Posts Tagged With: Αϊ Βασίλης

Γιατί βάζουμε φλουρί στην βασιλόπιτα;

Μέγας ΒασίλειοςΌταν την Καππαδοκία την είχαν οι Ρωμαίοι, κάποια στιγμή έστειλαν έναν διοικητή ο οποίος ήταν πολύ αυστηρός, σκληρός και φιλοχρήματος άνθρωπος. Το πρώτο πράγμα που έκανε λοιπόν μόλις έφτασε στην επαρχία ήταν να πάρει από τους χριστιανούς ό,τι είχαν και δεν είχαν. Από νομίσματα μέχρι χρυσαφικά και κοσμήματα.

Εκείνη την εποχή δεσπότης ήταν ο Μέγας Βασίλειος. Για μέρες σκεφτόταν και προσπαθούσε να βρει λύση προκειμένου να γλυτώσει τους χριστιανούς και να ταπεινώσει τον διοικητή αλλά μάταια. Δοκίμασε όλους τους τρόπους, τον πήρε με το καλό, το παρακάλεσε αλλά τίποτα. Τότε έμαθε πως ο διοικητής είχε μανία με τα ζάρια και έτσι του πρότεινε να παίξουν μια μέρα οι δυο τους. Αν έχανε ο ρωμαίος θα έχανε όλα τα σακιά χρυσού που είχε μαζέψει από τους χριστιανούς. Αν έχανε ο Μέγας Βασίλειος θα έχανε την περιουσία του.
Ο διοικητής αμέσως δέχτηκε την πρότασή του γιατί εκτός του ότι ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι κανείς δεν είχε βρεθεί μέχρι τότε που να τον έχει κερδίσει.
Παίξανε λοιπόν αλλά η τύχη αυτή την φορά δεν χαμογέλασε στον ρωμαίο σιοικητή. Ο Μέγας Βασίλειος αφού κέρδισε πήρε πίσω όλα τα σακιά με τα χρήματα και τα κοσμήματα.
Όμως ήταν πάρα πολλά. Πώς θα τα γύριζε πίσω στους χριστιανούς αφού δεν ήξεραν τί είχε δώσει ο καθένας;
Τότε ο Μέγας Βασίλειος σκέφτηκε και είπε να του φτιάξουν πίτες και να βάλουν μέσα τα χρυσαφικά των χριστιανών. Μετά τις έκοψε και τις μοίρασε στον κόσμο και ο καθένας πήρε ο,τι χρυσαφικό του έτυχε στο κομμάτι του.

Γι’ αυτό λοιπόν κι εμείς, προς ανάμνηση, την Πρωτοχρονιά φτιάχνουμε πίτες με φλουρί και παίζουμε τυχερά παιχνίδια.

Advertisements
Categories: Θρησκευτική παράδοση, Μύθοι | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Χριστούγεννα με αγάπη και προσφορά – Η καθιερωμένη γιορτή των Παραμυθάδων στην Παιδόπολη!

Της παραμυθο-ανταποκρίτριάς μας, Αδελαϊδας Ράπτη

20151212_193132Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη και προσφορά…είναι δώρα,εκπλήξεις και γλυκά…είναι παιδιά που γελούν.

Για την ομάδα των Παραμυθάδων όλα αυτά μαζί υπάρχουν μόνο σε ένα χώρο· στο Κέντρο Προστασίας Παιδιού «Άγιος Γεώργιος» (πρώην Παιδόπολη). Έτσι, για μια ακόμη χρονιά, φορέσαμε τα κόκκινα σκουφάκια μας, πήραμε τα φρεσκοψημμένα μπισκότα μας και με την ελπίδα να έρθει κοντά μας και ο Αη Βασίλης, ανηφορίσαμε το απόγευμα του Σαββάτου στον οικείο για μας χώρο της Παιδόπολης. Φωνές ξεχύθηκαν από τα σπιτάκια και τα παιδιά μας περιτριγύρισαν.

Οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες από τα ηχεία έδωσαν το σύνθημα. Από τα ταψιά βγήκαν οι μπισκοτο-κάρτες και απλώθηκαν στα τραπέζια . Γλάσο κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, άσπρο και μπλε, χρωματιστές καραμέλες, πολύχρωμη τρούφα και ζαχαρόπαστα έγιναν εργαλεία στα χέρια των μικρών αλλά και μεγάλων διαγωνιζόμενων για την καλύτερη δημιουργία. Οι μύτες χρωματίστηκαν με κόκκινο γλάσο για καλύτερη έμπνευση και όλοι έπεσαν με τα μούτρα στην «δουλειά». ‘Οταν τα έργα τελείωσαν και απλώθηκαν στην σειρά, άρχισε η ψηφοφορία. Όσο περνούσε η ώρα η αγωνία κορυφωνόταν :»το δικό μου ψηφίστε…το δικό μου», φώναζαν μικροί και μεγάλοι διαγωνιζόμενοι. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να βγουν : Το 1ο βραβείο κέρδισε η μπισκοτοκάρτα με τίτλο «Καλή χρονιά». Το 2ο βραβείο «Το χωριό του Αη Βασίλη» και στην 3η θέση με ισοψηφία «Το κουνελάκι» και «Ο ονειρεμένος χιονάνθρωπος». Κι ακολούθησαν φωνές, γέλια και πανηγυρισμοί!

‘Ομως έξω σκοτεινιάζει και ο Αη Βασίλης δεν λέει να φανεί. Αποφασίζουμε να βγούμε και να τον αναζητήσουμε τραγουδώντας τα κάλαντα. Τα μπεντίρ δίνουν τον ρυθμό και ανηφορίζουμε στο δρομάκι. Ξαφνικά από ψηλά ακούμε ένα δυνατό καμπανάκι να χτυπάει. Ο Δημήτρης τον βλέπει πρώτος, δείχνει τα κεραμίδια και φωνάζει χοροπηδώντας: «Να τος…να τος»!
Τα παιδιά ξεφωνίζουν από την έκπληξη και την χαρά τους. Η αγαπημένη φιγούρα εμφανίζεται τώρα ολόκληρη να περπατάει στην στέγη αναζητώντας τους μικρούς αποδέκτες των δώρων του.

Πού είστε παιδιά μου; Σας ψάχνω…Από πού να κατεβώ;

«Από την σκάλα Αη Βασίλη, από την σκάλα» του φωνάζουμε και τρέχουμε να τον βοηθήσουμε να κατεβεί.

Με τον γεμάτο, κόκκινο σάκο του στην πλάτη και τα μικρά παιδιά να κρατούν σφιχτά την κάπα του προχωράει πρώτος με μας όλους να ακολουθούμε. Μπαίνει στο σαλόνι και κάθεται κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ γύρω του κάθονται τα παιδιά. Τα δώρα μοιράζονται. Είναι ακριβώς αυτά που είχαν ζητήσει με γράμμα που του είχαν στείλει αρκετές μέρες πριν. Έπειτα βγαίνουν φωτογραφίες με λαμπερά χαμόγελα και σφιχτές αγκαλιές. Η μικρούλα Ε. αγκιστρωμένη στην αγκαλιά του Αη Βασίλη κοιτάζει μαγεμένη. Κι όταν εκείνος σηκώνεται να μας αποχαιρετήσει του ψιθυρίζει: «Θα με πάρεις μαζί σου;»
«Πρέπει να μοιράσει δώρα και στα άλλα παιδάκια, όμως μην ανησυχείς, θα έρθει πάλι του χρόνου» την παρηγόρησε μια αγκαλιά που την σήκωσε ψηλά για να δει τον Αη Βασίλη να φεύγει.

Τότε ήρθε η σειρά του παιχνιδιού με τον Χιονάνθρωπο. Κλειστά τα ματάκια και… πού μπαίνει η μύτη του; στο μέτωπο; στο πηγούνι; μπορεί και στην κοιλιά! Τα γέλια δεν σταματούσαν. Ο ένας να πειράζει τον άλλον!
Τα πρώτα νυσταγμένα προσωπάκια μας θύμησαν ότι έπρεπε οι μικροί μας φίλοι να πάνε για ύπνο. Ευχή μας, τα όνειρά τους να είναι γλυκά όχι μόνο αυτό το βράδυ αλλά ΚΑΘΕ βράδυ, όλο τον χρόνο!

Και του χρόνου!!!

Στην εκδήλωση συμμετείχαν: Kαπατζιάς Τάσος, Κουμανίδου, Κούφτα Γεσθημανή, Κατερίνα, Κωθωνίδου Ξένη, Μίχα Μέλη, Μπουγά Μαρία, Ράπτη Αδελαϊς, Σαχινίδης Μίνωας, Τσίρκας Χρήστος, Τσιφλίδου Αρετή, Τσομπανόπουλος Απόστολος και Χαριζάνη Μαρία.

Υστερόγραφο ευχαριστίας: Πρέπει να ευχαριστήσουμε την διοίκηση, το προσωπικό και τους εθελοντές του Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν όλα αυτά τα χρόνια. Την κυρία Ε.Τ. για το ποσό των 50 ευρώ προκειμένου να αγοραστούν κάποια υλικά και δώρα.

Τέλος, το κατάστημα παιχνιδιών ΜΕΤΑΞΑΣ που για άλλη μια χρονιά απέδειξε ότι είναι το εξουσιοδοτημένο εργαστήρι του Αϊ Βασίλη στην Καβάλα. Τους ευχαριστούμε γιατί παραλλάβανε τα γράμματα των παιδιών και σε σύντομο χρονικό διάστημα, «βάλανε τα ξωτικά τους να κατασκευάσουνε» και να μας προσφέρουνε τα δώρα που επιθυμούσαν οι μικροί μας φίλοι στην παιδόπολη!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Χριστουγεννιάτικη γιορτή στην παιδόπολη

paramythades christmasΓια άλλη μια χρονιά πραγματοποιήσαμε την χριστουγεννιάτικη γιορτή μας. Συνειδητά, επιλέγουμε να την γιορτάζουμε με τα παιδιά που φιλοξενούνται στην παιδόπολη. Έτσι, σήμερα Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, λίγο μετά τις 16:00, αρχίσαμε να συγκεντρωνόμαστε, παραμυθάδες, εθελοντές, ομαδάρχισες, διοικητικό προσωπικό και βεβαίως τα παιδιά. Η γιορτή μας ξεκίνησε με δημιουργικές ανησυχίες. Στον ίδιο χώρο, δύο άτυπα «εργαστήρια» είχαν στηθεί. Το ένα ήταν κατασκευής μπισκοτόσπιτων, ενώ το δεύτερο για χρωματιστά φαναράκια. Παράλληλα, τα υπόλοιπα παιδιά διασκεδάζαμε παίζοντας, λέγοντας αστεία ή και πειράζοντας το ένα το άλλο.

Όταν σκοτείνιασε, ξαφνικά, τα φώτα στο δωμάτιο που βρισκόμασταν έσβησαν και η μουσική σταμάτησε απότομα, μα δεν υπήρχε ησυχία. Από έξω, μέτρα μακριά, ακούγονταν άνθρωποι να ψάλλουν κάλαντα και χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Κι όταν βγήκαμε να δούμε τι συμβαίνει, το θέαμα ήταν μοναδικό. Γύρω στους πενήντα χορωδούς από την χορωδία «ΣυνΩΔΗπόροι», φορώντας κόκκινα σκουφάκια η κασκόλ, με αναμένα φαναράκια στα χέρια, ψέλναν και συνόδευαν τον Άγιο Βασίλη που προπορευόταν με τον σάκο του στον ώμο (Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ).

Η χαρά των παιδιών ήταν έκδηλη με αγκαλιές, φωνές και τραγουδώντας με την σειρά τους τα κάλαντα. Μετά την συγκινητική είσοδο του αγίου, σειρά είχε το μοίρασμα των δώρων, δώρα που είχαν ζητήσει τα παιδιά, μέρες πριν, με γράμμα που του είχαν στείλει.

Η γιορτή μας τελείωσε με τραγούδια και χορό, με πολύ αγάπη και τις καλύτερες ευχές όλων μας. Αν και η μόνη ευχή που θα θέλαμε να πραγματοποιηθεί, είναι … να μην χρειάζεται να υπάρχουν αυτά τα ιδρύματα.

Ευχαριστούμε από καρδιάς

Η γιορτή μας, δεν θα είχε πραγματοποιηθεί, αν δεν είχαμε την βοήθεια όλων των φίλων. Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε αρχικά, την διοίκηση και την διεύθυνση της παιδόπολης για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν αυτά τα χρόνια. Ευχαριστούμε τον Σύλλογο φίλων Παιδόπολης για την σύμπραξη του όποτε του το ζητάμε. Ευχαριστούμε την χορωδία του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών «ΣυνΩΔΗπόροι» και τον μαέστρο της Γιάννη Κανάκη, γιατί χωρίς δεύτερη σκέψη, απάντησαν θετικά στην παράκλησή μας να έρθουν και να συνοδεύσουν τον Άγιο Βασίλη, ψέλνοντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τέλος, ευχαριστούμε το εργαστήρι παιχνιδιών του Αϊ Βασίλη, που για την Καβάλα βρίσκεται κρυμμένο στο υπόγειο του καταστήματος παιχνιδιών «Μεταξάς». Οι υπεύθυνοι του «εργαστηρίου» κατάφεραν να βρούνε ακριβώς τα παιχνίδια που είχαν ζητήσει τα παιδιά.

Και του χρόνου, η αγάπη ας περισσεύει…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Categories: Τα νέα μας | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

«Η μικρή κούκλα» της Εύης Καπατζιά

Η Εύη Καπατζιά αφιέρωσε στους Παραμυθάδες το παραμύθι που έγραψε "Η μικρή κούκλα" και μας το διάβασε στην εκδήλωση της κοπής της πίτας μας. Την ευχαριστούμε θερμά!

Η Εύη Καπατζιά αφιέρωσε στους Παραμυθάδες το παραμύθι που έγραψε «Η μικρή κούκλα» και μας το διάβασε στην εκδήλωση της κοπής της πίτας μας. Την ευχαριστούμε θερμά!

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε σε μια κουφάλα ενός κούφιου δέντρου μία κούκλα, που δεν είχε όνομα. Η κούκλα είχε ξανθά μακριά μαλλιά, μωβ φόρεμα και ήταν ξυπόλητη. Ζήλευε πολύ καθώς έβλεπε κορίτσια να κρατάνε κούκλες όταν έβγαιναν έξω, να τις παίζουν στα μαγαζιά ή μαζί με τις φίλες τους. Ήθελε κι εκείνη να την έχει ένα κορίτσι. Μια μέρα όταν κοιμόταν άκουσε 3 παιδιά που ήταν δίπλα στο δέντρο να μιλάνε:

– Σιγά σιγά έρχεται Πρωτοχρονιά. Την παραμονή Πρωτοχρονιάς θα έρθει ο Αϊ Βασίλης και θα μας φέρει τα δώρα μας,

είπε ένα αγόρι.

– Τι δώρο θέλεις να σου φέρει;

τον ρώτησε το κορίτσι με τα κόκκινα μαλλιά.

– Θέλω να μου φέρει το αρχηγείο των πολεμιστών, που είναι το τελευταίο στη συλλογή μου. Εσένα τι δώρο θέλεις να σου φέρει;

– Εγώ θέλω να μου φέρει το διαμαντένιο κάστρο.

– Παιδιά, είστε σίγουροι ότι εγώ ήμουν καλό παιδί;

ρώτησε η Αλεξάνδρα, η αδερφή του κοριστσιού με τα κόκκινα μαλλιά.

– Φυσικά και ήσουν!

της απάντησε.

– Τότε θέλω να μου πάρει δώρο ένα κόκκινο γατάκι.

– Παιδιά! Ελάτε! Χτύπησε κουδούνι!

τους φώναξαν οι άλλοι τους φίλοι.

– Ελάτε! Πάμε!

είπε το αγόρι και τα παιδιά έφυγαν τρέχοντας. Στο μεταξύ η κούκλα άκουσε τη συζήτηση των τριών παιδιών και σκέφτηκε και σκέφτηκε: «Χμ! Τα παιδιά είπαν ότι αυτός ο Αϊ Βασίλης φέρνει ότι δώρα θέλουν και έρχεται παραμονή Πρωτοχρονιάς». Ξαφνικά μια ιδέα της κατέβηκε από το μυαλό. «Το βρήκα! Λοιπόν, θα πάω να βρω τον Αϊ Βασίλη και θα του πω το πρόβλημά μου. Ίσως θα μπορέσει να με πάρει και να με πάει σε ένα κορίτσι να με έχει. Θέλω όμως να είναι καλό».

Έτσι η κούκλα σηκώνεται, βγαίνει από την κουφάλα του δέντρου και ξεκίνησε να βρει τον Αϊ Βασίλη για να του πει το πρόβλημά της και να τη βοηθήσει. Πέρασε πάρα πολύς καιρός. Άλλοτε με βροχές, άλλοτε με καταιγίδες, άλλοτε με χαλάζι και άλλοτε με ισχυρούς ανέμους. Όμως η κούκλα δεν σταμάτησε, η θέληση και η επιθυμία της την έκανε να συνεχίσει. Πέρασε πάρα πολλές πόλεις: Ελευθερούπολη, Χορτοκόπι, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Ένα βράδυ όμως, όταν περπατούσε στους δρόμους της Έδεσσας, είχε ισχυρότατους ανέμους. Πάρα πολύ ισχυρούς. Παρόλα αυτά, η κούκλα κατάφερνε να τους περνάει. Ώσπου οι άνεμοι δυνάμωσαν πάρα πολύ, η κούκλα δεν μπορούσε να κρατηθεί στο έδαφος, δηλαδή έσκυβε με τα χέρια της στο στήθος και περπατούσε σιγά σιγά για να μην την πάρει ο αέρας. Ξαφνικά οι άνεμοι δυνάμωσαν πιο πολύ από το αναμενόμενο. Ο άνεμος πήρε την κούκλα και την χτύπησε σε ένα δέντρο. Τότε τα χιόνια που είχε πάνω του έπεσαν πάνω της και στο ίδιο σημείο σχηματίστηκε ένα μικρό νησάκι. Όταν συνήλθε από την λιποθυμία της η κούκλα είδε ότι όλα γύρω της ήταν σκοτεινά.

– Τι συμβαίνει; Γιατί είναι όλα σκοτεινά;

αναρωτήθηκε. Ξαφνικά, ο τόπος κουνήθηκε λίγο.

– Γιατί όλα κουνιούνται;

ξαναρωτήθηκε και μετά ένιωθε σαν ο τόπος να πετούσε. Όταν πέρασαν κάμποσες ώρες η κούκλα άκουσε φωνές παιδιών:

– Ελάτε! Πάμε να ανοίξουμε τα δώρα μας!

– Ναιαι!

Τα παιδιά που φώναζαν ήταν 3 κοριτσάκια που έτρεχαν να ανοίξουν τα δώρα τους. Ήταν η Ιωάννα και η Μαρία τα δίδυμα και η μεγάλη αδερφή τους η Μαριάννα.

– Γιούπι! Ο Αϊ Βασίλης μ’ έφερε το δώρο που ήθελα,

είπε η Μαρία.

– Κι εμένα το ίδιο,

είπε η Ιωάννα.

– Που είναι το δώρο μου;

ρώτησε η Μαριάννα.

– Να το! Κάτω από το δέντρο,

είπε η Μαρία. Εν τω μεταξύ, η κούκλα άκουσε τη συζήτηση φοβισμένη. Εκείνη τη στιγμή, ο τόπος άρχισε να φωτίζεται και μετά σταμάτησε να φωτίζεται. Τότε είδε ένα κοριτσάκι με καστανά μάτια να την κοιτάζει. Η Μαριάννα πήρε την κούκλα από το κουτί και την κοίταξε.

– Είσαι πολύ όμορφη, θα σε ονομάσω Ξανθομαλλούσα.

Η Ξανθομαλλούσα κατάλαβε τι είχε γίνει. Όταν ήταν κουκουλωμένη στα χιόνια την πήρε ο Αϊ Βασίλης, την έβαλε σε ένα κουτί και την έφερε σε αυτό το σπίτι. Τελικά την βοήθησε ο Αϊ Βασίλης. Πραγματοποίησε την επιθυμία της. Έτσι θα άρχιζε μια νέα ζωή για αυτήν. Από τότε η Ξανθομαλλούσα περνούσε καλά στο σπίτι της Μαριάννας. Έκανε φίλους τα παιχνίδια και τις κούκλες της Μαριάννας, χαιρόταν που η Μαριάννα την έπαιζε μόνη της ή με τις φίλες της ή με τις αδερφές της. Όταν η Μαριάννα και οι φίλες της δεν παίζουν άλλο κούκλες και τις αφήνουν να παίξουν ένα άλλο παιχνίδι ή όταν η Μαριάννα λείπει στο σχολείο ή όταν δεν παίζει με τα παιχνίδια, η Ξανθομαλλούσα συζητάει με τους καινούργιους της φίλους.

Ψέματα ή αλήθεια…Έτσι  λεν’ τα παραμύθια.

Με εκτίμηση Εύη Καπατζιά

ΚΑΛΗ ΠΑΡΑΜΥΘΟΧΡΟΝΙΑ!

Οι ήρωες του παραμυθιού όπως τους φαντάστηκε και τους ζωγράφισε η Εύη Καπατζιά

Οι ήρωες του παραμυθιού όπως τους φαντάστηκε και τους ζωγράφισε η Εύη Καπατζιά

Categories: Παραμύθια παιδιών | Ετικέτες: ,,, | 1 σχόλιο

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: