Posts Tagged With: Ο Δεκατρής

Ο Δεκατρής ο Κουτσοδεκατρής

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια που είχε δώδεκα παιδιά. Παιδιά, δηλαδή σερνικά, όχι κοπέλες, και η μάνα ήτανε πάλι αγκιστρωμένη. Τα παιδιά περίμεναν πως και πως να γεννήσει κοπέλα, για να έχουνε κι αυτά   μια αδερφούλα να παίζουνε και να την αγαπάνε. Οι μήνες πέρασαν και η μάνα εγέννησε, όμως αυτό που έκαμε δεν ήτανε κοπέλα, αλλά ένα ζαρίφικο μωρό αλλήθωρο και κουτσό όπως αποδείχτηκε αργότερα. Τα παιδιά από την στιγμή που το αντίκρισαν το μίσησαν επειδή ήτανε σερνικό αλλά κι εξαιτίας της άσχημης και ασθενικής του όψης. Ποτέ δεν το έπαιζαν κι ούτε έκαναν μαζί του παρέα. Έμενε λοιπόν στο σπίτι με τη μάνα και τη βοήθαγε στις οικιακές δουλειές, γιατί και στο σχολείο που το έστειλε, στο διπλανό χωριό , ξένο τον φωνάζανε. Η αλήθεια ήταν όμως ότι εκείνη ήθελε να έχει κοντά της το στερνοπαίδι της για να το προσέχει από τη βάρβαρη συμπεριφορά των άλλων, γιατί του είχε αδυναμία, όχι πως δεν αγαπούσε όλα τα παιδιά της αλλά να, αυτό ήταν… διαφορετικό. Πίσω από τα αλλήθωρα μάτια του το παιδί έκρυβε ένα μυαλό ξουράφι, ως αντιστάθμισμα ίσως της σωματικής του αναπηρίας, «δώρο από το θεό» όπως το έλεγε η μάνα. Σε αυτό το κοφτερό μυαλό βρήκε μαγιά η μάνα και ζύμωσε την εξυπνάδα τη μεγαλοσύνη και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του Δεκατρή, έναν χαρακτήρα που τον γνώριζε μόνο η ίδια. Κρίμα, σκέφτονταν να του φέρονται έτσι τα αδέρφια του, και κάθε βράδυ έκλαιγε στο κρεβάτι της για το στερνοπούλι της.

Από παρουσιάση του "Δεκατρή" σε δημοτικό σχολείο

Από παρουσιάση του «Δεκατρή» σε δημοτικό σχολείο

Τα χρόνια περάσανε και το στερνοπαίδι – που το είχανε ονομάσει Δεκατρή, από τη σειρά της γέννησής του αλλά κι από το ότι ούτε ο παππάς δεν καταδέχτηκε να το βαφτίσει – έμπαινε στην εφηβεία. Έβγαλε μπιμπίκια και το πάνω χείλος του άρχισε δειλά δειλά να μαλλιάζει. Τα αδέρφια του, βλέποντας ότι το σκαρί του ήταν ασθενικό, μισοριξά τον ανέβαζαν, μισοριξά τον κατέβαζαν κι έτσι μια μέρα σκέφτηκαν τι θα του κάνουν για να τον βάλουν σε δοκιμασίες με τις οποίες θα γελούσαν, κι ο Δεκατρής ίσως να μην έβγαινε και ζωντανός -αλλά αυτό ήταν ασήμαντη λεπτομέρεια. Τον κάλεσαν λοιπόν μια μέρα κοντά τους αφού τους πήγε νερό και κολατσιό εκεί που έσκαβαν τα αμπέλια στο χωράφι για να του ανακοινώσουν ότι έχουν ένα σχέδιο. Ο κακομοίρης Δεκατρής, που δεν ήταν μαθημένος σε τέτοιες κουβέντες με τα αδέρφια του δέχτηκε να τους ακούσει. Ήτανε πάντα σεμνός και μοναχικός γιατί τα αδέρφια του ολοένα τον κορόιδευαν και τον κακομεταχειρίζονταν. Αυτός τους απέφευγε και δεν είχανε και πολλά πάρε – δώσε. Ακόμη και τη νύχτα, ο Δεκατρής κοιμόνταν στο αχούρι με τα μουλάρια που είχαν για τις αγροτικές δουλειές. Στο χωράφι πήγαινε μόνο για τα θελήματα των αδερφών του και του πατέρα του, ο οποίος δεν είχε και καμία διαφορετική συμπεριφορά από τους υπόλοιπους. Στο χωράφι λοιπόν τα δώδεκα αδέρφια, του ανακοίνωσαν τη δοκιμασία:

Για να σε κάμουμε σαν κι εμάς και να σε υπολογίζουμε σαν άντρα θα πας ορέ Δεκατρή να κλέψεις το πάπλωμα του δράκοντα με τα εκατό χρυσά κουδούνια;

Γιατί να το κλέψω βρέ παιδιά;

Για να ιδούμε αν εμεγάλωσες κι αν το λέει η καρδιά σου ορε παλιό-ζουλάπι.

Εντάξει θα κάμω ό,τι μου λέτε αλλά θα πρέπει να μου δώσετε ότι σας ζητήσω από χρειαζούμενα! Θέλω ένα σακί μπαμπάκι, ένα άλογο, και ένα σχοινί.

Τα αδέρφια συμφώνησαν κι ο Δεκατρής ξεκίνησε για το παλάτι του δράκοντα. Ο δράκοντας, όπως έλεγαν οι χωρικοί ήτανε ένας «θερίος άνθρωπος», ένας γίγαντας δηλαδή που καταδυνάστευε τα γύρω χωριά ως τσιφλικάς και φοροεισπράκτορας. Είχε τεράστιες εκτάσεις γης και κάποιοι μάλιστα έλεγαν ότι έτρωγε κι ανθρώπους. Οι ποσότητες κρέατος που έτρωγε ήταν τεράστιες. Μπορούσε να φάει δύο κριάρια ή τρεις γίδες και να πιει ένα βαρέλι κρασί. Στη συνέχεια κοιμόταν για δυο μερόνυχτα, μέχρι να ξαναβγεί καβάλα στο σαρκοβόρο άλογό του να επιθεωρήσει τα κτήματα και τους δουλοπάροικούς του. Πήγε λοιπόν ο Δεκατρής στο παλάτι του δράκοντα αφού είχε τυλίξει με το μπαμπάκι τις οπλές του αλόγου του και όταν έφτασε κοντά περίμενε το δράκοντα να αποφάει και να πιει το διαλούπι του. Υπομονετικός καθώς ήταν δεν δυσκολεύτηκε να τον περιμένει δυο ώρες και αφού το θερίο έπεσε να πλαγιάσει και σκεπάστηκε με το πάπλωμα με τα εκατό χρυσά κουδούνια, ο Δεκατρής περίμενε να ακούσει και το ρουχνητό του. Δεν άργησε να το ακούσει, μάλιστα ήταν τόσο δυνατό που το άλογο του ανησύχησε αλλά ο Δεκατρής του βούλωσε τα αυτιά με το μπαμπάκι που είχε κοντά του. Ύστερα, πήγε κοντά στο δράκοντα και ένα – ένα βούλωσε όλα τα κουδούνια με το μπαμπάκι, έδεσε τη μια γωνιά του παπλώματος με το σχοινί και το ξετύλιξε μέχρι έξω που περίμενε το άλογό του. Κατόπιν έδεσε από το σαμάρι την άλλη άκρη, έβγαλε το μπαμπάκι από τα αυτί του αλόγου και το χάιδεψε στη μουσούδα για να ησυχάσει και με ένα τράβηγμα στα γκέμια το άλογο ξεχύθηκε έξω από το παλάτι σαν σίφουνας. Ο δράκοντας τότε ξύπνησε και φώναξε:

Από δραματοποίηση του "Δεκατρή" σε δημοτικό σχολείο

Από δραματοποίηση του «Δεκατρή» σε δημοτικό σχολείο

Ποιος είσαι ορε εσύ που μου κλέβεις το χοντροσκούτι;

Ο Δεκατρής είμαι και να ‘ρτεις να με βρεις.

Φυσικά ο δράκοντας δεν προλάβαινε να τον ακολουθήσει κι ο Δεκατρής πήγαινε περήφανος το πάπλωμα στα αδέρφια του. Στο δρόμο σταμάτησε κι έβγαλε το μπαμπάκι από τα κουδούνια για να ακούει το μελωδικό ήχο του χρυσαφιού. Όταν κοντοζύγωνε στο χωράφι, τα αδέρφια του, που αναγνώρισαν τον ήχο των κουδουνιών, για παν ενδεχόμενο ανέβηκαν σε κάτι αμυγδαλιές να κρυφτούν. Όταν έφτασε ο Δεκατρής και τους είδε να κατεβαίνουν κατάλαβε πόσο δειλοί ήταν αλλά δεν τους είπε τίποτα, αντίθετα αυτοί του είπαν ότι ανέβηκαν να δουν αν έχουν ωριμάσει τα τσίγαλα. Τέλος πάντων τον συγχάρηκαν για το κατόρθωμα του αλλά του είπαν ότι αυτό από μόνο του δεν ήτανε αρκετό.

Τώρα Δεκατρή που πήρες το πάπλωμα του δρακόντου, και είδαμε ότι βαστάει η καρδιά σου, για να σε πιεντήσουμε ολότελα σα δικό μας και ισάξιο μας θέλουμε να πας να πιάσεις και το άλογό του.

Εντάξει, αλλά θέλω ένα  κομμάτι παστό κρέας , κι ένα σχοινί. Θα χρειαστώ και μπαμπάκι αλλά άσε έχω στο σακί από την προηγούμενη ανδραγαθία μου.

Ξεκίνησε λοιπόν και αφού έφτασε στο παλάτι, περίμενε πάλι το δράκοντα να αποκοιμηθεί. Όταν άκουσε το ρουχνητό του, πλησίασε στο σταύλο και σιγά σιγά έδωσε το κρέας στο άλογο που ήταν σαρκοφάγο, και είχε κοφτερά δόντια. Το άλογο ενοστίμισε με το παστό κρέας και συμπάθησε τον Δεκατρή. Αυτός τότε τύλιξε με μπαμπάκι τα πέταλα του αλόγου και βούλωσε και το κουδούνι του. Ύστερα, χαϊδεύοντάς το, ανέβηκε στη ράχη του και ξεκίνησε για το χωράφι. Ήταν ο πρώτος που είχε φερθεί στο ζώο με καλοσύνη. Πριν απομακρυνθεί φώναξε στο Δράκοντα λέγοντας:

Αν σε ρωτήσουν ποιος σου πήρε το άλογο να πεις ο Δεκατρής

και έφυγε με καλπασμό χωρίς να μπορεί ο δράκοντας να τον ακολουθήσει πεζός ο οποίος αρκέστηκε σε πάμπολλες βρισιές και απειλές. Κοντά να φτάσει στο χωράφι τα αδέρφια του, ξανά τρόμαξαν στη θέα του αλόγου αλλά πάλι ο Δεκατρής δεν τους είπε τίποτα που αυτοί ανέβηκαν στις αμυγδαλιές.

Tελικά τι θα γίνει; Θα πείτε ότι είμαστε αδέρφια και ισάξιοι;

Τόση έπαρση και ζήλια είχαν τα αδέρφια του μέσα τους και του ξαναείπαν:

Για να σε πιεντήσουμε ως ισάξιο κι αδερφό μας πρέπει να πας να μας φέρεις και τον ίδιο το δράκοντα.

 Ο Δεκατρής δεν μίλησε κι έφυγε σκεφτικός. Τα αδέρφια του νόμισαν ότι λιγοψύχησε και ξαφνιάστηκαν όταν τον είδαν το ίδιο βράδυ να επιστρέφει και να τους λέει ότι θα αναλάβει κι αυτή την αποστολή.

Θέλω να μου δώσετε μια άμαξα με κάρο, μια φορεσιά ράσα του παπά, ένα θυμιατό , ένα σφυρί, ένα μεγάλο κασόνι, μια αλυσίδα, ένα λουκέτο, και πολλές πρόκες και τα θέλω τα χαράματα να είναι έτοιμα.

Τα αδέρφια κοιταχτήκαν όλο απορία αλλά είχαν συμφωνήσει να του παρέχουν όλα τα χρειαζούμενα. Έτσι κι έγινε. Ο Δεκατρής λοιπόν τα πήρε και έβαλε το σχέδιο του σε εφαρμογή. Ντύθηκε παπάς, πήρε το θυμιατό, ανέβηκε στο κάρο και πήγε κάτω από τα παλάτι του δράκοντα πριν καλά καλά ξημερώσει και θυμιατίζοντας φώναζε:

Ανάαααααααααθεμά σε Δεκατρή και μυριανάθεμά σε.

 Ο Δράκοντας βγήκε στον εξώστη και φώναξε:

Ε ορέ τραγόπαπα που τονε ξέρεις εσύ το Δεκατρή και τονε καταριέσαι.

Που τονε ξέρω αφέντη μου; Μου έκλεψε τα πρόβατα, τις κότες κι ό,τι είχα από χρυσά στο κονάκι μου. Δε μου άφηκε ούτε γρόσι.

Εμένα μου πήρε το πάπλωμα και το άλογο, κι όπου τονε βρω θα τονε φάω με τα σκουτιά του φορεμένα. Μην ξέρεις που θα τονε βρούμε;

Ξέρω. Μου το ‘πε ο μεγαλοδύναμος. Έλα να σε πάω να τον εκδικηθείς και για μένα – ήμαρτον θεέ μου. Αλλά πρέπει να μπεις μέσα στο κασόνι γιατί δεν έχω που αλλού να σε κρύψω για να μη σε ιδεί και λαμπάξει και μας ξεφύγει. Έλα μόνο να σε δέσω και με τούτη την αλυσίδα για να μη χτυπήσεις από τις λακούβες και να κλείσω και το κασόνι με τις πρόκες μην τυχόν και χοροπηδήξει το κάρο και πεταχτείς όξω τη χειρότερη στιγμή.

Από παρουσίαση του "Δεκατρή σε δημοτικό σχολείο

Από παρουσίαση του «Δεκατρή σε δημοτικό σχολείο

Έτσι κι έγινε κι ο δράκοντας βρέθηκε αλυσοδεμένος και κλεισμένος σε μια κάσα καρφωμένη με καρφιά και φορτωμένος σε ένα κάρο. Εκεί που πήγαιναν ο δράκοντας ρώταγε τον παπά αν αργούν να φτάσουν στο χωριό του Δεκατρή και μετά από πολλές ερωτήσεις ο Δεκατρής αποφάσισε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα. Όταν λοιπόν το είπε, ο δράκοντας έγινε έξω φρενών και προσπάθησε να λυθεί, μάταια όμως. Ύστερα άρχισε τα παρακάλια και τα ανταλλάγματα. Ο Δεκατρής όμως τον πήγε στα αδέρφια του τα οποία πάλι βρεθήκαν στις αμυγδαλιές. Αυτή τη φορά ο Δεκατρής με τον αέρα του θριαμβευτή τα ρώτησε:

Είναι έτοιμα τα τσίγαλα παιδιά;

Τα αδέρφια κατάλαβαν την προσβολή και κατέβηκαν για να ανοίξει ο Δεκατρής το καπάκι της κάσας. Ο δράκοντας βρισκόταν μέσα τρομερός και θεόρατος μα εξουθενωμένος και μετανοιωμένος για τα κακά που είχε κάνει τόσες δεκαετίες στους χωρικούς. Ο Δεκατρής ως φυσικός αρχηγός πια, είπε στον Δράκοντα:

Μετανόησε για να σε ελευθερώσω.

Σου δίνω τον λόγο μου ότι από δω και στο εξής θα αλλάξω.

Τα αδέρφια του Δεκατρή από την άλλη μεριά, μετανιωμένα κι αυτά, απάντησαν στον αδερφό τους…

Συγνώμη αδερφέ μας για την συμπεριφορά μας….Πόσο σε αδικήσαμε αδερφέ μας κρίνοντας από αυτό που βλέπαμε, χωρίς να κάνουμε μια προσπάθεια να γνωρίσουμε τον δυνατό χαρακτήρα σου και το έξυπνο μυαλό σου… Από δω και στο εξής αδερφέ μας  σε ορίζουμε αρχηγό μας και γενικό κουμανταδόρο στις δουλειές μας.

Τα πράγματα είχαν μπει επιτέλους στην σωστή τους θέση.

Ψέματα ή αλήθεια έτσι λεν τα παραμύθια.

Ζωγραφιά της μικρής Ηλέκτρας εμπνευσμένη από το παραμύθι "Ο Δεκατρής"

Ζωγραφιά της μικρής Ηλέκτρας εμπνευσμένη από το παραμύθι «Ο Δεκατρής»

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ,,, | 6 Σχόλια

«Ο Δεκατρής» – Ζωγραφιά της Ηλέκτρας

Ζωγραφιά της μικρής Ηλέκτρας εμπνευσμένη από το παραμύθι "Ο Δεκατρής"

Ζωγραφιά της μικρής Ηλέκτρας εμπνευσμένη από το παραμύθι «Ο Δεκατρής»

Categories: Ζωγραφιές παιδιών | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ο «Δεκατρής» στο 4ο δημοτικό σχολείο Χρυσούπολης Καβάλας

Τη Δευτέρα 10 Ιουνίου, μετά από πρόσκληση του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, επισκεφτήκαμε το 4ο δημοτικό σχολείο Χρυσούπολης, για να παρουσιάσουμε στα παιδιά τον «Δεκατρή». Μέσα σε 4 ώρες, παρουσιάσαμε το παραμύθι στους μικρούς μαθητές και μαθήτριες των 7 τάξεων (νηπιαγωγείο και 6 τάξεις του δημοτικού) με αφήγηση και παράλληλη δραματοποίηση. Συζητήσαμε μαζί τους για τους χαρακτήρες του παραμυθιού και τις πράξεις τους και το δραματοποιήσαμε και πάλι, στο τέλος, με τα ίδια τα παιδιά να υποδύονται τους διάφορους ρόλους.

Ως συνήθως, τα παιδιά όλων των τάξεων παρακολούθησαν ήσυχα τις δικές μας δραματοποιήσεις και συμμετείχαν με ενθουσιασμό όταν ερχόταν η σειρά τους, προτιμώντας τα περισσότερα (όπως είναι φυσικό) το ρόλο του πρωταγωνιστή Δεκατρή. Αυτό το γεγονός μας χαροποιεί ιδιαίτερα, καθώς ζώντας το ρόλο καταλαβαίνουν καλύτερα το νόημα και το δίδαγμα του παραμυθιού, που είναι η κατανόηση της διαφορετικότητας του άλλου και η αντιμετώπισή του με βάση το ποιος είναι και όχι το πώς φαίνεται.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Ελένη Καμαλίδου, Μαρία Μπουγά και Απόστολος Τσομπανόπουλος.

Δεδομένου ότι αυτή ήταν η τελευταία παρουσίαση του «Δεκατρή» σε κάποιο σχολείο για φέτος, αφού σε λίγες μέρες ολοκληρώνεται η σχολική χρονιά, θέλουμε να ευχαριστήσουμε και πάλι όλους τους μαθητές, τους δασκάλους, αλλά και όσους γονείς ήταν παρόντες και παρακολούθησαν το παραμύθι, σε όλα τα σχολεία που επισκεφτήκαμε από το Μάρτιο μέχρι χθες και να ανανεώσουμε το ραντεβού μας για το φθινόπωρο, με άλλα παραδοσιακά παραμύθια.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ο «Δεκατρής» στο δημοτικό σχολείο Αμισιανών Καβάλας

Ο «Δεκατρής» με χαρά δέχτηκε την πρόσκληση από το δημοτικό σχολείο των Αμισιανών και αποφάσισε να πραγματοποιήσει την εκδρομούλα του στις 18 του Απρίλη. Σε μια όμορφη φυσική γωνιά του νομού είναι κουρνιασμένο το σχολείο και οι μαθητές μας υποδέχθηκαν εκφράζοντας την έκπληξή τους που είμαστε τόσοι πολλοί. Τα παιδιά, λίγο επιφυλακτικά στην αρχή, απορροφήθηκαν γρήγορα από την ιστορία και με ενθουσιασμό συμμετείχαν στη δραματοποίηση του παραμυθιού, όπου και βιώνουν «εκ των έσω» την ιστορία και τους χαρακτήρες, επαναλαμβάνοντας τους διαλόγους, με την βοήθεια των Παραμυθάδων.

Αφού ευχαριστήσουμε όλους τους δασκάλους και τους μαθητές για τη φιλοξενία τους, να αναφέρουμε ότι οι Παραμυθάδες που συμμετείχαν ήταν οι Μέλη Μίχα, Ελένη Καμαλίδου, Βιβή Θεοδωρίδου, Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Απόστολος Τσομπανόπουλος, Μαρία Μπουγά και Αδελαϊς Ράπτη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | 1 σχόλιο

Ο «Δεκατρής» στις δυτικές συνοικίες της Καβάλας

Αυτές τις 2 εβδομάδες, ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητές μας, είχαμε τη χαρά να επισκεφτούμε και να παρουσιάσουμε το παραμύθι «Ο Δεκατρής» σε 3 συνολικά σχολεία, στις δυτικές συνοικίες της Καβάλας.

Πιο συγκεκριμένα, την Τρίτη 2 Απριλίου επισκεφτήκαμε το 21ο δημοτικό σχολείο, στην περιοχή του Αγίου Λουκά, όπου αφού παρουσιάσαμε το παραμύθι στα παιδιά της Α’ και της Β’ τάξης και συζητήσαμε μαζί τους για τις εντυπώσεις τους και τα διδάγματα του παραμυθιού, το δραματοποιήσαμε στη συνέχεια μαζί με τα παιδιά, αφού τα χωρίσαμε σε ομάδες, μία για κάθε ρόλο. Στο τέλος, μιας και είχαμε χρόνο, είπαμε και άλλο ένα παραμύθι, με τη σχετική δραματοποίηση και αυτό.

Την επόμενη ημέρα (Τετάρτη 3 Απριλίου) επισκεφτήκαμε το 18ο δημοτικό σχολείο, στην Κηπούπολη και επαναλάβαμε την ίδια παρουσίαση, μαζί με συζήτηση και δραματοποίηση από τα παιδιά που παρακολουθούσαν, για όλες τις τάξεις του σχολείου, από 2 κάθε φορά. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε πως, παρ’ όλο που οι παρουσιάσεις έγιναν στο γυμναστήριο του σχολείου (που είναι φυσικά πολύ μεγαλύτερο από μία σχολική αίθουσα), άρα έχει χειρότερη ακουστική, τα παιδιά όλων των τάξεων ήταν τόσο ήσυχα, που οι παρουσιάσεις έγιναν χωρίς κανένα πρόβλημα.

Τέλος, σήμερα το πρωί, επισκεφτήκαμε και το 21ο νηπιαγωγείο, πάλι στον Άγιο Λουκά, όπου και πάλι παρουσιάσαμε, συζητήσαμε και δραματοποιήσαμε το παραμύθι μαζί με τα παιδιά ενώ, πριν ξεκινήσουμε εμείς, οι μικροί μας φίλοι και φίλες μας τραγούδησαν το αγαπημένο τους τραγούδι, «Το ελεφαντάκι».

Πριν κλείσουμε, θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλα τα παιδιά, αλλά και τους δασκάλους και τους διευθυντές και των 3 σχολείων για τη φιλοξενία τους, τα καλά τους λόγια και τις χρήσιμες παρατηρήσεις τους και να αναφέρουμε ότι συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Μαρία Μπουγά, Μαρία Παπακωνσταντίνου, Αδελαΐδα Ράπτη, Ελένη Καμαλίδου, Μέλη Μίχα, Βιβή Θεοδωρίδου, Ιορδάνης Καλαϊτζίδης και Απόστολος Τσομπανόπουλος.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | 1 σχόλιο

«Ο Δεκατρής» – Ζωγραφιά του Πέτρου

Ο μικρός Πέτρος, εμπνευσμένος από το παραμύθι «Ο Δεκατρής» ζωγράφισε τον δράκο και μάλιστα του έδωσε το όνομα «θείος Απόστολος». Όχι τυχαία όμως, μιας και στην δραματοποίηση του παραμυθιού όπως παρουσιάζεται από τους παραμυθάδες στα δημοτικά σχολεία που επισκεπτόμαστε, τον δράκο τον υποδύεται ο Απόστολος Τσομπανόπουλος, θείος του Πέτρου. Ωραία πρότυπα για τον Πέτρο. Τον βλέπω να εξελίσσεται σε δρακοκυνηγό, ή εκπαιδευτή δράκων.

Ζωγραφιά του μικρού Πέτρου, εμπνευσμένη από το παραμύθι "Ο Δεκατρής".

Ζωγραφιά του μικρού Πέτρου, εμπνευσμένη από το παραμύθι «Ο Δεκατρής».

Categories: Ζωγραφιές παιδιών | Ετικέτες: | Σχολιάστε

«Ο Δεκατρής» στο 8ο δημοτικό σχολείο Καβάλας

Την Παρασκευή 8 Μαρτίου επισκεφτήκαμε το 8ο δημοτικό σχολείο Καβάλας, που βρίσκεται στην περιοχή της Χωράφας, στο κέντρο της πόλης, αλλά ψηλά στο βουνό. Εκεί, στη ζεστή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου, μας υποδέχτηκαν τα παιδιά και οι δάσκαλοι του σχολείου και, για 3 ώρες, μία για κάθε 2 τάξεις, είχαμε την ευκαιρία αρχικά να αφηγηθούμε και να δραματοποιήσουμε το παραμύθι «Ο Δεκατρής», το οποίο στη συνέχεια δραματοποιήσαμε μαζί με τα παιδιά, έχοντας όμως προηγουμένως συζητήσει μαζί τους σχετικά με το τι τους άρεσε, τι δεν τους άρεσε, καθώς και για τα διδάγματά του.

Μας έκανε εντύπωση που όλες οι τάξεις παρακολούθησαν την πρώτη δραματοποίηση του παραμυθιού πολύ ήσυχα και συμμετείχαν με ενθουσιασμό στη συζήτηση και στη δεύτερη δραματοποίηση, οπότε και χωριζόταν σε 3 ομάδες για να ερμηνεύσουν τους ρόλους του Δεκατρή, των αδελφών του και του Δράκοντα.

Οι Παραμυθάδες που συμμετείχαν σε αυτήν την επίσκεψη ήταν οι: Μαρία Παπακωνσταντίνου, Αδελαΐς Ράπτη, Μαρία Μπουγά, Ελένη Καμαλίδου, Μέλη Μίχα, Ιορδάνης Καλαϊτζίδης και Απόστολος Τσομπανόπουλος. Πριν κλείσουμε, θέλουμε να ευχαριστήσουμε και πάλι τόσο τη διευθύντρια κ. Ευαγγελία Μητράκου, τις δασκάλες και τους δασκάλους του σχολείου, όσο και τους μικρούς και μεγάλους μαθητές για τη φιλοξενία τους και τη συμμετοχή τους.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Επίσκεψη των Παραμυθάδων στο Δημοτικό σχολείο Ελαιοχωρίου

Σήμερα ξεκίνησε, για την ομάδα των Παραμυθάδων αλλά και για τα παιδιά, το μαγικό ταξίδι του «Ο Δεκατρής». Ενός … Διαφορετικού….παραμυθιού, της λαϊκής μας παράδοσης, που ευχόμαστε να αγγίξει το μυαλό και την ψυχή μικρών και μεγάλων.
Η πρώτη στάση στο «ταξίδι» μας έγινε σήμερα στο Δημοτικό Σχολείο του Ελαιοχωρίου, ύστερα από πρόσκληση του διευθυντή του σχολείου κ. Δημοσθένη Μαντεμτζίδη, όπου είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε το παραμύθι στα παιδιά.
Επειδή ο αριθμός των παιδιών ήταν αρκετά μεγάλος, τα χωρίσαμε σε τρεις ομάδες. Μετά την αφήγηση και δραματοποίηση του παραμυθιού από την ομάδα των Παραμυθάδων, ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά για το τι τους άρεσε και τι όχι στο παραμύθι, όσο και για το τι τους δίδαξε το παραμύθι αυτό. Τέλος, με πρωταγωνιστές τα ίδια τα παιδιά, δραματοποιήσαμε ξανά το παραμύθι.
Ευχαριστούμε πολύ τους μαθητές και τους δασκάλους του Δημοτικού Σχολείου Ελαιοχωρίου για τη θερμή υποδοχή και την άψογη συνεργασία!!!!!!
Στην επίσκεψη πήραν μέρος οι Παραμυθάδες Ιορδάνης Καλαϊτζίδης, Απόστολος Τσομπανόπουλος, Αδελαϊς Ράπτη, Ελένη Καμαλίδου, Βιβή Θεοδωρίδου, Μέλη Μίχα, Μαρία Μπουγά, Δώρα Βαβαλέσκου, Μαρία Παπακωνσταντίνου και ο μουσικός της ομάδας Μάριος Τσακνάς.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | 1 σχόλιο

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: