«Η απαγωγή του ήλιου» της Βασιλικής Γιαννοπούλου!

Το παρακάτω παραμύθι συμμετείχε στον διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού που συνδιοργανώσαμε «Οι Παραμυθάδες» και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός» με την υποστήριξη του Δήμου Καβάλας.

Γράφτηκε από την Βασιλική Γιαννοπούλου η οποία έκανε και την επιμέλεια των εικόνων.

(Για να δείτε την μετάδοση των αποτελεσμάτων πατήστε εδώ)

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παραμυθιού ή και μέρος αυτού και η όποια χρήση ή εκμετάλευσή του χωρίς την έγκριση του/των δημιουργού/ών.

 

«Η απαγωγή του ήλιου»

 

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πριν από πολλά χρόνια, οι άνθρωποι που ζούσαν στη γη, δεν είχαν καταλάβει πόσο πολύτιμος ήταν ο ήλιος για τη ζωή τους. Έφερνε το φως, έδινε την ζέστη, έκανε τα φυτά να μεγαλώνουν, αλλά και πολλά άλλα χρήσιμα πράγματα.

Κάποιοι ήταν ευτυχισμένοι, κάποιοι όχι. Κάποιοι ήταν πλούσιοι, κάποιοι ήταν πολύ φτωχοί. Ο ήλιος όμως ήταν για όλους ο ίδιος.

Κάθε πρωί ξυπνούσαν με το φως του και όταν έφτανε το ηλιοβασίλεμα, ήξεραν ότι σε λίγο θα νύχτωνε.

Μια ημέρα όμως συνέβη κάτι φοβερό. Δεν ξημέρωσε. Ο ήλιος δεν εμφανίστηκε στον ουρανό. Σκοτάδι κάλυπτε τα πάντα. Όλοι οι άνθρωποι βγήκαν στα μπαλκόνια και στους δρόμους και προσπαθούσαν να καταλάβουν τί είχε γίνει.

Ήταν φοβισμένοι και ρωτούσαν ο ένας τον άλλον. Ακόμη και τα ζώα έμοιαζαν παραξενεμένα. Τα πουλιά πετούσαν τρομαγμένα από δω κι από κει, τα σκυλιά γρύλιζαν και οι γάτες σήκωναν τα κεφάλια τους στον ουρανό κι έβγαζαν μια παραπονιάρικη φωνή.

Σύντομα κυκλοφόρησαν τα άσχημα νέα. Κάποιος είχε κλέψει τον ήλιο. Έτσι η γη έμεινε σκοτεινή και κρύα.

Ξαφνικά, όλα αυτά τα απλά πράγματα που συνέβαιναν κάθε μέρα σταμάτησαν. Οι άνθρωποι δεν ήξεραν πότε να κοιμηθούν και πότε να ξυπνήσουν. Τα φυτά άρχισαν να μαραζώνουν και να πεθαίνουν. Σε λίγο καιρό η θερμοκρασία έπεσε και όλος ο κόσμος κρύωνε πολύ.

Οι άρχοντες άρχισαν να κατηγορούν ο ένας τον άλλον. Έλεγαν ότι κάποιοι με την την αδιαφορία τους, άφησαν έναν κακό γίγαντα να τους κλέψει τον ήλιο. Άλλοι έλεγαν πάλι, ότι ο ήλιος με τα χρόνια είχε αρχίσει να απομακρύνεται από την γη  κι έτσι εύκολα κάποιος τον άρπαξε. Οι επιστήμονες έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά, για να μπορέσουν να τον βρουν και να τον φέρουν πίσω.

Όμως οι μέρες, που τώρα έμοιαζαν με νύχτες, περνούσαν και τίποτε δε γινότανε.

Οι μεγάλοι είχαν γίνει πολύ νευρικοί και όλη την ώρα μάλωναν. Κάθε νύχτα που περνούσε κι έβλεπαν ότι ο ήλιος δεν είχε ανατείλει ξανά, τους έπιανε μεγάλη στενοχώρια. Κάποιοι έκλαιγαν, κάποιοι θύμωναν και άλλοι ήθελαν να μένουν στο κρεβάτι όλη την μέρα. Αν είχαν κρεβάτι.

Τα νοσοκομεία γέμιζαν αρρώστους, γιατί από την απελπισία, οι άνθρωποι άρχισαν να αρρωσταίνουν.

Τα παιδιά όλης της γης, όταν συνέβη αυτό, γρήγορα συνήθισαν την καινούρια κατάσταση, όμως η αλήθεια ήταν ότι τους έλειπε πολύ ο ήλιος. Ήθελαν να βγουν στα πάρκα, ήθελαν να παίξουν στις παραλίες, παρέα με τους φίλους τους. Αλλά λόγω του σκοταδιού, τις περισσότερες ώρες τα ανάγκαζαν να είναι κλεισμένα στα σπίτια τους. Αν είχαν σπίτια.

Το μόνο που τους επέτρεπαν, ήταν να βγαίνουν στις αυλές, ή στα μπαλκόνια τους, αν είχαν αυλές και μπαλκόνια στα σπίτια τους.

Τα παιδιά τότε φούσκωναν πολύχρωμα μπαλόνια, τα έδεναν με κλωστή  και τ’ άφηναν έξω, ν’ ανεμίζουν, για να μη βλέπουν το συνεχόμενο σκοτάδι. Γρήγορα όμως τα μπαλόνια ξεφούσκωναν, ή τα έπαιρνε ο αέρας.

Μετά αποφάσισαν να κάνουν ζωγραφιές με έντονα χρώματα. Σε κάθε παιδική ζωγραφιά, υπήρχε ένας τεράστιος χαμογελαστός ήλιος. Καθώς τις έφτιαχναν τραγουδούσαν, όσα τραγουδάκια ήξεραν για τον ήλιο. Μετά τις κολλούσαν στους τοίχους, τις κολλούσαν στα τζάμια, ή τις κρεμούσαν στα κάγκελα και τις έδειχναν στους γονείς τους.

Αργότερα άρχισαν να τις βάζουν σε φακέλους και να τις στέλνουν με το ταχυδρομείο σε συγγενείς και φίλους. Τα παιδιά σκέφτηκαν, ότι αν όλα τα μέρη γέμιζαν από ζωγραφιές με τον ήλιο, τότε ο κλέφτης γίγαντας, θα μετάνιωνε για την κλεψιά του και θα τον έδινε πάλι πίσω στη γη.

Έτσι περνούσαν οι ανήλιαγες εκείνες ημέρες και όσο οι μεγάλοι έχαναν το κουράγιο τους, τόσο περισσότερο ζωγράφιζαν τα παιδιά. Η σκοτεινή γη, σιγά σιγά γέμιζε χρώματα. Πάνω σε δέντρα, πάνω σε τοίχους, πάνω στους κάδους των σκουπιδιών, υπήρχαν ζωγραφιές. Μερικά παιδιά τις στερέωναν ακόμη και πάνω στις γάτες και στους σκύλους. Τα παιδιά που δεν είχαν σπίτια, ζωγράφιζαν τον γελαστό ήλιο στο χώμα, ή τον σχεδίαζαν με μικρά πετραδάκια, ή ακόμα και με σκουπίδια. Πάντα όμως λέγοντας χαρούμενα τραγουδάκια που είχαν μάθει.

Οι γονείς συνέχισαν να γκρινιάζουν και να είναι σκυθρωποί. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν, τί μανία τα είχε πιάσει όλα τα παιδιά με το τραγούδι και την ζωγραφική. Οι ίδιοι, στην αρχή περίμεναν ότι οι επιστήμονες θα έφερναν πίσω τον ήλιο. Σιγά σιγά όμως έχασαν τις ελπίδες τους και μαράζωσαν. Έλεγαν ότι όλες οι προσπάθειες είχαν αποτύχει και ότι το σκοτάδι δε θα τέλειωνε ποτέ.

Όταν τελικά ήρθε η μέρα που όλη η γη είχε καλυφθεί από ζωγραφιές με ήλιους, τα παιδιά άρχισαν να βλέπουν λίγο φως, εκεί που οι μεγάλοι έβλεπαν μόνο μαύρο σκοτάδι.

Κι έτσι εκείνη την ατέλειωτη νύχτα, την διαδέχτηκε μια πραγματικά ηλιόλουστη μέρα, που δεν είχε κανείς ποτέ ξαναδεί. Τα πουλιά είχαν επιστρέψει και κελαηδούσαν, τα ζώα έτρεχαν χαρούμενα από δω κι από κει.

Οι άνθρωποι πετάχτηκαν ξαφνιασμένοι από τον ύπνο και έκρυβαν με τα χέρια τα μάτια τους, γιατί είχαν ξεσυνηθίσει το φως του ήλιου.

Μα πώς έγινε αυτό;

αναρωτιόντουσαν όλοι.

Πώς επέστρεψε ο ήλιος;

Μονάχα τα παιδιά δεν απορούσαν, γιατί ήξεραν ότι αυτά τον φέρανε πίσω. Με τις ζωγραφιές και τα τραγούδια τους!

Έτσι, για να μαθαίνουν οι μεγάλοι, ότι δεν πρέπει ποτέ να χάνουμε την ελπίδα μας. Μετά το σκοτάδι, ο ήλιος θα ξαναφανεί.

 

Για να ακούσεις το παραμύθι από την Βασιλική, κάνε κλικ στο ακόλουθο link

Η συγγραφέας

 

Ονομάζομαι Βασιλική Γιαννοπούλου και γεννήθηκα στην Καβάλα το 1964.

Είμαι εργαζόμενη και μητέρα δυο παιδιών.

Μου αρέσει πολύ το διάβασμα, οι καλές ταινίες, αλλά  και οι εξορμήσεις στη φύση και σε τόπους που έχουν πολλές ιστορίες να διηγηθούν.

Categories: Διαγωνισμός Συγγραφής Παραμυθιού 2020, Παραμύθια φίλων | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Πλοήγηση άρθρων

Εδώ σχολιάζετε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: