκαν και αρχίσαμε τις αφηγήσεις αφού πρώτα μιλήσαμε για τους καλικάντζαρους που όπου να ‘ναι θα κάνουν την εμφάνισή τους.

Μα λίγο πριν τελειώσουμε, μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους μικρούς μας φίλους. Ο κοκκινοφορεμένος άγιος επέστρεψε στην βάση του παρέα με το αγαπημένο του ξωτικό κι αφού μοίρασε δώρα στα παιδιά αλλά και σε εμάς, έπειτα κάθισε και δέχτηκε ερωτήσεις από τα παιδιά αλλά κι από τους γονείς.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μέλη Μίχα, Αδελαϊδα Ράπτη και Χρήστος Π. Τσίρκας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις «Χριστουγεννιάτικο όνειρο» του δήμου Παγγαίου

Την ερχόμενη Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου, «Οι Παραμυθάδες» θα βρεθούμε στην Ελευθερούπολη συμμετέχοντας στις εορταστικές εκδηλώσεις του δήμου Παγγαίου «Χριστουγεννιάτικο όνειρο 2018». Στον «Χώρο του ονείρου» στην υπόγεια στοά δίπλα στην Εθνική τράπεζα, στις 5 το απόγευμα σας περιμένουμε για να γνωρίσουμε όμορφους και άσχημους ήρωες χριστουγεννιάτικων παραμυθιών.

Οι καλικάντζαροι κι εμείς, σας περιμένουμε!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: