Posts Tagged With: άλογο

Το φάντασμα και το άλογο

Το παρακάτω παραμύθι γράφτηκε από τους μαθητές των 15ου και 22ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας χρησιμοποιώντας τα «ζάρια των παραμυθιών» και με την βοήθεια των Παραμυθάδων. Αφορά την δράση που πραγματοποιήθηκε στο εορταστικό διήμερο την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και την οποία διοργάνωσαν η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός», το ΝΠΔΔ «Δημοτική Κοινωνική Αλληλεγγύη – Προσχολική Αγωγή Καβάλας» και τον Σύλλογο Εικαστικών Τεχνών και Φιλότεχνων Καβάλας Art Attack.

Τα παιδιά, ρίξανε τα ζάρια και οι εικόνες με τις οποίες έπρεπε να δημιουργήσουν ένα παραμύθι ήταν: Φάντασμα, άλογο, δέντρο, πουλί, χέρι και πεταλούδα!

 

Μία φορά ήταν ένα φάντασμα 👻 που δεν είχε φίλους και φοβόταν τους ανθρώπους. Το έλεγαν Ρούλη, ήταν πολύχρωμο και ένιωθε μοναξιά.

Μία μέρα είδε ένα άλογο 🏇 και θέλησε να γίνουν φίλοι. Όμως το άλογο φοβόταν τον Ρούλη το φάντασμα.

Ξέρετε όμως κάτι; Το άλογο το έλεγαν κι αυτό Ρούλη. Και ήταν ο μικρότερος αδερφός του φαντάσματος. Δεν είχαν γνωριστεί όμως γιατί ο Ρούλης το φάντασμα είχε πεθάνει πριν από πολλά χρόνια.

Εκεί κοντά είχε μία μηλιά 🌳 με πολύχρωμα μήλα. Ο Ρούλης το άλογο πεινούσε αλλά δεν μπορούσε να φτάσει τα ψηλά κλαδιά. Χώθηκε τότε ο Ρούλης το φάντασμα ανάμεσα στα μήλα, τα κούνησε να πέσουν, έφαγε το άλογο και σταμάτησε πια να φοβάται. Αφού έφαγαν και χόρτασαν ξάπλωσαν κάτω στην σκιά του δέντρου να ξεκουραστούν.

Ξαφνικά άκουσαν ένα πουλάκι 🐦 να κλαίει. Είχε τρομάξει που είδε το φάντασμα. Σηκώθηκε το άλογο και του είπε να μην φοβάται γιατί το φάντασμα είναι πολύ καλό.

Την ώρα όμως που έλεγε αυτά τα λόγια ένα χέρι ✋ άρπαξε το πουλάκι από την ουρά. Ήταν ένας κακός άνθρωπος που ήθελε να κλείσει το πουλάκι σε ένα κλουβί. Όρμησαν τότε το φάντασμα και το άλογο, τρόμαξαν τον κακό άνθρωπο και γλύτωσαν το πουλάκι.

Εκείνος άρχισε να τρέχει ώσπου είδε μία όμορφη πεταλούδα να πετάει ανέμελη και σταμάτησε να την αρπάξει για να την βάλει στο κλουβί. Εκείνη όμως πέταξε γρήγορα ψηλά και του ξέφυγε. Πέταξε κοντά στην υπόλοιπη παρέα και ήταν όλοι χαρούμενοι που νίκησαν το κακό.

Η καλοσύνη και η φιλία νικάνε την κακία!!!

Advertisements
Categories: Παραμύθια παιδιών | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Άλογο και ελάφι

Μύθος του Αισώπου –

Άλογο και ΕλάφιΚάποτε, οι Ιμεραίοι¹  εξέλεξαν για στρατηγό τους τον Φάλαρη² ο οποίος θα είχε την απόλυτη εξουσία επάνω τους. Ταυτόχρονα, συζητούσανε και σκόπευαν να του δώσουνε και φρουρά που θα τον προσέχει και θα ακολουθεί τις εντολές του. Τότε τον λόγο πήρε ο Στησίχορος³ και μέσα σε αυτά που είπε, τους διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία.

«Ένα άλογο, βρισκόταν μόνο του σε ένα λιβάδι όταν ένα ελάφι έκανε την παρουσία του κι άρχισε να απολαμβάνει κι αυτό την βοσκή του. Μα το άλογο, που θεώρησε ότι παραβιάζει τον χώρο του, ζήτησε βοήθεια από έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος δέχτηκε να βοηθήσει το άλογο με την προϋπόθεση ότι θα τον αφήσει να το καβαλήσει βάζοντάς του χαλινάρια και χρησιμοποιώντας τα όπλα του. Το άλογο δέχτηκε, αλλά μόλις το καβάλησε ο άνθρωπος, αντί να τιμωρηθεί το ελάφι, το άλογο κατάντησε σκλάβος του ανθρώπου».

Τελειώνοντας ο Στησίχορος τους συμβούλεψε να προσέξουν μην γίνουν κι αυτοί σαν το άλογο στην πρόθεσή τους να εκδικηθούν τους εχθρούς τους. Ήδη έχουν βάλει το χαλινάρι στο λαιμό τους αφού τον εξέλεξαν να έχει την απόλυτη εξουσία. Αν του δώσουν και την φρουρά θα είναι σαν να ανεβαίνει επάνω τους και πλέον θα είναι δούλοι του Φάλαρη.

 

¹ Λαός που ζούσαν στην Ιμέρα, ελληνική αποικία στην Σικελία

² Τύραννος στην Κάτω Ιταλία που έμεινε γνωστός για τις απάνθρωπες και σκληρές τιμωρίες-θανατώσεις.

³ Αρχαίος λυρικός ποιητής που γενήθηκε στην Ιμέρα.

Categories: Μύθοι | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Ικτίνοι

Μύθος του Αισώπου – 

ΙκτίνοςΟι Ικτίνοι, ήταν πουλιά προικισμένα με πολλές χάρες που ανταγωνίζονταν ακόμα και τους κύκνους. Όταν όμως οι Ικτίνοι άκουσαν τα άλογα να χλιμιντρίζουν, ζήλεψαν τον ήχο τους και άρχισαν να προσπαθούν να τον μοιάσουν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, αφενός να ξεχάσουν τον δικό τους ήχο και αφετέρου να μην καταφέρουν να χλιμιντρίζουν το ίδιο όπως τα άλογα.

Categories: Μύθοι | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Το άλογο, το βόδι, ο σκύλος και ο άνθρωπος

Μύθος του Αισώπου – 

Όταν ο Δίας έφτιαξε τον κόσμο και τα ζώα, που θα τον κατοικούσαν, όρισε στο καθένα από αυτά, πόσα χρόνια θα ζούσε. Σ’ όλα, όπως στη θαλασσινή χελώνα λόγου χάριν, όρισε να ζει ως τριακόσια χρόνια. Σ΄ άλλα, σαν το κοράκι για παράδειγμα, διακόσια, στον ελέφαντα εκατόν πενήντα, στη φάλαινα πεντακόσια, στις πεταλούδες τρεις μέρες. Κι επειδή όλα ήταν για πρώτη φορά πλασμένα από το Δία και τότε θ’ αρχιζαν να ζούνε, κανένα τους δεν περηφανεύτηκε, ούτε παραπονέθηκε για τα χρόνια που του είχε ορίσει. Αφού έπλασε όλα τα ζώα, ο Δίας στην συνέχεια έπλασε και τον άνθρωπο. Σ’ αυτόν έδωσε και κάτι, που δεν είχε δώσει στα άλλα ζώα. Του έδωσε το μυαλό.

– Και πόσα χρόνια ορίζεις να ζω; 

…ρώτησε ο άνθρωπος.

– Σαράντα!

…του απαντάει ο Δίας.

Αμέσως, με το λογικό του, σκέφτηκε πως σαράντα χρόνια είναι πολύ λίγα, όταν ένα κοράκι, λόγου χάρη, ζει τουλάχιστον εκατό. Δεν είπε όμως τίποτα, για να μην του τα πάρει κι αυτά ο Δίας. Όταν βγήκε στη ζωή ο άνθρωπος ήταν άνοιξη και όλα ήτανε όμορφα γύρω του. Τις νύχτες όμως έκανε δροσιά και καθώς δεν είχε χοντρό δέρμα όπως τα άλλα ζώα για να προφυλάσσεται, σκέφτηκε να φτιάξει. Μάζεψε φύλλα τα έραψε και τα φόρεσε. Αλλά τα φύλλα μαραίνονταν και τρίβονταν. Τότε χρησιμοποίησε προβιές αγριμιών. Έπειτα είδε πως τα πουλιά χτίζανε φωλιά, και σκέφτηκε κι αυτός να φτιάξει μια φωλιά, αλλά να είναι σκεπασμένη από πάνω, κι όχι ξέσκεπη, όπως οι φωλιές των πουλιών. Με το μυαλό που του είχε χαρίσει ο Δίας, έφτιαξε ένα σπίτι με σκεπή, με πόρτα για να μπαινοβγαίνει και με παράθυρα, που του χρησίμευαν για να βλέπει τι γίνεται έξω, χωρίς να αναγκάζεται να βγαίνει από το σπίτι του.

Πέρασε η άνοιξη κι ήρθε το καλοκαίρι με τις ζέστες του. Τα ζώα έτρεχαν να βρούνε κανένα δέντρο για να ξαπλώσουν κάτω από τον ίσκιο του. Ο άνθρωπος όμως είχε το σπίτι του κι έτσι είχε όσο ίσκιο ήθελε. Ήρθε κι ο χειμώνας κι άρχισαν οι βροχές, τα κρύα, τα χιόνια. Τα ζώα έτρεμαν από το κρύο και στριμώχνονταν το ένα πλάι στο άλλο για να ζεσταθούν. Ο άνθρωπος όμως κλεινότανε μέσα στο σπίτι του και δεν κρύωνε καθόλου. Ένα βράδυ, που έκανε κρύο δυνατό, χτύπησαν την πόρτα του.

– Ποιος είναι;

Ρώτησε από μέσα ο άνθρωπος.

– Εγώ είμαι… το άλογο. Πάρε με μαζί σου άνθρωπε γιατί κρυώνω κι εγώ θα σου δουλεύω για να σε ξεπληρώσω.

…ακούστηκε μια φωνή από έξω!

– Μου χαρίζεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου για να σε πάρω;

– Σου χαρίζω!

Υποσχέθηκε το άλογο. Κι ο άνθρωπος το πήρε μέσα στο σπίτι του και το άλογο ζεστάθηκε κι άρχισε να του δουλεύει. Το άλλο βράδυ, παρουσιάστηκε το βόδι.

– Πάρε με άνθρωπε, να ζεσταθώ, κι εγώ θα σου δουλεύω!

…τον παρακάλεσε.

– Σε παίρνω, αν μου χαρίσεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου.

…είπε ο άνθρωπος.

– Μ’ όλη μου την καρδιά

…απάντησε το βόδι. Κι ο άνθρωπος το πήρε μέσα στο σπίτι του και το ‘στρωσε στη δουλειά. Το τρίτο βράδυ ήρθε κι ο σκύλος τουρτουρίζοντας.

– Πάρε με άνθρωπε στο σπίτι σου κι εγώ θα σου δουλεύω. 

– Εσύ για δουλειά δεν κάνεις. Θα σε πάρω όμως για να φυλάς το σπίτι μου όταν θα λείπω. Φτάνει να μου χαρίσεις δέκα χρόνια από τη ζωή σου.

…αποκρίθηκε ο άνθρωπος.

– Σου τα χαρίζω!

Φώναξε ο σκύλος πρόθυμα.

Κι ο άνθρωπος τον πήρε στο σπίτι του και τον έβαλε να το φυλάει κι εκείνος το φύλαγε πιστά.

Κι έτσι ο άνθρωπος κέρδισε τριάντα χρόνια. Μόνο που όταν τελείωσε τα σαράντα δικά του κι άρχισε να ζει τα δέκα του αλόγου, άρχισε να καμαρώνει σαν εκείνο. Στα δέκα του βοδιού, έγινε βαρύς και στενοκέφαλος κι ήθελε να γίνεται πάντα το δικό του. Και στα τελευταία δέκα χρόνια που είχε πάρει από το σκύλο, έγινε γκρινιάρης και θύμωνε με το παραμικρό. Γι’ αυτό από τότε, οι άνθρωποι έχουν τέτοιο χαρακτήρα: είναι γιατί ζούνε τα χρόνια του αλόγου, του βοδιού και του σκύλου.

 

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: ,,,, | 1 σχόλιο

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: