Posts Tagged With: Βέλγιο

Γιατί οι γάτες κυνηγούν τα ποντίκια;

Ελεύθερη μετάφραση από τα Φλαμάνικα (Ολλανδικά): Δήμητρα Μπουρουτζόγλου –

Πηγή: Θησαυρός Φλαμανδικής διήγησης, μέρος 4°, Victor de Meyere, Αμβέρσα/Santpoort, 1933, σελ. 16. (Το παραμύθι αυτό έχει διηγηθεί 70χρονη κυρία το 1905, από την περιοχή Wuustwezel.)

Μια φορά κι έναν καιρό, αποφάσισαν η γάτα και ο ποντικός να συγκατοικήσουν. Βρήκαν κάποιο σπίτι, αγόρασαν έπιπλα και έστησαν το νοικοκυριό τους. Τα χρόνια εκείνα, τα ζώα ήταν προνοητικά και συλλέγαν την τροφή τους για τις δύσκολες μέρες του χειμώνα. Ακόμη και η γάτα με τον ποντικό κάνανε την οικονομία τους και αποταμιεύανε τροφή όσο μπορούσανε, για να περάσουν ένα καλό χειμώνα. Μετά από λίγες εβδομάδες, κατάφεραν να εξοικονομίσουν ένα κουτί λίπος, αλλά δεν ήξεραν πού ακριβώς έπρεπε να το φυλάξουν. Τελικά, ο ποντικός πρότεινε να το κρύψουν μέσα στην εκκλησία.

Αφού πέρασε λίγος καιρός, ένα πρωινό, σηκώθηκε η γάτα από το κρεβάτι και είπε του ποντικού ότι επρόκειτο να πάει στην πόλη για να επισκεφτεί την αδελφή της, που γέννησε ένα γατάκι. Όταν γύρισε πίσω στο σπίτι, ο ποντικός της έκανε τις εξής ερωτήσεις:

Γεια σου φίλη μου, τι κάνει η μάνα με το παιδί;

Πολύ καλά!

Τι όνομα έχει το νεογέννητο;

Μόλις άρχισε!

Τι παράξενο όνομα ! Δεν το’χω ξανακούσει..!!

Αυτό το όνομα συνηθίζεται να δίνεται στις γάτες!

… αποκρίθηκε το πονηρό τετράποδο και λίγες βδομάδες αργότερα, ξαναπήγε στην πόλη. Αυτή τη φορά ήθελε να δει την άλλη αδελφή της που γέννησε κι αυτή. Το βράδυ επέστρεψε σπίτι και όταν ο ποντικός τη ρώτησε πώς ονομάζεται το νεογέννητο γατάκι, αυτή απάντησε: «Μισοφαγωμένο».

 Τι όμορφο όνομα!

… ψέλλισε ο ποντικός χωρίς να σκεφτεί κάτι παραπάνω…

Οι μέρες περνούσαν, η μια πίσω από την άλλη, ώσπου ήρθε πάλι η στιγμή που η γάτα ξανάφυγε στην πόλη, λέγοντας πάντα την ίδια δικαιολογία, πως μια από τις αδελφές της γέννησε.

Ο ποντικός ήταν ήδη ξαπλωμένος στο κρεβάτι, όταν η γάτα γύρισε σπίτι και του διηγήθηκε πως το νέο γατάκι ονομάστηκε «Αποτελειωμένο». Το ποντίκι κούνησε το κεφάλι του για το παράξενο όνομα που άκουσε πάλι και σώπασε. Είχε πια συνηθίσει στο άκουσμα τέτοιων περίεργων, γατίσιων ονομάτων.

Τους επόμενους μήνες, η γάτα δεν ξανακατέβηκε στην πόλη. Δεν προέκυψε πραγματικά καμία νέα γέννα! Ο χειμώνας ήρθε. Παχύ χιόνι σκέπαζε τη φύση και η αναζήτηση τροφής γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Η γάτα δε μιλούσε καθόλου, το ποντίκι όμως άρχισε ν’ανησυχεί για την κατάσταση. Έκανε τότε λόγο για το κουτί λίπος που είχανε αποταμιεύσει για τις κρύες μέρες του χειμώνα και είπε πως ήρθε η στιγμή να το χρησιμοποιήσουνε.

Πώς σου φαίνεται γάτα ν’ανοίξουμε το κουτί με το λίπος που αποταμιεύσαμε και να το μοιραστούμε;

Ποιο κουτί;

… ρώτησε η γάτα.

Εκείνο που κρύψαμε στην εκκλησία.

Α,ναι…έλα μαζί μου να το πάρουμε

cat-mouse

… απάντησε η γάτα. Όταν έφτασαν στην εκκλησία, το ποντίκι βρήκε το κουτί άδειο και ένιωσε ότι η γάτα το ξεγέλασε. Τώρα κατάλαβε το νόημα των ονομάτων «Μόλις άρχισε», «Μισοφαγωμένο» και « Αποτελειωμένο». Το ποντίκι θύμωσε και κατηγόρησε τη γάτα για κλοπή. Εξάλλου το μισό κουτί λίπος ανήκε σ’ αυτό. Η γάτα όμως δε σήκωσε την προσβολή. Άρπαξε το ποντίκι και το δάγκωσε από το κεφάλι. Για να αποκρύψει δε, το εκδικητικό φονικό, έφαγε το ποντίκι ολόκληρο, όπως ήταν, με πέτσα και μουστάκια.  Όμως το κρέας του ποντικού της άρεσε τόσο πολύ, που από τότε και μέχρι σήμερα κυνηγά τους ποντικούς ασταμάτητα και χωρίς έλεος!!

Waarom de katten op muizen jagen

Op een dag besloten de kat en de muis te gaan samenwonen. Ze zochten een huisje, kochten meubels en trokken er in. In die tijd waren de dieren nogal vooruitziend. Ook de kat en de muis spaarden wat ze sparen konden, met het oog op de komende winter. Na een paar weken hadden ze al een pot vet achter de hand. Waar zouden ze die opbergen? De muis stelde voor de pot vet in de kerk te verstoppen. Dat gebeurde.

Een poosje daarna zei de kat bij het opstaan dat hij naar de stad moest om zijn zuster op te zoeken die een kindje had gekregen. Toen hij ‘s avonds terugkwam, stond de muis in de deur en zei: «Dag vriend, alles goed met moeder en kind?» – «Het kon niet beter.» – «En hoe heet het kleintje?» – «Pas-begonnen,» antwoordde de kat. «Wat een vreemde naam, die heb ik nog nooit gehoord.» – «Maar onder het kattenvolk is die naam toch in gebruik,» besloot de kat.

Een paar weken later moest de kat opnieuw naar de stad. Nu had een van zijn andere zusters een kleintje gebaard. Tegen de avond was de kat weer terug en op de vraag van de muis antwoordde hij dat de kleine ‘Half-op’ heette. «Wat een leuke namen,» mompelde de muis, zonder er verder over na te denken.

Dagen gingen voorbij, tot de kat opnieuw een dag naar de stad moest. Weer was een van zijn zusters bevallen. De muis lag al in bed toen de kat thuiskwam en vertelde dat het kind ‘Heel-op’ heette. De muis knikte bij het horen van die naam, maar zweeg. Ze was gewend geraakt aan vreemde namen.

In de maanden die volgden, hoefde de kat niet meer naar de stad. Er waren ook geen blijde gebeurtenissen meer in zijn familie. De winter kwam. Er viel een dik pak sneeuw en het vroor dat het kraakte. Eten werd met de dag schaarser en de nood kwam aan de man. Omdat de kat erover bleef zwijgen, bracht de muis het gesprek op de pot vet die zij hadden gespaard. «Wat vind je, zullen we onze spaarpot aanspreken?» – «Spaarpot?» herhaalde de kat kortaf. «Je weet wel, de pot vet die we in de kerk hebben verstopt.» – «O ja,» antwoordde de kat onverschillig. «Kom op, we gaan hem halen.»

De muis stond raar te kijken toen ze de pot leeg vond. Nu begreep ze ook de namen van de kindertjes waarvoor de kat steeds naar de stad moest: Pas-begonnen, Half-op en Heel-op. De muis werd kwaad en verweet de kat zijn hebberigheid en diefachtigheid. Want de pot vet was voor de helft toch ook van haar!

De kat liet zich niet de les lezen. Hij ontstak in drift, greep de muis en beet het arme beest de kop af. Om die wrede dood uit te wissen, at hij de muis met huid en haar op. Het muizevlees smaakte hem zo goed dat hij sindsdien op de muizenjacht ging. En dat doen de katten tot op de dag van vandaag.

Categories: Ξένα παραμύθια, Παραμύθια για μάτια | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Ο Παραμυθάς Χρήστος

Κατά την επίσκεψή μας στο Βέλγιο, στην παράσταση που δόθηκε στο Maasmehelen η μικρή μας φίλη Στέλλα Καπενεκάκη, ζωγράφισε τον παραμυθά της ομάδας μας Χρήστο Τσίρκα, όπως αυτή τον είδε με τα δικά της μάτια.

Ζωγραφιά της μικρής Στέλλας Καπενεκάκη από το Maasmechelen του Βελγίου που απεικονίζει τον παραμυθά Χρήστο Τσίρκα (σύμφωνα με την ίδια)

Ζωγραφιά της μικρής Στέλλας Καπενεκάκη από το Maasmechelen του Βελγίου που απεικονίζει τον παραμυθά Χρήστο Τσίρκα (σύμφωνα με την ίδια)

Categories: Ζωγραφιές παιδιών | Ετικέτες: ,, | 2 Σχόλια

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – οι 2 τελευταίες ημέρες

7η μέρα.

Σε λίγο ξημερώνει. Μα πριν γίνει αυτό, οι Παραμυθάδες θα πρέπει να αποχαιρετίσουμε το φιλόξενο Μαασμέχελεν. Στις 05:30 αναχωρήσαμε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο άντρας της Δήμητρας, Έρικ. Προορισμός μας το γειτονικό Γκενκ και ο σιδηροδρομικός σταθμός. Το τρένο των 06:10 έφτασε με καθυστέρηση 15 λεπτών λόγω χιονιού και η άφιξή μας στις Βρυξέλλες με συνολική καθυστέρηση περίπου 45 λεπτών. Αυτό άλλαξε το πρόγραμμα των εμφανίσεών μας στο ευρωπαϊκό σχολείο, όπου τελικά δώσαμε 4 εμφανίσεις αντί για 5. Εκεί τα παιδιά δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους με αποτέλεσμα στο τέλος των παραστάσεων να μας ζητάνε να τους πούμε κι άλλα παραμύθια.

Ήταν 15:10 περίπου όταν δώσαμε και την τελευταία μας παράσταση. Με τρομερή ανακούφιση για την πετυχημένη μας εμφάνιση στο Βέλγιο, πήγαμε στο ξενοδοχείο όπου θα περνούσαν το βράδυ τους τα κορίτσια, ενώ ο Χρήστος ήταν προγραμματισμένο να κοιμηθεί στο σπίτι του καλλιτεχνικού υπεύθυνου του συλλόγου Ελληνικό Θέατρο Βελγίου, Γιώργου Ανδρονίδη.

Αφού ήπιαμε έναν καφέ στη Χρυσή Πλατεία, περπατήσαμε για λίγο στους δρόμους των Βρυξελλών παρέα με τον κ. Ανδρονίδη για να καταλήξουμε σε εστιατόριο που φημίζεται για την ποικιλία πιάτων με βάση το μύδι. Αφού φάγαμε, ακολουθήσαμε το δρόμο για τη «νύχτα» και συναντήσαμε τη φίλη μας Βούλα Καγιάσα και άλλα παιδιά από τη θεατρική ομάδα «Θεατρική Νότα» και ήπιαμε μαζί τους ένα ποτό στο μπαρ Ethnic. Η ώρα περνάει γρήγορα όταν έχεις καλή κουβέντα και κάπως έτσι έκλεισε και η τελευταία μας βραδιά στο Βέλγιο.

8η μέρα.

Τα κορίτσια της παρέας δε χάσανε την ευκαιρία για μια τελευταία βόλτα στις Βρυξέλλες. Η Χρυσούλα επισκέφτηκε το μουσείο μουσικών οργάνων κι ο Χρήστος ήπιε καφέ της προκοπής μετά από 7 μέρες και είδε ελληνικό κανάλι στο σπίτι του φίλου Νίκου.

Στις 12:00 αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο και πετάξαμε με την πτήση των 14:45. Περιμένουμε την άφιξή μας λίγο μετά τις 18:00 (ώρα Ελλάδος) όπου για δεύτερη φορά θα μπει στον κόπο η Δώρα Βαβαλέσκου να μας μεταφέρει στην Καβάλα.

Αυτό ήταν. Γυρνάμε στην Καβάλα με τις καλύτερες εμπειρίες κι έχοντας σχηματίσει την καλύτερη εικόνα για το όλο εγχείρημα. Ευχαριστούμε πολύ όλους αυτούς που συνέβαλλαν για την πραγματοποίησή του.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 6η

Έκτη μέρα

Το κυριακάτικο ξύπνημά μας ήταν διπλά γλυκό. Αφ’ ενός έχοντας τις καλύτερες εντυπώσεις από το προηγούμενο βράδυ και αφ’ ετέρου για την προσμονή της μεσημεριανής μας εμφάνισης στην Αμβέρσα.

Στο ξενοδοχείο βρισκόμαστε εγώ και η Χρυσούλα, μιας και η Ιάσμη με τη Νατάσα φιλοξενήθηκαν στο σπίτι της κυρίας Ρίτας και του άντρα της, ζευγαριού που συνέβαλε κι αυτό στην καλύτερη διοργάνωση της προηγούμενης βραδιάς.

Στις 12 το μεσημέρι ξεκινήσαμε για την Αμβέρσα με οδηγό το φίλο μας το Μάρκο, που ήρθε για να μας πάρει. Μέχρι να φτάσουμε -μια ώρα απόσταση- μας είχε κατατοπίσει πλήρως, τόσο για την πόλη, όσο και για την ελληνική κοινότητα εκεί. Το κτήριο που στεγάζεται, φιλοξενούσε παλιά το ελληνικό προξενείο κι έχει παραχωρηθεί πλέον στην ελληνική κοινότητα για 70 χρόνια. Περίπου 800 Έλληνες ζούνε εκεί. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει εγκεκριμένο ελληνικό σχολείο από το υπουργείο παιδείας. Έτσι, οι γονείς και ο σύλλογος της ελληνικής κοινότητας, βάζει το χέρι στην τσέπη και με δασκάλα που έρχεται κάθε Σάββατο από τις 10:00 μέχρι τις 13:00, μαθαίνει στα παιδιά τα βασικά ελληνικά.

Η αφίσα της εκδήλωσης στην ελληνική κοινότητα της Αμβέρσας

Η αφίσα της εκδήλωσης στην ελληνική κοινότητα της Αμβέρσας

Φτάσαμε στον χώρο του συλλόγου έγκαιρα και γνωρίσαμε και κάποια από τα υπόλοιπα μέλη, τα οποία με τη σειρά τους μας συγκίνησαν με την θερμή υποδοχή τους. Ανεβήκαμε στην αίθουσα διδασκαλίας και το καλωσόρισμα τους, που ήταν γραμμένο στον πινάκα, θα μας μείνει αξέχαστο. Την παράσταση παρακολούθησαν τα παιδιά παρέα με τους γονείς τους και η δραματοποίηση που ακολούθησε στο μύθο του ψεύτη βοσκού μας χάρισε και γέλιο λόγω των αυτοσχεδιαστικών διαθέσεων της παρέας.

Με το πέρας της εκδήλωσης ξεναγηθήκαμε για λίγο στην πόλη, έχοντας ως ξεναγούς το Μάρκο και τη γυναίκα του Εβίτα μαζί με τα δυο τους παιδιά Ορφέα και Ορέστη, καθώς και τον πάτερ Άγγελο, που μας συνόδευσε μέχρι τον καθεδρικό ναό. Μετά την βόλτα μας καθίσαμε για φαγητό σε μέρος που μας περίμεναν κι άλλοι γονείς με τα παιδιά τους. Το απογευματάκι πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο και την τελευταία μας διανυκτέρευση στο Μαασμέχελεν. Αυτό το βράδυ θα είμαι ο μόνος που θα μείνει στο ξενοδοχείο, μιας και η Χρυσούλα θα φιλοξενηθεί στο σπίτι της Δήμητρας και του Έρικ. Η Δευτέρα αναμένεται να είναι μια δύσκολη μέρα για εμάς αφού θα πρέπει να ξυπνήσουμε στις 04:30 και αλλάζοντας τρία διαφορετικά μέσα μεταφοράς, να βρεθούμε στο ευρωπαϊκό σχολείο στις Βρυξέλλες στις 08:30.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 5η

Πέμπτη μέρα.

Αφού πήραμε το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την Λϋέγη μέσα σε ένα τοπίο ελαφρώς χιονισμένο.

Γύρω στις δέκα βρισκόμασταν στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας της Λϋεγης. Όπως και στα υπόλοιπα σχολεία της περιφέρειας του Βελγίου, η συντήρηση και βελτίωση των χώρων γίνεται με έξοδα και προσωπική προσφορά των ομογενών και των συλλόγων. Στην αίθουσα του γυμναστηρίου παρουσιάσαμε την παράστασή μας, ενώ στη συνέχεια χωριστήκαμε σε δυο ομάδες. Τα παιδιά του γυμνασίου και λυκείου απασχολήθηκαν με θεατρικό παιχνίδι και ασκήσεις από την Ιάσμη, ενώ τα μικρότερα ξεκίνησαν με εργαστήρι φωνητικής από τη Χρυσούλα και στη συνέχεια δραματοποίηση παραμυθιού με την καθοδήγηση όλων μας. Με το πέρας της εκδήλωσης, στο μπουφέ που ακολούθησε, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους δασκάλους, αλλά και τους γονείς, να μοιραστούμε μαζί τους τις ανησυχίες για την ανάγκη ύπαρξης τέτοιων εκδηλώσεων και δράσεων, που αφ’ ενός ενισχύουν τη σχέση με την ελληνική γλώσσα, αφ’ ετέρου όμως διατηρούν και τη σχέση με συλλόγους και ανθρώπους από την Ελλάδα.

Στη λίγη ώρα που είχαμε στη διάθεσή μας περπατήσαμε στους δρόμους της Λϋεγης. Η επιστροφή στο Μαασμέχελεν ήταν επιτακτική αφού στις 17:00 θα έπρεπε να βρισκόμασταν στο χώρο του συλλόγου. Με μικρή ξεκούραση στο ξενοδοχείο ακολουθήσαμε πιστά το πρόγραμμά μας.

Η αφίσα της εκδήλωσης στο πολιτιστικό κέντρο του Μαασμέχελεν

Η αφίσα της εκδήλωσης στο πολιτιστικό κέντρο του Μαασμέχελεν

Κατά τις 18:00 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι ομογενείς. Τα πάντα ήταν έτοιμα και στην εντέλεια. Τελικά η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο -όπως πληροφορηθήκαμε μετά. Είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια, ενώ η ζήτηση συνεχίζονταν. Περισσότεροι από 150 ενήλικες και περίπου 40 παιδιά παραβρέθηκαν στην εκδήλωση.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο δήμαρχος του Μαασμέχελεν, στον οποίο και χαρίσαμε συμβολικό δώρο εκ μέρους του δήμου Καβάλας και του δημάρχου. Παρόμοια συμβολικά δώρα προσφέραμε και στον πολιτιστικό σύλλογο της Λϋεγης, ενώ προορίζουμε και για την Αμβέρσα και τις Βρυξέλλες.

Η παράστασή μας ξεκίνησε με αναφορά στον Αίσωπο, καθώς και σε δυο μύθους του μεταφρασμένους στα φλαμανδικά από την Αντιγόνη Συμεωνίδου και τη Φανή Καπενακάκη, μιας και υπήρχαν και αρκετοί βέλγοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι στη δραματοποίηση που ακολούθησε με το πέρας της παράστασης συμμετείχαν και παιδιά που δε γνώριζαν ελληνικά, αλλά παίζανε στη γλώσσα τους.

Αμέσως μετά ακολούθησε ελληνικό γλέντι με το συγκρότημα Ύψιλον που σήκωσε τους καλεσμένους από τις θέσεις τους και τους ανέβασε στην πίστα για χορό.

Όμορφη ελληνική νότα και πινελιά έδωσε με τη δική του παρουσία και το παραδοσιακό χορευτικό συγκρότημα του συλλόγου «Οι Καρυάτιδες», που απέσπασαν και το περισσότερο χειροκρότημα. Οι Παραμυθάδες αποχωρήσαμε λίγο μετά τις δυο τα ξημερώματα με συγκίνηση και δάκρυα χαράς για την ιδιαίτερη βραδιά που ζήσαμε και οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο στους Δήμητρα Μπουρουτζόγλου, Γιάννη Καπενακάκη, Τεο Παραδείση και όλους τους υπόλοιπους που δώσανε την ψυχή τους για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 4η

Κατά τις 09:20 ξεκινήσαμε από το Μαασμέχελεν με προορισμό την άλλη άκρη του Βελγίου. Χρειάστηκε να διανύσουμε 200 χιλιόμετρα για να βρεθούμε στη Μπριζ (Brugge), την αποκαλούμενη και «Βενετία του βορρά». Η κτιριακή αρχιτεκτονική διατηρεί ακόμα, στην πλειοψηφία της, το μεσαιωνικό ύφος. Η μέρα, παρά το κρύο, προσφέρθηκε για βόλτες στην όμορφη πόλη. Κατά το μεσημεράκι πήραμε το δρόμο της επιστροφής και στις 19:30 βρισκόμασταν στο χώρο του συλλόγου της ελληνικής κοινότητας για μια πρόβα. Εκεί είδαμε και γνωρίσαμε λίγους φίλους που ετοιμαζόντουσαν πυρετωδώς για την εκδήλωσή μας την επόμενη μέρα. Λίγο αργότερα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση, μιας και το Σάββατο θα έπρεπε να ξεκινήσουμε για Λϋέγη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Με τους ομογενείς στο σύλλογο της ελληνικής κοινότητας του Μαασμέχελεν, κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών, την παραμονή της εκδήλωσης

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | 2 Σχόλια

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 3η

Σήμερα Πέμπτη δεν έχουμε καμία εμφάνιση πουθενά, όπως και αύριο. Αν και ενδιαφέρθηκε το Αμιγές ελληνικό σχολείο των Βρυξελλών, στο οποίο είναι η φίλη μας Βούλα Καγιάσα, είχε απεργία στο μετρό και πολλά παιδιά δεν πήγανε σχολείο.

Έτσι αποφασίσαμε τις δυο μέρες αυτές να τις περάσουμε γνωρίζοντας το Βέλγιο. Ξεκινήσαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για να γυρίσουμε στο Βέλγιο. Δυστυχώς όμως δεν υπήρχε διαθέσιμο για την ημέρα αυτή. Έτσι καταλήξαμε σε μια περιοχή του Μαασμέχελεν, που λέγεται Maasmechelen Villange και είναι τα outlet. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε να ξεκουραστούμε. Δεν πέρασε όμως πολλή ώρα και έκανε την εμφάνισή της η φίλη μας η Δήμητρα (η οποία μας έχει σκλαβώσει με τη φιλοξενία της) που μας ξεσήκωσε και φύγαμε όλοι μαζί για το Μάαστριχτ της Ολλανδίας. Αν και ακούγεται για μεγάλο ταξίδι σε άλλη χώρα, χρειαστήκαμε μόλις 25 λεπτά για να φτάσουμε εκεί. Τόσο κοντά είμαστε. Αφού περπατήσαμε αρκετά στη νυχτερινή ζωή του Μάαστριχτ, επιστρέψαμε και πάλι στη βάση μας για ξεκούραση, αφού την επόμενη μέρα μας περίμενε μεγάλο ταξίδι.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – φωτογραφία

Σήμερα, Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013, βρεθήκαμε στο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου της ελληνικής κοινότητας του Μαασμέχελεν. Κάναμε μια τεχνική πρόβα στο χώρο, γνωρίσαμε κάποιους από τους φίλους μας εκεί και περιμένουμε την αυριανή μέρα με δυο εμφανίσεις. Το πρωί στην Λιέγη και το απόγευμα στο Μαασμέχελεν, όπου θα ακολουθήσει και γλέντι.

3η ημέρα στο Βέλγιο

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 2η

Λίγο πριν τις 09:00 απολαύσαμε το απλό πρωινό μας στην σάλα του ξενοδοχείου. Παρότι είμαστε λίγοι ένοικοι, τα πρωινά το καφέ του ξενοδοχείου μαζεύει αρκετό κόσμο που έρχεται για να πιει έναν καφέ πριν την δουλειά του.

Αμέσως μετά κάναμε μια βόλτα στην πόλη που μας φιλοξενεί. Κατά τις 10:30 δεχτήκαμε τηλεφώνημα από τη Δήμητρα Μπουρουτζόγλου (υπεύθυνη διοργάνωσης των εμφανίσεών μας στο Βέλγιο), η οποία μας ενημέρωσε ότι βρέθηκε βιολί. Έτσι ξεκινήσαμε για τη γειτονική πόλη Γκενκ, όπου και συναντήσαμε έναν κατασκευαστή βιολιών.
Αφού η Χρυσούλα διάλεξε αυτό που της ταιριάζει, ξεκινήσαμε για το Άντερλεχτ. Λίγο μετά τις 14:00 βρισκόμασταν στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας του Άντερλεχτ, όπου και παρουσιάσαμε το έργο μας στο νηπιαγωγείο, καθώς και στις τάξεις του δημοτικού. Η επαφή και η επικοινωνία με τα παιδιά ήταν μια συγκινητική εμπειρία για εμάς. Ευχαριστούμε θερμά το Νίκο Στόγιο και τους υπόλοιπους δάσκαλους για την ζεστή τους υποδοχή κι ελπίζουμε το ραντεβού που δώσαμε να πραγματοποιηθεί και να επισκεφτούμε ξανά το σχολείο τους.

Στις 18:15 περίπου πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το Μαασμέχελεν. Το βραδάκι μας βρήκε να τρώμε στο ελληνικό εστιατόριο Hellas και τους ευχαριστούμε θερμά για την υποδοχή και το κέρασμά τους.

Αποχαιρετίσαμε τη Δήμητρα και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για ξεκούραση.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ανταπόκριση από το Βέλγιο – ημέρα 1η

Το παραμυθένιο μας ταξίδι στο Βέλγιο, δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.

Ένα μπέρδεμα στα εισιτήρια μας στέρησε τον πολύτιμο συνεργάτη της Χρυσούλας, το βιολί της, το οποίο και αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε στη Θεσσαλονίκη. Το πρώτο εμπόδιο λοιπόν που πρέπει να υπερπηδήσουμε είναι η αντικατάστασή του.

Περίπου στις 21:30 (ώρα Βελγίου) βρισκόμασταν στο αεροδρόμιο του Σαρλερουά και λίγο μετά επιβιβαστήκαμε στο αυτοκίνητο του Γιάννη Καμπενάκη με προορισμό το Μαασμέχελεν. Λίγο μετά τις 23:00 φτάσαμε στο ξενοδοχείο που θα μας φιλοξενούσε.

Καμία σχέση με τα ξενοδοχεία που γνωρίζουμε. Περνώντας το κατώφλι του, ήταν σαν να γυρνάς το χρόνο κάποιες δεκαετίες πριν. Κοινόχρηστες τουαλέτες και ντουζιέρες, πλην όμως καθαρές και περιποιημένες. Και στα δωμάτια, τα μοναδικά στοιχεία που σε ταύτιζαν με το σήμερα ήταν η τηλεόραση και το καλοριφέρ. Πολύ απλά…το λατρέψαμε. Λίγο παραδίπλα ξεγελάσαμε την πείνα μας με μπιφτέκια, σουβλάκια και πατάτες κι επιστροφή στα δωμάτιά μας για ξεκούραση.

Καληνύχτα παραμυθάδες για σήμερα Τρίτη 19 του Φλεβάρη, το έτος 2013.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: