Μύθοι

Άλογο και ελάφι

Μύθος του Αισώπου –

Άλογο και ΕλάφιΚάποτε, οι Ιμεραίοι¹  εξέλεξαν για στρατηγό τους τον Φάλαρη² ο οποίος θα είχε την απόλυτη εξουσία επάνω τους. Ταυτόχρονα, συζητούσανε και σκόπευαν να του δώσουνε και φρουρά που θα τον προσέχει και θα ακολουθεί τις εντολές του. Τότε τον λόγο πήρε ο Στησίχορος³ και μέσα σε αυτά που είπε, τους διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία.

«Ένα άλογο, βρισκόταν μόνο του σε ένα λιβάδι όταν ένα ελάφι έκανε την παρουσία του κι άρχισε να απολαμβάνει κι αυτό την βοσκή του. Μα το άλογο, που θεώρησε ότι παραβιάζει τον χώρο του, ζήτησε βοήθεια από έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος δέχτηκε να βοηθήσει το άλογο με την προϋπόθεση ότι θα τον αφήσει να το καβαλήσει βάζοντάς του χαλινάρια και χρησιμοποιώντας τα όπλα του. Το άλογο δέχτηκε, αλλά μόλις το καβάλησε ο άνθρωπος, αντί να τιμωρηθεί το ελάφι, το άλογο κατάντησε σκλάβος του ανθρώπου».

Τελειώνοντας ο Στησίχορος τους συμβούλεψε να προσέξουν μην γίνουν κι αυτοί σαν το άλογο στην πρόθεσή τους να εκδικηθούν τους εχθρούς τους. Ήδη έχουν βάλει το χαλινάρι στο λαιμό τους αφού τον εξέλεξαν να έχει την απόλυτη εξουσία. Αν του δώσουν και την φρουρά θα είναι σαν να ανεβαίνει επάνω τους και πλέον θα είναι δούλοι του Φάλαρη.

 

¹ Λαός που ζούσαν στην Ιμέρα, ελληνική αποικία στην Σικελία

² Τύραννος στην Κάτω Ιταλία που έμεινε γνωστός για τις απάνθρωπες και σκληρές τιμωρίες-θανατώσεις.

³ Αρχαίος λυρικός ποιητής που γενήθηκε στην Ιμέρα.

Categories: Μύθοι | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Ικτίνοι

Μύθος του Αισώπου – 

ΙκτίνοςΟι Ικτίνοι, ήταν πουλιά προικισμένα με πολλές χάρες που ανταγωνίζονταν ακόμα και τους κύκνους. Όταν όμως οι Ικτίνοι άκουσαν τα άλογα να χλιμιντρίζουν, ζήλεψαν τον ήχο τους και άρχισαν να προσπαθούν να τον μοιάσουν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, αφενός να ξεχάσουν τον δικό τους ήχο και αφετέρου να μην καταφέρουν να χλιμιντρίζουν το ίδιο όπως τα άλογα.

Categories: Μύθοι | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Πατέρας και κόρες – Μητέρα και κόρες

Μύθος του Αισώπου –

Ένας πατέρας, είχε δύο κόρες τις οποίες και κάποια στιγμή τις πάντρεψε. Η μία πήρε για άντρα της έναν κηπουρό, ενώ η άλλη, έναν κεραμοπλάστη.

Γυναίκα αγρότηΠέρασε λίγος καιρός κι ο πατέρας επισκέφτηκε την πρώτη κόρη του και την ρωτούσε για το σπίτι και τις δουλειές τους. Αυτή του απάντησε ότι όλα πάνε καλά, απλά προσεύχονται στους Θεούς για να έχει κακοκαιρία και αρκετές βροχές, ώστε να ποτίζονται τα φυτά τους.

Έπειτα ο πατέρας επισκέφτηκε την δεύτερη κόρη του και της έκανε τις ίδιες ερωτήσεις. Αυτή του απάντησε ότι με το σπίτι όλα πάνε καλά, απλά προσεύχονται στους Θεούς για να έχει καλό καιρό και λαμπερό ήλιο ώστε να στεγνώνουν τα κεραμεικά τους.

Και τότε ο πατέρας είπε στην κόρη του:

Αν εσύ ζητάς να έχει καλό καιρό κι η αδερφή σου ζητάει το ακριβώς αντίθετο, εγώ με ποιάν από τις δύο να προσευχηθώ;

 

(Στην δεύτερη εκδοχή, υπάρχει μια μητέρα με τις δύο κόρες που αφού τις επισκεφτεί, λέει στην δεύτερη)

Ας δώσουν οι Θεοί σε εσάς λαμπερό ήλιο και στην αδερφή σου καλές βροχές!

Categories: Μύθοι | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Ο Θρύλος της Μανιόκας

Τον παρακάτω μύθο μας έστειλε ο φίλος μας και μέλος των Παραμυθάδων, Τάσος Καμπουράκης από το Σάο Πάολο της Βραζιλίας.

Μαντιόκα 1

Το φυτό Μανιόκα

Ο Θρύλος της Μανιόκας είναι ένα λαογραφικό παράδειγμα των Ινδιάνων και πιο συγκεκριμένα της φυλής Τουπί / Γκουαράνι.

Εξηγεί πώς προήλθε αυτή η ρίζα η οποία είναι μία από τις κύριες τροφές των βραζιλιάνικων αυτόχθονων πληθυσμών.
Σύμφωνα με τον μύθο μια γυναίκα από την φυλή Τουπι γέννησε ένα κοριτσάκι και το ονόμασε Μάνη. Το κορίτσι ήταν πολύ όμορφο και το δέρμα της κατάλευκο. Ήταν ευτυχισμένη παίζοντας με τα άλλα παιδιά της φυλής. Αλλά και όλες οι φυλές την αγαπούσαν πολύ γιατί πάντα μετέδιδε την χαρά και την ευτυχία όπου κι αν πήγαινε.

Μια μέρα όμως η Μάνη αρρώστησε βαριά και όλες οι φυλές ανησύχησαν και στεναχωρήθηκαν πολύ. Ο σαμάνος της φυλής, ο ιερέας δηλαδή, έκανε διάφορες θεραπευτικές τελετουργίες όπως επίσης και πολλές προσευχές για να σώσει το μικρό κορίτσι, αλλά τίποτα δεν είχε αποτέλεσμα. Έτσι το κορίτσι μετά από λίγες μέρες πέθανε.

Οι γονείς της Μάνης αποφάσισαν να θάψουν το νεκρό σώμα του κοριτσιού στην καλύβα γιατί αυτό ήταν το έθιμο των αυτόχθονων πληθυσμών. Οι γονείς γέμισαν το μέρος που θάφτηκε η μικρή τους κόρη με νερό και πολλά δάκρυα.

Μαντιόκα 2

Κομένες ρίζες του φυτού Μανιόκα

Λίγες μέρες μετά τον θάνατο της Μάνης κάτι περίεργο συνέβη στην καλύβα. Φύτρωσε ένα φυτό του οποίου η ρίζα ήταν καφέ εξωτερικά και φωτεινό και κατάλευκο εσωτερικά όπως ήταν το δέρμα της Μάνης. Έτσι λοιπόν η μητέρα του κοριτσιού έδωσε το όνομα μανιόκα στο φυτό προς τιμήν της κόρης της. Μάνη από το όνομά της και όκα που σημαίνει καλύβα. εκεί δηλαδή που θάφτηκε το μικρό κορίτσι και φύτρωσε το φυτό.

Οι Ινδοί από τότε άρχισαν να χρησιμοποιούν την ρίζα του φυτού σε φαγητά και σε ποτά.

Categories: Μύθοι | Σχολιάστε

Οι γάμοι των Θεών

Μύθος του Αισώπου – 

Όλοι οι αρχαίοι Θεοί, παντρεύτηκαν με κλήρο που τράβηξαν. Τελευταίος από τους άντρες έμεινε ο Θεός Πόλεμος και μοναδική γυναίκα Θεά, η Ύβρις. Αυτήν ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε ο Πόλεμος κι από τότε την ακολουθεί όπου πηγαίνει.

Έργο που απεικονίζει 20 αρχαίους Θεούς, από τον Raffaello Sanzio, γνωστό ως Raphael (1483-1520)

Έργο που απεικονίζει 20 αρχαίους Θεούς, από τον Raffaello Sanzio, γνωστό ως Raphael (1483-1520)

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Ο μύθος της μπλε καρακάξας

Τον παρακάτω μύθο μας έστειλε και αναρτούμε στην σελίδα μας για λογαριασμό του, ο φίλος και μέλος της ομάδας μας, Τάσος Καμπουράκης από το Σάο Πάολο της Βραζιλίας.

Στη νότια Βραζιλία ο μύθος της μπλε καρακάξας είναι χαρακτηριστικός ειδικά στην πολιτεία του Παρανά. Η μπλε καρακάξα είναι το πουλί που εξαιτίας του φυτρώνει το δέντρο Ακουάρια που θεωρείται δέντρο σύμβολο στην πολιτεία του Παρανά.

Μπλε καρακάξα

Η μπλε καρακάξα

Σύμφωνα με τον μύθο για πολλά χρόνια η μπλε καρακάξα ήταν απλά ένα καφέ πουλί όπως και όλα τα υπόλοιπα του είδους της. Μια μέρα όμως η μπλε καρακάξα σκέφτηκε να ζητήσει από τον Θεό να της δώσει μια αποστολή που θα ήταν πολύ χρήσιμη και σημαντική. Τότε ο Θεός της έδωσε ένα φυτό. Η καρακάξα το πήρε με το σκληρό ράμφος της, άνοιξε το εσωτερικό του φυτού και έφαγε το πιο λεπτό μέρος. Το μεγαλύτερο, το πιο παχύ που περιείχε την ρίζα του φυτού την κράτησε για να την φάει αργότερα και την έθαψε στο έδαφος για να μην την βρει κανένας. Μετά από λίγες μέρες όμως ακόμα και η ίδια ξέχασε που την είχε θάψει.

Η μπλε καρακάξα προσπάθησε πολύ. Έψαχνε για μέρες ολόκληρες αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Δεν κατάφερε να βρει το άλλο μέρος του καρπού που είχε περισσέψει. Παρ’ όλα αυτά συνειδητοποίησε οτι στο μέρος που είχε θάψει τον καρπό φύτρωσε το δέντρο Ακουάρια. Όταν το δέντρο μεγάλωσε και άρχισε να δίνει καρπούς η μπλε καρακάξα έτρωγε το πιο λεπτό μέρος του καρπού και έθαβε τους σπόρους της ρίζας με αποτέλεσμα να φυτρώνουν νέα δέντρα. Έτσι μετά από χρόνια κάλυψε ένα μεγάλο μέρος της πολιτείας του Παρανά με χιλιάδες δέντρα δημιουργώντας δάση από Ακουάρια. Όταν ο Θεός είδε το έργο της μπλε καρακάξας αποφάσισε να της δώσει για βραβείο το χρώμα του ουρανού έτσι ώστε οι άνθρωποι να την αναγνωρίζουν και να εκτιμάνε την προσπάθεια και την αφοσίωσή της. Έτσι από σκούρο πουλί έγινε μπλε.

Υ.Γ. Η μπλε καρακάξα είναι η μασκότ της ομάδας Paraná Clube, Curitiba σημαντική ομάδα ποδοσφαίρου.

Categories: Μύθοι, Ξένα παραμύθια | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Ηρακλής και Πλούτος

Μύθος του Αισώπου –

Ο Ηρακλής του Λύσιππου (4ος αιώνας π.Χ.)

Ο Ηρακλής του Λύσιππου (4ος αιώνας π.Χ.)

Όταν ο Ηρακλής έγινε ίσος με τους Θεούς, παραβρέθηκε μια μέρα σε ένα γεύμα μαζί τους. Ήταν με όλους φιλικός και εγκάρδιος. Μόλις όμως συνάντησε τον Πλούτο, έστρεψε το πρόσωπό του σε άλλη μεριά.

Ο Δίας που το πρόσεξε, τον πλησίασε και του ζήτησε εξηγήσεις, γιατί ενώ είναι φιλικός με όλους τους Θεούς, περιφρονεί τον Πλούτο. Ο Ηρακλής τότε του απάντησε:

Τον περιφρονώ γιατί όσο βρισκόμουνα ανάμεσα στους ανθρώπους, ο Πλούτος συναναστρεφότανε κυρίως τους κακούς.

Διήγηση για όσους απόκτησαν πλούτο, αλλά δεν έχουν καλή συμπεριφορά!

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Γιατί βάζουμε φλουρί στην βασιλόπιτα;

Μέγας ΒασίλειοςΌταν την Καππαδοκία την είχαν οι Ρωμαίοι, κάποια στιγμή έστειλαν έναν διοικητή ο οποίος ήταν πολύ αυστηρός, σκληρός και φιλοχρήματος άνθρωπος. Το πρώτο πράγμα που έκανε λοιπόν μόλις έφτασε στην επαρχία ήταν να πάρει από τους χριστιανούς ό,τι είχαν και δεν είχαν. Από νομίσματα μέχρι χρυσαφικά και κοσμήματα.

Εκείνη την εποχή δεσπότης ήταν ο Μέγας Βασίλειος. Για μέρες σκεφτόταν και προσπαθούσε να βρει λύση προκειμένου να γλυτώσει τους χριστιανούς και να ταπεινώσει τον διοικητή αλλά μάταια. Δοκίμασε όλους τους τρόπους, τον πήρε με το καλό, το παρακάλεσε αλλά τίποτα. Τότε έμαθε πως ο διοικητής είχε μανία με τα ζάρια και έτσι του πρότεινε να παίξουν μια μέρα οι δυο τους. Αν έχανε ο ρωμαίος θα έχανε όλα τα σακιά χρυσού που είχε μαζέψει από τους χριστιανούς. Αν έχανε ο Μέγας Βασίλειος θα έχανε την περιουσία του.
Ο διοικητής αμέσως δέχτηκε την πρότασή του γιατί εκτός του ότι ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι κανείς δεν είχε βρεθεί μέχρι τότε που να τον έχει κερδίσει.
Παίξανε λοιπόν αλλά η τύχη αυτή την φορά δεν χαμογέλασε στον ρωμαίο σιοικητή. Ο Μέγας Βασίλειος αφού κέρδισε πήρε πίσω όλα τα σακιά με τα χρήματα και τα κοσμήματα.
Όμως ήταν πάρα πολλά. Πώς θα τα γύριζε πίσω στους χριστιανούς αφού δεν ήξεραν τί είχε δώσει ο καθένας;
Τότε ο Μέγας Βασίλειος σκέφτηκε και είπε να του φτιάξουν πίτες και να βάλουν μέσα τα χρυσαφικά των χριστιανών. Μετά τις έκοψε και τις μοίρασε στον κόσμο και ο καθένας πήρε ο,τι χρυσαφικό του έτυχε στο κομμάτι του.

Γι’ αυτό λοιπόν κι εμείς, προς ανάμνηση, την Πρωτοχρονιά φτιάχνουμε πίτες με φλουρί και παίζουμε τυχερά παιχνίδια.

Categories: Θρησκευτική παράδοση, Μύθοι | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Οχιά και νεροφίδα!

Μύθος του Αισώπου – 

Μια οχιά, πήγαινε συχνά σε μια κρήνη¹ για να ξεδιψάσει. Εκεί όμως, έμενε μια νεροφίδα, η οποία εμπόδιζε όσο μπορούσε την οχιά. Με το πέρασμα του χρόνου, η διαμάχη μεταξύ τους ολοένα και μεγάλωνε. Έτσι, αποφάσισαν να μονομαχήσουν και ο νικητής να είναι αυτός που θα κάνει χρήση της κρήνης. Συμφώνησαν για την μέρα και το μέρος της μονομαχίας και λίγες μέρες πριν, η οχιά δέχτηκε επίσκεψη από τα βατράχια της περιοχής. Τα βατράχια δεν συμπαθούσαν τη νεροφίδα και δήλωσαν στην οχιά ότι θα την υποστηρίξουν στην μονομαχία, συμμαχώντας μαζί της.

Έφτασε η μέρα και η μονομαχία της οχιάς με τη νεροφίδα ξεκίνησε. Όσο μονομαχούσαν, τα βατράχια είχαν καθίσει στο πλάι κι απλά φώναζαν. Όταν τελείωσε η μονομαχία και βρήκε νικήτρια την οχιά, αυτή γύρισε προς τα βατράχια και τα κατηγόρησε ότι, όχι απλά δεν τήρησαν την υπόσχεσή τους, δηλαδή να την βοηθήσουν, αλλά αυτά κάθονταν απέναντί τους και τραγουδούσαν. Και τα βατράχια απάντησαν:

Σκίτσο της ζωγράφου-εικαστικού Κωνσταντίνας Σιδηροπούλου με αφορμή τον μύθο του Αισώπου «Οχιά και νεροφίδα»

Σκίτσο της ζωγράφου-εικαστικού Κωνσταντίνας Σιδηροπούλου με αφορμή τον μύθο του Αισώπου «Οχιά και νεροφίδα»

Μάθε φίλη μας, πως η δική μας βοήθεια δεν είναι με τα χέρια, αλλά με την φωνή μας!

Η διήγηση του μύθου αυτού μας δείχνει ότι όπου και όταν χρειάζονται χέρια για βοήθεια, τα λόγια δεν είναι αρκετά!

¹ Φυσική πηγή νερού

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Δίας και φίδι.

Μύθος του Αισώπου – 

ΔΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΔΙ 3

Ο μύθος του Αισώπου «Δίας και φίδι» σε ελληνικό γραμματόσημο.

Όταν ο Δίας τέλεσε τον γάμο του, όλα τα ζώα ανέβηκαν να του προσφέρουν ένα δώρο. Μέσα σε αυτά ήταν και το φίδι που, έρποντας, πλησίασε τον Δία, έχοντας στο στόμα του ένα τριαντάφυλλο. Μόλις ο Δίας είδε το φίδι, του είπε:

Απ’ όλα τα ζώα μπορώ να δεχτώ την προσφορά τους ακόμα κι από τα πόδια τους. Από το δικό σου στόμα όμως, δεν παίρνω τίποτα.

Με την διήγηση αυτή μας δείχνει ότι τα δώρα και οι χάρες που κάνουν οι κακοί, πάντα φοβίζουν.

Categories: Ελληνικά παραμύθια, Μύθοι | Ετικέτες: ,, | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: