Posts Tagged With: Καβάλα

Στο νηπιαγωγείο του Ζυγός

Επόμενος σταθμός της ομάδας μας την Τετάρτη 25 του Μάη, ήταν το νηπιαγωγείο στο Ζυγός. Ζέστη η υποδοχή που μας επιφύλαξαν καθώς και η ξενάγηση στον χώρο αφήνοντάς μας τις καλύτερες εντυπώσεις!

Το κτίριο, που παλαιότερα ήταν το γυμνάσιο του χωριού, ανακαινίστηκε και είναι γεμάτο φωτεινά χρώματα, υπέροχες ζωγραφιές και η κάθε λεπτομέρεια για την ασφάλεια των παιδιών είναι εντυπωσιακή! Η προσωπική δουλειά εκπαιδευτικών και γονιών έδωσε ένα υπέροχο αποτέλεσμα σε έναν υπέροχο χώρο για τις ευαίσθητες ηλικίες προνηπίων και νηπίων. 

Κάτω από το δέντρο της αυλής λοιπόν απλώθηκαν οι ψάθες και υποδεχτήκαμε τους μικρούς μας φίλους. Εκεί βρεθήκαμε με τα παιδιά που βγήκανε μέσα από τον εγκλεισμό δύο χρόνων μετά την επιδημία του κορονοϊού, χάνοντας όλες τις στιγμές της ξεγνοιασιάς, των παιχνιδιών με τους φίλους τους και της χαράς. Μας πληγώνει αυτό και συχνά αναρωτιόμαστε πώς θα γεμίσει αυτό το κενό στις καρδούλες τους…

Το ταξίδι ξεκίνησε… Αφηγηθήκαμε μύθους του Αισώπου, παίξαμε παιχνίδια, είπαμε τραγούδια και μοιραστήκαμε ένα μεγάλο αγκάλιασμα, έστω και με τις υποχρεωτικές μάσκες. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να ποτίσαμε τις αναμνήσεις τους με λίγες στιγμές ευτυχίας.

Ακούστηκαν τα παραμύθια: «Η αλεπού και ο κόρακας», «Το λιοντάρι και το κουνούπι», «Η αλεπού και τα σταφύλια», «Ο γάιδαρος και ο λύκος», «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας»

Συμμετείχαν οι: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Αδελαΐς Ράπτη, Αρετή Τσιφλίδου

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Οι παραμυθάδες στο Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης Νέας Καρβάλης

Την Παρασκευή 20 Μαΐου 2022, η Ομάδα Μελέτης Διατήρησης και Διάδοσης του Λαϊκού παραμυθιού και παιχνιδιού «Οι Παραμυθάδες» επισκεφτήκαμε το «Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης Καβάλας» στην Νέα Καρβάλη για να αφηγηθούμε διάφορους μύθους του Αισώπου στους φίλους και τις φίλες που φοιτούν εκεί.

Οι καιρικές συνθήκες μας βοήθησαν να εκμεταλλευτούμε τον εξωτερικό χώρο και έτσι είχαμε την άνεση να ανακαλύψουμε διάφορα ταλέντα σ’ αυτά τα υπέροχα πλάσματα! Ο Παναγιώτης ο «μουσικός» με την ωραιότερη υπόκλιση που είδαμε ποτέ, η Μαρία η «μαέστρος», ο μοναδικός Ραφαήλ με το ταπεραμέντο του στην υποκριτική και την αφήγηση και γενικά όλα τα παιδιά που γελούσαν, χαιρόταν, τραγουδούσαν μαζί μας και τα χειροκροτήματα ατελείωτα!  

 Αφηγηθήκαμε «Το λιοντάρι και το ποντίκι», «Οι δύο φίλοι και η αρκούδα», «Ο ήλιος και ο άνεμος», «Η αλεπού και ο λέλεκας», «Η αλεπού και ο κόρακας» και «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας». Τραγουδήσαμε, γελάσαμε και απολαύσαμε κάθε στιγμή αυτής της υπέροχης ατμόσφαιρας, γεμάτης θετική διάθεση απ’ όλους, από τα παιδιά και το προσωπικό -το γεμάτο χαμόγελα και πραγματική φροντίδα και ενδιαφέρον!

Φύγαμε γεμάτοι αγάπη αλλά και με τα δώρα που δεχτήκαμε, όπως τα λουλούδια που φύτεψαν και τα λικέρ που έφτιαξαν οι μαθητές στις ώρες απασχόλησης τους στο εργαστήρι.

Ευχαριστούμε το προσωπικό και τους μαθητές αυτής της «ζεστής φωλιάς» για την θερμή υποδοχή και την αξέχαστη εμπειρία!

Συμμετείχαν οι παραμυθάδες: Ράπτη Αδελαϊδα, Τσίρκας Χρήστος και Τσιφλίδου Αρετή.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Στο Δημοτικό σχολείο του Κοκκινοχώματος

Υπέροχο συναίσθημα να βρίσκουμε πάλι τους μικρούς μας φίλους! Η επίσκεψη στο δημοτικό σχολείο του Κοκκινοχώματος είναι η πρώτη από μια σειρά επισκέψεων στα σχολεία που πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Ήταν τόσο όμορφα όλα γύρω μας όταν φτάσαμε που αμέσως πήραμε την απόφαση να περάσουμε το πρωινό μας στην αυλή, κάτω από τα δέντρα, κοντά στην φύση.

Ζεστή ήταν η υποδοχή από τις εκπαιδευτικούς, μικρά χεράκια που μας χαιρετούσαν από τα παράθυρα και φωνούλες που τραγουδούσαν ρυθμικά «ΠΑ-ΡΑ-ΜΥ-ΘΑ-ΔΕΣ….ΠΑ-ΡΑ-ΜΥ-ΘΑ-ΔΕΣ»!

Ξεκινήσαμε με τις τάξεις της Α’ και Β’ τάξης με αφηγήσεις παραμυθιών, τραγουδήσαμε το Κοκοράκι και παίξαμε το παιχνίδι με τα αγαπημένα μας ζωάκια.

Η Γ’ και Δ’ τάξη, που όπως μάθαμε κάνουν συνδιδασκαλία, ήταν η δεύτερη ομάδα που μας συνάντησε. Συζητήσαμε με τα παιδιά την αξία των παραμυθιών, συγκρίναμε τον σημαντικό ρόλο τους σε σύγκριση με την τηλεόραση και ακολούθησε η αφήγηση παραμυθιών και φυσικά το παιχνίδι που ενθουσίασε τους φίλους μας που φώναζαν «πάλι …πάλι….»

Η παρέα της Ε’ και ΣΤ’ τάξης επέλεξε να καθίσουμε στον ίσκιο ενός μεγάλου δέντρου. Άλλα παιδιά στρώθηκαν στο γρασίδι, άλλα έφεραν τα καρεκλάκια τους και ένα ημικύκλιο από ζεστά χαμόγελα δημιουργήθηκε. Οι αφηγήσεις των παραμυθιών ξεκίνησαν και τα παιδιά απορροφήθηκαν. Γεγονός που μας ξάφνιασε ευχάριστα γιατί συνήθως σε αυτές τις ηλικίες, μεταξύ παιδικότητας και εφηβείας τα παιδιά αποστασιοποιούνται, θεωρώντας ότι πλέον είναι πολύ μεγάλα για να ακούνε παραμύθια. Κι όμως αυτά ζητούσαν κι άλλο παραμύθι…κι άλλο….κι άλλο!

Ένας από τους μαθητές μάλιστα μας εξομολογήθηκε ότι θα προσπαθήσει και αυτός να γίνει ένας παραμυθάς! Εξομολόγηση θησαυρός!

Ζήτησαν μόνοι τους να παίξουμε παιχνίδι και ίσως ακόμη να παίζαμε αν δεν επενέβαιναν οι δάσκαλοι.

Όσο για τους εκπαιδευτικούς, έχουμε να σας πούμε ότι παρακολούθησαν και συμμετείχαν με τόσο κέφι σε όλη την διάρκεια που υποψιαζόμαστε ότι διασκέδασαν περισσότερο από τους μικρούς μαθητές τους.

Τελικά μέσα μας πάντα ένα κομμάτι μένει παιδί!

Ακούστηκαν τα παραμύθια: «Ο γίγαντας Κοκκινογένης», «Ο Αυγερινός και η Πούλια», «Η Ευχή της μάνας», «Οι δύο τεμπέληδες», «Οι έντεκα κύκνοι», «Η ιπτάμενη κασέλα», «Μπαλ σεντέν, μασάλ Μπεντεβή».

Συμμετείχαν οι: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μαρία Μπουγά, Αδελαΐς Ράπτη, Ζωή Τσαπανίδου και Αρετή Τσιφλίδου

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ένα παραμύθι από την καρδιά της μητέρας…

Στις 8 του Μάη η ομάδα των Παραμυθάδων τίμησε την γιορτή της μητέρας με αφηγήσεις παραμυθιών που θυμόμασταν από τις δικές μας μανούλες. Αφιερώσαμε μάλιστα την ημέρα στις μάνες που ο Θεός τους μοίρασε έναν πιο δύσκολο αγώνα από αυτόν των υπολοίπων. Στον Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων ατόμων με αυτισμό της Π.Ε Καβάλας.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον πανέμορφο χώρο της Μεγάλης Λέσχης. Αν και η προσέλευση ήταν περιορισμένη, ίσως λόγω των πολλών παράπλευρων εκδηλώσεων, η ατμόσφαιρα ήταν γλυκιά και τρυφερή, ως συνήθως όταν υπάρχουν ανάμεσα μας μικρά παιδιά. Μας τίμησε ιδιαιτέρως με την παρουσία του ο δήμαρχος Καβάλας, κ. Μουριάδης, ο οποίος έδειξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία στα προβλήματα του νεοσύστατου συλλόγου και υποσχέθηκε στα μέλη του ΔΣ ότι θα ασχοληθεί ιδιαιτέρως με τα θέματα τους, εντάσσοντάς τους σε σχετικά προγράμματα.

Ευχόμαστε από καρδιάς να ήμασταν η αφορμή να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο, δίνοντας αποτέλεσμα στην πρωτοβουλία της ομάδας μας.

Συμμετείχαν οι: Καπατζιάς Τάσος, Κεσικιάδου Ελισάβετ, Μίχα, Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος και Τσιφλίδου Αρετή, ενώ στην μουσική συνδοδεία μας υποστήριξαν ο Μανώλης Παργεντάκης και η Φωτεινή Σπαθάρη.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Τα 19 δέντρα της Ελπίδας και της Αισιοδοξίας!

(Μια πραγματική ιστορία γραμμένη σαν παραμύθι!)

Ζούσαν κάποτε μέσα σε ένα μεγάλο χνουδωτό σακούλι 19 σποράκια. Στην αρχή ντρεπόταν να μιλήσουνε μεταξύ τους μα σιγά-σιγά και επειδή βαριόταν, έπιασαν κουβέντα.

 – Ποιος είσαι εσύ;…

 – Από πού έρχεσαι;…

 – Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Όλα τα σποράκια έδωσαν την ίδια απάντηση :

– Θα γίνω δέντρο για τα Χριστούγεννα!

Έτσι άκουγαν τους ανθρώπους να λένε, έτσι έλεγαν κι αυτά. Τα λόγια τους αποδείχτηκαν αληθινά, αν και δεν καταλάβαιναν τι ακριβώς σήμαινε αυτό. Για καλή τους τύχη τα έσπειραν κοντά-κοντά και μπορούσαν ακόμα και κάτω από το χώμα να κάνουνε παρέα. Σιγά σιγά έβγαζαν ρίζες, ψήλωναν τον κορμό τους και άπλωναν τα πράσινα κλαδάκια τους. Ήταν χαρούμενα που δεν χάθηκαν.  Η συντροφιά τους έμεινε παντοτινή… χμμμμ… παντοτινή… Έτσι νόμιζαν…

 Μία μέρα, ήρθαν οι  δύο γεροδεμένοι άντρες, αυτοί που κάθε μέρα τα φρόντιζαν και άρχισαν να συζητούν.

– Πότε λες να τα κόψουμε και να τα παραδώσουμε; Τα Χριστούγεννα κοντοζυγώνουν.

– Περιμένω εντολή μα όπου να ‘ναι… Δεν θα αργήσουμε πολύ.

Είπαν και απομακρύνθηκαν!

Βαθιά σιωπή έπεσε ανάμεσα στα δεντράκια. Κανένα δεν μιλούσε! Να τα κόψουν; Πώς; Και μετά; Τι;

Μέχρι που έδυσε ο ήλιος δεν ακούστηκε ούτε θρόισμα… Μα με το πρώτο αστέρι που έλαμψε στον ουρανό, ένα από τα δεντράκια άρχισε να βγάζει από τα κλαράκια του μικρά, μικρούτσικα διαμάντια. Ξέρετε γιατί; Έτσι είναι τα δάκρυα της φύσης, έτσι δακρύζουν τα φυτά. Και άρχισε να κλαίει και το δεύτερο και το τρίτο, ώσπου και τα δεκαεννιά έσταζαν στο χώμα την απελπισία τους!

– Χαθήκαμε…

– Μέχρις εδώ ήταν…

– Τι θα απογίνουμε;…

Το χάραμα, όταν ανέβηκε πάλι ο ήλιος στο άρμα του, είδε τα δεντράκια γερμένα προς στο χώμα και πόνεσε η φλόγα της καρδιάς του. Γιατί εκείνος ήξερε!

Το πρωινό εκείνο, κάτι παράξενα πράσινα ανθρωπάκια βγήκαν για περίπατο εκεί κοντά τους. Ήρθαν κοντά στους πράσινους φίλους και τους κοίταζαν. Οι κουβέντες τους κυλούσαν σαν βάλσαμο. Έδωσαν ελπίδα στα μικρά απελπισμένα φυτά που όρθωσαν τον κορμό τους προσπαθώντας να ακούσουν καλύτερα.

– θα καλέσουμε όλα τα παιδιά της πόλης να διαλέξουν ένα παραμύθι και να στολίσουν έτσι τα δεντράκια. Μα είναι τόσο χαριτωμένα και όμορφα! Σίγουρα θα δώσουν χαρά μεγάλη στις παιδικές ψυχές!

Είπαν και κάθισαν απόμερα οργανώνοντας τα σχέδια τους.

Λοιπόν, θα πάμε και στην κύρια Κατερίνα, την κυρία που αγαπάει τα βιβλία. Σίγουρα θα θέλει να είναι κοντά μας σε αυτό το σχέδιο,

…μουρμούριζαν. Όσο τους άκουγαν τα δέντρα, τόσο τα πράσινα κλαράκια τους τεντώνονταν και απλώνονταν και έλαμπαν από χαρά! Μα τι χαρά!

Τελικά οι μέρες που περίμεναν δεν θα ήταν τρομακτικές. Ίσα ίσα, θα ήταν γεμάτες λάμψη, γεμάτες χαρά, γεμάτες παιδικές φωνές και παιδιά να χορεύουν γύρω τους! Έτσι κι έγινε!

Δύο ξωτικά του δάσους έβγαλαν προσεκτικά τα δέντρα από το χώμα, τα τοποθέτησαν σε μεγάλες γλάστρες και τα φόρτωσαν σε μία μεγάλη καρότσα και ξεκίνησαν. Τους άρεσε πολύ αυτό το σύντομο ταξίδι. Πρώτη φορά άλλωστε μπορούσαν να κινηθούν. Έφτασαν στο κέντρο μιας όμορφης πόλης, σε έναν μεγάλο κήπο, στρωμένο στη μέση με μάρμαρο λευκό. Εκεί τα αράδιασαν όλα. Τα πράσινα ανθρωπάκια και μία ψηλή όμορφη μελαχρινή κυρία τους περίμεναν. Η κυρία Κατερίνα, εκείνη ήταν η όμορφη κυρία, είχε έτοιμα ακόμη ονόματα για τα δεντράκια. Το όνομα από κάθε σχολείο της πόλης. Είχε μάλιστα συμβουλεύσει τους μικρούς μαθητές να φτιάξουν μόνοι τους τις φιγούρες των παραμυθιών.  Πόσο καμάρωσαν οι 19 φίλοι που εκπροσωπούσαν τα μικρά παιδιά, δεν περιγράφεται! Και σε λίγη ώρα, αχ τι ευτυχία! Ομάδες παιδιών, γονιών και δασκάλων ερχόταν από κάθε γωνιά και κύκλωναν το κάθε δεντράκι.

Πολλοί φορούσαν κόκκινους χριστουγεννιάτικους  σκούφους, έλεγαν τραγούδια, γελούσαν. Ο κύριος Θεόδωρος, ο δήμαρχος της πόλης, τριγυρνούσε ευτυχισμένος που έβλεπε επιτέλους την ευτυχία στα πρόσωπα των ανθρώπων μετά πολύ πολύ καιρό. Δίπλα του ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος, κοίταζε τα δέντρα με στοργή έχοντας στην σκέψη του ένα όμορφο, μυστικό σχέδιο. Από μεγάλους σάκους τα παιδιά άρχισαν να βγάζουν στολίδια που ήταν φτιαγμένα με τα δικά τους χεράκια και όλα είχαν μορφές παραμυθιών. Ένα πράσινο ανθρωπάκι, μάλιστα, έβαζε μαγικό, λευκό γλάσο στις μυτούλες των παιδιών. Εκείνα γαργαλιόταν, γελούσαν χαρούμενα και ρουφούσαν μέσα τους την μαγεία της βραδιάς. Στο τέλος, το κάθε δέντρο έγινε ένα ολόκληρο παραμύθι. Χριστουγεννιάτικη μουσική ακούγονταν παντού, και τα παιδιά έκαναν κύκλο και χόρευαν ολόγυρά στα δέντρα των παραμυθιών.

Οι γονείς και οι δάσκαλοι καμάρωναν τα παιδιά τους και γελούσαν ευτυχισμένοι. Ήξεραν πως τα χρόνια που είχαν περάσει είχαν στερήσει από τις ψυχούλες τους την ξενοιασιά. Τώρα, η συγκίνηση από το γέλιο των παιδιών τους, άφηνε γλύκα στις καρδιές τους! Πέρασαν πολλές ώρες κι όμως σε κανέναν δεν έκανε καρδιά να φύγει για το σπίτι. Μέχρι που έσφιξε το κρύο κι όλοι πια γύρισαν στην ζεστασιά τους.

Τα στολισμένα δέντρα δεν προλάβαιναν να διηγούνται τις εντυπώσεις τους! Τόση χαρά! Τόση ομορφιά! Όλες τις επόμενες μέρες μικροί και μεγάλοι, γέροι και νέοι, ζευγάρια, παππούδες και γιαγιάδες με εγγόνια, γονείς με τα παιδιά τους, πέρναγαν και τα καμάρωναν και έβγαζαν μαζί τους φωτογραφίες. Κόντευαν να σκάσουν από ευτυχία! Είχαν γίνει ξαφνικά οι πρωταγωνιστές των γιορτινών ημερών! Και το βασικότερο ήταν πως είχαν γίνει κομμάτι στις όμορφες αναμνήσεις των παιδιών! Μα πόσο να κρατάει η ευτυχία; Όλοι λένε πως πάντα φεύγει γρήγορα!

Οι γιορτές πέρασαν. Τα παιδιά γύρισαν στα μαθήματα τους και ο κήπος άδειασε. Ένα συννεφιασμένο πρωινό, ήρθε μπροστά τους η ίδια καρότσα που τους είχε φέρει εδώ. Χέρια απλωνόταν γρήγορα και έβγαζαν όλα τα στολίδια από τα κλαδιά. Άντρες δυνατοί φόρτωσαν τα δέντρα στην καρότσα και έμειναν εκεί να περιμένουν. Τα δύσμοιρα δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που γινόταν. Κατάλαβαν πως έφτασε πια το τέλος τους. Τα μικρά-μικρούτσικα διαμάντια άρχισαν πάλι να κυλούν από τα κλαδιά τους. Έγυρε το ένα επάνω στο άλλο και έψαχναν παρηγοριά στο αγκάλιασμά τους. Δύο φιγούρες φάνηκαν από μακριά να πλησιάζουν. Ο ένας ήταν ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος και ο άλλος, με το γλυκό χαμόγελο, ο γεωπόνος, ο κύριος Αχιλλέας.

Καλημέρα παιδιά!

Φώναξε ο κύριος Απόστολος.

Είμαστε έτοιμοι;

Ρώτησε ο κύριος Αχιλλέας.

«Αυτό ήταν… η ζωή μας τελειώνει» μοιρολογούσαν τα δεντράκια και καμιά διάθεση δεν είχαν πια να κοιτάζουν γύρω τους όπως έκαναν την προηγούμενη φορά. Βέβαια τότε ήταν γεμάτα χαρούμενη προσμονή. Ενώ τώρα…

Η καρότσα και τα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν ανέβαιναν όλο και πιο ψηλά στην πόλη. Κι όταν έφτασαν σε έναν όμορφο τόπο, ηλιόλουστο, απ’ όπου μπορούσε κανείς να βλέπει μέχρι την άκρη του πελάγου, σταμάτησαν. Τα δεντράκια σταμάτησαν κι εκείνα να ρίχνουν τα μικρά μικρούτσικα διαμαντάκια, ανασήκωσαν τα κλαδάκια τους και κοίταξαν γύρω τους. Δεν πίστευαν στην έκπληξη που τους περίμενε εκεί! Οι αγαπημένοι φίλοι τους τα παιδιά, οι δάσκαλοι, ο κύριος Θεόδωρος ο δήμαρχος, τα πράσινα ανθρωπάκια που λένε  παραμύθια, η κυρία Κατερίνα που αγαπάει τα βιβλία, όλοι… Όλοι ήταν εκεί και τους περίμεναν. Ο κύριος Απόστολος, ο σοφός δάσκαλος, πλησίασε χαμογελώντας την καρότσα. Φώναξε γύρω του τα παιδιά λέγοντας:

– Μην ξεχνάτε ποτέ παιδιά μου πως τα δέντρα, τα φυτά και τα ζώα είναι η ζωή μας! Και πάντα οφείλουμε να φροντίζουμε γι’ αυτά!

Και ο χαμογελαστός κύριος Αχιλλέας,ο γεωπόνος, έδωσε εντολή να κατεβάσουν τα δέντρα κοντά στον κάθε λάκκο που ήδη ήταν ανοιχτός. Δενδροφύτευση! Αυτό λοιπόν ήταν το μέλλον των 19 τυχερών δέντρων! Και μάλιστα το ένα δίπλα στο άλλο! Για άλλη μια φορά τα δεντράκια, τριγυρισμένα από χαρούμενα πρόσωπα που άρχισαν με αγάπη να τα φυτεύουν, ένιωσαν μέχρι βαθιά στις ρίζες τους τι είναι ευτυχία!

Ε, ναι! Τώρα μπορούσαν να είναι βέβαια ότι θα ήταν μαζί για πάντα! Κι όταν όλοι σχεδόν έφυγαν και ησύχασε η ξύλινη καρδούλα τους, ένιωσαν σαν ευλογία, νεράκι ποτιστικό να πέφτει επάνω τους και να τα δροσίζει. Ήταν ο κύριος Θανάσης που στράφηκε σε ένα πράσινο ανθρωπάκι που είχε ξεμείνει τελευταίο και είπε με στοργή:

– Μην ανησυχείτε, εγώ θα έρχομαι συνέχεια να τα ποτίζω. Κι όταν έρθει το καλοκαίρι κάθε μέρα θα φροντίζω να έχουν το νεράκι τους!

Γίνεται άραγε το παραμύθι αλήθεια; Γίνεται η αλήθεια παραμυθένια; Ποιος ξέρει; Το σίγουρο είναι πως…

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι λεν’ στα παραμύθια!

Η παραπάνω ιστορία αφορά την δράση που πραγματοποιήθηκε την περίοδο των Χριστουγέννων από την Ομάδα «Οι Παραμυθάδες» και την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας και η οποία κορυφώθηκε λίγες μέρες πριν με την δενδροφύτευση των δέντρων και την δημιουργία του Άλσους των Παραμυθιών!

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

«Τα δυο κάστρα!» – Ένα πολυ-πολιτισμικό παραμύθι!

Το παρακάτω παραμύθι γράφτηκε με την χρήση των παραμυθοζαριών από 14 παιδιά που φιλοξενούνται με τις οικογένειές τους στην Ανοιχτή Δομή Φιλοξενίας Καβάλας. Δημιουργήγθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου στο Φρούριο της Καβάλας με συντονιστές την Ομάδα «Οι Παραμυθάδες» μετά από πρόσκληση του Διεθνή Οργανισμού Μετανάστευσης.
Ήταν κάποτε ένα μεγάλο κάστρο που δεν βρισκόταν στη γη αλλά ψηλά στον ουρανό. Οι πέτρες του δεν ήταν χτισμένες με ασβέστη αλλά με ένα χρυσό σύννεφο που το είχε δωρίσει στον βασιλιά η μάγισσα που ζούσε κι αυτή μέσα στο ίδιο κάστρο.

Συνέχεια

Categories: Παραμύθια παιδιών | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Από το εργαστήρι του Αϊ Βασίλη στην Καβάλα

Την περασμένη Τρίτη το απόγευμα, 18 Δεκεμβρίου, πήραμε αγκαλιά τα παραμύθια και βρεθήκαμε στην κεντρική πλατεία της Καβάλας, εκεί που έχει στηθεί το εργαστήρι του Αϊ Βασίλη. Ο ίδιος έλειπε αρχικά και παρά τον κρύο καιρό, κάποιοι γονείς μαζί με τα παιδιά τους, μας επισκέφτηκαν και αρχίσαμε τις αφηγήσεις αφού πρώτα μιλήσαμε για τους καλικάντζαρους που όπου να ‘ναι θα κάνουν την εμφάνισή τους.

Μα λίγο πριν τελειώσουμε, μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους μικρούς μας φίλους. Ο κοκκινοφορεμένος άγιος επέστρεψε στην βάση του παρέα με το αγαπημένο του ξωτικό κι αφού μοίρασε δώρα στα παιδιά αλλά και σε εμάς, έπειτα κάθισε και δέχτηκε ερωτήσεις από τα παιδιά αλλά κι από τους γονείς.

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Ελισάβετ Κεσικιάδου, Μέλη Μίχα, Αδελαϊδα Ράπτη και Χρήστος Π. Τσίρκας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

«Παραμύθια απ’ το σεντούκι» με την ματιά πέντε αφηγητών!

Το περασμένο Σάββατο 20 Μαϊου, Οι Παραμυθάδες παρουσιάσαμε την παραμυθοπαράστασή μας με τίτλο «Παραμύθια απ’ το σεντούκι», στο πλαίσιο εκδηλώσεων του δήμου Καβάλας και του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, «Μέρες Ερασιτεχνικού Θεάτρου».

Πέντε αφηγητές, πέντε αγαπημένα παραμύθια από πέντε διαφορετικές θέσεις…όπως τότε, στα παλιά τα χρόνια που μαζεύονταν ο κόσμος στο σπίτι μετά την δουλειά, ή στον φούρνο του χωριού, ή επάνω στο καϊκι…

«Θέλω μια ιστορία να σας πω…» και το παραμύθι ξεκινάει με σκοπό να ψυχαγωγήσει, να διασκεδάσει, να αφυπνίσει, να κοιμήσει, να μας ταξιδέψει.

Η Κατερίνα Τσίρμπα ξεκίνησε την παράστασή μας με το ελληνικό παραμύθι «Ο γερο-Σορόκος». Ένα αράβικο επέλεξε η Μαρία Χαριζάνη που το ονομάσαμε «Η τιμή ενός άντρα». Ο υπογράφων το άρθρο, επέλεξε να αφηγηθεί το παραμύθι «Η ξανθομαλλούσα» από την Ελλάδα, ενώ από την Αρμενία ήταν το παραμύθι που διάλεξε και αφηγήθηκε η Αρετή Τσιφλίδου. Τέλος, η Αδελαϊδα μας επανέφερε στην Ελλάδα με το παραμύθι «Ο Τσυρόγλες».

Ευχαριστούμε το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας για την συνέχιση αυτού του θεσμού, αλλά και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Παλαιοχωρίου για την παραχώρηση της ανέμης που χρησιμοποιήθηκε σαν σκηνική παρουσία. Και βέβαια όλους εσάς για τα όμορφα λόγια σας.

Πολύ σύντομα θα επαναλλάβουμε την παράσταση κι ελπίζουμε να δούμε και τους φίλους που δεν πρόλαβαν να μας τιμήσουν με την παρουσία τους!

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Προσεχώς: Συμμετέχουμε στο 1ο Φεστιβάλ Παιχνιδιού στην Καβάλα

Την Πέμπτη 25 και την Παρασκευή 26 Μαϊου, θα πραγματοποιηθεί στην Καβάλα το 1ο Φεστιβάλ Παιχνιδιού. Οι Παραμυθάδες θα είμαστε εκεί με παραμύθια και παιχνίδια και τις δύο μέρες από τις 18:00 έως τις 21:00.

Πιο συγκεκριμένα, στο δελτίο τύπου των διοργανωτών αναφέρεται:

Το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας, η Σχολική Σύμβουλος 40ης εκπαιδευτικής περιφέρειας Καβάλας και ο Δήμος Καβάλας συνδιοργανώνουν το 1ο Φεστιβάλ Παιχνιδιού, στην πόλη της Καβάλας.

Το Φεστιβάλ που θα έχει διάρκεια δύο ημερών 25 και 26 Μαΐου 2017 και θα διεξαχθεί στους χώρους της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, στο Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Πάρκο Φαλήρου. Τα πρωινά θα δεχτεί οργανωμένες επισκέψεις σχολείων, με 1900 μαθητές από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Το απόγευμα θα είναι ανοικτό από τις 18:00-21:00 για το κοινό της Καβάλας με εργαστήρια παιχνιδιού, μουσικής, θεάτρου, κουκλοθεάτρου, αλλά και βιωματικών εργαστηρίων και σεμιναρίων. Και τις δυο μέρες θα δίνονται συναυλίες στο χώρο του φεστιβάλ.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ:

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

«Μια φορά κι έναν καιρό η αγάπη…» με την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας στο σπιτάκι του Αϊ Βασίλη!

Δεκέμβριος, ο μήνας της αγάπης. Αγάπη λοιπόν και το θέμα μας στην μηνιαία επίσκεψή μας με τα παιδιά που έχουν για στέκι τους τις παιδικές βιβλιοθήκες ή την Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός». Μόνη διαφορά, το σημείο συνάντησής μας. Λόγω των εορτών, επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε την δράση μας στο σπιτάκι του Αϊ Βασίλη στην κεντρική πλατεία της Καβάλας.

Έτσι, λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της Τρίτης 20 Δεκεμβρίου, τα παιδιά άρχισαν να προσέρχονται στο σπιτάκι του κοκκινοφορεμένου άγιου. Μέχρι να μαζευτούνε αρκετά, ξεκινήσαμε την κατασκευή μας. Τα παιδιά έπρεπε να φτιάξουν μια τρισδιάστατη Χριστουγεννιάτικη κάρτα όπου το θέμα της θα ήταν η αγάπη. Και το κατάφεραν υπέροχα.

Κι ύστερα ήρθαν τα παραμύθια και στόλισαν την κάθε γωνιά, ζέσταναν την κάθε ψυχή, ανακούφισαν την κάθε έγνοια. Παιδιά που γεύτηκαν κάθε ανάσα, κάθε λέξη και συναίσθημα. Παραμυθάδες που μέθυσαν από τις έντονες ματιές των παιδιών. Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα, όπως όλα τα απογευμάτα που δημιουργούμε στις δράσεις μας με την Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας!

Και του χρόνου παιδιά! Εννοείται ότι ευχαριστούμε και τους γονείς που δεν χάνουν την ευκαιρία να τα φέρουν δίπλα μας. Τους ευχαριστούμε για όλα αυτά τα χρόνια!

Συμμετείχαν οι Παραμυθάδες: Καπατζιάς Τάσος, Κούφτα Γεσθημανή, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Τσαπανίδου Ζωή, Τσίρκας Χρήστος και Χαριζάνη Μαρία!

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: