Posts Tagged With: μουζικάντες

Οι μουζικάντες (Ηχητικό παραμύθι)

Το παραμύθι «Οι μουζικάντες» αφηγούνται η Αδελαϊδα Ράπτη, η Αρετή Τσιφλίδου και η Μαρία Χαριζάνη, μέλη -και οι τρεις- της ομάδας των Παραμυθάδων. Η Αδελαϊδα Ράπτη είναι συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος. Η Αρετή Τσιφλίδου είναι καθηγήτρια Αγγλικής γλώσσας και Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών. Η Μαρία Χαριζάνη είναι απόφοιτος του Τμήματος Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών».

Ανταποκρίθηκαν στην πρόταση-πρόσκληση της Ομάδας μας προς όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην δράση της ηχητικής ψηφιοποίησης των παραμυθιών. Έτσι, τον Απρίλιο του 2018, ηχογράφησαν το παραμύθι και τις ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους.

Αν θες κι εσύ να ηχογραφήσεις ένα παραμύθι, μάθε περισσότερα διαβάζοντας το σχετικό άρθρο πατώντας εδώ…

Άκουσε το παραμύθι στο ακόλουθο αρχείο!

Advertisements
Categories: Παραμύθια για αυτιά | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Οι μουζικάντες (Μια άλλη απόδοση)

(Ακούστε το παραμύθι στο τέλος της σελίδας)

Αρχή του παραμυθιού καλησπέρα της αφεντιάς σας!

Μια ιστορία θέλω να σας πω για τέσσερα ζώα… τέσσερα ξεχωριστά ζώα που κατάφεραν να κάνουν το αδύνατο, δυνατό.
Πριν πολλά – πολλά χρόνια, ζούσε ένας γεωργός, με την οικογένεια του. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα τότε και όλες τις δουλειές του τις έκανε με ένα γάιδαρο που είχε. Με το πέρασμα του χρόνου όμως, ο γάιδαρος γέρασε και δεν είχε τις ίδιες δυνάμεις. Έτσι, αδυνατούσε να κάνει τις δουλειές που απαιτούσε ο γεωργός. Ένα πρωινό, ο γεωργός πήρε το γάιδαρο και περπάτησαν αρκετά μέσα στο δάσος. Όταν ήταν πολύ μακριά από το σπίτι, τον έδεσε σε ένα δέντρο και τον άφησε εκεί χωρίς νερό και φαί για να πεθάνει. Και θα πέθαινε, αν…..
…ώρες αργότερα, λίγα μέτρα πιο μακριά βρέθηκε ένας κυνηγός με τον σκύλο του. Από το πρωί γυρνούσαν στο δάσος και κυνηγούσαν χωρίς να καταφέρουν τίποτα. Ο κυνηγός είχε το ίδιο πρόβλημα με τον γεωργό. Το ζώο του είχε γεράσει και δε μπορούσε να τον ακολουθήσει στο κυνήγι. Η όραση και η όσφρηση του σκύλου είχαν μειωθεί σε βαθμό που δε μπορούσε να πιάσει ούτε ένα σκοτωμένο πουλί. Έτσι κι ο κυνηγός παράτησε τον σκύλο του εκεί κοντά και γύρισε μόνος του σπίτι. Ο σκύλος ήταν πολύ λυπημένος γιατί όλα αυτά τα χρόνια ήταν καλός φίλος για τον κυνηγό και φύλακας του σπιτιού του και ήταν άδικο που τον παράτησε τώρα που γέρασε. Κι ενώ σκεφτόταν όλα αυτά, άκουσε το γκάρισμα του γαιδάρου από δίπλα. Τον πλησίασε και απορημένος τον ρώτησε…

Σκύλος: Τι κάνεις καημένε μου γάιδαρε εδώ μονάχος σου;

Γάιδαρος: Το αφεντικό μου με άφησε δεμένο εδώ για να ψοφήσω επειδή γέρασα και δεν μπορώ να του κάνω πλέον τις δουλειές.

Σκύλος: Τι σύμπτωση… κι εμένα το αφεντικό μου με παράτησε γιατί δεν μπορώ πλέον να δω καλά και να μυρίσω με αποτέλεσμα να μην τον βοηθάω στο κυνήγι.

Τα δύο ζώα κοιτάχτηκαν σιωπηλά για λίγα λεπτά και ήταν έτοιμα να δακρύσουν, όταν μια ιδέα πέρασε από το μυαλό του γαιδάρου.

Γάιδαρος: Έχω μια ιδέα. Θέλεις να πάμε στην πόλη και να γίνουμε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες;

Αυτό ήταν το όνειρο του γαϊδάρου για πολλά χρόνια τώρα. Ήθελε να γίνει ένας τρανός μουσικός μα οι υποχρεώσεις του στο χωράφι με τον γεωργό, του είχαν σταθεί εμπόδιο. Ο σκύλος, αφού το σκέφτηκε για λίγο, του απάντησε….

Σκύλος: Εντάξει λοιπόν. Πάμε.

Αφού τον βοήθησε λύνοντας το σκοινί, πήραν το δρόμο για την πόλη. Δεν περπάτησαν πολύ, όταν αντίκρισαν μια γάτα, να κάθεται στην άκρη του δρόμου λυπημένη. Με ένα λευκό μαντήλι σκούπιζε τα δάκρυα της ενώ έκλαιγε ασταμάτητα. Τότε ο γάιδαρος την πλησίασε και την ρώτησε :

Γάιδαρος: Γιατί κλαις καλή μου;

Γάτα: Εσύ γιατί λες; Δεν βλέπεις ότι έχω γεράσει; Η κυρά μου με έδιωξε από το σπίτι γιατί δεν βλέπω καλά και δεν μπορώ να πιάσω τα ποντίκια που πλέον αλωνίζουν σε όλο το σπίτι.

Γάιδαρος: Κι εμένα με παράτησε το αφεντικό μου, όπως και το φίλο μου τον σκύλο. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε στην πόλη και να γίνουμε τρανοί μουζικάντες. Θες να έρθεις μαζί μας;

Η γάτα δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί και πολύ…

Γάτα: Έρχομαι!

…απάντησε και μπήκε στην παρέα του συνεχίζοντας το δρόμο τους. Εκεί που περπατούσαν ο σκύλος κουράστηκε.

Σκύλος: Φίλοι μου, σας πειράζει να σταματήσουμε για λίγο γιατί δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου;

Συμφωνώ με τον σκύλο. Κι εγώ κουράστηκα.

Ας μην κάνουμε στάση για ξεκούραση. Καλό είναι να φτάσουμε στην πόλη πριν βραδιάσει. Εγώ δεν έχω κουραστεί. Αν θέλετε ανεβείτε στην πλάτη μου. Θα σας μεταφέρω εγώ.

Έτσι κι έγινε. Ο σκύλος κι η γάτα, ανέβηκαν στην πλάτη του γαϊδάρου και συνέχισαν τον δρόμο τους. Περπάτησαν και περπάτησαν, ώσπου έφτασαν σ’ ένα εξοχικό σπίτι. Εκεί είδαν τον κόκορα να στέκεται πάνω στον φράχτη και να λαλεί λυπημένος. Ο γάιδαρος τον πλησίασε και τον ρώτησε:

Γάιδαρος: Γιατί είσαι στεναχωρημένος πετεινέ;

Πετεινός: Που να στα λέω. Έχουν έρθει μουσαφίρηδες στο σπίτι και άκουσα τ’ αφεντικό μου να λέει στην γυναίκα του ότι θα με σφάξουν για να με κάνουν κρασάτο.

Σκύλος: Θα σε σφάξουν; Και γιατί κάθεσαι τότε ακόμα εδώ;

Πετεινός: Και τι να κάνω; Που να πάω. Έχω γεράσει πια.

Γάτα: Έλα μαζί μας. Πάμε στην πόλη να γίνουμε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες.

Πετεινός: Θα με πάρετε κι εμένα; Δε θα σας είμαι βάρος;

Γάιδαρος: Όχι βέβαια, καθόλου βάρος. Έλα μην το σκέφτεσαι.

Ο κόκορας, χωρίς δισταγμό, πήδηξε στην πλάτη του γαιδάρου κι η παρέα πλέον μεγάλωσε. Περπατούσαν και περπατούσαν, πέρασαν γέφυρες και ποτάμια, κάμπους και λιβάδια ώσπου το βράδυ τους βρήκε και πάλι σε ένα δάσος. Γύρισε τότε ο γάιδαρος και είπε στη γάτα:

Γάιδαρος: Ανέβα βρε γάτα, σε κάποιο ψηλό δέντρο και προσπάθησε να δεις μήπως φαίνεται κάποιο φως. Πρέπει κάπου να περάσουμε το βράδυ μας με ασφάλεια.

Η γάτα σκαρφάλωσε στην κορφή ενός δέντρου και άρχισε να κοιτάει γύρω-γύρω μέχρι που το βλέμμα της καρφώθηκε κάπου…

Γάτα: Βλέπω φως στο βάθος. Πρέπει να είναι μια καλύβα.

Όντως ήταν μια καλύβα. Αυτό που δεν ήξεραν όμως τα τέσσερα ζώα ήταν ότι στην καλύβα μένανε μια συμμορία κλεφτών. Όταν πλησίασαν και κοίταξαν από το παράθυρο, ήταν τη στιγμή που κατέβαζαν από το τσουκάλι ένα καζάνι με φαγητό. Δίπλα από ο τραπέζι ήταν ακουμπισμένα τα όπλα τους, ενώ παραδίπλα υπήρχαν και τσάντες με κλεμμένα χρυσαφικά και χρήματα. Τότε του γαϊδάρου του ήρθε πάλι μια ιδέα. Να τρομάξουν τους κλέφτες και να τους διώξουν μια και καλή από το καλύβι. Τα υπόλοιπα ζώα συμφώνησαν και κατέστρωσαν αμέσως το σχέδιο. Την ώρα που οι κλέφτες κάθισαν στο τραπέζι να φάνε, ο σκύλος με τον γάιδαρο κι η γάτα με τον κόκορα, χώσανε τα κεφάλια τους μέσα από τα δύο παράθυρα του σπιτιού κι άρχισαν να φωνάζουν δυνατά και ταυτόχρονα. Φώναζαν τόσο δυνατά που οι κλέφτες τα έχασαν. Νόμισαν ότι κακοί δαίμονες και ξωτικά τους ανακάλυψαν και θα τους έπιαναν. Έτσι το έβαλαν στα πόδια. Μέχρι να πεις κύμινο είχαν εξαφανιστεί χιλιόμετρα μακριά.
Ο γάιδαρος, ο σκύλος, η γάτα κι ο κόκορας, δεν έχασαν καθόλου χρόνο. Μπήκαν αμέσως στο καλύβι και στρώθηκαν στο τραπέζι. Κι έτσι που ήταν πεινασμένοι, άδειασαν αμέσως όλο το καζάνι. Σαν έφαγαν, όμως, νύσταξαν. Ο γάιδαρος βγήκε έξω και κυλίστηκε στο γρασίδι. Ο σκύλος κάθισε στην πόρτα, ενώ η γάτα κούρνιασε δίπλα στο αναμμένο τζάκι κι ο κόκορας ανέβηκε στο κλαδί ενός δέντρου που βρισκόταν μπροστά από το καλύβι.
Δεν άργησαν να κοιμηθούν ήσυχοι και χορτασμένοι. Λίγο πιο μακριά, οι κλέφτες άναψαν μια φωτιά ενώ προσπαθούσαν να καταλάβουν το τι είχε συμβεί. Ο αρχηγός τους τότε είπε:

Αρχηγός: Ποιος από εσάς είναι αρκετά γενναίος ώστε να γυρίσει στο καλύβι και να δει τι συμβαίνει;

«Εγώ», απάντησε ένας και πετάχτηκε αμέσως παίρνοντας το δρόμο για πίσω. Όταν έφτασε στην καλύβα η φωτιά είχε σβήσει στο τζάκι και δεν υπήρχε κανένα φως. Ο κλέφτης μπήκε ήσυχος και περπατώντας στις μύτες των ποδιών έψαχνε να βρει κάτι για να φωτίσει το χώρο. Τότε, είδε στο τζάκι κάτι να λαμπυρίζει και νόμισε ότι ήταν τα τελευταία κάρβουνα που είχαν απομείνει. Αποφάσισε με αυτά να ανάψει το λυχνάρι του και να φωτίσει το δωμάτιο. Για κακή του τύχη όμως δεν ήταν κάρβουνα, αλλά τα μάτια της γάτας που όταν πήγε να τα πιάσει, αυτή από την τρομάρα της, άρχισε να του γρατζουνάει το πρόσωπο και τα χέρια με τα μυτερά της νύχια. Κατατρομαγμένος ο κλέφτης γύρισε να φύγει αλλά πάτησε κατά λάθος τον σκύλο ο οποίος αμέσως τον άρπαξε από τα πόδια. Βγαίνοντας από το καλύβι τρέχοντας έπεσε επάνω στον γάιδαρο ο οποίος και τον άρχισε στις κλωτσιές. Με όλη την φασαρία ξύπνησε κι ο κόκορας που άρχισε να φωνάζει πάνω από το κλαδί…..

κι-κι-ρί-κου πιάστε τον… κι-κι-ρί-κου πιάστε τον… κι-κι-ρί-κου πιάστε τον…

Ο κλέφτης πανικόβλητος άρχισε να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Όταν γύρισε στους άλλους, τον ρώτησαν τι είδε κι αυτός τους απάντησε:

Κλέφτης: Που να σας τα λέω… Η καλύβα μας είναι στοιχειωμένη! Μόλις πήγα στο τζάκι για ν’ ανάψω φωτιά, μια στρίγγλα μ’ άρπαξε απ’ τα μάτια! Πάω να βγω από το καλύβι και μια άλλη με άρπαξε από τα ποδιά. Με το που βγήκα έξω, μια τρίτη άρχισε να με χτυπάει με ένα ξύλο ενώ όλες μαζί φωνάζανε «πιάστε τον, πιάστε τον»!

Από εκείνη την ημέρα, οι κλέφτες δεν ξαναγύρισαν ποτέ στο καλύβι, ενώ φήμες λένε ότι σταμάτησαν να κλέβουν.
Κι όσο για τα τέσσερα ζώα της ιστορίας μας, μια μέρα τελικά κατάφεραν κι έφτασαν στην πόλη και πολύ σύντομα γίνανε μεγάλοι και τρανοί μουζικάντες. Που και που γυρνούσαν στην καλύβα όπου γάιδαρος, σκύλος, γάτα και κόκορας τρώγανε και πίνανε και σε μας δε δίνανε.

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λεν’ τα παραμύθια!

 

Ακούστε το παραμύθι στο ακόλουθο αρχείο…

Categories: Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Από παραμύθια μέχρι ξέφρενους χορούς με τα παιδιά στο Ειδικό Σχολείο Καβάλας

Χθες το πρωί, λίγο μετά τις 10:30, βρεθήκαμε στο Ειδικό Σχολείο Καβάλας. Η εξώπορτα άνοιξε και μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο τα παιδιά στον προαύλιο χώρο. Ήταν η ώρα του διαλλείματος. Αμέσως όμως μπήκαμε στην αίθουσα. Αρκετές γνώριμες φατσούλες αντικρίσαμε και άλλες καινούργιες που μας κοιτούσαν με περιέργεια. Δεν χάσαμε χρόνο. Φωνάξαμε τους τέσσερις φίλους μας από το αγαπημένο μας παραμύθι «οι μουζικάντες». Τον γάιδαρο, τον σκύλο, την γάτα και τον κόκορα. Τέσσερα γέρικα ζώα που τα αφεντικά τους, τα παράτησαν στην τύχη τους γιατί πλέον τους ήταν αχρείαστα. Και το παραμύθι μας ξεκίνησε… και τέλειωσε με το τραγούδι που αγαπάει τα ζώα…«Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι»!

Η συμμετοχή των παιδιών ήταν έντονη και με τον τρόπο που μόνο αυτά ξέρουν. Κι αμέσως μετά, έπρεπε να ζωγραφίσουμε και να κατασκευάσουμε την μάσκα του ζώου που μας άρεσε. Ο γάιδαρος και η γάτα είχαν την τιμητική τους και τα χρώματα γέμισαν τα λευκά χαρτιά με τις παρτιτούρες… κι απόκτησαν προσωπικότητα και συναίσθημα.

Κι όταν η καλιτεχνία τελείωσε, έδωσε την σειρά της στον χορό. Από ντίσκο και ροκ, μέχρι ζούμπα και μακαρένα.

Ένα όμορφο πρωινό έφτασε στο τέλος του. Φεύγουμε και κρατάμε στις μνήμες μας κάθε χαμόγελο, κάθε φωνή, κάθε παιδί ξεχωριστά. Από τον Άντι, που αν και καθηλωμένος στο αμαξίδιο, έχει διαπρέψει «υποκριτικά» στο παρελθόν ως «κακός λύκος» ή χθες που ζωγράφισε τον πιο τρομακτικό κατάξανθο μαύρο γάιδαρο, μέχρι την γλυκιά μας Μαρία που τα «ξέρει όλα».

Για άλλη μια φορά ευχαριστούμε την διευθύντρια του σχολείου Δήμητρα Κελέση, τους δασκάλους αλλά και τους γονείς για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν και την χαρά που μας δίνουν, επιτρέποντάς μας να κλέβουμε τα χαμόγελα των παιδιών τους.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ράπτη Αδελαϊς, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Οι «μουζικάντες» επισκέπτονται το 1ο Ειδικό σχολείο Καβάλας

20141016-1oEidikoSxoleio-01Την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου, λίγο μετά τι 10 το πρωί, θα βρεθούμε στο αγαπημένο μας σχολείο, το 1ο ειδικό. Παρέα με τους «μουζικάντες» θα περάσουμε ένα υπέροχο παραμυθένιο πρωινό. Περιμένουμε με ανυπομονησία τις αντιδράσεις των παιδιών.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Επίσκεψη της Ομάδας των Παραμυθάδων στον Πετεινό Ξάνθης

Της Παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας Αρετής Τσιφλίδου

Με ιδιαίτερη χαρά το αγαπημένο μας παραμύθι «Οι Μουζικάντες» ταξίδεψε στο χωριό Πετεινός της γειτονική Ξάνθης χθες Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016. Μόλις φτάσαμε αντικρίσαμε τα παιδάκια να ξεφαντώνουν με χορό και δυνατή μουσική. Ξεκινήσαμε την γνωριμία μας λοιπόν με πολύ χορό και τραγούδι. Μετά και αφού γνωριστήκαμε με τους λιλιπούτειους φίλους μας άρχισε το παραμύθι με τα τέσσερα γέρικα ζωάκια.
Το ακροατήριό μας, παρακολούθησε απορροφημένο την αφήγηση και μετά ακολούθησε η καθιερωμένη κουβεντούλα μαζί τους, αφήνοντας τους κάποια μηνύματα για την αγάπη προς τα ζώα, το κυνήγι των ονείρων που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε και το ρόλο της φιλίας σε όλες τις ηλικίες.
Ακολούθησε το σχετικό τραγούδι όπου με πολλή χαρά συμμετείχαν οι μικροί μας φίλοι και έπειτα αφιερώσαμε την υπόλοιπη ώρα σε Χριστουγεννιάτικα θέματα. Μιλήσαμε για τους καλικάτζαρους που πρώτη φορά οι πιο πολλοί ακούγανε, αφηγηθήκαμε τα παραμύθια «ο παπουτσής και τα ξωτικά» και «οι τρεις γέροντες» και τραγουδήσαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Ο φωτογράφος της παρέας μας είχε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, όπου κάποια παιδιά θέλησαν να δοκιμάσουν το ταλέντο τους στην φωτογράφιση και πήραν πρωτοβουλία και τον βοήθησαν με το έργο του. Τέλος χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και παίξαμε το παιχνίδι «Τα τρία ζώα», μετά από αρκετές πρόβες, λόγω της μικρής ηλικίας των παιδιών, που παρόλο που το έπαιξαν για πρώτη φορά αποδείχτηκαν πολύ δυνατοί παίκτες.
Η επίσκεψη μας έκλεισε με τραγούδια που μας αφιέρωσαν και φυσικά με ξεφάντωμα και χορό!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το προσωπικό του παιδικού σταθμού για την τόσο ζεστή φιλοξενία και την περιποίηση τους.
Στο ταξίδι αυτό συμμετείχαν οι παραμυθάδες Ράπτη Αδελαΐδα, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Οι Μουζικάντες στο νηπιαγωγείο Κυργίων Δράμας

Λίγο πριν τελειώσει και η φετινή σχολική χρονιά (μία ημέρα δηλαδή πριν από την επίσημη λήξη του σχολικού έτους), οι Μουζικάντες επισκεφτήκαμε ακόμη ένα σχολείο, το νηπιαγωγείο στα Κύργια Δράμας.

Φτάσαμε νωρίς στο όμορφο χωριό και βρήκαμε το νηπιαγωγείο, όπου μας περίμεναν οι μικρές μαθήτριες και οι μικροί μαθητές, μαζί με τις νηπιαγωγούς τους. Μετά από τις συστάσεις και μια μικρή συζήτηση, αρχίσαμε να αφηγούμαστε τις (γνωστές πια) περιπέτειες των 4 φίλων μας και τα παιδιά τις παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον.

Στη συνέχεια, δραματοποιήσαμε και πάλι το παραμύθι, αυτή τη φορά όμως με τη βοήθεια των παιδιών που, χωρισμένα σε 4 ομάδες και κρατώντας μπροστά στα πρόσωπά τους τις μάσκες των ρόλων που υποδυόταν, συμμετείχαν λέγοντας τα λόγια των ηρώων του παραμυθιού και μιμούμενα τις αντίστοιχες φωνές.

Για το τέλος αφήσαμε το τραγούδι που συμπεριλαμβάνει τα τέσσερα ζώα του παραμυθιού και, αμέσως μετά, δεχτήκαμε μία χειροποίητη συλλογή από ζωγραφιές που είχαν ετοιμάσει τα παιδιά για να μας τις χαρίσουν. Και ενώ είχαμε αρχίσει να αποχαιρετούμε τους νέους μας φίλους, αφού πρώτα τους ευχαριστήσαμε για την πρόσκληση, είδαμε με έκπληξη ότι τα παιδιά πήγαν μέσα στην αίθουσα και ετοίμασαν στα γρήγορα καινούριες ζωγραφιές, βασισμένες στο παραμύθι που μόλις είχαν ακούσει, και μας τις έφερναν ενώ βρισκόμασταν στην είσοδο του κτηρίου, απ’ όπου και μας αποχαιρέτησαν τελικά όλα τα παιδιά μαζί με τις νηπιαγωγούς, κάτι που δεν κρύβουμε ότι μας συγκίνησε.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου, Απόστολος Τσομπανόπουλος και Μαρία Χαριζάνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Στο 2ο νηπιαγωγείο Κρηνίδων με πολύ φαντασία!

Τετάρτη 6 Απριλίου 2016, 08:30. Η ομάδα των «Μουζικάντηδων» ξεκινάει από την Καβάλα για να συναντήσει τους λιλιπούτειους φίλους στο 2ο νηπιαγωγείο Κρηνίδων.
Η ανυπομονησία των φίλων μας από την πρώτη ομάδα που μας περίμενε, κρύφτηκε αρχικά πίσω από τα ντροπαλά τους βλέμματα και τις αδύναμες έως ανύπαρκτες φωνούλες τους. Σε λίγη ώρα όμως και αφού συστηθήκαμε και μιλήσαμε λίγο, η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε, άνοιξαν διάπλατα τα αθώα τους ματάκια και απόλαυσαν την περιπέτεια των τεσσάρων φίλων. Στη δεύτερη ομάδα είχε ήδη περάσει η ώρα και μας υποδέχτηκαν μ’ ένα ηχηρό και γεμάτο χαμόγελα «Καλημέρααααα!» και ακολούθησε το γνωστό ταξίδι προς το όνειρο του γάιδαρου, του σκύλου, της γάτας και του κόκορα.
Μετά το τραγουδάκι που είπαμε και με τις δύο ομάδες, μας εξομολογήθηκαν και τα δικά τους όνειρα και για άλλη μια φορά ξαφνιαστήκαμε ευχάριστα από μερικές απαντήσεις. «Κυνηγός δράκων» είπε ο Κωνσταντίνος, «κουκλοθεατρής» είπε ο συνονόματός του κι εμείς χαρήκαμε πολύ, γιατί κάποια παιδιά κρατούν ακόμη ζωηρή την φαντασία τους και ζουν στο δικό τους παραμυθένιο κόσμο. Δραματοποιήσαμε μετά με πολλή επιτυχία και σαματά το παραμύθι μας και στο τέλος μας περίμενε μια πολύ όμορφη έκπληξη!
Αντικρίσαμε ένα τεράστιο βιβλίο παραμυθιών από χαρτόνι να έρχεται προς το μέρος μας, γεμάτο αγάπη, όμορφα λόγια και μια φωτογραφία που στόλιζαν την τεράστια χειροτεχνία. Και όχι μόνο αυτό! Απολαύσαμε μεγάλες και πολύ σφιχτές αγκαλιές από όλα τα παιδιά που δε μας άφηναν να φύγουμε. Όταν αποφάσισαν να βγουν για διάλειμμα, να χαρούν την πανέμορφη και ηλιόλουστη αυλή τους, απολαύσαμε την φιλοξενία των νηπιαγωγών, με καφεδάκι και κεράσματα, ενώ παράλληλα βρήκαμε την ευκαιρία και ενημερωθήκαμε για τον τρόπο λειτουργίας του χώρου.
Άλλη μια φορά το όμορφο ταξίδι των τεσσάρων φίλων έφτασε στο τέλος του κι εμείς τόσο γεμάτοι από αγάπη και χαμόγελα, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, σκεπτόμενοι τα λόγια που μας αφιέρωσαν οι φίλοι μας:
Με ένα παραμύθι……
ΠΕΤΑΩ
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
ΤΑΞΙΔΕΥΩ
ΓΙΝΟΜΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ
ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ
ΓΙΝΟΜΑΙ ΗΡΩΑΣ
ΚΟΙΜΑΜΑΙ
ΧΑΛΑΡΩΝΩ
ΓΕΛΑΩ……..
Κι εμείς οι παραμυθάδες …….γελάμε πολύ!!!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Αδελαΐδα Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου, Απόστολος Τσομπανόπουλος και Μαρία Χαριζάνη.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Στο 2ο νηπιαγωγείο Κρηνίδων

20160209_115426Την Τετάρτη 6 Απριλίου 2016, οι Παραμυθάδες παρέα με τους 4 καλούς φίλους μας -τους μουζικάντες– θα επισκεφτούμε το 2ο νηπιαγωγείο Κρηνίδων για να πούμε στους μικρούς μας φίλους την αισόδοξη ιστορία τους, αλλά και για να παίξουμε!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Στο ειδικό σχολείο Γρεβενών…ένα ξεχωριστό πρωινό!

Την Δευτέρα που μας πέρασε, ο δρόμος, μας έβγαλε στην πόλη των μανιταριών, τα όμορφα Γρεβενά! Προηγήθηκε η πρόσκληση που μας έγινε από τον διευθυντή του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Γρεβενών (ΕΕΕΕΚ) Κωνσταντίνο Τζάτζη, μετά από πρόταση της Υπεύθυνης Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων (ΣΣΝ) της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γρεβενών, Μαρίας Σακοράφας.

Πριν την αυγή…

Η ώρα της συνάντησής μας, ορίστηκε μεταξύ 09:00 και 10:00. Αυτό σήμαινε για εμάς, ότι έπρεπε να αναχωρήσουμε αρκετά νωρίς. Έτσι κι έγινε. Πριν φέξει η αυγή τα απαλά χρώματά της, βρισκόμασταν ήδη στο δρόμο απολαμβάνοντας κάθε στιγμή του ιδιαίτερου πρωινού μας.

Γύρω στις 09:30 περνούσαμε την αυλόπορτα του σχολείου όπου μας υποδέχτηκε με θέρμη ο διευθυντής του και μας ξενάγησε στους χώρους του. Αίθουσες, εργαστήρια, φυσιοθεραπευτήριο και βέβαια οι άνθρωποι. Οι δάσκαλοι και εκπαιδευτικοί που επιτελούν αυτό το δύσκολο έργο και τέλος, οι ξεχωριστοί μαθητές.

Η δράση μας ξεκίνησε με τους μικρότερους μαθητές στους οποίους αφηγηθήκαμε τα παραμύθια «Τα τρία γουρουνάκια κι ο κακός λύκος» και το «Οι μουζικάντες». Αμέσως μετά, καθισμένοι γύρω από το τραπέζι, ζωγραφίσαμε και κατασκευάσαμε δύο μάσκες: Γουρουνάκι και γάιδαρο. Κι αφού τελειώσαμε και φορέσαμε τις μάσκες μας, πιάσαμε το τραγούδι. «Μήλο μου κόκκινο» και «Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι».

Η ενέργεια και η ποικιλία των συναισθημάτων που δεχτήκαμε από τους μικρούς μας φίλους, ήταν το καλύτερο τονωτικό για εμάς!

Με αφήγηση και δραματοποίηση στους μεγάλους!

Η πρώτη ομάδα των θεατών αποχώρησε και έδωσε την θέση της στους μεγαλύτερους. Η ζωηράδα και οι φωνές από την πρώτη ομάδα έγιναν τώρα ησυχία και συγκέντρωση. Η δεύτερη ομάδα των θεατών μας παρακολούθησε την αφήγηση των παραμυθιών «Οι μουζικάντες» και «Ο ψεύτης βοσκός» με ιδιαίτερη προσοχή, αλλά και διασκεδάζοντας όπου ένιωθαν την ανάγκη να γελάσουν.

Όταν τελειώσαμε εμείς, το λόγο είχαν τα παιδιά που, με την βοήθειά μας, αφηγήθηκαν και δραματοποίησαν το παραμύθι με τα τέσσερα ζώα που θέλουν να πάνε στην πόλη για να γίνουν μουσικοί. Την παράσταση έκλεψαν όλα τα παιδιά και το χειροκρότημα που εισπράξανε από τους συμμαθητές, τους δασκάλους τους κι εμάς, ήταν από καρδιάς.

Ακολούθησε η κατασκευή της μάσκας, αλλά και αρκετά πειράγματα και αστεία μεταξύ μας.

Με δώρα και ευχές

Η ώρα πέρασε κι όλοι μας, έπρεπε να αποχωρήσουμε. Δεχτήκαμε δύο δώρα, δημιουργίες των παιδιών του ΕΕΕΕΚ. Δύο πίνακες ζωγραφικής που σίγουρα θα στολίσουμε με αυτούς, τους τοίχους στο παραμυθόσπιτο. Ευχηθήκαμε στα παιδιά ό,τι καλύτερο για την συνέχεια και φύγαμε με την ελπίδα να ανταμώσουμε ξανά και σύντομα!

Ευχαριστούμε από καρδιάς τον διευθυντή του ΕΕΕΕΚ Γρεβενών, Κώστα Τζάτζη, την ΣΣΝ Μαρία Σακοράφα, έναν-έναν και όλους μαζί τους δασκάλους και εκπαιδευτικούς τους ιδρύματος, αλλά και τον χορηγό της εκδήλωσης, τον Συνεταιρισμό Οδηγών Ταξί «Η Πίνδος» που έχει και την ευθύνη της μεταφοράς των μαθητών. Τέλος, δεν πρέπει να παραλείψουμε τα παιδιά, που με τα όμορφα συναισθήματά τους, μας γέμισαν ενέργεια για αρκετό καιρό.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Τσίρκας Π. Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Τσικνοπέμπτη με τους Μουζικάντες στο 12ο δημοτικό σχολείο Καβάλας

Η Τσικνοπέμπτη φέτος ήρθε με μουσική, τραγούδια και παιχνίδια, καθώς οι φίλοι μας οι «Μουζικάντες» είχαν προσκληθεί από το σύλλογο γονέων του 12ου δημοτικού σχολείου Καβάλας και αποδέχτηκαν την πρόσκληση με χαρά.

Νωρίς το πρωί λοιπόν, γύρω στις 9, φτάσαμε στην αυλή του σχολείου, όπου μας υποδέχτηκαν αρχικά οι διοργανώτριες της γιορτής. Πριν προλάβουμε όμως να πούμε δύο κουβέντες μεταξύ μας, είδαμε με έκπληξη να έχουν βγει στην είσοδο του κτηρίου του σχολείου οι μαθήτριες και οι μαθητές του νηπιαγωγείου, μαζί με τις δασκάλες τους, και να μας υποδέχονται με μία πολύ ζεστή «καλημέρα». Φυσικά, δε χάσαμε την ευκαιρία για μία οικογενειακή φωτογραφία μαζί με τα παιδιά, πριν περάσουμε στη μία από τις δύο τάξεις για να ξεκινήσουμε την περιπέτεια των φίλων μας μέχρι να καταφέρουν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους.

Μέσα στην αίθουσα τώρα, μετά από μία πρώτη γνωριμία με τα παιδιά, αρχίσαμε την αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού, που το παρακολούθησαν με μεγάλη προσήλωση, όπως φαίνεται και στις 2 πρώτες φωτογραφίες. Κάναμε και μία σύντομη συζήτηση μετά μιλώντας για το όνειρο των 4 φίλων μας του παραμυθιού και τα επαγγελματικά όνειρα των μικρών μαθητών (τι θέλουν να γίνουν δηλαδή όταν θα μεγαλώσουν), όπου και διακρίναμε μία τάση προς τις «σίγουρες» δουλειές, σε αντίθεση με τη «βασίλισσα» και τον «κολπατζή ποδηλάτου» που ακούστηκαν επίσης. Στο τέλος, παίξαμε όλοι μαζί το παιχνίδι με τα «4 ζώα» του παραμυθιού, με κερδισμένη στο τέλος (μετά από μια δύσκολη μάχη) την ομάδα του κόκκορα.

Είχε έρθει όμως η ώρα να περάσουμε στο γυμναστήριο του σχολείου, καθώς λίγο μετά άρχισε να γεμίζει με μικρούς μασκαράδες, δηλαδή τις μαθήτριες και τους μαθητές της Α, της Β και της Γ τάξης. Οι 4 φίλοι μας έζησαν και πάλι την απόρριψη από τα αφεντικά τους, αλλά και τη χαρά της επικράτησης επί των κλεφτών, στην αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού, την οποία ακολούθησε η συζήτηση για το νόημα και το δίδαγμα της ιστορίας, πριν ξαναπαίξουμε το παιχνίδι, με 3 ζώα αυτή τη φορά και τις ομάδες να αποτελούν οι 3 τάξεις. Νικήτρια τώρα ήταν η Α τάξη, παρά τα προγνωστικά που ήθελαν να κερδίζει κάποια μεγαλύτερη τάξη.

Στην 3η αφήγηση-δραματοποίηση του παραμυθιού οι θεατές ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (Δ, Ε και ΣΤ τάξη), μασκαρεμένοι επίσης και, λογικά, περισσότερο υποψιασμένοι. Για το λόγο αυτό, προτιμήσαμε αντί του παιχνιδιού στο τέλος να κάνουμε άλλη μία δραματοποίηση, αλλά με τα παιδιά στους ρόλους του γαϊδάρου, του σκύλου, της γάτας και του κόκκορα.

Κάτι που πρέπει να αναφερθεί επίσης είναι η ησυχία που επικρατούσε κατά τις αφηγήσεις, παρά το μεγάλο αριθμό των μαθητών, κάτι που είναι πολύ σημαντικό στην αφήγηση των παραμυθιών. Τέλος, να ευχαριστήσουμε τόσο τις δασκάλες και τους δασκάλους και το διευθυντή του σχολείου, όσο και το σύλλογο γονέων που διοργάνωσε τη γιορτή για τη φιλοξενία και τη βοήθειά τους.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου, Μαρία Χαριζάνη και Απόστολος Τσομπανόπουλος.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: